Jump to content

angeltze

Member
  • Content Count

    19
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

143 Excellent

Recent Profile Visitors

133 profile views
  1. Λογικά ναι. Εξαιρετικό εύρημα, πολλά συγχαρητήρια
  2. Με ντροπή παραδέχομαι ότι δεν γνωρίζω ποιος είναι ο κύριος στην τελευταία εικόνα. Μπορεί κάποιος να με διαφωτίσει?
  3. Αρχικά στο SmackJeeves, ύστερα στο thecomicseries (εξού και οι πολλές μαζεμένες σελίδες στα πρώτα κεφάλαια), το μεγαλύτερο και μοναδικό (πλέον και προς το παρόν) ongoing έργο της Crayon Queen (το αληθινό όνομά της δεν είναι γνωστό). Πράγματι, όπως ήδη σας προϊδέασε ο τίτλος, πρόκειται για το Gloomverse. Τρέχει από τις αρχές του 2016 μέχρι και σήμερα και έχει μπόλικο υλικό προς ανάγνωση (νεράκι μάλιστα). Παρατηρώ ήδη ότι αυτή η παρουσίαση θα είναι κάπως βαρετή, εν μέρει επειδή δεν έχω και πολλή όρεξη, αλλά επίσης δεν νομίζω ότι μπορώ όντως να αναλύσω αυτό το webcomic χωρίς να μπω στη διαδικασία να σποιλάρω κάτι ή να δώσω μια ιδέα για πράγματα που θα επακολουθήσουν, εντούτοις θα ανεβάσω δύο-τρεις σελίδες από σχετικά αρχικά στάδια. Προς το παρόν, θα πω τα κλασσικά ότι ο κόσμος παρουσιάζει ένα μεγάλο ενδιαφέρον λόγω των πρωτότυπων ιδεών της συγγραφέως, οι οποίες έχουν αξιοποιηθεί επαρκώς. Το σχέδιο είναι καρτουνίστικο και απλό στα πρώτα κεφάλαια, σταδιακά όμως εξελίσσεται σε ιδιαίτερα δυνατή και όμορφη δουλειά. Έχει επίσης γίνει άψογη δουλειά στα designs των χαρακτήρων, καθώς είναι όλοι τους απίστευτα ξεχωριστοί και πολύ marketable (δηλαδή τους βλέπεις και είναι αυτομάτως αναγνωρίσιμοι) και, φυσικά, ταιριάζουν με τη θεματολογία του κόσμου. Παραδείγματα: Είναι αλήθεια ότι το webcomic αυτό θίγει ορισμένα ζητήματα κοινωνικής και πολιτικής φύσεως, στα οποία δεν θα ήθελα να αναφερθώ (σπόιλερς, τι να κάνουμε). Παρολ'αυτά, τα χειρίζεται αρκετά καλά και ανθρώπινα, ώστε να μην αισθάνεται ο αναγνώστης πως του ταΐζουν πολιτική ορθότητα. Ακόμη κι έτσι, το βασικό focus της ιστορίας είναι η πρωταγωνίστρια, μια κοπέλα σε έναν κόσμο που η μαγεία είναι η νόρμα χωρίς η ίδια να μπορεί να τη χρησιμοποιήσει. Από εκεί και πέρα, πλαισιώνεται από ένα δυνατό καστ με ειλικρινά ενδιαφέροντες χαρακτήρες και προσωπικότητες. Το ύφος του webcomic είναι αρχικά χαλαρό, διασκεδαστικό και ολίγον κάφρικο, παρολ'αυτά, όσο προχωρά η ιστορία, τη θέση των προηγουμένων παίρνει το σοβαρό δράμα με πολλή ένταση και σκηνές που κάνουν το στομάχι μου να σφίγγεται. Η ιστορία που προσπαθεί να πει (δεν την έχει πει όλη ακόμη) η δημιουργός είναι περίπλοκη, τεχνικά και συναισθηματικά, και μάλιστα νομίζω ότι έχει θέσει τον πήχη ψηλά, χωρίς όμως να με ανησυχεί ότι δεν θα μπορέσει να ανταπεξέλθει. Αξίζει να αναφέρω πως η Crayon Queen κάνει μια προσπάθεια να τυπώσει τη δουλειά της και σε φυσική έκδοση. Έχει τυπώσει τρεις τόμους, ο πρώτος μάλιστα και σε επανέκδοση, και αυτόν τον καιρό πωλούνται ο δεύτερος και ο τρίτος. Είναι αξιόλογη εκτύπωση απ'όσο έχω δει, αλλά δεν μπορώ να κρίνω αντικειμενικά, καθώς δεν τα έχω αγοράσει εγώ ο ίδιος λόγω έλλειψης χρημάτων και χώρου Το συνιστώ σίγουρα, αν και μπορώ να φανταστώ γιατί δεν είναι για όλους. Κάνει update κάθε Τρίτη και Πέμπτη, οπότε η συχνότητα updates είναι αρκετά καλή για παρακολούθηση. ✺✹✺
  4. Με εξιτάρει ιδιαίτερα. Μπορώ να το διαβάσω αυτούσια ως ολοκληρωμένο έργο ή πρέπει να έχω ακολουθήσει κάποιου είδους προϊστορία με τον Hawkeye προηγουμένως?
  5. Το διάβασα και εγώ τις προάλλες μέχρι και το πιο πρόσφατο update. Είναι μια πολύ καλή ανάγνωση και μπορώ να πω ότι το διάβασα κεφάτα. Έχει σίγουρα αδυναμίες, όπως το σχέδιο (το οποίο όμως είδε μια απότομη βελτίωση σε κάποιο σημείο) και η ιστορία, επειδή αργεί υπερβολικά να εξελιχθεί. Σ'αυτό όμως συμβάλλει και το γεγονός ότι απλούστατα τα updates είναι πάρα, μα πάρα πολύ αραιά. Μια σελίδα το μήνα είναι η νόρμα και τώρα, με τον κορωνοϊό, ο δημιουργός είναι εγκλωβισμένος σε άλλη χώρα με μονάχα το λάπτοπ του, οπότε τα updates έχουν γίνει ακόμη πιο αραιά! Η τελευταία σελίδα βγήκε πριν από έξι μήνες. Και μάλιστα, ο δημιουργός σκοπεύει να κάνει ΤΕΣΣΕΡΙΣ τόμους, ενώ δεν είναι καλά καλά στα μισά του πρώτου! Δυστυχώς, αμφιβάλλω ότι θα προλάβει να το ολοκληρώσει ποτέ, αν και εγώ θα είμαι συνεπής και θα το διαβάζω ανελλιπώς. Κατά τ'άλλα, φαίνεται ότι έχει ωραίες ιδέες, ο κόσμος είναι ενδιαφέρων και οι χαρακτήρες προσπαθούν να πουν κάτι, σιγά σιγά. Διασκέδασα διαβάζοντας, οπότε αυτό είναι θετικό! Πάντως, όπως λέει και ο Φαίδων από πάνω, αυτό που πραγματικά ξεχωρίζει στο κόμικ και μάλιστα τα σπάει είναι ο χρωματισμός. Πανέμορφος με εξαιρετικές παλέτες και μερικές φορές κάτι ανασοκοπτικές (breathtaking ντε) σελίδες που συναρπάζουν, όπως η πρώτη σελίδα που έχει επισυνάψει ο @Tightwad Αξίζει τον κόπο, αλλά μόνο εάν δεν έχετε πρόβλημα με την τρομερή απώλεια ροής.
  6. Έχω την εντύπωση πως ο Σπύρος αναφέρεται στην μη εγκεφαλική αγάπη για ένα οποιοδήποτε κόμικ. Υπάρχει αυτή η συνεχής τάση τον τελευταίο καιρό να ξεζουμίζουμε το έργο (σε όλα τα medium, φυσικά) και να αναζητούμε τυχόν (πολύ συχνά αυτοδημιούργητους και ακόμη πιο συχνά κενούς) συμβολισμούς, προβληματισμούς και κάποιας λογής βαθιά νοήματα, που μάλλον περισσότερο φούσκες είναι παρά ειλικρινείς αντιμετωπίσεις. Βλέπω δηλαδή αυτήν την ανειλικρινή προσπάθεια προώθησης έργων βασιζόμενοι πχ στην "φοβερή δόμηση του κόσμου, στο πως αυτός είναι τόσο αριστοτεχνικά δεμένος, χωρίς κανένα απολύτως παράπτωμα!!" ή στα "βαθιά, κρυμμένα νοήματα!", και, ενώ αυτά είναι πράγματι πολύ εντυπωσιακά σαν επιτεύγματα, πολλές φορές είναι κούφια, δεν έχουν ψυχή, σαν δηλαδή ο δημιουργός να ένιωσε την υποχρέωση να κάνει κάτι solid για να πάρει εύσημα, σαν να λες δηλαδή ότι τα έπη ήταν έπη όχι γιατί ο κόσμος γούσταρε, αλλά επειδή ο σκελετός ήταν μαθηματικά υπολογισμένος Ας πάψει λοιπόν αυτή η μανία για τελειότητα, μορφικά και τεχνικά, και ας επικεντρωθούμε και στο εάν αυτό που διαβάζουμε μας κάνει να διασκεδάζουμε (που προφανώς δεν περιορίζεται στο να γελάσουμε, αλλά να πορωθούμε, να ενδιαφερθούμε, να νιώσουμε κάτι βρε αδερφέ). Μην βλέπετε την διασκέδαση αυστηρά σαν γέλιο, δείτε το σαν entertainment. Εάν υπάρξει αυτή η ισορροπία ανάμεσα στη διασκέδαση, στο ταξίδι και στην εκτίμηση του έργου ως μέσο που κάτι θέλει να μας πει, διότι παίζουν όλα μεγάλο ρόλο, θα μπορούμε άνετα να απολαμβάνουμε μια δουλειά σαν σύνολο. Εγώ δεν λέω ότι πρέπει η διασκέδαση να έχει απαραίτητα προτεραιότητα, όπως διατείνεται ο Σπύρος, αλλά ότι είναι τελείως παραμελημένη λόγω της μανίας μας, όπως ανέφερα πριν, να βλέπουμε τον σκελετό του έργου, χωρίς αυτός να έχει ψυχή ή να μας δείχνει άφοβα και ξεδιάντροπα την αγάπη του δημιουργού για αυτό που έφτιαξε. Δεν υπάρχει τίποτα κακό με το απλά να διασκεδάσεις με κάποιο κόμικ, ακόμα κι όταν αυτό έχει κάτι να πει, ακόμα κι αν δεν έχει τίποτα απολύτως να πει, ακόμα κι αν η αντιμετώπιση του κόσμου είναι η κλασσική "μικυ μαου" προσέγγιση. So what? Εγώ μάλιστα θα έλεγα πως η κατάσταση αλλάζει συνεχώς προς το καλύτερο, μιας και η pop κουλτούρα είναι πλέον πολύ, πολύ πιο διαδεδομένη, ειδικά στις νέες γενιές. Πολύ δύσκολο πράγμα η εγκεφαλική αγάπη, η πώρωση, το ταξίδι, ειδικά σε μεγαλύτερες ηλικίες. Γι'αυτό, τα έργα που πραγματικά διασκεδάζουν μένουν χαραγμένα πιο βαθιά στο νου από αυτά που έχουν απλώς εξαιρετικό σκελετό Προφανώς είμαι τελείως off topic αυτή τη στιγμή, οπότε θα κρατήσω τα προσχήματα λέγοντας ότι το κόμικ αυτό δεν με προδιαθέτει να το διαβάσω, αλλά τουλάχιστον το σχέδιο είναι ιδιαίτερο και αφήνει μια καλή εντύπωση Και φυσικά πάντα με χαλαρή διάθεση!
  7. Πράγματι, πέρασα πληροφορική στην Κέρκυρα, στον τομέα που με ενδιέφερε δηλαδή, και μπορώ να πάρω κατ'εξαίρεση μετεγγραφή στην Αθήνα! Ευχαριστώ για το ενδιαφέρον :D

    1. Indian

      Indian

      Εξαιρετικά νέα! :clap:

       

      Καλή σταδιοδρομία, λοιπόν, κοίτα να χαρείς όσο μπορείς την φοιτητική σου ζωή (γιατί μετά και τον στρατό θα είναι οι τελευταίες στιγμές που δεν θα έχεις ευθύνες :P), συγκεντρώσου στην επιστήμη σου κι εύχομαι ό,τι καλύτερο. :)

       

       

      :beer:

    2. angeltze

      angeltze

      Στρατό δεν θα πάω καν, παίρνω εξαίρεση λόγω της κώφωσης, οπότε το πανεπιστήμιο έμεινε :prankster: Ευχαριστώ για τις θετικές σκέψεις, θα κάνω ό,τι μπορώ!

    3. kabuki

      kabuki

      Ωραίος! :handshake::beer:

  8. Πλήρως αναμενόμενο, αλλά παραμένει ιδιαίτερα πικρή η είδηση. Καμία εκπροσώπηση για τα κόμικς και γενικότερα (διορθώστε με αν κάνω λάθος) για την ποπ κουλτούρα φέτος. Είναι πολύ κρίμα. Είμαι πολύ σίγουρος ότι η διοργάνωση (επειδή είναι όντως οργανωμένοι κάθε χρόνο) θα μπορούσε άνετα να εφαρμόσει ειδικά μέτρα για να ελαχιστοποιηθούν οι κίνδυνοι, αλλά είναι λογικό και σωστό που το παίζουν εκ του ασφαλούς. Μακάρι το '21 να είναι καλύτερη η κατάσταση, γιατί, απ'τι βλέπω, το 2020 πραγματικά παίρνει έπαθλο κακογουστιάς.
  9. Επειδή το υποσχέθηκα στον @geo_trou Yusuke Murata. Δημιουργός μάνγκα, πολύ γνωστός κυρίως για το σχεδιαστικό έργο του στα Eyeshield 21 και One Punch Man. Έχει ένα πολύ πλούσιο ρεπερτόριο και έχει αφήσει ένα ανεξίτηλο σημάδι στην ιαπωνική βιομηχανία μάνγκα. Είναι αναμφίβολα ένας από τους καλύτερους ζωντανούς σχεδιαστές που έχει βγάλει η Ιαπωνία και το στυλ του, ενώ είναι ιδιαίτερα αναγνωρίσιμο και έντονο, έχει την ελευθερία να αλλάζει κατά βούληση, μπορώντας να μιμηθεί άλλους γνωστούς σχεδιαστές αβίαστα. Γεννήθηκε στο Miyagi της Ιαπωνίας τον Ιούλιο του 1978 και το ταλέντο του φάνηκε από νεαρή ηλικία. Στην ηλικία των 12 ετών, συμμετείχε σε διαγωνισμούς σχεδίου για fan-made villains του Mega Man και κέρδισε δύο φορές. Οι Dust Man και Crystal Man είναι, πράγματι δικές του δημιουργίες και το όνομα του Murata βρίσκεται στα credits των αντίστοιχων παιχνιδιών. Παρολαυτά, το επίσημο ντεμπούτο ως επαγγελματίας σχεδιαστής του δεν συνέβη έως το 1995, που δημοσιεύτηκε ένα one-shot του, το Partner, το οποίο βραβεύτηκε. Ύστερα, δημοσίευσε άλλους δύο μικρούς τίτλους, συγκεκριμένα τους Samui Hanashi και Kaitou Colt. Από το 2002 μέχρι το 2009, συνεργάστηκε με τον σεναριογράφο Riichiro Inagaki και μαζί δημιούργησαν το Eyeshield 21, το οποίο δημοσιευόταν εβδομαδιαίως στο Weekly Shonen Jump, τελειώνοντας στα 333 κεφάλαια. Τότε, άρχισε να λαμβάνει αναγνώριση ως ικανός σχεδιαστής/δημιουργός μάνγκα. Από το 2008 μέχρι και το 2010, ο Murata ανέλαβε να κάνει remake ενός μάνγκα του Akira Toriyama, το Hetappi Manga Kenkyujo, με μηνιαία κυκλοφορία. Ουσιαστικά, ο Yusuke εξηγούσε πώς δημιουργεί μάνγκα, με βάση την εμπειρία του, σε μορφή μάνγκα. Παράλληλα, το 2012, ανέβασε ένα πολύ ενδιαφέρον ποστ στο twitter, το οποίο λάμβανε χώρα στο ίδιο σύμπαν με το Hetappi Manga Kenjyujo. Το εν λόγω ποστ είχε πολύ καλή ανταπόκριση, λόγω της έξυπνης χρήσης του περιβάλλοντος και τεχνικών για να δώσει μια διαφορετική αίσθηση στον αναγνώστη. Την ίδια χρονιά, ξεκίνησε τη συνεργασία του με τον ONE για τη δημοσίευση δύο one-shot και, ύστερα, για την μεταφορά του webcomic του One Punch Man σε κανονική μάνγκα μορφή, η οποία συνεχίζεται μέχρι και σήμερα (και μάλιστα φτάνει σε επικότατα arcs). Ταυτόχρονα, το 2014, του ανατέθηκε ο σχεδιασμός χαρακτήρων για το anime adaptation του παιχνιδιού με κάρτες Majin Bone. Στα επόμενα δύο χρόνια, κατάφερε να δημοσιεύσει άλλο ένα one-shot και μια μίνι-σειρά γκαγκ με πρωταγωνιστή τον εαυτό του. Μέχρι και σήμερα, εργάζεται στο One Punch Man, ενώ άλλα πιθανά πρότζεκτ δεν είναι γνωστά. Επιπλέον, αξίζει να αναφερθεί πως για αρκετό καιρό ξανασχεδίαζε κεφάλαια που δεν του άρεσαν προτού συνεχίσει προσφάτως να σχεδιάζει νέα κεφάλαια! Εδώ είναι η λίστα (κλεμμένη από τη wikipedia ) με όλες τις δουλειές του: Partner (1995) Samui Hanashi (1998) Kaitō Colt (2002) Eyeshield 21 (one-shot με τον Riichiro Inagaki: 2002) Eyeshield 21 (σειρά με τον Riichiro Inagaki: 2002–2009) Madofuki Park (2008) Hetappi Manga Kenkyūjo R (2008–2010) Blust! (2009) Minds (2010) Donten Prism Solar Car (Με τον Yasuo Otagaki: 2010–2011) Dotō no Yūshatachi (με τον ΟΝΕ: 2012) Dangan Tenshi Fan Club (με τον ΟΝΕ: 2012) One-Punch Man (με τον ΟΝΕ: 2012–σήμερα) Gokiburi Buster (2015) Amazing Spider-Man: Renew Your Vows #4 (manga variant cover: 2015) Spider-Island #3 (manga variant cover: 2015) Spider-Verse (Japanese Edition cover: 2016) Προσωπικά, τον λατρεύω για το εξαιρετικό σχέδιό του, τις γνώσεις του περί στησίματος μιας σελίδας και την ικανότητά του να παρουσιάζει την ένταση μέσα από τα έργα του. Θεωρώ ότι είναι σίγουρα ένας φανταστικός και σημαντικότατος καλλιτέχνης από τον οποίο μπορούμε να αναμένουμε φοβερές δουλειές (και κοπέλες) στο μέλλον. Shower him in love and appreciation!
  10. Το διάβασα τρία χρόνια πριν, όταν ο διευθυντής του λυκείου (και μαθηματικός, φυσικά ) μού το έδωσε στα πλαίσια ενός πρότζεκτ περί μαθηματικών που θα κάναμε (το οποίο, για διάφορους λόγους δεν ολοκληρώθηκε ποτέ). Ήταν σίγουρα ευκολοδιάβαστο, ευχάριστο και έδινε την αίσθηση πως μπορούσε να κατανοήσει ο οποιοσδήποτε το περιεχόμενό του. Ήταν μια αρκετά ενδιαφέρουσα ανάγνωση, πόσω μάλλον για άτομα που θα τους ενδιέφερε να μάθουν κάτι παραπάνω για το αντικείμενο σε πιο χαλαρή μορφή. Το σχέδιο ήταν ολίγον καρτουνίστικο, αλλά θεωρώ ότι έθετε την ατμόσφαιρα μια χαρά, δεν με ξένισε πουθενά. Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Δοξιάδης ουσιαστικά και δεν μπορώ να εκφέρω άποψη, αλλά ο Παπαδημητρίου είναι εξαιρετικός πληροφορικάριος, οπότε δεν βλέπω κανένα πρόβλημα με τη συγγραφική ομάδα
  11. @akirasyber9 απολύτως δεκτή άποψη Υπάρχουν, εννοείται, και arcs με κανονική πλοκή, αλλά είναι αλήθεια ότι, στον πυρήνα του, είναι επεισοδιακό μάνγκα/άνιμε. Μόνο μια μικρή εξήγηση θα ήθελα, γιατί δεν είμαι απόλυτα σίγουρος σε τι αναφέρεσαι όταν λες "στερεοτυπικες κουλτουρες αγοριων και κοριτσιων". Θα έλεγα ότι σε γενικές γραμμές πατά στη γη και ό,τι παρουσιάζεται είναι συνήθως η κανονική κουλτούρα τους (όπως την έχω κατανοήσει εγώ μετά από με μια κάποια ενασχόληση).
  12. Kaguya-sama: Love is War / Kaguya-sama wa Kokurasetai: Tensai-tachi no Renai Zunousen MAL Status: publishing Author & Artist: Aka Akasaka Volumes: ? Chapters: ? Serialization: Young Jump Run: 19/5/15 - ??? Έστω ότι βρισκόμαστε στο Shuchiin Academy, ένα σχολείο για την ελίτ της Ιαπωνίας, στο οποίο φοιτούν παιδιά πλούσιων επιχειρηματιών, εφοπλιστών κλπ. Ο πρόεδρος του σχολικού συμβουλίου, Miyuki Shirogane, και η αντιπρόεδρος, Kaguya Shinomiya, είναι δύο πανέξυπνα παιδιά με υπερβολική περηφάνεια που τους απαγορεύει να εκφράσουν τα αισθήματά τους για τον άλλον. Έτσι, καταλήγουν να παίζουν mind games, όπως λέμε στο χωριό μου στα νότια, ώστε να αναγκάσουν τον άλλον να παραδεχτεί την αγάπη του, με σκοπό να μη χρειαστεί να το κάνουν οι ίδιοι! Το καστ απαρτίζεται και από άλλους βασικούς χαρακτήρες, όπως η γραμματέας και ο ταμίας, ενώ συχνά guest εμφανίσεις κάνουν και άλλοι μαθητές της ακαδημίας, αλλά και πρόσωπα από το οικογενειακό περιβάλλον των ανωτέρω. Υφαίνεται λοιπόν μια -κυρίως- επεισοδιακή κωμωδία που είναι καλά στερεωμένη στην εποχή μας και κάθε νεαρός αναγνώστης θα βρει σίγουρα ορισμένα στοιχεία με τα οποία μπορεί να συσχετιστεί. Σ' αυτό βοηθά το γεγονός ότι ο συγγραφέας και σχεδιαστής, Aka Akasaka, έχει πιάσει τον παλμό της νεολαίας και αφουγκράζεται τις ανησυχίες της, ειδικά σε μια εποχή που το κινητό κυριαρχεί. Ξεγυμνώνονται οι χαζές σκέψεις, οι ανησυχίες, οι επιθυμίες των παιδιών, πάντα με μια δόση υπερβολής, και ο μέσος έφηβος αναγνώστης αντιλαμβάνεται ότι, πράγματι, και οι ίδιος κάπως ταυτίζεται, όχι απαραίτητα σε μεγάλο βαθμό. Πέρα από την κυριαρχούσα κωμωδία, υπάρχουν άκρως εθιστικά arcs για όλους τους χαρακτήρες που σπάζουν την κλασσική φόρμουλα του έργου και μια ειλικρινής ανάπτυξη για όλους τους, καθιστώντας τους ιδιαίτερα αγαπητούς. Στα θετικά οι υγιείς και ρεαλιστικές σχέσεις ανάμεσα στα μέλη του συμβουλίου, οι οποίες δεν διακρίνονται από τα συνήθη harem tropes των μάνγκα που επιμένουν να προσθέτουν σεξουαλική χημεία ανάμεσα σε κάθε πιθανό ζευγάρι. Αναδεικνύεται η ύπαρξη καθαρά φιλικών σχέσεων ανάμεσα σε αγόρια και κορίτσια. ✻ ✻ Προσωπικά, ένα από τα καλύτερα running μάνγκα που διαβάζω ανελλιπώς κάθε βδομάδα. Εξαιρετικές δόσεις κωμωδίας, δράματος, ανάπτυξης και απολαυστικότατης ανάγνωσης. Είδα πρώτα την πρώτη σεζόν του άνιμε όταν προβλήθηκε και, ενώ το ξεκίνησα με πολύ μεγάλη επιφυλακτικότητα, με άφησε άφωνο στο τέλος, επειδή συνειδητοποίησα πως ήθελα κι άλλο. Αυτός είναι και ο λόγος που είμαι up-to-date με το μάνγκα και θα το διαβάζω μέχρι να τελειώσει. Αυτή τη στιγμή (21/8/20) αριθμεί 198 κεφάλαια και δεν υπάρχουν σημάδια ότι θα τελειώσει σύντομα. Μεταφράζεται ταυτόχρονα επίσημα και στα αγγλικά. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι, ενώ μπορεί να μη του φαίνεται, είναι τρομακτικά απολαυστικό για όλες τις ηλικίες και αξίζει την ανάγνωση.
  13. A Silent Voice / Koe no Katachi MAL Status: finished Author & Artist: Yoshitoki Oima Volumes: 7 Chapters: 62 (+ 1 one-shot and 2 extras) Serialization: Shonen Magazine Run: 7/8/13 - 19/11/14 Ένα ιδιαίτερο μάνγκα με θεματολογία που δύσκολα αποφασίζει να αγγίξει ένας μανγκάκα. Όταν ένα κορίτσι με προβλήματα ακοής παίρνει μετεγγραφή στο σχολείο του, ο Ishida Shouya, όντας πολύ περίεργος αρχικά και ενοχλημένος μετέπειτα, την ενοχλεί συστηματικά. Αποτέλεσμα είναι όλη η τάξη να συμμετέχει ενεργά σε συστηματικό bullying, με αγγλική ορολογία, και το κορίτσι, ονόματι Shouko Nishimiya, να παίρνει για μια ακόμη φορά μετεγγραφή. Ορισμένα γεγονότα ξεμπροστιάζουν τον Ishida ως το μοναδικό άτομο που παρενοχλούσε την κωφή συμμαθήτριά του, οδηγώντας την υπόλοιπη τάξη να κάνει bullying σε αυτόν. Ο θύτης γίνεται θύμα και επιτέλους κατανοεί. Πνιγμένος από τις τύψεις αλλά και από την αντιμετώπιση που έχει λάβει, επιθυμεί να ξαναβρεί την κοπέλα και να λύσει τα θέματα μεταξύ τους. Εκεί ξεκινά η ιστορία του Silent Voice που ολοκληρώνεται σε 62 κεφάλαια, τα οποία εξερευνούν τη νέα τους σχέση, τις προσωπικές τους ανησυχίες και τα εμπόδια που πρέπει να υπερπηδήσουν, κάνοντας ταυτόχρονα και εύστοχο σχολιασμό για την τυπική κοινωνία της Ιαπωνίας. Οι δύο πρωταγωνιστές, με ένα πλούσιο και ανέλπιστα ρεαλιστικό cast χαρακτήρων, μάς οδηγούν σε όλα τα βήματα μέχρι την εξιλέωση του Ishida και την κάθαρση της Shouko. Το έργο αυτό είναι, κατ'εμέ, πολύ ιδιαίτερο, διαφορετικό και σίγουρα απευθύνεται στους πάντες, καθώς είναι απαραίτητο μια κοινωνία να κατανοεί και να μη διακρίνει αδίκως. Θα έλεγα ότι πολλές σκηνές του εν λόγω μάνγκα είναι πολύ στενάχωρες σε περιεχόμενο, ειδικά αφού αναλογιστούμε τη θέση των παιδιών. Όντας και εγώ κουφός, παραδέχομαι ότι δεν είχα σε καμία περίπτωση τις ίδιες εμπειρίες με τη Shouko, αλλά είναι αναφαίρετο γεγονός πως δυστυχώς πολλά κωφά παιδιά δέχονται κακή μεταχείριση μονάχα επειδή δεν μπορούν να ακούσουν και, αναπόφευκτα, προκαλούν δυσφορία λόγω της αδυναμίας τους να επικοινωνήσουν ουσιαστικά. Κατά καιρούς, έχω εμπλακεί κάπως με την κοινότητα των κωφών και έχω συναντήσει παραδείγματα διακρίσεων και εξοργισμένων γονιών. Μπορώ με ασφάλεια να πω πως η ιστορία του Silent Voice είναι πέρα για πέρα αληθινή και μάλιστα χωρίς να την περιορίσουμε στα σύνορα της Ιαπωνίας. Έχω, λοιπόν, αναπτύξει μια ιδιαίτερη αγάπη προς αυτό το έργο και την επιτυχημένη προσπάθειά του να αναδείξει την κατάσταση αυτή. Οι χαρακτήρες είναι αρκετά καλογραμμένοι και το δράμα δένει με αυτούς για να μας δοθεί μια έντονη και συναισθηματικά πολύπλοκη ιστορία με πολλά subplots και θέματα προς εξερεύνηση. Αξίζει τον κόπο σε κάθε περίπτωση. Το 2016, μάλιστα, βγήκε στους ιαπωνικούς κινηματογράφους η αρκετά τίμια άνιμε ταινία-adaptation του μάνγκα, η οποία έκανε και θραύση λόγω της άψογης δουλειάς στα τεχνικά κομμάτια (animation, μουσική, ερμηνείες κλπ), αλλά και για τη δυνατή πλοκή (η οποία όμως αφήνει αρκετά κομμάτια του μάνγκα εκτός, κάτι που ήταν μεν κατανοητό αλλά και μεγάλο κρίμα). Προτάθηκε για Όσκαρ το 2018, αλλά έχασε λόγω του Boss Baby (δεν μπορώ να περιγράψω πόσο σιχτιριάστηκα όταν το έμαθα αυτό). Αξίζει το χρόνο σας, αλλά το μάνγκα τον αξίζει ακόμη περισσότερο
  14. Και εγώ την ελληνική έκδοση έχω, την είχα διαβάσει επίσης σχετικώς μονορουφι πριν από πέντε χρόνια (το είχα αγοράσει από τον πάγκο της WEBcomics στο πρώτο Athenscon!) και μπορώ να πω άφοβα ότι πρόκειται για εξαιρετικό έργο. Δεν υπάρχει δικαιολογία για αναβολή της ανάγνωσης
  15. Νεράκι διαβάζονται Θυμάμαι συγκεκριμένα όταν τα αγόρασα όλα σετάκι το καλοκαίρι του 2018 και διαβάστηκαν σχεδόν μονορούφι σε δύο μέρες
×
×
  • Create New...