Jump to content

kabuki

Founders/Moderator
  • Posts

    1,941
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    116

Everything posted by kabuki

  1. Κάπου διάβασα ότι είναι σχεδόν σίγουρη η 2η ταινία κι ο Βιλνέβ θέλει να κάνει και μια 3η. Δυστυχώς δεν το βρίσκω τώρα
  2. Ασπρόμαυρο είναι Μπορεί να είναι κάπως φορτωμένο, αλλά είναι ευκολοδιαβαστο από άποψη σχεδίου. Το μόνο που με χάλασε ήταν το καλλιγραφικό lettering, αν κι αυτό ήταν αρκετά ευανάγνωστο. Η ιστορία είναι κάτι σε στυλ "Η Αλίκη στην χώρα των πειρατών". Περισσότερο υπηρετεί το σχέδιο, παρά το αντίστροφο.
  3. εγω δε στεναχωριεμαι καθολου παντως βλέποντας την τωρινή εκδοχή. Δεν πιστευω οτι θα το κανε καλυτερα
  4. Καλά νέα για τους φανς του Cursed Pirate Girl του Jeremy Bastian! Τον Ιανουάριο του 22 θα κυκλοφορήσει ο ολοκαίνουριος 2ος τόμος από Boom/Archaia.Χάζεψα με τις απίστευτες preview σελίδες Με @AndreasD είχαμε τσιμπήσει και φανταστικά πριντς του δημιουργού σ' ένα LSCC. O Bastian έχει εκπληκτικό σχέδιο!
  5. Την είδαμε χτες βράδυ κι έπαθα πλάκα! Να πω αρχικά, ότι δεν έχω διαβάσει καν ολόκληρο το πρώτο βιβλίο (ναι, ντρέπομαι γι αυτό, ήμουνα μικρή, καταλαβαίνετε ) και η παλιά ταινία του David Lynch παίζει να είναι η μόνη ταινία του που δε μου άρεσε Πάω να τη δω λοιπόν χτες, έχοντας ακούσει διθυραμβικές και απογοητευτικές κριτικές. Θα συμφωνήσω με τις πρώτες. Αισθητικά η ταινία ήταν υπέροχη, με πολύ καλή σκηνοθεσία και πάνω απ' όλα ψυχή. Έχει φοβερά σκηνικά, φωτογραφία, χρήση φωτισμού, πολύ αληθοφανές cgi και την Έρημο βασικό πρωταγωνιστή, που αναδεικνύει άψογα. Η ιστορία κατανοητότατη, χωρίς ατελείωτα γενεαλογικά δέντρα, καθόλου παραφορτωμένη. Η ηθοποιία ήταν επίσης εξαιρετική! Ειδικά ο Timothée Chalamet ως Πώλ Ατρείδης απίστευτος! Και ολόκληρη η επιλογή κάστινγκ μου φάνηκε ιδανική. Αν ολοκληρωθεί, πιστεύω ότι θα έχει αντίστοιχη επίδραση μακροπρόθεσμα στον κινηματογράφο, με το αρχικό Star Wars και την τριλογία του Άρχοντα. Αν δεν το καταλάβατε μου άρεσε. Τώρα είναι ώρα να ξαναπιάσω τα βιβλία και τα κόμικς
  6. Ήταν από τις κυκλοφορίες που δε με τράβηξαν στο φετινό Comicdom, καθώς ούτε το σκάνδαλο στο οποίο αναφέρεται γνώριζα, ούτε το σχέδιο μου άρεσε. Μετά την ενδιαφέρουσα παρουσίαση σου όμως @leonidio και το άρθρο του @Γιάννης Κουκουλάς, σκέφτομαι μήπως να του δώσω μια ευκαιρία
  7. Διαβάστηκε κι αυτό. Είχα ακούσει τα χειρότερα για τα πρώτα τεύχη του Hulk, οπότε περίμενα κάτι χειρότερο και από τον προηγούμενο τόμο του Thor, αλλά μπορώ να πω ότι κινείται στο ίδιο επίπεδο. Παιδικό σενάριο, προπαγάνδα, κωμικοτραγική χρήση της επιστήμης κλπ. Ο Χαλκ αλλάζει συνεχώς χρώματα (μέχρι να καταλήξει στο κλασικό πρασινάκι) και συμπεριφορά, μιλάει πιο φυσιολογικά απ' ότι τον έχουμε συνηθίσει, ηττείται και παγιδεύεται πολύ πιο εύκολα, απ' ότι τον βλέπουμε πλέον. Δε μου κανει εντύπωση που ακυρώθηκε σε πρώτη φάση η σειρά του μετά από αυτά τα 6 τεύχη. Για κάποιο λόγο όμως η αναληθοφάνεια των ιστοριών του, μου φάνηκε λιγότερο βαρετή από τους δύο προηγούμενους τόμους Τώρα είμαι σε διλημμα, να πάρω τον επόμενο τόμο με τους FF; Ή να συνεχίσω μόνο τον Spider-man, που είναι σαφέστατα ανώτερος από τα υπόλοιπα;
  8. Tomie: το όμορφο, το γκροτέσκο και το δαιμονοποιημένο Ο Junji Ito έχει δηλώσει ότι θέλει να απεικονίζει με την ίδια προσοχή στη λεπτομέρεια τόσο το όμορφο όσο και το γκροτέσκο και η Tomie είναι η επιτομή των δύο αυτών στοιχείων. «Η φίλη μου, η Tomie, πέθανε», ξεκινάει η αφήγηση του manga, δυσοίωνα και απροσδιόριστα ανατριχιαστικά. Οι λέξεις κρέμονται πάνω από το πάνελ των μαθητών και των καθηγητών που θρηνούν στην κηδεία της νεαρής κοπέλας. Κι όμως, την επόμενη μέρα, η μυστηριώδης και σαγηνευτική Tomie επιστρέφει στην τάξη. Επιστρέφει από τον τάφο και ξεθάβει τα σκοτεινά μυστικά που κρύβει ο καθένας από τους συμμαθητές και τους καθηγητές της και που ήλπιζαν να θάψουν μαζί της. Είκοσι κεφάλαια αυτοτελή, με ελάχιστες μεταξύ τους συνδέσεις και με μοναδικό κοινό στοιχείο την Tomie. Μια γυναίκα, ή καλύτερα, μια δαιμόνισσα από μια μακρινή λαβκραφτιανή διάσταση, που μαγεύει τους πάντες γύρω της και τους ωθεί στην παράνοια. “What a bewitching girl” Όσοι πλησιάζουν την αθάνατη και πανταχού παρούσα οντότητα με το όνομα Tomie, αποκτούν εμμονή μαζί της. Tην αγαπούν και ταυτόχρονα τη μισούν. Eίναι πρόθυμοι να σκοτώσουν για αυτή, να σκοτώσουν τους εαυτούς τους, ή ακόμη και την ίδια. Εκείνη, πάντοτε καταφέρνει να επιβιώνει, όσο αιματηρός και βίαιος κι αν είναι ο φόνος της. Αναβιώνεται, πολλαπλασιάζεται, διεισδύει στις πιο σκοτεινές γωνιές της κοινωνίας και του υποσυνειδήτου. Ξυπνά στους ανθρώπους τις πιο ενστικτώδεις και βίαιες ορμές τους. Ο Junji Ito έχει δηλώσει ότι θέλει να απεικονίζει με την ίδια προσοχή στη λεπτομέρεια τόσο το όμορφο όσο και το γκροτέσκο και η Tomie είναι η επιτομή των δύο αυτών στοιχείων. “I’ve got more demons where that came from” Ωστόσο, κάπου ανάμεσα στα φρικιαστικά page-turns, τη σκοτεινή ατμόσφαιρα και τον κοσμικό τρόμο που προκαλεί μια ανίκητη υπέρτατη δύναμη, εντοπίζεται κάτι πολύ οικείο και αυτό είναι το πρότυπο του mean girl. Η Tomie παρουσιάζεται ως ένα succubus, ένα υπερφυσικό κακό που προκαλεί ανεξήγητες πράξεις βίας στους άντρες γύρω της. Και ο Junji Ito μας αφηγείται μόνο τη δική τους ιστορία, παρουσιάζοντας την πρωταγωνίστριά του ως ένα τέρας, όχι ως ένα πρόσωπο προς ταύτιση. Είναι ένα κορίτσι που όλα τα υπόλοιπα κορίτσια μισούν, αλλά το μόνο που τη διαχωρίζει από εκείνα είναι ότι παίρνει εκδίκηση για όσα της συμβαίνουν. Εκδικείται τους κακοποιητές της και την κακοποιητική πατριαρχική κοινωνία. Μέσα από μια πιο πολύπλευρη ανάγνωση, μπορούμε να διακρίνουμε ότι αυτή είναι πράγματι η ιστορία της Tomie, όχι μόνο επειδή η χαρακτήρας αποτελεί κινητήριο δύναμη μιας ιστορίας τρόμου που διασχίζει χωροχρονικά όρια και ξεφεύγει από τις σελίδες στο σύμπαν του αναγνώστη, αλλά και επειδή είναι μια γυναίκα που έχει τη δύναμη και το θάρρος να πάρει την πορεία της ζωής της στα χέρια της -και έχει δαιμονοποιηθεί γι’ αυτό. Εν όψει Halloween, Spooktober, κι όλων των σχετικών, υπό τους ήχους της βροχής και ανάμεσα σε μυρωδιές από τσάι, κολοκυθόσουπα και αρωματικά κεριά, η Tomie αποτελεί μια από τις καλύτερες τρομακτικές ιστορίες του Junji Ito, και, εν μέρει, ίσως για λόγους που ο ίδιος αγνοεί. πηγή
  9. και για το Habibi είχαν πει Εξαιρετικά νέα για το Maus! Είναι από τα κομικς που δεν πρέπει να λείπουν από καμια κομιξοβιβλιοθήκη! για την πληροφορία @totally_wired
  10. εμένα μ' εχουν χαρακτηρίσει αμερικανακι αρκετές φορές Γουστάρω φουλ Halloween, τόσες ταινίες έχω δει, αυτό έλειπε πέρυσι, είχαμε φτιάξει και κολοκύθες Το project Ιππόκαμπος έχει παίξει με διάφορα πράγματα πολύ πετυχημένα και σε άλλες φάσεις, πχ τρακτφόρμερς, τώρα κάνει Halloween, γενικά μπλέκει όμορφα, διάφορα πράγματα. πολύ θα θελα να μπορώ να πάω!
  11. Μετά το εξαιρετικό Wrinkles, αποφάσισα να πιάσω και τα άλλα κόμικς του Paco Roca. Δεύτερος σταθμός λοιπόν, το The Lighthouse. Αν κάτι έχουν κοινό τα δύο κόμικς, είναι η ιδανική ατμόσφαιρα που δημιουργούν και σε μεταφέρουν στον κόσμο τους. Το δεύτερο είναι η απουσία περιττών στοιχείων και η πολύ καλή χρήση της σιωπής. Η υπόθεση στο συγκεκριμένο δε με τρέλανε, ήταν πολύ πρόσφατη η ανάγνωση του Wrinkles, οπότε είχα πολύ ανεβασμένες απατήσεις. Η ιστορία μου φάνηκε αρκετά απλή και μικρή μεν, πολύ καλοεκτελεσμένη δε. Αν ήταν κάποιου άλλου indie δημιουργού, που δεν είχα ξαναδιαβάσει κάτι δικό του, μπορεί να την εκτιμούσα διαφορετικά. Μου άρεσε, ήθελα να μου αρέσει περισσότερο. για την όμορφη παρουσίαση @geo_trou
  12. Το ΣΚ 30-31 Οκτωβρίου θα πραγματοποιηθεί Halloweekend Bazaar στο Project ΙππόΚαμπος Διήμερο φεστιβάλ με bazaar κόμικς & λοιπό merch, παιχνίδια για μικρά και μεγάλα παιδιά, βαψιματικές παντός τύπου και πολλά ακόμα, στο “πνεύμα” του Halloween!! Σας περιμένουμε στο Project ΙππόΚαμπος, να το γιορτάσουμε όλ@ μαζί!! fb event
  13. Νέος διαγωνισμός από τις εκδόσεις Μικρός Ήρως: "Ξέρουμε πόσο πολύ αγαπάτε τις εκδόσεις Μικρός Ήρως. Εισπράττουμε την αγάπη και την υποστήριξη σας σε κάθε μας βήμα. Αποφασίσαμε λοιπόν για ακόμη μια φορά να δημιουργήσουμε έναν διασκεδαστικό διαγωνισμό για να έχουμε μια άμεση αλληλεπίδραση μαζί σας. Η αλήθεια είναι πως η επαφή μας με το αναγνωστικό κοινό στα φεστιβάλ που πρόσφατα πραγματοποιήθηκαν μας συγκίνησε και αποφασίσαμε να στήσουμε μια μικρή γιορτή. Μπορείτε να απαντήσετε λοιπόν σε πέντε απλές ερωτήσεις που αφορούν ήρωες των εκδόσεων μας και να πάρετε μέρος στο μεγάλο μας διαγωνισμό! 1) Από σήμερα, μπορείτε να πάρετε μέρος στον παρακάτω διαγωνισμό (ή μέσα από τη σελίδα του Μπλεκ στο fb). Για να μπείτε στην κλήρωση για τα δώρα θα πρέπει να απαντήσετε σωστά και στις 5 ερωτήσεις! Η καταληκτική ημερομηνία συμμετοχής είναι η Τρίτη 19/10 έως τις 23:59 Την Τετάρτη 20/10 έως τις 15:00 θα ανακοινωθούν οι 5 νικητές που θα προκύψουν μέσα από ηλεκτρονική κλήρωση, καθώς και οι σωστές απαντήσεις στη σελίδα του Μπλεκ στο fb. ΔΩΡΑ - Οι 5 νικητές θα κερδίσουν από ένα αντίτυπο του Blacksad (2η Έκδοση)." ακολουθήστε το λίνκ
  14. Το Black Monday Murders συνεχίζεται, για να ολοκληρωθεί στα 12 τεύχη, μετά από διάλειμμα 3 χρόνων. Ο Hickman τελείωσε το γράψιμο και το 9ο τεύχος είναι έτοιμο, ενώ έχει σχεδόν ολοκληρωθεί και το 10ο. Η Image όμως θα συνεχίσει να τα εκδίδει μόνο όταν θα έχουν ολοκληρωθεί και τα 4 τελευταία τεύχη. Νομίζω ότι μετά τη μέση, είχε αρχίσει να έχει προβλήματα το σενάριο (απ' ό,τι θυμάμαι δηλαδή, έχει περάσει και καιρός ). Ελπίζω ο Hickman Να ξαναβρήκε την έμπνευσή του, ώστε να το ολοκληρώσει σωστά
  15. Fact. Τα γηρατειά είναι άτιμο πράγμα. Κι όσοι έχουν την τύχη ή την ατυχία να ζήσουν πολύ, κάποια στιγμή θα δουν τους εαυτούς τους να φθείρονται, να δυσκολεύονται να αυτοεξυπηρετηθούν. Κι ίσως να γίνουν/ νομίσουν ότι γίνονται βάρος, στους νέους, στα παιδιά τους, σε όποιον τέλος πάντων τους φροντίζει. Fact2. Όσοι έχουμε την τύχη ή την ατυχία να ζήσουμε πολύ, θα γεράσουμε. Fact3. Όσο δεδομένα κι αν είναι τα γηρατειά, τόσο λίγο μιλάμε γι αυτά. Γι αυτό το λόγο, κόμικς σαν το Wrinkles έχουν μια παραπάνω σημασία. Όπως έχει πει κι ο ίδιος ο δημιουργός σε συνέντευξη, “In ‘Wrinkles,’ you don’t see any young people. You see everything through the eyes of older people, so we can understand how they feel and see what it is we can do for them.” Κάποια χρόνια πριν τη δημιουργία του κόμικ, ο Paco Roca σχεδίασε ένα ηλικιωμένο ζευγάρι για μια διαφήμιση. Του ζήτησαν να το αφαιρέσει, γιατί δεν ήταν ευχάριστο θέαμα. Ήταν ένας από τους λόγους που έφτιαξε αυτό το κόμικ. Άλλοι λόγοι ήταν ότι οι γονείς του μεγάλωναν και προσπαθούσε να συμφιλιωθεί με τα γηρατειά, οι ιστορίες ηλικιωμένων από το κοντινό του περιβάλλον, αλλά περισσότερο απ' όλα για να δώσει φωνή σε αυτούς τους ανθρώπους. Στους παλιούς πρωταγωνιστές της ζωής που παραγκωνίζονται όταν μεγαλώνουν. Και το έκανε εξαιρετικά -χωρίς να ωραιοποιήσει καταστάσεις, να κατηγορήσει, να εκβιάσει συναίσθημα. προσαρμόζοντας το κόμικ στους ρυθμούς της ζωής τους (όχι δεν είναι αργό, έχει άψογη ροή). Έδωσε ρεαλισμό στις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των ηλικιωμένων, χωρίς περιττό δράμα ή κυνισμό, ενίοτε με χιούμορ ή ακόμα και στοργή. Καθόλου τυχαίο, αφού, κατά τη διάρκεια της δημιουργίας του κόμικ, επισκέφθηκε διάφορα γηροκομεία, μίλησε με κόσμο και αρκετοί από τους χαρακτήρες του βασίστηκαν σε αληθινούς ανθρώπους. Σχεδιαστικά, εκμεταλλεύεται τις δυνατότητες της κομικσικής γλώσσας, ώστε να δημιουργήσει το κατάλληλο κλίμα σε κάθε συνθήκη, ακόμα και τα κενά, ενώ χρησιμοποιεί στο μεγαλύτερο μέρος του κόμικ φθινοπωρινά χρώματα. Κυκλοφόρησε και ταινία 2D animation με τον ίδιο τίτλο, αλλά το κόμικ είναι πολύ πολύ καλύτερο, προτιμήστε το @leonidio για την όμορφη παρουσίαση!
  16. Το Cowboy Bebop έρχεται στο Netflix από την πέμπτη 21/10 και η live action σειρά 19/11
  17. mood of the day από Εικοσάχρονους που κλαίνε διαβάζοντας την ιστορία του Σκρουτζ ΜακΝτακ
  18. γιατί προσπαθείς να τα περιορίσεις μόνο σε crime; εχουν μια τάση τα manga να μπλέκουν τα είδη Συνειδητοποίησα ότι δεν έχω διαβάσει /ξέρω αρκετά νουαρ manga Monster (Urasawa) Mpd (Multiple Personality Detective) Psycho (Eiji Ōtsuka & Shou Tajima) Banana Fish (Akimi Yoshida) Δε μου ρχεται κάποιο άλλο στο μυαλό. μόνο για τα δυο πρώτα έχω ιδία άποψη και πιστεύω ότι αξίζει να διαβαστούν. το Banana Fish το χω πετύχει σε διάφορες λίστες και το έχω στη reading list
  19. πρώτα απ' όλα για το δώρο γιορτής Εμένα το Redfork μου άρεσε αρκετά, αυτό που με χάλασε ήτα ότι είχε προοπτικές να γίνει πολύ καλύτερο. Ξεκινάει δυνατά, σαν σκληρό slice of life - ο βασικος πρωταγωνιστής επιστρέφει από τη φυλακή στην πόλη του, την οικογένειά του. σε μια πόλη ανθρακωρύχων. Αυτό το κομμάτι ξεκινά να το χτίζει καλά, αλλά εκεί που πάει να το προχωρήσει λίγο παραπέρα, στα προβλήματα της πόλης, στους χαρακτήρες, τσουπ, ξαναγυρνά στην επιφάνεια και χώνει το μεταφυσικό στοιχείο. Σχεδιαστικά μου έκανε, θεωρώ ότι το σχέδιο ανέβασε το τελικό απότελεσμα και ότι ειδικά κάποιες σελίδες αποδόθηκαν ιδανικά. Αν αναπτυσσόταν σωστότερα οι χαρακτήρες, σε περισσότερα τεύχη, αν η ισορροπία ανάμεσα σε πραγματικά και μεταφυσικά προβλήματα ήταν καλύτερη, τότε θα μίλαγα για διαμαντάκι. Τώρα θα συμφωνήσω με τον @Dredd, πρόκειται για ένα καλοφτιαγμένο θριλεράκι , αξιόλογο, αλλά όχι κάτι φοβερό.
  20. Σ' αυτή την κατηγορία βάζω τα Homunculus & Blood on the Tracks, αλλά είναι μεγαλύτερα από 1-2 τόμους. Αν δεν κανω λάθος το Homunculus σου άρεσε, τσεκαρε το Blood on Tracks. Μπορείς να διαβάσεις αρχικά ηλεκτρονικά, να δεις αν σου κάνουν
×
×
  • Create New...