Jump to content

akirasyber9

Member
  • Posts

    214
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    3

akirasyber9 last won the day on October 9 2020

akirasyber9 had the most liked content!

Reputation

1,556 Excellent

The recent visitors block is disabled and is not being shown to other users.

Enable
  1. Ας ειμαστε παντος δεκτικοι. Υπαρχουνε και καποιες σπανιες φορες οπου οι live action εκδοχες κανουν καλα πραγματα οπως εγινε και με το Rurounin Kenshin. Και πραγματικα δεν καταλαβαινω τι αλλο θελουνε οι φανς καναε ιδιο και απαραλλακτο το opening και παλι βγηκε κοσμος και το κραζει. Καταλαβαινω οτι γενικα δεν υπηρχε νοημα σε αυτη τη μεταφορα αλλα αφου βγηκε εγω θα ηθελα να του δωσω μια ευκαιρια. Αλλα ας μην το λεμε μαπα απο την αρχη κιολας. Να σημειωθει οτι λατρευω το original anime αλλα και παλι θα ηθελα να δω αυτο το καινουργιο take στους χαρκατηρες που αγαπω.
  2. Μου αρεσε πολυ το τελος. Γενικα το συγκεκκριμενο run απεδωσε τελεια τον χαρακτηρα και την τραγικοτητα του Hulk. Το συγκεκριμενο run ειχε ξεκινησει εξαιρετικα, καπου στη μεση εκανε κοιλια και με εχασε καπου (εκει με το Roxxon αν θυμαμε καλα) ομως στα τελευταια κεφαλαια πηρε τα πανω του και εκανε παπαδες. Αξιζε τελικα ολη η αναμονη. Μην το παραλειψετε οσ@ δεν το εχετε διαβασει ακομα!
  3. Απο υπεροχο Mr. Lovestein. ΥΓ: Μπορειτε να βαλετε στη θεη του Star Wars τα κομικς του Sandman
  4. Ουτε καν. Εχουμε ακομα να δουμε και τη Hillary Swang απο την τεταρτη ταινια The Next Karate Kid. Αφου απο οτι φαινετε δεν εχουν αποκυρηξει την τρτη ταινια δε βλεπω λογο να αποκυρηξουν και την τεταρτη, το ιδιο χαλια ηταν αλλωστε. Παρολαυτα δεν μπορω να περιμενω!!! COBRA KAI TILL THE DAY I DIE
  5. Αυτή την εβδομάδα διάβασα: 1. The New Annihilation: Wiccan & Hulliing. Δεν εχω ασχοληθει με το Last Annihilation ωστοσο λατρευω αυτο το διδυμο, τους θεωρω απο τα πιο υπεροχα ζευγαρια της Marvel. Διαβασα λοιπον το συγκεκριμενο one shot και εμεινα αρκετά ικανοποιημένος. O Anthony Oliviera καταλαβαίνει φουλ τους δυο χαρακτήρες και καταφέρνει να γράψει μία συγκινητική ιστορία η οποία τυχαίνει απλά να έχει και στοιχεία από ένα event της Marvel. Δεν είναι κάτι το εξαιρετικό αλλά διαβάζεται γρήγορα και ευχάριστα. Ενδείκνυται κυρίως για τους φαν αυτών των δύο χαρακτήρων. 2. Infinite Frontier: Άλλο ένα μεγάλο event στο οποίο είχα θέματα με το continuity. Γενικά η νέα φάση της DC δε μαρέσει καθόλου, δεν μπόρεσα να ασχοληθώ με το Metal και όλα τα παρακλάδια του, επομένως τα τελευτάια τρία περίπου χρόνια η DC είναι μια απάτητη περιοχή για εμένα. Το Infinite Frontier είναι ουσιαστικά το πρώτο μεγάλο event μετά το Dark Nights: Death Metal το οποίο έχει ως σκοπό να επαναπροσδιορίσει το multiverse. Δεν είναι άσχημη ιστορία ο Joshua Willimason άλλωστε είναι εξαιρετικός στο να δημιουργεί ιστορίες με άψογο ρυθμό και το σχέδιο του Xermanico είναι Α ΠΙ ΣΤΕΥ ΤΟ αλλά ενώ πέρασα καλά δε θα πω ψέματα ότι τελείωσα την ιστορία με περισσότερες ερωτήσεις από όσες είχα πριν. Anyway, δεν είναι άσχημο event αλλά και να το αφήσετε πίσω σας δε θα χάσετε και πολλά.
  6. Σημερινό loot απλ το comicdom. Έμεινα πάλι αφραγκος αλλα δε βαρίεσε ΥΓ: Το Monsters το τσιμπησα σε τιμη 20 ευρο απο το Star Comics. Δε χανονται τετοιες ευκαιριες.
  7. Προσωπικα βρισκω παρα πολυ cringe το να μεταφραζεις σταελληνικα τα ονοματα των χαρακτηρων. Ακριβως γιατι τα περισσοτερα ονοματα των χαρακτηρων γραφονται με σκοπο να ειναι ευηχα και cool ή για να προσδιορισουν την υποσταση του. Και οκ τον Vulture να τον κανεις Ορνιο πχ ειναι αρκετα κουλ αλλα τωρα να λες τον Spidey Αραχνανθρωπο ή τους Fantastic Four Τεσσερις Φανταστικους (ειδικα οταν το ονομα βγηκε ακριβως επειδη το ονομα αρχιζει με το ιδιο γραμμα) ενταξει εμενα προσωπικα με κανει περισσοτερο να γελαω. Γενικα θεμα στη μεταφραση εχουμε πολλα ειδικα οταν μεταφραζουμε κομικς αλλα αυτο με τα ονοματα δεν ειναι κατι που εμενα με πειραζει ιδαιτερα
  8. Βιωνοντας μια αρκετα πιεσμενη περιοδο απο τοτε που γυρισα Αθηνα οπως παντα κατεφυγα στο να παρω νεα κομικς (ασχετα που εχω απειρα αδιαβαστα). Παρακατω λοιπον εχουμε: 1)"Τρια Δαχτυλα" απο την εκδοτικη Μικρως Ηρως 2) For the Man who has Everything απροσμενη αγορα απο Solaris. 3) John Constantine Hellblazer που αν και το εχω ηδη διαβασει το λατρεψα και ειπα να το απαλλαξω απο τον φιλο @Lazaros ο οποιος δεν τρελαθηκε ιδιαιτερα με το συγκεκριμενο αναγνωσμα.
  9. Ηρθα μoλις απο το σινεμα αφου ειδα το Free Guy. Τιμια χαζομαρουλα, λιγο βαρετη σε καποια σημεια μιας και το κλισε πηγαινε συννεφο. Ομως εχει εναν απολαυστικο Ryan Reynolds ο οποιος γλενταει με την ψυχη του τον ρολο και πολυ ομορφη παραγωγη. Για σινεμαδακι ηταν οτι επρεπε. Δανειζετε λιγο απο Groundhog Day, λιγο απο Trueman Show και λιγο απο Ready Player One αλλα σαν να χανει λιγο τη δικια του ταυτοτητα μεσα απο αυτες τις αναφορες. Αλλα ρε Disney σταματα [ια να βαζει παντου αναφορες απο τα διαφορα franchise που εχεις στην κατοχη σου εχει γινει πιο γραφικο και απο τη Συρο. Αυτα! Αν σας ψηνει δειτε το σινεμα και θα περασετε ικανοποιητικα.
  10. Το ειδα. Το λατψα! Για εμενα η καλυτερη ταινια της DC μεχρι τωρα. Ο Gunn ηξερε ακριβως τι επρεπε να κανει για να λειτουργησει η ταινια και να μην επαναληφθει το εκτρωμα του Ayer. Εξαιρετικο στυλ και φωτογραφια απο τα καλυτερα πραγματα της ταινιας. Επισης King Shark is the most precious thing και θελω να ξαναδω αυτο το τρελο αγορι και στο μελλον. 8/10 απο εμενα. Περασα υπεροχα.
  11. Οι What If ιστορίες είναι κάτι το οποίο δεν ήταν ξένο στα κόμικς της Marvel. Ήδη από τη δεκαετία του ‘70 η εταιρία κατέφευγε σε αυτές τις μορφές ιστορίας οι οποίες εξερευνούσαν πιθανά σενάρια τα οποίο θα μπορούσαν να είχαν συμβεί στο “κανονικό” continuity της σειράς χωρίς όμως να επηρεάζετε το status quo. Αυτό έδινε στους δημιουργούς τη δυνατότητα να καταφεύγουν σε πιο σκοτεινά και βίαια σενάρια και να πειραματιστούν όσο θέλουν με τις ιστορίες και τους ήρωες, χωρίς να έχουν τον φόβο να μπερδευτεί περισσότερο η κανονική ιστορία. Η σειρά είχε πολύ μεγάλη επιτυχία και εμφανιζόταν ανά τακτά χρονικά διαστήματα σαν τίτλος της Marvel. Μία από αυτές τις ιστορίες είναι και το Spider-man: The Spider’s Shadow το οποίο κυκλοφόρησε φέτος σε σενάριο του Chip Zdarsky (Daredevil και σχέδιο του Pasqual Ferry (Ultimate Iron Man) μία πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία η οποία αξίζει την προσοχή σας. Η ιστορία μας πηγαίνει πίσω στις εποχές που ο Spider-man ήταν φορέας του alien suit και είναι βασισμένη πάνω στο εξής ερώτημα. Τι θα συνέβαινε αν αντί για τον Eddie Brock γινόταν Venom ο Peter Parker; Για όσους δεν ξέρουν το Alien Costume saga ήταν μία ιστορία που δημιουργήθηκε τη δεκαετία του 80 όπου ο Spider-Man φόρεσε μία στολή που σχεδόν κατέστρεψε τη ζωή του. Αυτή η ιστορία οδήγησε στη δημιουργία του Venom αρχικά εχθρού του Spider-man και μετέπειτα αντιήρωα της Marvel. Η ιστορία λοιπόν, μελετάει αυτή την εκδοχή της ιστορίας με τον αγαπημένο Chip Zdarsky στο σενάριο της ιστορίας και το αποτέλεσμα είναι αν μη τι άλλο διασκεδαστικό και ενδιαφέρον. Το σενάριο του Zdarsky είναι για άλλη μία φορά εντυπωσιακό. Λόγω του ότι η ιστορία δεν έχει καμία σύνδεση με το κανονικό continuity, αμολάται ελεύθερος και δημιουργεί μία πολύ βίαιη ιστορία και δε χαρίζεται σε κανένα χαρακτήρα, ούτε καν στον ίδιο τον Spider-man. Ένα πολύ ενδιαφέρον πράγμα που κάνει ο συγκεκριμένος καλλιτέχνης είναι ότι μπορεί να πάρει κλισέ ιστορίες και να τις γράψει με τέτοιον τρόπο ώστε ο αναγνώστης να μη βαριέται. Ο ρυθμός του είναι εξαιρετικός και καταφέρνει μέσα σε μόλις πέντε κεφάλαια να δημιουργήσει ένταση και συγκίνηση. Επίσης δείχνει για άλλη μία φορά πόσο αγαπάει και γνωρίζει τον Spider-man καθώς η πλοκή είναι άρτια δομημένη γύρω από τη μυθολογία του χαρακτήρα. Αν έχω μόνο ένα παράπονο είναι το κάπως άνευρο τέλος το οποίο χτίστηκε έτσι ώστε να υπάρξει μία πιθανή συνέχεια. Αλλά Marvel διαβάζω τι άλλο να περίμενα; Το σχέδιο του Ferry αν και δεν είναι πολύ του στυλ μου είναι πολύ καλό. Αποδίδει λεπτομερέστατα τους χαρακτήρες και οι χορογραφίες των μαχών είναι απλά εξαιρετικές. Πολύ καλή δουλεία γίνετε και με τα χρώματα του Matt Hollingsworth ο οποίος η παλέτα του οποίου έρχεται και δένει αρμονικά με το σχέδιο του Ferry. Γενικά στον τεχνικό τομέα τα πράγματα είναι εξίσου καλά με το σενάριο και οι μια δυο αστοχίες που μπορεί να συναντήσει κανείς στο σχέδιο του Ferry δε θα σε κάνουν να ξενερώσεις ή να σε απωθήσουν από το να συνεχίσεις την ιστορία. ' Σε ένα γενικό πλαίσιο λοιπόν το Spider-man: The Spider’s Shadow είναι ένα άκρως διασκεδαστικό κόμικ το οποίο μελετάει μια ενδιαφέρουσα εκδοχή του ήρωα. Απευθύνεται κυρίως στους φαν του ήρωα, ωστόσο πιστεύω ότι μπορεί να διαβαστεί άντε και από ένα άτομο το οποίο δεν έχει πολύ επαφή με το σύμπαν της Marvel. Δεν είναι κάτι που θα σου αλλάξει τη ζωή είναι όμως ένα πολύ ωραίο κόμικ και ίσως ένα από τα καλύτερα limited series της εταιρίας για τη φετινή χρονιά.
  12. Υπάρχουν κάποιοι χαρακτήρες τόσο στο σύμπαν της Marvel όσο και στης DC οι οποίοι αν και είχαν ανέκαθεν ένα μεγάλο κοινό που του αγαπούσε δεν έπαιρναν ποτέ την αναγνώριση που τους άξιζε. Ο Beta Ray Bill ήταν ένας από αυτούς. Το ανθρωπόμορφο άλογο το οποίο έχει αποκτήσει μία ισχυρή θέση στο πάνθεον των χαρακτήρων της Marvel συνήθως τον συναντούσαμε να υπάρχει απλά ως ένας υποστηρικτικός χαρακτήρας στις ιστορίες του Thor. Σπάνιες είναι οι φορές που θα δούμε τον συγκεκριμένο ήρωα να πρωταγωνιστεί σε δικές του ιστορίες. Εισακούγοντας όμως τις προσευχές του αναγνωστικού της κοινού (;) η Marvel αποφάσισε φέτος να μας δώσει μία ιστορία που επιτέλους θα πρωταγωνιστήσει ο αγαπημένος αυτός χαρακτήρας. Και το καλύτερο; Θα το αναλάμβανε εξολοκλήρου ο Daniel Warren Johnson (του Wonder Woman Dead Earth) για εμένα ένας από τους καλύτερους ανερχόμενους καλλιτέχνες στα αμερικανικά κόμικς. Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι δε θα μπορούσα να αφήσω αυτή τη σειρά να περάσει απαρατήρητη. Ακολουθούν spoilers για το κόμικ Thor του Donny Cates. Το Beta Ray Bill είναι ένα εξαιρετικό κόμικ. Ο Daniel Warren Johnson δείχνει την αγάπη του για τον ήρωα γράφοντας διαλόγους γεμάτους συναίσθημα και αγάπη τόσο για τον πρωταγωνιστή όσο και για τον κόσμο του Thor. Αυτό που καταφέρνει εξαιρετικά είναι να ακολουθήσει την κατά τα άλλα χιλιοειπωμένη συνταγή μίας ιστορίας αναζήτησης ταυτότητας και να τη γεμίσει με επικές σκηνές και εξαιρετικούς διαλόγους που δίνουν βάθος στην πλοκή. Αυτό όμως που κάνει την ιστορία να ξεχωρίζει είναι το εξαιρετικό σχέδιο του Johnson. Όσοι ακολουθούμε τον καλλιτέχνη ξέρουμε για το υπέροχο σχέδιό του και για το τι είναι ικανός να κάνει όμως οφείλω να πω ότι εδώ ξεπέρασε τον εαυτό του. Τα πανοραμικά καρέ του σου κόβουν την ανάσα δείχνοντάς σου μαγευτικά διαστημικά τοπία ενώ οι σκηνές μάχης του διακατέχονται από μία άναρχη τάξη στην οποία δεν μπορείς παρά να μη χαζεύεις με τις ώρες τα μαγευτικά καρέ του. Οι επιρροές του σχεδίου του εδώ φαίνονται να είναι έντονα επηρεασμένες από το ψυχεδελικό σχέδιο του Kirby το οποίο γειώνετε εξαιρετικά από τα μουντά χρώματα του Mike Spicer. Αν έχω να βρω μόνο ένα κακό στο συγκεκριμένο κόμικ είναι το ότι τυπικά είναι απλά ένα μεγάλο tie in. Τόσο σαν συνέχεια της ιστορίας της τελευταίας σειρά του Thor όσο και του King in Black. Επομένως αν κάποιος αναγνώστης δεν έχει διαβάσει έστω μία από αυτές τις δύο ιστορίες θα έχει μερικά προβλήματα τουλάχιστον στην αρχή προκείμενου να καταλάβει τη συμβαίνει. Όμως ο Johnson καταφέρνει με μεγάλη ευκολία να βγάλει την ιστορία από αυτό το πρόβλημα γρήγορα και εύκολα καταφέρνοντας να παρασύρει τον αναγνώστη με μία δυνατή και σφιχτοδεμένη πλοκή. Κλείνοντας λοιπόν έχω να πω ότι το Beta Ray Bill είναι μάλλον ένα από τα καλύτερα υπερηρωικά κόμικς ατής της χρονιάς. Ο Jonson μας αποδεικνύει για άλλη μία φορά ότι βρίσκετε στα ντουζένια του σαν δημιουργός και ότι έχει όλο το μέλλον μπρστά του για να εξελιχθεί ακόμα περισσότερο σαν καλλιτέχνης. Μέχρι λοιπόν την επόμενη δουλειά του απολαύστε αυτό το εξαιρετικό κόμικ και δε θα χάσετε.
×
×
  • Create New...