Jump to content

Treoris

Member
  • Posts

    208
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    4

Treoris last won the day on November 8

Treoris had the most liked content!

Reputation

1,574 Excellent

1 Follower

Recent Profile Visitors

370 profile views
  1. Μερικά φρέσκα αποκτήματα, λίγο Black Friday (Building Stories & Sandman), λίγο αγγελίες (star wars) και το Suspiria από Comic n Play χθες. To Building Stories το είχα ζητήσει χρόνια τώρα από τον Άγιο Βασίλη, επομένως θα ανοιχτεί πρωτοχρονιά. Ανυπομονώ! Τα Sandman αποκτήθηκαν γιατί δεν με βλέπω ποτέ να συνεχίζω πέρα από το Absolute Vol. 1, επομένως για να διαβαστούν τα υπόλοιπα είναι μονόδρομος. Τα Star Wars εξαιρετικά όπως είπα περιληπτικά και αλλού, το Suspiria ένας αχταρμάς άνευ λόγου και ουσίας. Μου τα λέγατε εσείς, αλλά δεν άκουγα.
  2. Αυτό αυτόματα το κάνει πολύ πιο ενδιαφέρον. Εγώ θα πήγαινα.
  3. Δεν θα με ενοχλούσε καθόλου. Το δικό μας κοινό είναι αρκετά ανοιχτόμυαλο σε σχέση με άλλα, αλλά παρόλο που κάποιος πάντα σοκάρεται, δεν βλέπω και κάτι τρομερό στο υλικό που προτείνεις. Δηλαδή είμαστε οκ με αντίστοιχα ιαπωνικά manga και πρέπει να συζητήσουμε για ελληνικές δημιουργίες; Επίσης σκέφτηκα να πω πως βάζω μια γραμμή στην προστασία των ανηλίκων που θα γυρίζουν, αλλά κι αυτό είναι υπό συζήτηση. Δεν είδα (στη σημερινή εποχή) να σκεπάζουν αναγεννησιακούς πίνακες ή αγάλματα σε μουσεία και μεταξύ μας δεν θα ήθελα να δω. Ναι, φαντάζομαι πως πρέπει να μπει μια γραμμή κάπου ανάμεσα στην ελεύθερη απεικόνιση γυμνού και στο σεξ, αλλά αυτό για εμένα μπαίνει στην γενική συζήτηση περί ερωτισμού και γυμνού και δεν θα το συζητούσα διαφορετικά ανάλογα με τον σεξουαλικό προσανατολισμό του έργου ή / και του δημιουργού.
  4. Νομίζω πως καταλαβαίνω ποιο είναι το θέμα και συμφωνώ κι εγώ. Αξιέπαινη προσπάθεια μεν, εγκλωβισμένη στο μικρόκοσμό της όμως δε και χωρίς εμφανή διάθεση επέκτασης, ανανέωσης, αναθεώρησης. Βραβεία στους ίδιους πέντε δέκα καλλιτέχνες με το ίδιο προϊόν κάθε χρόνο είναι λίγο, συγχωρήστε μου τη φράση, καλλιτεχνικός αυνανισμός. Μπράβο, τι σπουδαίοι που είμαστε, είδες, εγώ πήρα δύο βραβεία φέτος. Επίσης ίσως μερικοί να διαφωνούμε με κάποιες επιλογές βράβευσης. Όπως επισημαίνει και ο Κώστας, καλό θα ήταν να υπάρχουν και μερικά σχόλια, τουλάχιστον για τον νικητή. Στη χειρότερη περίπτωση θα ωφελήσει τους ίδιους τους δημιουργούς να δουν τι καλύτερο έκανε ο τάδε και κέρδισε. Τέλος, να πω πως επί της ουσίας πιστεύω ότι τέτοιες προσπάθειες χρειάζονται. Μακροπρόθεσμα και υπό συνθήκες μπορούν να συμβάλουν στην ανάπτυξη και ανάδειξη του μέσου, αρκεί να ξεφύγουν από την όποια ακαμψία και "κλικοποίηση". Δεν πρόκειται για μια ακόμα λέσχη ανάγνωσης, ο όρος "Ελληνική Ακαδημία Κόμικς" είναι βαρύγδουπος και καλό θα είναι να ξεφύγει από τη λογική του κλειστού κλαμπ. Όταν με το καλό φτάσουμε εκεί που πρέπει, ας μοιράζει απλόχερα βραβεία σε στυλ Όσκαρ. Δυστυχώς νομίζω πως η περιγραφή που δίνουν οι ίδιοι στον εαυτό τους (Η Ακαδημία των Ελληνικών Βραβείων Κόμικς αποτελείται από άτομα που δραστηριοποιούνται στην Ένατη Τέχνη, σε διάφορους τομείς) αλλά και το έργο τους (βραβεύσεις μόνο) δεν μου δίνουν ελπίδες για κάτι περισσότερο. Η συζήτηση για τις προοπτικές της ελληνικής σκηνής μάλλον θα είναι σαν αυτή που κάνουμε εδώ μεταξύ μας, τύπου πρέπει να εξελιχθούμε, ναι, έχετε δίκιο αγαπητέ, πρέπει, ας μοιράσουμε τώρα βραβεία, and the oscar goes to.... Αν κάποιος συμμετέχει εκεί θα μπορούσε να αναφερθεί στο τι συζητείται (αν επιτρέπεται φυσικά), αν γίνονται προσπάθειες σαν αυτές που αναφέρουμε κλπ, μήπως και ασκούμε άδικη κριτική.
  5. Θα φανώ άσχετος, αλλά ούτε εγώ είχα την παραμικρή ιδέα για την ύπαρξη της ακαδημίας. Πέρα από αυτό, διαισθάνομαι κάτι περίεργο. Αν γίνεται, εξηγήστε οι γνώστες τι συμβαίνει.
  6. Neo - A Familiar Face Από το soundtrack του καταπληκτικού Kontroll.
  7. Να προσθέσω κι εγώ μερικές ακόμα σκέψεις, παρόλο που το θέμα έχει ανοίξει πια αρκετά. - Οι Έλληνες δεν διαβάζουν κόμικς γιατί -----> δεν διαβάζουν γενικότερα -----> οι τιμές είναι στο θεό -----> δεν έχουν μεταφραστεί όσα μπορεί να τους ενδιαφέρουν -----> δεν διαφημίζεται το κόμικ σαν προϊόν -----> οι ελληνικές δημιουργίες έχουν μείνει, όπως σωστά αναφέρθηκε, σε μη ελκυστικά προϊόντα. -----> τα μικυμάου είναι για παιδιά - Όσον αφορά τους δημιουργούς υπάρχουν πολλά που τους αποτρέπουν από το να δημιουργήσουν κάτι μεγάλο, ολοκληρωμένο, με υπόθεση και σωστό world building, όμορφο σχεδιαστικά και σωστά επιμελημένο. Πρώτον, έλλειψη ταλέντου. Όλοι γράφουμε λίγο πολύ το κατιτίς μας, αλλά πόσοι από εμάς έχουν το ταλέντο να πιάσουν να σχεδιάσουν; Ελάχιστοι. Από αυτούς τους ελάχιστους, πρέπει να έχουν ταυτόχρονα και έμπνευση. Ταυτόχρονα με την έμπνευση πρέπει να υπάρχει και ο χρόνος. Ναι, μερικά στριπάκια τύπου Κουραφέλκηθρα θέλουν πόσο, μερικές ώρες να γίνουν στην χειρότερη; Πόσοι όμως έχουν το χρόνο να ασχοληθούν με τη δημιουργία μιας ιστορίας 100 - 120 σελίδων; Πόσοι θα αφιέρωναν 1, 2 χρόνια από τη ζωή τους, ταυτόχρονα με τις άλλες τους υποχρεώσεις για να φτιάξουν κάτι τέτοιο; Επόμενο βήμα, άντε και βρήκαμε άνθρωπο με ταλέντο, με έμπνευση, με χρόνο και υπομονή και το έφτιαξε. Μετά τι; Συμβόλαιο με εκδοτική; Με τι όρους; Αυτοέκδοση; Με τι χρήματα; Άλλες συζητήσεις από εκεί. Α, να μην ξεχάσω, υπάρχουν φυσικά και μερικά (5-6 μπορώ να σκεφτώ στην Ελλάδα) "μεγάλα" ονόματα που είχαν ταλέντο / έπιασαν την καλή και έπειτα αναλώνονται στο να κάνουν εξώφυλλα και variants από δώ και από εκεί. Με ελάχιστες εξαιρέσεις, αυτό συμβαίνει με τους μεγάλους Έλληνες. Γιατί; Ή καλύτερα, γιατί μόνο αυτό; - Καλώς ή κακώς, τα cons στην Ελλάδα συγκεντρώνουν συγκεκριμένο αριθμό ανθρώπων. Η συνύπαρξη είναι απαραίτητη γιατί ένα con αποκλειστικά για κάθε μια από αυτές τις υποομάδες δεν θα ήταν βιώσιμο. Μαζί είμαστε ένα οικοσύστημα, κι ας έχουμε τα στραβά μας. Επομένως, όλοι μαζί μέχρι να ωριμάσουν οι συνθήκες για ανεξάρτητα events. Περισσότερο pop culture cons δηλαδή παρά αμιγώς Comic cons. - Και επειδή θεωρώ πως η κριτική που ασκούμε όλοι εδώ είναι από την αγάπη μας σε ένα μέσο που είναι σε μηχανική υποστήριξη για δεκαετίες στη χώρα μας (όσον αφορά την παραγωγή τουλάχιστον), θα πω μερικές προτάσεις, ανεξάρτητα από το κοινωνικό / οικονομικό επιχειρηματικό τους κόστος: 1) Εισαγωγή του κόμικ σαν μέσο διδασκαλίας στα σχολεία. Δεν ξέρω πως, αλλά είναι απείρως πιο θελκτικό για ένα παιδί να διαβάσει πχ την ιστορία του κόσμου του Harari σε κόμικ παρά στον original τόμο. 2) Χρηματοδότηση (κρατική; άτοκα δάνεια; δεν ξέρω) σε εκδοτικούς για να σπρώξουν και να αναπτύξουν το προϊόν. Ας μπει και το βιβλίο μέσα. Μιλάμε για πολιτισμό. Περισσότερες μεταφράσεις, φθηνότερες εκδόσεις, πιο προσιτό προϊόν. Μεγαλύτερη εξοικείωση του κοινού με το μέσο, περισσότερες επιλογές. Έχουν γεμίσει τα περίπτερα Disney, ωραία, ας βάλουμε και κάτι διαφορετικό. 3) Διαγωνισμοί με έπαθλα εκδόσεις. Ο μεγαλύτερος σκόπελος για έναν καλλιτέχνη είναι το οικονομικό. 4) Υπάρχουν παιδιά που πιάνουν τα χέρια τους. Ας αναδειχτούν αυτά τα ταλέντα, ας πάρουν υποτροφίες, ας εκπαιδευτούν σωστά. Ας πάψει η γραφιστική να είναι μονόδρομος επαγγελματικά, και ας μην μιλήσω για την καλών τεχνών. 5) Προσωπικά, όσον αφορά τα cons, εγώ θα πλήρωνα κάτι παραπάνω για περισσότερα / μεγαλύτερα ονόματα, για καλύτερα venues, για καλύτερες προσφορές (πχ con exclusive κυκλοφορίες). Συγγνώμη για το σεντόνι, βάζω μια τελεία εδώ γιατί δεν θέλω να κουράσω παραπάνω.
  8. Καλά κι εγώ κατά τύχη το θυμήθηκα και είπα να ρωτήσω. Θα περιμένουμε. Thanks.
  9. Δεν είδατε / μάθατε κάτι στο Con φαντάζομαι; Πάμε για Χριστούγεννα τελικά;
  10. Έχω διαπιστώσει πως το παρόν είναι η δυσκολότερη εποχή να ζεις. Ο ανθρώπινος νους πάντα εξιδανικεύει το παρελθόν, αμβλύνει τις γωνίες του και επιλέγει να θυμάται τα καλά. Στον αντίποδα, υπάρχει το μέλλον που φαντάζει λαμπερό και ελπιδοφόρο. Το παρελθόν ασκεί μια νοσταλγική γοητεία και το μέλλον είναι εκεί που τα κακώς κείμενα έχουν διορθωθεί. Πρόσεχε, το μέλλον που μας "έταξαν" μεγαλώνοντας. Με τα ιπτάμενα αυτοκίνητα και τα διαστημόπλοια και το χρόνο μας αφοσιωμένο στην εξερεύνηση, στην τέχνη, στην επιστήμη. (Επιλέγω να αφαιρέσω από την εξίσωση τα δυστοπικά σενάρια, που ακόμα και αυτά μας δίνουν το ρόλο του ήρωα τον οποίο καλοδεχόμαστε υποθετικά). Το παρόν έχει λογαριασμούς, άγχος, κούραση. Είναι δύσκολο. Κανείς δεν θέλει να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις του σήμερα. Δεν θέλω να δουλέψω δώδεκα βαρετές ώρες, θέλω να δω τι έκανα παιδί (τα καλά), θέλω να φορέσω την πανοπλία μου (κι ας ζυγίζει εκατό κιλά), θέλω να ταξιδέψω στα άστρα και να σπάσω το κεφάλι μου πως στο καλό θα νικήσω τους Borg. Σε καλλιτεχνικό επίπεδο αυτό το δίπολο (νοσταλγικό παρελθόν, ιδανικό μέλλον) προσφέρει εύφορο έδαφος για μυθοπλασία. Δεν έχουμε χαμηλώσει τις απαιτήσεις μας. Απλά θέλουμε να νιώσουμε καλά για όσα ζήσαμε και να ελπίσουμε για το μέλλον. Ο κόσμος θέλει διέξοδο από το σήμερα, και η διέξοδος είναι η μνήμη ή το μέλλον.
  11. I stand corrected. Το διατυπώσατε καλύτερα από εμένα. Ναι, φυσικά δεν είναι μόνο comics, αλλά γενικότερα αντικείμενα της ανέμελης νιότης. Το nostalgia factor είναι τεράστια συζήτηση και απλώνεται σε πολλούς τομείς, θα μπορούσε κάλλιστα να φτιαχτεί θέμα και να το συζητήσουμε αναλυτικά.
  12. Τα ίδια σκέφτομαι κι εγώ... αλλά σίγουρα κάποιοι τα παίρνουν. Βλέπε εμένα με Ντύλαν Ντογκ, Κόρτο κλπ. Επίσης δε νομίζω πως οι εκδότες ρισκάρουν τόσο πολύ όταν μιλάμε για μικρό τιράζ. Αισθάνομαι πως η δυναμική της "μιας κάποιας ηλικίας" είναι αρκετά μεγάλη. Αρκετά χρόνια αργότερα οι σημερινοί πιτσιρικάδες θα συλλέγουν κόμιξ της νιότης τους (βλέπε σημερινές κυκλοφορίες) με νοσταλγία.
  13. Πω πω, κάποιος πωρώθηκε! Κάπως έτσι ήμουν κι εγώ πριν κανά δυο χρόνια και αποφάσισα να πάρω τη σειρά Ολοκληρωμένες Υποθέσεις από την αρχή. Δεν θυμάμαι μέχρι που έφτασα (σίγουρα 4-5 τόμους) αλλά απογοητεύτηκα και δεν στο προτείνω. Περιμένω κι εγώ να ακούσω αν υπάρχει κάποια πρόταση για να αναθερμανθεί το ενδιαφέρον μου.
  14. Ο Άγνωστος (1ος & 2ος τόμος), Magnus / Jemma Press : Παρασύρθηκα λίγο από την αγάπη μου για τον Ντύλαν Ντογκ, λίγο από τα ρετρό εξώφυλλα, λίγο από την καλή τιμή. Στα αρνητικά, 2 καρέ ανά σελίδα που κρατούν τον ρυθμό αργό, κάκιστο μοντάζ (σε σημείο που με ανάγκαζε να γυρίσω πίσω και να δω μήπως προσπέρασα καμιά σελίδα), βία για τη βία, σεξ απλά για να να δείξουμε γυμνό γιατί πουλάει. Υπόθεση επιπέδου ταινίας δράσης 70s (προφανώς, αλλά και πάλι), στερεοτυπικοί χαρακτήρες, σεξιστικό όσο πάει και για εμένα ο πιο αντιπαθητικός ήρωας (;) όλων των εποχών. Στα θετικά το σκίτσο του Magnus είναι πολύ καλό, πραγματικά χαραμίζεται σε τέτοιες ιστορίες. Ο πρόλογος των μεταφραστών είναι καταπληκτικός και το απόσπασμα στο οπισθόφυλλο το μεγαλύτερο clickbait που έχω συναντήσει (ναι, είναι θετικό γιατί παραμένει καταπληκτικό). Η τιμή χαμηλή, η έκδοση προσεγμένη, το περιεχόμενο χορταστικό. Είμαι σίγουρος πως υπάρχει κοινό που θα απολαύσει τέτοιες ιστορίες. Εγώ δυστυχώς δεν μπορώ να τις παρακολουθήσω. Με μία πρόταση: Κλαίω τα λεφτά μου και πάω παρακάτω. Star Wars (η εξαλογία της Καθημερινής) : Αγνοούσα την ύπαρξη των συγκεκριμένων εκδόσεων μέχρι που τις πέτυχα σε μια παιδική βιβλιοθήκη. Η κάθε μια από τις πρώτες έξι ταινίες στο δικό της βιβλίο. Πολύ καλή δουλειά στο σκίτσο από διάφορους καλλιτέχνες, τα μελάνια στα παλαιότερα τεύχη έχουν εκμοντερνιστεί και το αποτέλεσμα είναι πολύ καλό, η πλοκή παρόλο που προφανώς είναι κομμένη για να χωρέσει κυλάει πολύ καλά χωρίς να χάσουμε σημαντικά πράγματα. Hardcover αλλά κακής ποιότητας χαρτί (πολύ λεπτό). Από τα πιο value for money κομικ που έχω διαβάσει, υπάρχουν διάφορα πακέτα σε αγγελίες με πολύ χαμηλή τιμή για όσους ενδιαφέρονται. Με μία πρόταση: Πάρτε τα με κλειστά μάτια.
  15. Συμφωνώ στα περισσότερα με τον αγαπητό Κώστα, να προσθέσω και μερικές σκέψεις: - Το να λες πως η Marvel έχει καταστρέψει τον κινηματογράφο είναι σαν να λες πως τα McDonald's έχουν καταστρέψει τη μαγειρική. Όχι. Η Marvel φυσικά και συντηρεί ένα theme το οποίο απέχει τις περισσότερες φορές από αυτό που θεωρούμε καλό κινηματογράφο (ακόμα και για τα δεδομένα του ποπ κορν κινηματογράφου) αλλά : Προωθεί, κάνει πιο εύπεπτο και πολλές φορές απενοχοποιεί ένα προϊόν που για πολλούς είναι ακόμα ταμπού. Προσφέρει διασκέδαση σε εκατομμύρια φανς οι οποίοι ναι, πάνω κάτω αυτό περιμένουν να δουν, όπως και αυτό περιμένουν να διαβάσουν στην τελική. Κρατάει (κυρίως στο εξωτερικό) σε μεγάλο βαθμό την βιομηχανία ζωντανή (χωρίς να γνωρίζω απόλυτα νούμερα, just my gut feeling). Ο καθένας έχει τις προτιμήσεις τους και εγω προσωπικά έχω απολαύσει εξίσου ταινίες του Τριέρ και του Deadpool, όπως έχω απολαύσει ένα ζουμερό quarter pounder και αντίστοιχα γεύμα σε michelinάτο εστιατόριο. Δεν περιμένω κάτι περισσότερο από τη Marvel, κρατώ την αυστηρή κριτική μου για άλλους σκηνοθέτες, και πολλές φορές οι χαμηλές μου προσδοκίες μου έχουν προσφέρει ευχάριστες εκπλήξεις.
×
×
  • Create New...