Jump to content

kwtsos

Founders/Member
  • Posts

    486
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    6

kwtsos last won the day on November 30

kwtsos had the most liked content!

Reputation

3,363 Excellent

2 Followers

The recent visitors block is disabled and is not being shown to other users.

Enable
  1. Ισως μας μπερδεύει το όνομα "Ακαδημία" που είναι και βαρύ και θέλει να προσδώσει και κύρος. Δεν είναι και επιστημονική κοινότητα, ούτε συμμετέχουν ειδικοί επί της τέχνης των κόμικς, με εξαίρεση τον Κουκουλά που είναι ο μοναδικός όντως ακαδημαϊκός εκεί από όσο βλέπω. Οι υπόλοιποι είναι δημιουργοί, εκδότες και αρθρογράφοι. Από την στιγμή κιόλας που δεν συνοδεύεται καμία βράβευση με κάποιο σχόλιο είτε γραπτό είτε προφορικό στην τελετή που να αναφέρει τουλάχιστον έναν λόγο για την βράβευση, δηλαδή για το που υπερείχε το βραβευθέν κόμικ έναντι των υπολοίπων, δεν νομίζω ότι μπορούν ή έχουν στόχο να μας πείσουν για τις επιλογές τους. Ίσως αν απλά αντιμετωπίζαμε τέτοιες βραβεύσεις ως απλώς τα αποτελέσματα δημοσκοπήσεων σε ένα φόρουμ για τα αγαπημένα κόμικς των μελών του, να είχαμε και μεις περισσότερο την υγειά μας και να μην χολοσκάγαμε
  2. Γιατι να ενοχλουσε η υπαρξη ενος τετοιου καλλιτεχνη; Ακομα και ενα κομικ με μηδενικη ιστορια και μονο ομοφυλοφιλικο σεξ μεσα (οπως υπαρχουν απειρα straight τετοια) εν ειδη τσοντας να εκανε, ποιο θα ηταν το προβλημα εφοσον εκανε σαφες το περιεχομενο και δεν επιδεικνυε δημοσιως ακαταλληλες για ανηλικους εικονες; Οσο για τον παγκο που αναφερεις, τον ειδα και γω. Ε δεν το ελεγες και καλαισθητο μια φορα, αλλα ειναι και θεμα γουστου αυτα Αλλο θεμα αυτο. Αν πηγαινα σε φεστιβαλ κινηματογραφου και μου ειχαν σπεσιαλ καλεσμενη την Λενι Ριφενσταλ, ε θα με ενοχλουσε καπως πολυ, δεν σου κρυβω
  3. Φαντάζομαι ότι λέει για το Daytripper, αλλά ας μας διαφωτίσει ο ίδιος. Εμένα δεν μου φαίνεται πάντως κακό το θέμα συζήτησης ούτε και ότι εστιάζει αποκλειστικά σε μια συζήτηση γύρω από τα BD. Οι ομιλητές εμένα δεν μου λένε και κάτι, θα προτιμούσα μια συζήτηση με Έλληνες εκδότες. Όσον αφορά ορισμένες από τις επιλογές της ακαδημιας, θα ήθελα πολύ να μάθω το σκεπτικό, όπως είπα και στο άλλο θέμα. Γιατί καλύτερο μεταφρασμένο το Diabolik; Ας με πείσει κάποιος με επιχειρήματα.
  4. Εμεις καλα τα λεμε, ενδιαφερον θα ειχε ομως και η αποψη κανενος εκδοτη πανω σε αυτα τα ζητηματα
  5. Εντάξει δεν είναι όλα τα φεστιβάλ pop culture. Το AthensCon είναι, αφού έχει από κόμικς μέχρι LARP αλλά φεστιβάλ όπως το comicdom ή το thecon είναι αυστηρά προσανατολισμένα στα κόμικς. Από κει και πέρα εγώ δεν στέκομαι τόσο στις αυτοεκδόσεις. Έτσι και αλλιώς δεν με ψήναν και πότε. Αυτοι θα βγάλουν και πριντς και κονκάρδες μπας και βγάλουν κάνα ψιλό. Σωστό ή λάθος από την στιγμή που δεν "πληρώνει" να είσαι καλλιτέχνης μόνος σου, δεν το κατακρίνω παρόλο που δεν μου αρέσει. Περισσότερο στους εκδοτικούς στέκομαι. Έχουμε 2022 και υπάρχουν τάσεις για το τι είναι της μόδας όπως λέει και ο @Jim®. Σε διάφορα μαγαζιά στο athenscon υπήρχε ενδιαφέρον από πιτσιρικαρια μπροστά από τα Manga τους. Θα περίμενα και θα αγόραζα κιόλας μια ψαγμενη έκδοση μάνγκα στα ελληνικά, όπως έχουν υπάρξει άλλωστε (Σύνδρομο στοματικής κοιλότητας, ψηφίδες τρόμου). Εστω ένα young adult αμερικανικό. Αντί αυτού, εκδόσεις όπως Suspiria, Τερματοφύλακας Γιατρός, Diabolik, Μπλέικ και Μόρτιμερ νο. 7700, Μπλεκ και Μικρός Ηρωας. Με λίγα λόγια Ρετρό και play it safe. Και του χρόνου repeat.
  6. Εμένα δεν μου αρέσουν οι κονκάρδες και τα αυτοκόλλητα, οπότε δεν δίνω σημασία. Prints δεν έχω αγοράσει ποτέ από φανζινα γιατι δεν έχω δει κάτι που να μου τραβάει το ενδιαφέρον, παρόλα αυτά δεν το θεωρώ τόσο τραγικό. Στους περισσότερους κιόλας συνοδευτικά είναι αυτά τα τζιτζιλι-μιτζιλι. Εμένα να σου πω την αλήθεια περισσότερο μου την σπάει όταν σου δωρίζουν τέτοιες παπαριτσες. Δηλαδή ρε αδερφέ, κόψε κάτι από την τιμή του κόμικ και μην μου βγάλεις κονκάρδες μην τυπώσεις αυτοκόλλητα, πριντς και δεξερωγωτι. Και αυτό αφορά και κανονικές εκδοτικές, όχι μόνο φανζιναδες.
  7. Δικαστής πραγματικός. Ακόμα γελάω με το ότι σε μια λιστα που συμμετείχε το Daytripper και το Sandman βραβεύτηκε το Diabolik. Κανονικά και οι πέτρες θα έπρεπε να γελάνε αλλά τέλος πάντων.
  8. Α εδώ διαφωνώ! Πως γίνεται εγω που διαβάζω από χόμπυ να έχω μια ιδέα για το τι παίζει εκεί έξω και ο άλλος που θέλει να εκφραστεί μέσα από αυτό να μην τον ενδιαφέρει να ψαχτεί; Ακόμα και αν δεν υπάρχουν έγκριτα περιοδικά, υπάρχουν ένα σωρό site με βαθμολογίες κόσμου. Μπαίνεις στο comicbookroundup, τα κάνεις μια ταξινόμηση ανάλογα με τις προτιμήσεις σου και πάνω κάτω βλέπεις τι παίζει και τι έχει αρέσει στον κόσμο. Περισσότερο πιστεύω ότι αντιμετωπίζονται ως "αρπαχτή". Πιάνει δηλαδή το χέρι κάποιων, σχεδιάζουν κάτι, συνήθως εμπνευσμένο (λέμε τώρα) από Ιαπωνία, μπας και πουληθεί κάνα πριντάκι και η 20σέλιδη ιστορία σε κάνα convention. Για αυτό λίγοι είναι αυτοί που έχουν σταθερή παρουσία και ακόμα λιγότεροι αυτοί που καθιερώνονται.
  9. Ρε Dredd μου αρεσει που μου σχολιάζεις την απουσία μεγάλων σειρών όταν η ελληνική παραγωγή αποτελείται 90% από μεταφορές ελληνικών διηγημάτων/μυθιστορημάτων σε κομικς, κομικς εμπνευσμένα από την ελληνική ιστορία ή και την αρχαιοελληνική, μπας και πουλήσουν κάνα αντίτυπο σε κάποιον που τυχαία θα τα δει σε ράφια. Σε αυτά αν προστεθούν και ένα κάρο μεταφρασμένες βιογραφίες σε κόμικς βλέπουμε ότι ένα σεβαστό ποσοστό της εγχώριας παραγωγής κάθε χρόνο δεν έχει να προσφέρει ουσιαστικά τίποτα το πρωτότυπο. Εγω περιμένω κάτι που θα μπορεί να μιλάει σε έναν άνθρωπο όπως μιλούσε το Manifesto κάποτε. Να μπορεί δηλαδή να δει τον εαυτό του μέσα στις σελίδες του κόμικ.
  10. Για εμας που καταναλώνουμε αυτά τα προϊόντα, σίγουρα αυτή είναι η "αξία χρήσης". Γυρνάμε στο μυαλό μας σε εποχές που νιώθαμε εμείς καλύτερα, ανεξάρτητα βέβαια από το τι γίνονταν στο κόσμο στην πραγματικότητα. Πχ το γνωστό "παλιά ήταν καλύτερα" μπορεί να το λέει κάποιος που μεγάλωσε στα 60s και θυμάται να διαβάζει Αγόρι και να παίζει στις αλάνες, δύσκολα όμως θα το έλεγε κάποιος που εκείνο τον καιρό ήταν σε κάποιο κρατητήριο εξαιτίας των πεποιθήσεών του. Σήμερα ας πούμε, κυριαρχεί η αφήγηση ότι στα 80s-90s ήταν καλύτερα και πολλές φορές προϊόντα τέχνης το περνάνε αυτό. Δεν είναι ανάγκη να αναφέρομαι αναγκαστικά σε υψηλή τέχνη αλλά τέχνη είναι σκίτσα, memes, αστεία (σε εισαγωγικά ή μη) βιντεάκια που βρίσκουμε στο ιντερνετ. Για παράδειγμα, αναφέρω την τελευταία εκπομπή Βινύλιο που είχε αφιέρωμα στις πίστες των 90s. Η εποχή αυτή παρουσιάζονταν μέσα από την προβολή βουνών γαρύφαλλων, πιάτων και σαμπάνιας, σχεδόν σαν το βασίλειο της καλοπέρασης. Υπάρχει όμως και μια άλλη πλευρά. Ηταν περίοδος καλοπέρασης για κάποιον μετανάστη στην Ελλάδα τότε; Δεν είμαι βέβαιος. Όμως όταν οι feel-good αναφορές σε περιόδους είναι υπερβολικές ή η νεκρανάστασή τους στο σήμερα δεν γίνεται κριτικά υπάρχει για μένα ο κίνδυνος αυτά τα προϊόντα να διεκδικούν την θέση της ιστορίας. Δηλαδή, για να συνοψίσω όσο μπορώ, καταλαβαίνω αυτόν που θα πιάσει το original παλιό τεύχος για λόγους νοσταλγίας, δεν βρίσκω κάτι κακό σε αυτό. Όμως την παραγωγή νέας τέχνης που διαδραματίζεται στο παρελθόν για να καταναλωθεί εν τέλει ως νοσταλγία, ας πούμε ότι την αντιμετωπίζω κριτικά. Γιατί να ξοδεύονται δις για να γυριστεί ας πούμε μια ταινία Jurrasic Park, που λειτουργεί ακριβώς λόγω της αναφοράς της στο original, αφού δίχως αυτό δεν θα υπήρχε και να μην γυριστεί κάτι νέο και πρωτότυπο; Για μένα αυτα είναι δύσκολα ζητήματα και δεν λέω πως έχω καταλήξει κιόλας, απλά εκφέρω τους προβληματισμούς μου.
  11. Εμένα ζήτημα που με απασχολεί όταν βλέπω αυτό το trend της "επιστροφής στα παλιά" με σειρές όπως το Stranger Things, remake blockbuster των 80s κλπ είναι το κατά πόσο τελικά είναι προοδευτικό ρεύμα. Μήπως αθωώνει τελικά το παρελθόν μεσά από εξαγνιστικά γυαλιά; Μήπως παραείναι εύκολη επιλογή για τους καλιτέχνες που αντί να εκφράσουν την εποχή μας με τις προκλήσεις της, επιστρέφουν στην πεπατημένη; Σαν κοινό, χαμηλώνουν οι απαιτήσεις μας;
  12. Αυτο το αμφισβητω λιγο. Παλια θεωρω ηταν διαφορετικα τα πραγματα. Τα κομικς ηταν τοτε ενα γνησιο μεσο παιδικης/εφηβικης διασκεδασης. Δεν υπηρχαν videogames, η προσβαση σε ταινιες και σειρες ηταν στην καλυτερη των περιπτωσεων ο,τι εδειχνε η τηλεοραση και πολλοι/ες εχουν συνδυασει την αναγνωση κομικς με την ανεμελια, τις διακοπες κλπ. Πλεον θεωρω οτι με οι περισσοτεροι απο τους νεους που διαβαζουν κομικς, το κανουν "συνειδητα", δηλαδη το επιλεγουν ως μεσο ψυχαγωγιας μεσα απο μια πληθωρα αλλων. Άρα δεν θα σταθουν στο τι θα βρουν στο περιπτερο την δεδομενη χρονικη στιγμη, αλλα θα ψαξουν και για αγορες απο το εξωτερικο. Αυτο ανοιγει φοβερα τους οριζοντες και κανει και πιο δυσκολη την καθιερωση καποιων κομικς ως "οροσημων". Αληθεια, ποιος μπορει να πει ποιοι ειναι οι σημερινοι τιτλοι που θα αποκτησουν το nostalgia factor στο μελλον; Προσωπικα θεωρω κανενας. Just my 2 cents επειδη ακομα δεν εχω ξεκινησει δουλεια, και ψαχνομαι για κουβεντολόι.
×
×
  • Create New...