Jump to content

DaDiRa

Member
  • Posts

    231
  • Joined

  • Last visited

Reputation

1,598 Excellent

1 Follower

Recent Profile Visitors

3,465 profile views
  1. Το πέτυχα προσπαθώντας να συμπληρώσω μια παραγγελία και επειδή θυμόμουν την παρουσίαση εδώ, το πήρα. Πιστεύω ότι εκτός από το άμεσο μήνυμα για τα πυρηνικά όπλα, περνάει αντιπολεμικά μηνύματα περισσότερο μέσα από τους χαρακτήρες και την ανάπτυξή τους. Παρουσιάζοντάς τους σε μεγάλο βαθμό σαν καρικατούρες που νοσταλγούν τον πόλεμο (υπάρχει κυριολεκτικά η φράση "ήταν πολύ ωραία στον πόλεμο"), ανακαλούν με συμπάθεια πολιτικούς ηγέτες με βάση το μουστάκι και την πίπα ή το πούρο ("μοιάζει σαν θείος") και σαν αποκορύφωμα, ξεχνούν μονίμως ότι αυτοί που τους απειλούν δεν είναι Γερμανοί, αλλά Ρώσοι. Όλη αυτή η οπαδική προσέγγιση της πολιτικής, που αναδεικνύεται ακόμα περισσότερο από την καταφανή αποκοπή των δύο από την πολιτική επικαιρότητα, και χτίζεται σε όλο το πρώτο μισό του τεύχους, θεωρώ ότι πετυχαίνει πολύ καλύτερα τον στόχο του κόμικ απ' ότι το δεύτερο μισό που παρουσιάζει τις φυσικές καταστροφές μετά τη ρίψη της βόμβας και τη μόλυνσης από τη ραδιενέργεια της. Δε θα κρύψω ότι αυτό το κομμάτι με κούρασε λίγο, γιατί θεώρησα ότι επικαλείται αρκετά το συναίσθημα - αν και είχε πολύ όμορφα σχέδια και χρωματισμό. Πάντως είναι σίγουρα ένα κόμικ με διαχρονικό χαρακτήρα, άσχετα που αναφέρεται σε συγκεκριμένη εποχή.
  2. Πρώτη επαφή με Ito και μου άρεσε πολύ. Πέρα από το πολύ ωραίο/φρικιαστικό body horror σχεδιαστικά, μου άρεσαν τα sci-fi πασπαλίσματα στο κατά τα άλλα μεταφυσικό υπόβαθρο. Ισχύει ότι ξεκινάει με διαφορετικό ύφος και μετά το παραγεμίζει κάπως, αλλά αυτό το θεωρώ λίγο χαρακτηριστικό των manga και anime στον τρόπο που χτίζουν ένα σύμπαν, παρά αστοχία της δημιουργικής διαδικασίας. Η θεματολογία με τον ωκεανό και η σταδιακή κλιμάκωση μέχρι το τέλος είναι στα γούστα μου, και ειδικά το κλείσιμο με τις post-apocalyptic σκηνές έδεσε πολύ καλά. Ένα παράπονο που έχω (και το βλέπω και στο Uzumaki τώρα που το άρχισα) είναι η φαινομενικά τυχαία σύνδεση χαρακτήρων με γεγονότα που παίζουν σημαντικό ρόλο στην πλοκή. Είναι από τα πράγματα που όταν συναντάω περιμένω να εξηγηθούν αργότερα για να κλείσει ο νοηματικός κύκλος. Όπως και να 'χει, βέβαια, μιλάμε για μεταφυσικό horror, οπότε δεν είμαι αυστηρός. Αποκορύφωμα της συλλογής ήταν το The Enigma of Amigara Fault. Δεν ξέρω αν είναι κάποιος παλιός αστικός μύθος ή αν το συνέλαβε μόνος του, αλλά είναι απίστευτο το πως μπόρεσε να γράψει τρόμο με μια τέτοια βάση. Πρέπει να είναι από αυτά τα περίεργα πράγματα που προκαλούν υποσυνείδητα φόβο στο πιθηκίσιο μέρος του εγκεφάλου μας, όπως όταν βλέπεις εφιάλτες ότι χάνεις τα δόντια σου. Και για να πετύχεις κάτι τέτοιο χωρίς τη βοήθεια του ήχου και της κινούμενης εικόνας, πρέπει σίγουρα να είσαι μεγάλος μαέστρος.
  3. Το διάβασα και εγώ πρόσφατα. Θα συμφωνήσω για τη ρεαλιστική και ουδέτερη προσέγγιση του ζητήματος. Ακόμα και το Αλτσχάιμερ με τα συμπτώματά του το προσεγγίζει από την οπτική του ηλικιωμένου, χωρίς να διακωμωδεί ή να τραγικοποιεί, παρουσιάζοντας παρ' όλα αυτά και τις κωμικές και τις τραγικές του εκφάνσεις. Εξαιρετική παρουσίαση από @leonidio που μου έμεινε για 2 χρόνια και κάθε τόσο αναπηδούσε στο μυαλό μου μέχρι να έρθει η στιγμή να το διαβάσω.
  4. Με έβαλε στη διαδικασία η προσφορά να κατεβάσω και να δοκιμάσω το Paladins. Περσινά σταφύλια, αλλά όχι απαραίτητα ξινά, έφυγε ένα τριωράκι χωρίς να το καταλάβω. Τώρα το αν θα έχω χρόνο και όρεξη να επιστρέψω είναι άλλο ζήτημα. Επίσης, να ενημερώσω ότι παίζει και πάλι κουπόνι από των 10€ για αγορές από 14.99€ και πάνω (στο EGS πάντα). Αυτή τη φορά το παίρνεις με εγγραφή στο newsletter και ισχύει μέχρι 15/11.
  5. IT Crowd έχω δει, αλλά πω την αλήθεια δεν το ξεχώρισα (όχι βέβαια ότι δεν πέρασα καλά). Brooklyn Nine-Nine και το Curb your enthusiasm που λέει η @kabuki ήταν τα δύο επόμενα στη λίστα. Μάλλον θα συνεχίσω με ένα από αυτά. Το βρετανικό The Office είναι καλό, αν και κάπως ιδιότροπο. Έχω γελάσει αρκετά, αλλά από την άλλη η επιτηδευμένη αμηχανία δεν είναι τόσο πετυχημένη όσο στο αμερικάνικο. Αν και σίγουρα αυτό είναι υποκειμενικό σε μεγάλο βαθμό. Θα ήθελα να δω και τίποτα άλλο του Gervais από εκείνη την εποχή. Τα άλλα δεν θα τα ξέρω πολύ, αλλά thanks, μπήκαν όλες στη λίστα @gr8 @kabuki@Beefheart
  6. Θα συμφωνήσω με @kwtsos και θα προσθέσω ότι νοηματικά και ατμοσφαιρικά είναι λίγο όπου φυσάει ο άνεμος (όχι απαραίτητα κακό, αλλά τρομερά άνισο). Αμέτρητα πράγματα συμβαίνουν μόνο για το δραματικό της υπόθεσης χωρίς να βγάζουν ιδιαίτερο νόημα. 7ράκι σειρά που μάλλον έκανε ντόρο λόγω συγκυριών. Στο μεταξύ συνεχίζω το quest μου στην αναζήτηση καλύτερης κωμωδίας από το Community. Τελείωσα The Office και τώρα τελειώνω και το βραχύβιο original βρετανικό. Στο Netflix μπήκε πρόσφατα το Seinfield, που έχω διαβάσει ότι θεωρείται θρυλικό. Το έχει δει κανένας;
  7. Δεν την πρόλαβα τη συζήτηση στην ώρα της, αλλά είχα ανακαλύψει και εγώ Molchat Doma σε κάποια περίεργη φάση, και κόλλησα. Δικό μου αγαπημένο είναι αυτό, αλλά όλο το album από το 2018 είναι ό,τι καλύτερο. Καλό συγκρότημα σε παρόμοιο post-punk ήχο και ωραία synths είναι και το ploho. edit: @erosennin35άπαιχτη η playlist
  8. Παρακολουθούσα το θέμα όταν γράφετε και το είχα στο μυαλό μου να διαβάσω Junji Ito κάποια στιγμή. Με δεδομένο ότι έχω χρόνια να πιάσω manga, ποιο θα μου προτείνατε για πρώτη επαφή μαζί του;
  9. Αμάν! Απ' ότι κατάλαβα πρόκειται για λάθος στο merge, οπότε δικαιολογημένος. Πάντα ήταν κάπως ανάποδα στις επιλογές.
  10. Πήγα να το γράψω χθες, αλλά είδα ότι δεν έχει βγει για iOS. Το Tachiyomi είναι όντως ό,τι καλύτερο μπορεί να βάλει κάποιος σε Android συσκευή (δεν είναι απλός cbr reader ). Για iOS έχω δει να γράφονται τα καλύτερα για το iComics, το οποίο όμως κοστίζει 0.99$. Ο δημιουργός το έδινε πριν λίγο καιρό δωρεάν για τη FCBD. (Νομίζω ότι κάτι παίχτηκε με το thread και χάθηκε η δημοσκόπηση που είχα όταν έφτιαξα το θέμα)
  11. Και ο Lemire ανακοινώνει στο πιο πρόσφατο newsletter του ότι μετακομίζει στο substack, στο οποίο θα δημοσιεύσει το επόμενο μεγάλο του graphic novel με όνομα Fishflies και έκταση πάνω από 500 σελίδες. Θα βγάζει 5 σελίδες ανά εβδομάδα και παράλληλα λεπτομέρειες για τη διαδικασία της δημιουργίας. Λέει επίσης ότι το Fishflies θα εκδοθεί και έντυπα, αλλά σε άγνωστο χρόνο, και ότι θα κάνει περισσότερες ιστορίες Black Hammer που θα είναι αποκλειστικά διαθέσιμες εκεί. Όλο το newsletter του εδώ.
  12. Ποσταρίστηκε τις προάλλες στο facebook το παρακάτω άρθρο από τη σελίδα του Corto Maltese. https://cortomaltese.com/oceano-nero-le-prime-anticipazione-della-nuova-storia-di-corto-maltese/ Απ' ότι καταλαβαίνω από την αυτόματη μετάφραση λαμβάνει χώρα το 2001 "με φόντο τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου". Κυκλοφόρησαν σήμερα οι πρώτες 14 σελίδες στο εβδομαδιαίο περιοδικό Internazionale. Πάντως εικαστικά πρέπει να είναι το πιο απομακρυσμένο Κόρτο από τον Pratt που έχει κυκλοφορήσει.
×
×
  • Create New...