Jump to content

angeltze

Member
  • Content Count

    27
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

214 Excellent

Recent Profile Visitors

226 profile views
  1. Πέντε μήνες πέρασαν απ'όταν μπήκα. Δεν μιλάω πολύ, αλλά να ξέρετε ότι συχνάζω και διαβάζω (κατασκοπεία δηλαδής!). Οπότε η ευχή μου είναι να συνεχίσει να υπάρχει το φόρουμ για αρκετά ακόμη έτη, να έχω κάτι να κατασκοπεύω
  2. Οπωσδήποτε ο Kiyohiko Azuma. Έγραψε το Yotsuba to!, το οποίο παίζει χαλαρά να είναι το αγαπημένο μου μάνγκα, γιατί ο εν λόγω άνθρωπος έχει καταφέρει να δημιουργήσει ένα τρομακτικά απολαυστικό ανάγνωσμα που είναι ιδιαίτερα ταυτιστικό με κάθε άνθρωπο που έχει περάσει από την ηλικία των πέντε ετών () και είναι η επιτομή των slice of life μάνγκα. Ανεπιφύλακτα, τον σέβομαι ιδιαίτερα.
  3. ΛΟΙΠΟΝ! Σκεφτόμουν, όπως ανέφερα και πριν, να αγοράσω Fullmetal Alchemist, αλλά λιμπίζομαι εδώ και κάτι μήνες ένα box set σκέτο κουκλί, αυτό της Ναυσικας. Από εκεί και πέρα, οι τιμές είναι λίγο τσουχτερές και οι συνέπειες του brexit με ανησυχούν κάπως, οπότε παίζει κιόλας απλά να αρκεστώ σε αγορές από το Athenscon (αν γίνει με το καλό) τον Δεκέμβριο (ναι, το 92% των ετησιων αγορών μου από κόμικς γίνονται στις αρχές Δεκέμβρη.)
  4. Θα κάνω ποδαρικό σε αυτό το θέμα, λέγοντας πώς σκέφτομαι πολύ σοβαρά να κάνω δωράκι στον εαυτό μου Συγκεκριμένα, θα το πάω για μερικούς τόμους Fullmetal Alchemist, ένα από τα αγαπημένα μου έργα. Από την άλλην, σε μια τέτοια περίοδο είναι δύσκολο να μου πάρει ο οποιοσδήποτε κομιξικό δώρο, ούτε εγώ έχω κομιξόφιλα άτομα για να δώσω, αλλά κλάιν, τι να κάνουμε
  5. Εγώ προς το παρόν κάνω catch-up με διάφορα μάνγκα, αλλά το βασικό μου ανάγνωσμα είναι το Memories of Emanon και συγκεκριμένα το serialization που έκαναν μετά από το one-shot που παρέθεσα. Πολύ καλό sci-fi μάνγκα Όμορφη πρωτοβουλία, άντε να δούμε Επίσης, μια απορία: με μια γρήγορη ματιά που έριξα, το commentpicker είναι για σχόλια σε ποστς του facebook. Αναρωτιέμαι πώς δουλεύει για το φόρουμ
  6. @geo_trou τι κανεις με τη ζωη σου Εξαιρετική συνέντευξη με εύστοχες ερωτήσεις στην εξέλιξή της και κατατοπιστικότατες απαντήσεις, αναμένω την full uncut αγγλική βερσιόν για το περαιτέρω ζουμάκι (ο Ιατρού είπε ότι μάλλον θα παίξει κάτι τέτοιο), o Jeff Smith με εντυπωσιάζει παραπάνω κάθε φορά που τον αναφέρουν οπουδήποτε και ο σεβασμός μου αυξάνεται κατά μια μονάδα σταθερά. Φαίνεται ότι έχει γνώσεις (τόσο γενικές όσο και τεχνικές) και πολύ δυνατή παρουσία. Ανυπομονώ για το Tuki, γιατί το concept είναι πανέξυπνο και ασυνήθιστο, αλλά και έχω υψηλές προσδοκίες για τη σειρά του Netflix που αναμένεται, μιας και ο ίδιος υπόσχεται ότι έχει γίνει σωστή δουλειά και έχει διασφαλίσει την ποιότητα του έργου.
  7. Εάν είχα την πολυτέλεια, θα διάβαζα πάντα στον υπολογιστή (24 ίντσες δεν συγκρίνονται με τίποτα). Παρολ'αυτά, η πιο πρόσφορη λύση ήταν το iPad μας, το οποίο όμως χακαρίστηκε και αχρηστεύτηκε πριν από κάτι μήνες (κλάιν, στα χέρια μου χάλασε). Έτσι, επέστρεψα κυρίως στο κινητό (εύκολο διάβασμα παντού, αλλά βγαίνουν τα μάτια σου), αλλά όποτε έχω την ευκαιρία συνεχίζω από υπολογιστή. Ντάξει, πολλοί λένε πως προτιμούν φυσική μορφή. Προφανώς και ισχύει καθολικά αλλά δεν νομίζω ότι είναι αυτό το πόιντ. Άσε που δεν είναι και εύκολο να τα έχουμε όλα στα χέρια μας πλέον. Concluding, Εάν αυτό το poll είχε γίνει τρεις μήνες πριν, θα είχα ψηφίσει τάμπλετ. Εάν ζούσαμε σε ουτοπικό (ή μήπως όχι?) κόσμο, θα είχα ψηφίσει διάβασμα μέσα στον εγκέφαλο. Εάν μπορούσα να χρησιμοποιώ αβέρτα το PC χωρίς να καίγονται κύτταρα λόγω της πολύωρης χρήσης και πανεπιστημίου, θα είχα ψηφίσει υπολογιστή. Άρα μας μένει το πιστό κινητό, καλώς ή κακώς
  8. Βλέπω ότι κοστίζει 8 ευρώ στα ελληνικά. Νομίζω ότι, με βάση την ποιότητα που περιγράφεις, είναι αρκετά καλή τιμή. Γαλλικά δεν ξέρω να διαβάζω, οπότε θα ήθελα να ρωτήσω εάν ξέρει κανείς μήπως υπάρχει διαθέσιμο στα αγγλικά σε πιθανώς καλύτερη μετάφραση/ποιότητα/τιμή. Δηλαδή, εφόσον υπάρχει αγγλική έκδοση, λέτε να αξίζει περισσότερο τον κόπο?
  9. Λογικά ναι. Εξαιρετικό εύρημα, πολλά συγχαρητήρια
  10. Με ντροπή παραδέχομαι ότι δεν γνωρίζω ποιος είναι ο κύριος στην τελευταία εικόνα. Μπορεί κάποιος να με διαφωτίσει?
  11. Αρχικά στο SmackJeeves, ύστερα στο thecomicseries (εξού και οι πολλές μαζεμένες σελίδες στα πρώτα κεφάλαια), το μεγαλύτερο και μοναδικό (πλέον και προς το παρόν) ongoing έργο της Crayon Queen (το αληθινό όνομά της δεν είναι γνωστό). Πράγματι, όπως ήδη σας προϊδέασε ο τίτλος, πρόκειται για το Gloomverse. Τρέχει από τις αρχές του 2016 μέχρι και σήμερα και έχει μπόλικο υλικό προς ανάγνωση (νεράκι μάλιστα). Παρατηρώ ήδη ότι αυτή η παρουσίαση θα είναι κάπως βαρετή, εν μέρει επειδή δεν έχω και πολλή όρεξη, αλλά επίσης δεν νομίζω ότι μπορώ όντως να αναλύσω αυτό το webcomic χωρίς να μπω στη διαδικασία να σποιλάρω κάτι ή να δώσω μια ιδέα για πράγματα που θα επακολουθήσουν, εντούτοις θα ανεβάσω δύο-τρεις σελίδες από σχετικά αρχικά στάδια. Προς το παρόν, θα πω τα κλασσικά ότι ο κόσμος παρουσιάζει ένα μεγάλο ενδιαφέρον λόγω των πρωτότυπων ιδεών της συγγραφέως, οι οποίες έχουν αξιοποιηθεί επαρκώς. Το σχέδιο είναι καρτουνίστικο και απλό στα πρώτα κεφάλαια, σταδιακά όμως εξελίσσεται σε ιδιαίτερα δυνατή και όμορφη δουλειά. Έχει επίσης γίνει άψογη δουλειά στα designs των χαρακτήρων, καθώς είναι όλοι τους απίστευτα ξεχωριστοί και πολύ marketable (δηλαδή τους βλέπεις και είναι αυτομάτως αναγνωρίσιμοι) και, φυσικά, ταιριάζουν με τη θεματολογία του κόσμου. Παραδείγματα: Είναι αλήθεια ότι το webcomic αυτό θίγει ορισμένα ζητήματα κοινωνικής και πολιτικής φύσεως, στα οποία δεν θα ήθελα να αναφερθώ (σπόιλερς, τι να κάνουμε). Παρολ'αυτά, τα χειρίζεται αρκετά καλά και ανθρώπινα, ώστε να μην αισθάνεται ο αναγνώστης πως του ταΐζουν πολιτική ορθότητα. Ακόμη κι έτσι, το βασικό focus της ιστορίας είναι η πρωταγωνίστρια, μια κοπέλα σε έναν κόσμο που η μαγεία είναι η νόρμα χωρίς η ίδια να μπορεί να τη χρησιμοποιήσει. Από εκεί και πέρα, πλαισιώνεται από ένα δυνατό καστ με ειλικρινά ενδιαφέροντες χαρακτήρες και προσωπικότητες. Το ύφος του webcomic είναι αρχικά χαλαρό, διασκεδαστικό και ολίγον κάφρικο, παρολ'αυτά, όσο προχωρά η ιστορία, τη θέση των προηγουμένων παίρνει το σοβαρό δράμα με πολλή ένταση και σκηνές που κάνουν το στομάχι μου να σφίγγεται. Η ιστορία που προσπαθεί να πει (δεν την έχει πει όλη ακόμη) η δημιουργός είναι περίπλοκη, τεχνικά και συναισθηματικά, και μάλιστα νομίζω ότι έχει θέσει τον πήχη ψηλά, χωρίς όμως να με ανησυχεί ότι δεν θα μπορέσει να ανταπεξέλθει. Αξίζει να αναφέρω πως η Crayon Queen κάνει μια προσπάθεια να τυπώσει τη δουλειά της και σε φυσική έκδοση. Έχει τυπώσει τρεις τόμους, ο πρώτος μάλιστα και σε επανέκδοση, και αυτόν τον καιρό πωλούνται ο δεύτερος και ο τρίτος. Είναι αξιόλογη εκτύπωση απ'όσο έχω δει, αλλά δεν μπορώ να κρίνω αντικειμενικά, καθώς δεν τα έχω αγοράσει εγώ ο ίδιος λόγω έλλειψης χρημάτων και χώρου Το συνιστώ σίγουρα, αν και μπορώ να φανταστώ γιατί δεν είναι για όλους. Κάνει update κάθε Τρίτη και Πέμπτη, οπότε η συχνότητα updates είναι αρκετά καλή για παρακολούθηση. ✺✹✺
  12. Με εξιτάρει ιδιαίτερα. Μπορώ να το διαβάσω αυτούσια ως ολοκληρωμένο έργο ή πρέπει να έχω ακολουθήσει κάποιου είδους προϊστορία με τον Hawkeye προηγουμένως?
  13. Το διάβασα και εγώ τις προάλλες μέχρι και το πιο πρόσφατο update. Είναι μια πολύ καλή ανάγνωση και μπορώ να πω ότι το διάβασα κεφάτα. Έχει σίγουρα αδυναμίες, όπως το σχέδιο (το οποίο όμως είδε μια απότομη βελτίωση σε κάποιο σημείο) και η ιστορία, επειδή αργεί υπερβολικά να εξελιχθεί. Σ'αυτό όμως συμβάλλει και το γεγονός ότι απλούστατα τα updates είναι πάρα, μα πάρα πολύ αραιά. Μια σελίδα το μήνα είναι η νόρμα και τώρα, με τον κορωνοϊό, ο δημιουργός είναι εγκλωβισμένος σε άλλη χώρα με μονάχα το λάπτοπ του, οπότε τα updates έχουν γίνει ακόμη πιο αραιά! Η τελευταία σελίδα βγήκε πριν από έξι μήνες. Και μάλιστα, ο δημιουργός σκοπεύει να κάνει ΤΕΣΣΕΡΙΣ τόμους, ενώ δεν είναι καλά καλά στα μισά του πρώτου! Δυστυχώς, αμφιβάλλω ότι θα προλάβει να το ολοκληρώσει ποτέ, αν και εγώ θα είμαι συνεπής και θα το διαβάζω ανελλιπώς. Κατά τ'άλλα, φαίνεται ότι έχει ωραίες ιδέες, ο κόσμος είναι ενδιαφέρων και οι χαρακτήρες προσπαθούν να πουν κάτι, σιγά σιγά. Διασκέδασα διαβάζοντας, οπότε αυτό είναι θετικό! Πάντως, όπως λέει και ο Φαίδων από πάνω, αυτό που πραγματικά ξεχωρίζει στο κόμικ και μάλιστα τα σπάει είναι ο χρωματισμός. Πανέμορφος με εξαιρετικές παλέτες και μερικές φορές κάτι ανασοκοπτικές (breathtaking ντε) σελίδες που συναρπάζουν, όπως η πρώτη σελίδα που έχει επισυνάψει ο @Tightwad Αξίζει τον κόπο, αλλά μόνο εάν δεν έχετε πρόβλημα με την τρομερή απώλεια ροής.
  14. Έχω την εντύπωση πως ο Σπύρος αναφέρεται στην μη εγκεφαλική αγάπη για ένα οποιοδήποτε κόμικ. Υπάρχει αυτή η συνεχής τάση τον τελευταίο καιρό να ξεζουμίζουμε το έργο (σε όλα τα medium, φυσικά) και να αναζητούμε τυχόν (πολύ συχνά αυτοδημιούργητους και ακόμη πιο συχνά κενούς) συμβολισμούς, προβληματισμούς και κάποιας λογής βαθιά νοήματα, που μάλλον περισσότερο φούσκες είναι παρά ειλικρινείς αντιμετωπίσεις. Βλέπω δηλαδή αυτήν την ανειλικρινή προσπάθεια προώθησης έργων βασιζόμενοι πχ στην "φοβερή δόμηση του κόσμου, στο πως αυτός είναι τόσο αριστοτεχνικά δεμένος, χωρίς κανένα απολύτως παράπτωμα!!" ή στα "βαθιά, κρυμμένα νοήματα!", και, ενώ αυτά είναι πράγματι πολύ εντυπωσιακά σαν επιτεύγματα, πολλές φορές είναι κούφια, δεν έχουν ψυχή, σαν δηλαδή ο δημιουργός να ένιωσε την υποχρέωση να κάνει κάτι solid για να πάρει εύσημα, σαν να λες δηλαδή ότι τα έπη ήταν έπη όχι γιατί ο κόσμος γούσταρε, αλλά επειδή ο σκελετός ήταν μαθηματικά υπολογισμένος Ας πάψει λοιπόν αυτή η μανία για τελειότητα, μορφικά και τεχνικά, και ας επικεντρωθούμε και στο εάν αυτό που διαβάζουμε μας κάνει να διασκεδάζουμε (που προφανώς δεν περιορίζεται στο να γελάσουμε, αλλά να πορωθούμε, να ενδιαφερθούμε, να νιώσουμε κάτι βρε αδερφέ). Μην βλέπετε την διασκέδαση αυστηρά σαν γέλιο, δείτε το σαν entertainment. Εάν υπάρξει αυτή η ισορροπία ανάμεσα στη διασκέδαση, στο ταξίδι και στην εκτίμηση του έργου ως μέσο που κάτι θέλει να μας πει, διότι παίζουν όλα μεγάλο ρόλο, θα μπορούμε άνετα να απολαμβάνουμε μια δουλειά σαν σύνολο. Εγώ δεν λέω ότι πρέπει η διασκέδαση να έχει απαραίτητα προτεραιότητα, όπως διατείνεται ο Σπύρος, αλλά ότι είναι τελείως παραμελημένη λόγω της μανίας μας, όπως ανέφερα πριν, να βλέπουμε τον σκελετό του έργου, χωρίς αυτός να έχει ψυχή ή να μας δείχνει άφοβα και ξεδιάντροπα την αγάπη του δημιουργού για αυτό που έφτιαξε. Δεν υπάρχει τίποτα κακό με το απλά να διασκεδάσεις με κάποιο κόμικ, ακόμα κι όταν αυτό έχει κάτι να πει, ακόμα κι αν δεν έχει τίποτα απολύτως να πει, ακόμα κι αν η αντιμετώπιση του κόσμου είναι η κλασσική "μικυ μαου" προσέγγιση. So what? Εγώ μάλιστα θα έλεγα πως η κατάσταση αλλάζει συνεχώς προς το καλύτερο, μιας και η pop κουλτούρα είναι πλέον πολύ, πολύ πιο διαδεδομένη, ειδικά στις νέες γενιές. Πολύ δύσκολο πράγμα η εγκεφαλική αγάπη, η πώρωση, το ταξίδι, ειδικά σε μεγαλύτερες ηλικίες. Γι'αυτό, τα έργα που πραγματικά διασκεδάζουν μένουν χαραγμένα πιο βαθιά στο νου από αυτά που έχουν απλώς εξαιρετικό σκελετό Προφανώς είμαι τελείως off topic αυτή τη στιγμή, οπότε θα κρατήσω τα προσχήματα λέγοντας ότι το κόμικ αυτό δεν με προδιαθέτει να το διαβάσω, αλλά τουλάχιστον το σχέδιο είναι ιδιαίτερο και αφήνει μια καλή εντύπωση Και φυσικά πάντα με χαλαρή διάθεση!
  15. Πράγματι, πέρασα πληροφορική στην Κέρκυρα, στον τομέα που με ενδιέφερε δηλαδή, και μπορώ να πάρω κατ'εξαίρεση μετεγγραφή στην Αθήνα! Ευχαριστώ για το ενδιαφέρον :D

    1. Indian

      Indian

      Εξαιρετικά νέα! :clap:

       

      Καλή σταδιοδρομία, λοιπόν, κοίτα να χαρείς όσο μπορείς την φοιτητική σου ζωή (γιατί μετά και τον στρατό θα είναι οι τελευταίες στιγμές που δεν θα έχεις ευθύνες :P), συγκεντρώσου στην επιστήμη σου κι εύχομαι ό,τι καλύτερο. :)

       

       

      :beer:

    2. angeltze

      angeltze

      Στρατό δεν θα πάω καν, παίρνω εξαίρεση λόγω της κώφωσης, οπότε το πανεπιστήμιο έμεινε :prankster: Ευχαριστώ για τις θετικές σκέψεις, θα κάνω ό,τι μπορώ!

    3. kabuki

      kabuki

      Ωραίος! :handshake::beer:

×
×
  • Create New...