Jump to content

Ilias Tsiaras

Member
  • Posts

    82
  • Joined

  • Last visited

Everything posted by Ilias Tsiaras

  1. Εγώ λογικά θα έρθω αυθημερόν την Κυριακή, με την οικογένεια. Καλά να περάσετε!
  2. Εντάξει, μια basic συνέντευξη, ας το αφήσουμε εκεί. Μεγάλα παιδιά είμαστε οι περισσότεροι, ξέρουμε πώς πάνε αυτά τα πράγματα συνήθως. Το καλό είναι να υπάρχει διαφήμιση, να γνωρίσει κι άλλος κόσμος την 9η Τέχνη
  3. Εγώ κατά 99% θα είμαι εκεί. Συνήθως (τις φορές που δεν δουλεύω εκεί), πηγαίνω Σάββατο πρωί με όλη την οικογένεια
  4. Σε ό,τι αφορά αυτό που λέει ο Dredd σχετικά με το λιβάνι που έχουμε λίγο πολύ όλοι στα χέρια μας, δυστυχώς ισχύει σε πολύ μεγάλο βαθμό. Κακώς, κάκιστα θα έλεγα, είναι πολύ δύσκολο να πεις σε κάποιον με τον οποίο λίγο πολύ γνωρίζεσαι πως αυτό που έβγαλε είναι μέτριο προς κακό. Δεν αντιδράμε καλά στην κριτική, ακόμα και την καλοπροαίρετη. Το ίδιο συμβαίνει και στον χώρο του ελληνικού φανταστικού, σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό (ή εκεί το γνωρίζω από πιο πρώτο χέρι). Είναι δύσκολο και να ακούς κάτι κακό για τη δουλειά σου, το λέω γιατί κι εμένα μου δεν μου είναι ό,τι καλύτερο να ακούω αρνητικά σχόλια. Ιδίως παλαιότερα, τώρα είμαι αρκετά πιο άνετος. Και ναι, για να μην το παίζω υπεράνω ή μετριόφρων, κι εγώ περίμενα πως θα έχανα (ως Sandman εννοώ) από το Daytripper, παρόλο που γενικά δεν είμαι λάτρης των μεταφράσεων του Αργυρού.
  5. 10 είναι, τα trades μεταφράζω. Την τελευταία έκδοση, με τον έξτρα πρόλογο, επίλογο κτλ
  6. Ευχαριστώ πολύ! Ναι, είναι αρκετά θεατράλε ο άτιμος. Μέσα στο `22 το θεωρώ πολύ δύσκολο. Φαντάζομαι πως περιμένουν να δουν πώς θα πάνε οι πρώτοι δύο τόμοι, ιδίως και μετά την κυκλοφορία της σειράς και θα δράσουν αναλόγως. Μακάρι να γίνει το θαύμα και να δούμε και τους 10 τόμους στη γλώσσα μας!
  7. Εκπληκτική σειρά, σαφέστατα ένα από τα διαμάντια της 9ης Τέχνης. Ευχαριστώ πολύ για τα καλά λόγια, η αλήθεια είναι πως ο καημένος ο Gaiman (λατρεμένος, κατά τα άλλα) έφαγε τρελό μπινελίκι κατά τη διάρκεια της μετάφρασης!
  8. Είχα πάρει τα δύο πρώτα στο thecomiccon. Ελπίζω να γίνει φέτος για να πάρω και τα άλλα 2! Πολύ καλό κόμικ, και ως πλοκή και ως σκίτσο
  9. Δεν λες τίποτα!!! Ακόμα συχτηρίζω! Αλλά τον αγαπώ τον Gaiman, οπότε χαλάλι.
  10. Κάθε φορά που βλέπω πως κάποιος γράφει κάτι καινούργιο εδώ, τρέμει το φυλλοκάρδι μου...
  11. Όλα. Όσα είχα ήδη, λέω να τα δώσω σε κάποιο ίδρυμα για παιδιά. Ελπίζω όντως να το κάνω και να μη μείνω στα λόγια
  12. Μάλλον παράληψη, ο σνομπισμός δεν έχει νόημα. Μόνο κακό μπορεί να κάνει, με το σκεπτικό πως μια τέτοια πληροφορία ιντριγκάρει τον αναγνώστη
  13. Δώρο για σένα και μόνο. Ένα από αυτά θα το διαβάσεις στην καλύτερη δυνατή μετάφραση!!!!!
  14. Ολα καλά, Beefheart. Κάτι μου λέει πως η ευχή σου θα πραγματοποιηθεί! 😉
  15. Θα πάρω ένα τηλέφωνο αύριο να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε για σένα... Χαχαχα!
  16. Η αλήθεια είναι πως πρόκειται για ένα σύνθετο θέμα, αρκετά πιο πολύπλοκο από ό,τι φαίνεται. Προσωπικά είμαι της άποψης που λέει και ο φίλος πιο πάνω (είναι έξι και κάτι, δεν μπορώ να συγκρατήσω όνομα, σορυ) πως από τη στιγμή που ο όνομα δείχνει κάποια ιδιότητα, θα έπρεπε να μεταφράζεται. Επειδή παίζει θέμα και με τα άλλα μέσα αλλά και με το γεγονός πως πολλοί από εμάς διαβάζουμε στα αγγλικά ή παρακολουθούμε ξένες σειρές κτλ, κατανοώ πως αυτό είναι κάπως κριντζ (αν το λέω καλά, ποτέ μου δεν κατάλαβα τι ακριβώς σημαίνει). Η δικιά μου μέση λύση/λύση αναγκαιότητας είναι όπου το όνομα ακούγεται κάπως άσχημο στα ελληνικά να διατηρείται η αγγλική προφορά με ελληνική γραφή (φωνολογική απόδοση) ΑΛΛΑ με έναν αστερίσκο κατά την πρώτη εμφάνιση του ονόματος να υπάρχει υποσημείωση του τι σημαίνει αυτό στη γλώσσα μας ή έστω από ποια λέξη προέρχεται, ώστε να κατανοήσει ο κάθε αναγνώστης για ποιον λόγο λέγεται έτσι ο χαρακτήρας, τι σχέση έχει (αν έχει, βέβαια) το όνομα κάποιου με τις ικανότητές του. Αυτά για την ώρα, πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση ανοίξαμε. ΥΓ. Άσχετο κάπως, αλλά πολύ καλή μετάφραση έχει γίνει στην τριλογία Οι Τιμωροί του Μπράντον Σάντερσον που έχει μέσα υπερήρωες. Αλλά εκεί θεωρητικά είναι εύκολο να αποδοθούν τα ονόματα στα ελληνικά καθώς δεν πρόκειται για πασίγνωστους ήρωες, ήταν μια παρθένα περιοχή
  17. Πολύ καλή ιδέα! Αλλά σήμερα μετά από πολλούς μήνες, θα κρατήσει τα παιδιά η θεία τους, καθώς θα δουν minions! Αμαρτία είναι να ασχολούμαι με κόμικς!
  18. Θέλω πληροφορίες για βιβλιοστάτες. Για την ίδια συλλογή κι εγώ.
  19. Εντάξει, τέτοιο χαμό δεν περίμενα, χαίρομαι αφάνταστα. Αυτό που ήθελα να προσθέσω, αφού συμφωνήσω με όσα λέτε περί στερεοτύπων και της αρνητικής τους έννοιας, είναι πως ο Spiegelman δεν δίστασε να αποτυπώσει τον πραγματικό(;) χαρακτήρα του πατέρα του, κι ας έδινε τροφή για εύκολα σχόλια περί Εβραίων και του δύστροπου χαρακτήρα τους, αφενός μεν για να θίξει το πόσο καταστροφικός είναι ένας πόλεμος ακόμα και για έναν επιζών, αλλά και να δείξει ταυτόχρονα πως ο ρατσισμός δεν έχει καμία απολύτως λογική βάση και υπόσταση, όντας απλά και μόνο ένα παραπροϊόν του φόβου της διαφορετικότητας
  20. Δυστυχώς, ακόμα και στις μέρες μας, υπάρχει μια αρκετά μεγάλη μερίδα ανθρώπων (ιδίως στη χώρα μας) που θεωρεί πως ο κόσμος των κόμικς, ήτοι ολόκληρη η 9η Τέχνη, αφορά αποκλειστικά και μόνο μικρούς σε ηλικία αναγνώστες και υπάρχουν μόνο προς τέρψη και σε καμία περίπτωση για προβληματισμό ή τη μεταφορά οποιουδήποτε κοινωνικού ή άλλου μηνύματος. Το μόνο που έχω να προτείνω σε αυτή τη, ξανά δυστυχώς, πλειοψηφία είναι ‘διαβάστε το Maus’. Ναι, το ξέρω πως έχει ποντίκια και γάτες ως πρωταγωνιστές, αλλά κάντε τη χάρη στον εαυτό σας και διαβάστε το. Αν δεν συγκινηθείτε από το σπαρακτικό δράμα που ξεδιπλώνεται στις σελίδες του συγκεκριμένου graphic novel, πραγματικά δεν ξέρω τι μπορεί να σας συγκινήσει. Το αριστούργημα του Art Spiegelman είναι μια παράλληλη αφήγηση κατά την οποία γινόμαστε μάρτυρες της προσπάθειας του δημιουργού να μάθει από τον πατέρα του, Vladek, όσα περισσότερα μπορεί για τις τραυματικές εμπειρίες του ως επιζών του Ολοκαυτώματος και της φρικιαστικής παραμονής του στο κολαστήριο του Άουσβιτς. Πρόκειται για ένα διπλό δράμα καθώς, πέρα από τα όσα απάνθρωπα μαρτύρια πέρασε ο Vladek ως Εβραίος στα χέρια των Ναζί, παράλληλα βλέπουμε και τις δυσκολίες μιας αποξενωμένης οικογένειας, αφού ο Art και ο Vladek δεν τα πάνε καθόλου καλά από τότε που η μητέρα του πρώτου και σύζυγος του δεύτερου, Anja, αυτοκτόνησε, περίπου μια δεκαετία πριν από την αρχή της ιστορίας. Εκτός από τις, προφανώς, πάρα πολύ σκληρές εικόνες που περιγράφουν τα αδιανόητα γεγονότα που βίωσε ο Vladek από την αρχή ως και το τέλος του πολέμου, και την σχεδόν υπερφυσική θέλησή του για επιβίωση, και η χρονικά νεότερη αφήγηση δεν υπολείπεται κάτι σε θλιβερά περιστατικά και ενδιαφέρον. Πρόκειται για έναν σύγχρονο ύμνο στη ζωή, μια γροθιά στο στομάχι όλων όσοι εθελοτυφλούν, πιστεύοντας πως ο άνθρωπος είναι από τη φύση του καλός και συμπονετικός ενώ θέτει και ένα φιλοσοφικό ερώτημα σχετικά με το ποιος είναι πιο τυχερός: αυτός που κατάφερε να επιζήσει από ένα μέρος σαν το Άουσβιτς ή αυτός που άφησε εκεί τα κόκαλά του; Ειδική μνεία πρέπει να γίνει και για το καλλιτεχνικό κομμάτι, καθώς η τεχνοτροπία που χαρακτηρίζει την εικονογράφηση είναι αρκετά ιδιαίτερη και πρωτότυπη. Το σκίτσο θυμίζει έντονα καρτούν, με τους χαρακτήρες να έχουν τη μορφή ζώων (ανθρωπομορφισμός), ένα τρικ που ταιριάζει γάντι στο συγκεκριμένο graphic novel, καθώς δημιουργεί την απαραίτητη απόσταση από τις κτηνώδεις και απάνθρωπες πράξεις που περιγράφονται, ένα γεγονός που υπερθεματίζει το αφάνταστο μίσος των ημερών του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ένα μίσος που δεν περιοριζόταν μόνο στους στρατιώτες, αλλά κατάφερε να ποτίσει τις καρδιές και του απλού λαού. Επίσης, παρά το σχεδόν απλοϊκό εικαστικό, ο Spiegelman με το ασπρόμαυρο σκίτσο του καταφέρνει να αποδώσει εκπληκτικά και τις εκφράσεις των προσώπων, κάτι αρκετά δύσκολο μιας που υπενθυμίζω πως μιλάμε για ανθρωπόμορφα ποντίκια (Εβραίοι), γάτες (Γερμανοί) και γουρούνια (Πολωνοί), ένας καθόλου τυχαίος συμβολισμός. Τα βραβεία που έχει αποσπάσει το Maus μιλούν και μόνα τους για τη σημασία του στον χώρο των κόμικς. Πέρα από τα ‘κλασικά’ Eisner και Harvey, έχει κερδίσει και πολλά άλλα που δεν τα βλέπουμε συχνά σε έργα της 9ης Τέχνης (Pulitzer, Los Angeles Times). Επαναλαμβάνομαι, αλλά δεν πειράζει: κάντε μια χάρη στον εαυτό σας και διαβάστε το.
  21. Δίκιο έχεις, δεν το πρόσεξα, είδα πως υπάρχει ήδη και είπα να κάνω τον δεύτερο τόμο! Μεγάλη κουβέντα ανοίγεις! Εγώ δυστυχώς (ή ευτυχώς, δεν ξέρω ακόμα) τη βιβλιοθήκη μου την έχω στο πατρικό μου. Στο δικό μου σπίτι δεν χωράει με τίποτα.
×
×
  • Create New...