Jump to content

the comic guide

Member
  • Content Count

    58
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

444 Excellent

The recent visitors block is disabled and is not being shown to other users.

Enable
  1. Από τον J. Michael Straczynski και τον Shane Davis. Η προσέγγιση της ιστορίας θυμίζει πολύ την Ultimate γραμμή της Marvel. Όλοι οι χαρακτήρες είναι νεώτεροι, η "προέλευση" του ήρωα μοιάζει με τη κοινή και παραδοσιακή, με κάποιες μοντέρνες μικρό-αλλαγές κλπ. Μπορώ να πω ότι διασκέδασα διαβάζοντας τα, χωρίς να είναι κάτι ουάου όμως. Στα συν οι διάλογοι και ο ρυθμός του Straczynski, ο οποίος πήρε περισσότερες ελευθερίες με τη πλοκή στο δεύτερο τόμο. Το σχέδιο του Davis είναι το στάνταρ που συναντάς σε ένα μέσο υπέρ ηρωικό κόμικ. Όχι απαραίτητα κακό, αλλά στη φάση που είμαι τώρα, ζητάω κάτι παραπάνω. Ένα ωραιότατο 6/10 για το τόμο 1, και ένα 6.5/10 για το δεύτερο.
  2. Προσωπικά, εάν δεν είχα ήδη τις δύο Complete Collections που συλλέγουν όλη τη σειρά, θα τσίμπαγα το Omnibus εάν το έβρισκα σε πολύ καλή τιμή. Ειδικά το σχέδιο του οπισθόφυλλου που υπάρχει κάτω από το dust jacket είναι όλα τα λεφτά! Από το προηγούμενο σχόλιο που έκανα ίσως να άφησα να εννοηθεί ότι η σειρά δεν είναι καλή ή κάτι τέτοιο. Για μένα, είναι αρκετά καλή, απλά με χάλασε στο ότι θα μπορούσε να είναι πολύ καλύτερη. (ειδικά από ένα σημείο και μετά...)
  3. Άλλη μια όμορφη παρουσίαση! Συμφωνώ ότι αυτό το run είναι άνισα δομημένο, τόσο σεναριακά όσο και σχεδιαστικά. Εδώ να πω ότι ο Remender ποτέ δε μου γέμιζε το μάτι, οπότε δεν έχω διαβάσει πολλές δουλειές του για να ξέρω αν το ίδιο συμβαίνει και σε άλλες σειρές. Ενώ τα πρώτα 20 τεύχη (μέχρι το τέλος του Dark Angel Saga) είναι ένα έπος, από εκεί ύστερα η ιστορία εξελίσσεται όλο και πιο αδύναμα. Είναι χαρακτηριστικό ότι έχω αναμνήσεις από το πρώτο μισό της σειράς, ενώ από το δεύτερο όχι και τόσες. Παρόλαυτα αυτά όμως, θυμάμαι ότι το τέλος μου άρεσε και ότι το είχα βρει ταιριαστό. Να πούμε ότι πολλές ιδέες και plotlines του UXF εξερευνούνται ή και συνεχίζονται στο Uncanny Avengers του Marvel Now από τον ίδιο συγγραφέα.
  4. Μετά από πολύ ψάξιμο, βρήκα μόνο το 2o Daredevil OMNIBUS του Bendis στα 60,47 ευρώ, το οποίο με το κουπονάκι κατεβαίνει στα ~54,40. https://www.bookdepository.com/Daredevil-By-Brian-Michael-Bendis-Alex-Maleev-Omnibus-Vol-2-Brian-Michael-Bendis/9781302921675?ref=grid-view&qid=1602886179721&sr=1-3
  5. Δε θέλω να αγχώσω κανέναν, αλλά τι νομίζετε ότι θα γίνει από το Γενάρη του '21 με τις παραγγελίες από Αγγλία; Θα έχουμε δασμούς/ τελωνειακά έξοδα;
  6. Θα με έψηνε να διαβάσω λίγο Κόναν. Εγώ που δεν έχω καμία επαφή με το χαρακτήρα, ο παραπάνω τόμος είναι προσιτός για ένα νέο αναγνώστη; Jason Aaron βλέπω στα συγγραφικά καθήκοντα, οπότε σεναριακά τουλάχιστον μάλλον είναι πολύ καλό.
  7. Διάβασα και το δεύτερο τευχάκι... Εντάξει ομολογώ πως είναι κατώτερο του πρώτου. Επίσης, παρόλο που το κόμικ είναι γύρω στις 50 σελίδες, το γράψιμο του Johns σου δίνει την εντύπωση ότι είναι 20. Προσωπικά, εμπιστεύομαι τον Johns σαν συγγραφέα, οπότε ανυπομονώ να δω τι μας επιφυλάσσει στο τρίτο. Όμως, είναι απορίας άξιο πώς θα καταφέρει να δώσει ένα ικανοποιητικό και "πλούσιο" τρίτο μέρος, δεδομένου ότι αισθάνομαι ότι έχουν γίνει ελάχιστα πράγματα σε αυτά τα δύο πρώτα τεύχη και ότι έχει ακόμα πολλά να πει. Το σχέδιο του Fabok παραμένει σπουδαίο, νομίζω είναι ξεκάθαρες οι επιρροές από Jim Lee ή ακόμη και από τον Gary Frank.
  8. Ανυπομονώ πολύ για το Invincible. Κάποια στιγμή θα πρέπει να "φρεσκάρω" λίγο τα τεύχη, γιατί πάει λίγος καιρός από τότε που τελείωσα τη σειρά. Από το trailer, μου άρεσε πολύ το animation, οι φωνές μέχρι στιγμής μού ακούγονται σωστές (απ΄ ό, τι κατάλαβα, θα έχουμε J.K. Simmons ως Omni-Man;;) & και το gore στοιχείο το οποίο υπήρξε σημείο κατατεθέν του κόμικ!! Επίσης, χαίρομαι που το trailer δε πρόδωσε το βασικό twist. Όσοι δε ξέρετε ποιος είναι ο Invincible, εγώ θα τον χαρακτήριζα ως ένα μείγμα Peter Parker και Clark Kent. Στην 1η Utimate Collection του κόμικ, θυμάμαι είχα διαβάσει ότι ο Robert Kirkman είχε πει πως ήθελε πολύ να γράψει τη σειρά Ultimate Spider-Man, αλλά ο Bendis δεν τον "άφηνε", οπότε ο Kirkman πήγε και δημιούργησε το δικό του χαρακτήρα για την Image, έτσι για σπάσιμο.
  9. Να είσαι καλά, @Spyros Andrianos! Επί την ευκαιρία, θα ήθελα επιγραμματικά να αναφέρω πότε θα κυκλοφορήσουν τα επόμενα Omnis της Uncanny σειράς (γιατί υπάρχουν και εκείνα του Claremont που ονομάζονται "X-Men" (σκέτο), τα οποία είναι σε συνεργασία με τον Jim Lee..!), σε περίπτωση που κάποιος ενδιαφέρεται και θέλει να τα έχει υπόψιν του. Το reprint του δεύτερου (που περιλαμβάνει το εμβληματικό Dark Phoenix Saga, αλλά και το Days of Future Past) κυκλοφορεί στις 24 Νοέμβρη 2020. Το reprint του τρίτου κυκλοφορεί στις 29 Δεκέμβρη 2020. (εδώ ξεχωρίζει η ιστορία God Loves, Man Kills, μεταξύ των άλλων) Το τέταρτο Omnibus κυκλοφορεί για πρώτη φορά στις 8 Δεκέμβρη 2020. Πολύ καλή χρόνια η φετινή για τους φανατικούς των μεταλλαγμένων, αν μη τι άλλο.
  10. Το πρώτο Omnibus περιλαμβάνει τα τεύχη GIANT-SIZE X-MEN 1, X-MEN (1963) 94-131 & ANNUAL (1970) 3. Περίπου σαράντα πέντε χρόνια πριν, ο τίτλος των X-Men βρισκόταν στα πρόθυρα της ακύρωσης δεδομένου ότι ελάχιστοι αναγνώστες έδειχναν ενδιαφέρον για αυτή τη σειρά, αφού οι ιστορίες ήταν αφενός παρωχημένες και αφετέρου οι χαρακτήρες της δεν είχαν να προσφέρουν κάτι καινούργιο. Όλα έδειχναν πως ο τίτλος αυτός θα παρασυρόταν από τη λήθη. Όμως, τα πάντα άλλαξαν το 1975 με τη κυκλοφορία μίας ειδικής έκδοσης που σηματοδότησε την αλλαγή πλεύσης για τους μεταλλαγμένους. Η ειδική έκδοση αυτή ονομάζονταν Giant-Size X-Men #1, η οποία συντέθηκε υπό τη συγγραφική πένα του Len Wein (ο οποίος πέρα από το Giant, ήταν και plotter των Uncanny 94 & 95) και των μολυβιών του David Cockrum. Το συγκεκριμένο τεύχος ξεχώρισε επειδή καθιέρωσε για πρώτη φορά πολλά από τα πιο αγαπημένα μέλη της ομάδας. Η γενναία αυτή κατευθύνση περιλάμβανε χαρακτήρες προερχόμενους από κάθε γωνιά της γης και εν αντιθέσει με τους "προκατόχους" τους, αυτοί εδώ ήταν ενήλικες και όχι έφηβοι: o Wolverine, ο Collosus, η Storm, ο Νightcrawler και ο Thunderbird αποτελούσαν τα καινούργια μέλη της νεοσύστατης ομάδας. Πέρα από τρεις "παλαιότερους" χαρακτήρες που παρείχαν καθόδηγηση στους νέους, Professor X, Cyclops και Banshee, οι υπόλοιποι original X-Men όπως είναι ο Angel, ο Iceman, η Jean Grey, o Ηavoc ή η Polaris ήταν μεν παρόντες μέσα στην ιστορία, αλλά δεν αποτελούσαν ενεργά μέλη του καινούργιου ρόστερ. (τουλάχιστον στην αρχή, γιατί όπως γίνεται φανερό στη πορεία, ενσωματώνεται σταδιακά και η Jean στο νέο τιμ.) Το Giant-Size #1 αποτυπώνει τη πρώτη περιπέτεια του νεοσύστατου συνόλου, το οποίο στέλνεται από το Καθηγητή X σε μία αποστολή διάσωσης των original Χ-Μen που είναι παγιδευμένοι στο νησί «Krakoa». Σύντομα όμως ανακαλύπτουν πως ο Κrakoa δεν είναι απλά ένα νησί, αλλά άλλος ένας μεγάλος μεταλλαγμένος! Ο Claremont έχει συγγραφικά credits από το προαναφερθέν τεύχος 94. Η πρώτη του δουλεία είναι να φέρει έναν αέρα φρεσκάδας στο τίτλο και να κάνει τους νέους χαρακτήρες ξεχωριστούς και ενδιαφέροντες. Για παράδειγμα, στα πρώτα αυτά τεύχη η Storm παρουσιάζεται σαν μία «θεά», η οποία νοσταλγεί τον καιρό εκείνο που ήταν στην Αφρική και να παρατηρεί μεγάλες διαφορές από τη τωρινή ζωή της στη πόλη. Ο Colossus, επίσης, είναι ένας άλλος χαρακτήρας που θέλει να επιστρέψει στη πατρίδα και την οικογένεια του. Ο Nightcrawler παλεύει να ενσωματωθεί και να ταιριάξει με το ευρύτερο πλήθος, παρά την εξωτερική «δαιμονική» του εμφάνιση. Ιδιαίτερη εντύπωση δημιουργεί ο Wolverine, ο οποίος ακόμα δεν είναι ο «superstar» που είναι σήμερα, αλλά κεντρίζει το ενδιαφέρον του αναγνώστη κυρίως λόγω του παρορμητικού χαρακτήρα του και τη μυστικοπάθεια που χαρακτηρίζει το παρελθόν του. Παρ’ όλ’ αυτά, υπάρχουν διάφορα hints για τη προέλευση του, για το «Weapon X», την ικανότητα ίασής του κλπ. Σε αυτό το Omni, μαθαίνουμε για πρώτη φορά ότι το πραγματικό του όνομα είναι Logan! Όμως, ο Claremont φροντίζει να τον χρησιμοποιήσει με τέτοιο τρόπο, ούτως ώστε η προσωπικότητα του να μην επισκιάζει τους υπόλοιπους. Γενικά, όσον αφορά το characterization, υπάρχει μια αίσθηση ισορρόπιας, καθώς κανένας χαρακτήρας δεν υπερτερεί έναντι του άλλου, ενώ όλοι έχουν τις στιγμές τους να λάμψουν! Αυτό που σίγουρα μου άρεσε είναι ότι ο Claremont παρουσιάζει σταδιακά το «δέσιμο» των μελών της νέας αυτής ομάδας, σε σημείο όπου κάποιος θα τους χαρακτήριζε μέχρι και οικογένεια. Για αυτό, βλέπουμε πολλές φορές τους Χ-Men να περνάνε χρόνο μαζί με… τα πολιτικά τους ρούχα, για παράδειγμα στις γιορτές των Χριστουγέννων ή όταν διοργανώνουν παιχνίδια baseball. (X-Men style, φυσικά!!) Ομολογώ ότι κάτι τέτοιες μικρές στιγμές (υπόσχομαι ότι δεν είναι λίγες!), με έκαναν να δεθώ περισσότερο μαζί τους. Συγγραφικά, ο Claremont «φυτεύει» πολλούς σπόρους για μελλοντικά storylines από πολύ νωρίς. Υπάρχουν αναφορές για τον «Black Tom» Cassidy πολύ πιο πριν κάνει το κάνει το ντεμπούτο του στη σειρά. Το ίδιο ισχύει και με τον Proteus. Το ιστορικής σημασίας και συνάμα εξαιρετικό «Έπος του Μαύρου Φοίνικα» είναι μία ιστορία που χτίζεται 30 ολόκληρα τεύχη, από τη πρώτη αποκάλυψη των νέων δυνάμεων της Jean και την ανάδειξη της ως «Phoenix» στο τεύχος 101 μέχρι και τη σταδιακή εισαγωγή του Hellfire Club & του Jason Wyngarde! Με αυτό τον τρόπο, ο «μάστορας» Claremont καταφέρνει να κάνει ομαλές μεταβάσεις από το ένα storyline στο άλλο, χωρίς δηλαδή να εισαγάγει νέους χαρακτήρες και καταστάσεις στον αναγνώστη από το πουθενά. Φυσικά, κλασσικοί εχθροί των μεταλλαγμένων όπως είναι ο Magneto, o Juggernaut, o Sauron ή τα Sentinels κάνουν την εμφάνιση τους και εδώ. Ειδικά δε για τον Magneto, λέγεται ότι κανένας άλλος συγγραφέας πέρα από τον Claremont δεν έχει αποδώσει τη «φωνή» του τόσο σωστά. Σαφής στόχος του Claremont είναι να ψυχαγωγήσει τον αναγνώστη, κάτι το οποίο επιτυγχάνεται και με το παραπάνω. Οι ιστορίες είναι πολύ διασκεδαστικές ακόμη και με τα σημερινά στάνταρ. Ενίοτε υπάρχουν μικρές και καλές δόσεις χιούμορ και του αντίστοιχου δράματος που χαρακτηρίζει το υπέρ ηρωικό είδος. Ωστόσο, σίγουρα αυτό που θα μπορούσε να ειπωθεί είναι ότι ο Claremont μερικές φορές έχει τη τάση να υπέρ-αναλύει κάποιες σκέψεις χαρακτήρων ή να βάζει πολλά και αχρείαστα αφηγηματικά μπαλονάκια μέσα στην ιστορία. Παρά όμως αυτές τι μικρές (για μένα) συγγραφικές ατέλειες, ο Claremont εξιλεώνει τον εαυτό του για το πάθος και την αγάπη που δείχνει για αυτούς τους ήρωες και φυσικά για την άρτια δομημένη του πλοκή. Τι γίνεται με το σχέδιο; Για τον John Byrne δε μπορώ να πω κάτι παραπάνω από ό, τι έχει ήδη ειπωθεί: ο άνθρωπος αυτός για τα δικά μου μάτια είναι ένας ακόμη θρύλος της 9ης Τέχνης. Δε μπορώ να φανταστώ αυτό το run χωρίς τον συγκεκριμένο σχεδιαστή και σίγουρα οι ιστορίες δεν θα είχαν την ίδια απήχηση και το ίδιο στίγμα χωρίς τα μολύβια του Byrne. Όπως είναι λογικό, δε θα μπορούσε να γίνει μία αναφορά και στο σχέδιο του Cockrum, του οποίου η συμβολή υπήρξε το λιγότερο καθοριστική ιδιαίτερα εάν ληφθούν υπόψη τα πρωτοποριακά και εντυπωσιακά για την εποχή designs των νέων X-Men, όπως είναι αυτό του Νightcrawler, της Storm ή και του Colossus. Για μένα, αυτή η συλλογή αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα δώρα που θα μπορούσε να προσφέρει η Marvel στο αναγνωστικό κομιξικό κοινό. Είναι απίστευτο ότι κόμικ της ποιότητας αυτής κυκλοφόρησε για πρώτη φορά την εποχή εκείνη. Τονίζω ξανά ότι σε αυτή τη συλλογή τευχών είναι βέβαιο πως υπάρχουν κάποια σημεία που δείχνουν την ηλικία τους, αλλά πιστέψτε με αυτό δε θα σας νοιάξει. Τέτοια υπέρ ηρωικά (και με τέτοια επιρροή) δε κυκλοφορούν σήμερα, κατά τη γνώμη μου. Διαβάζοντας αυτό το Omnibus, μου έγινε υπενθύμιση γιατί έχω γίνει φανατικός του είδους αυτού εξ’ αρχής. Περιμένω εναγωνίως και τα επόμενα Omnis, με το reprint του δεύτερου να έρχεται στα τέλη Νοέμβρη αυτού του έτους. Κλείνοντας, τον κύριο Claremont είχα τη τύχη να τον συναντήσω πέρυσι στο Athens Con. Aπό τη σύντομη συζήτηση που είχαμε, αντιλήφθηκα ότι το πάθος και η αγάπη του για τους X-Men ξεχειλίζουν ακόμα και σήμερα, στα 70 του (σχεδόν) έτη… Η παρουσίαση του X-Men - Days of Future Past. H παρουσίαση του Wolverine. Το πολύ όμορφο άρθρο για το κόμικ από τη Βασιλεία Βαξεβάνη. (comicdom.gr)
  11. Πολύ όμορφο κόμικ, το είχα διαβάσει ψηφιακά το καλοκαίρι. Εγώ μάλιστα που δε πολυτρελαίνομαι για τη Harley (no pun ), μπορώ να πω ότι το βρήκα πολύ ενδιαφέρον και "φρέσκο". Άνετα θα μπορούσα να φανταστώ ταινία βασισμένη στο συγκεκριμένο κόμικ με πρωταγωνίστρια τη Margot Robbie. Το λιμπίζομαι και εγώ το hardcover!
  12. Μιας και πιάσαμε κουβέντα για τα hardcovers του Hawkeye, αυτό που έχω να πω είναι ότι η Marvel τα τελευταία χρόνια κάνει πολύ καλή δουλειά στη παραγωγή των σκληρόδετων τόμων. Η ποιότητα του χαρτιού, όπως και η εκτύπωση, είναι υψηλή. Επίσης, πέρα από τα τευχάκια, ο κάθε τόμος της σειράς (δύο συνολικά) περιλαμβάνει όμορφα εξτραδάκια. Για παράδειγμα, ο πρώτος πέρα από ένα εναλλακτικό εξώφυλλο, περιέχει επιπλέον την επεξεργασία μιας σελίδας από το τεύχος 3 (από τα μολύβια μέχρι τα μελανώματα και τα χρώματα) και ένα μικρό δείγμα της πολύ όμορφης και μίνιμαλ χρωματικής παλέτας του Matt Hollingsworth. Αντίστοιχο εξτραδάκι υπάρχει και στο δεύτερο σκληρόδετο. Να σημειώσω εδώ ότι παρόμοια έξτρας (ίσως και περισσότερα) υπάρχουν προφανώς και στο Omnibus.
  13. Ομολογώ πως πάει καιρός που τελείωσα τη σειρά. Αυτό που σίγουρα μου είχε κάνει εντύπωση ήταν οι καινοτομίες του Fraction στο τρόπο αφήγησης της ιστορίας. (όπως εκείνο το προαναφερθέν τευχάκι με το σκύλο) Γενικά είναι μία σειρά που φεύγει νεράκι. Φυσικά το σχέδιο του Aja (που θυμίζει Mazzucchelli) ταιριάζει απόλυτα στην ατμόσφαιρα της ιστορίας. Κρίμα που δεν έχουμε δει περισσότερες δουλειές του τελευταία. Όπως και να έχει, το Hawkeye είναι ένα διαμαντάκι που κάθε φαν των υπέρ ηρωικών που σέβεται τον εαυτό του πρέπει να έχει διαβάσει. Πολύ όμορφη παρουσίαση @akirasyber9.
  14. Πολύ δύσκολη ερώτηση. Αν έπαιρνα harcover, θα διάλεγα ή το Spider-Man Omnibus των Lee/ Ditko ή το X-Men Omnibus του Claremont, που το λατρεύω πολύ και το έχω και υπογεγραμμένο. Αν έπαιρνα paperback, θα διάλεγα ή το Green Lantern Rebirth του Johns ή το Green Lantern The End, πάλι του Johns. Αυτή η σειρά έχει μεγάλη συναισθηματική αξία για μένα, γιατί είναι η πρώτη που μάζεψα ολόκληρη μικρός. Μέχρι και την αδερφή παρακίνησα να τη διαβάσει το καλοκαίρι και όπως ήταν αναμενόμενο, τη λάτρεψε! Ειδικά το The End τα έχει όλα... Δράση, χιούμορ, δράμα, συγκίνηση! Θα ήταν και πολύ ελαφρύ για να το κουβαλήσω.
×
×
  • Create New...