Jump to content

geo_trou

Founders/Admin
  • Content Count

    598
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    18

geo_trou last won the day on October 13

geo_trou had the most liked content!

Community Reputation

3,660 Excellent

The recent visitors block is disabled and is not being shown to other users.

Enable
  1. Κυκλοφόρησε ο Πρώτος Άνθρωπος, μεταφορά του ομώνυμου βιβλίο του Camus
  2. Πολύ ωραία παρουσίαση @leonidio για ένα κόμικ-σταθμό της γαλλικής σκηνής και του είδους του πολιτικού θρίλερ (νομίζω θα μπορούσε να ενταχθεί σε αυτό). Μια προσθήκη πριν πω την άποψή μου: στα αγγλικά κυκλοφόρησε το 2016 από την Titan, σε έναν σκληρόδετο τόμο που περιλαμβάνει και την Παρτίδα Κυνηγιού. Αυτή την έκδοση έχω εγώ. Πράγματι, για το σχέδιο του Bilal δεν υπάρχουν πολλά να πεις. Φοβερό. Σεναριακά, ωστόσο, θεωρώ ότι κάπου χωλαίνει. Σαφώς η κεντρική ιδέα είναι εξαιρετική, αλλά η εκτέλεση δεν με άφησε ικανοποιημένο. Μου φάνηκε λες και οι ήρωες περνούσαν από τη μια χώρα στην άλλη σαν να ήταν πίστες σε βιντεοπαιχνίδι. Θα προτιμούσα λιγότερα πηγαινέλα και περισσότερο βάθυνση στην ουσία του πράγματος. Ίσως με περισσότερες σελίδες, να το πήγαινε καλύτερα το πράγμα ο Christin. Σε καμία περίπτωση δεν το θεωρώ κακό, απλά δεν μου άρεσε όσο θα περίμενα/ήθελα. Βέβαια, μπορεί και να με διακατείχε υπερβολικό hype.
  3. Τι εννοείς να το τσιμπήσω; Ήταν η ταχύτερη παραγγελία που έχω κάνει ποτέ Υ.Γ.: Είναι με αρκετή διαφορά η χαμηλότερη τιμή που το έχω δει να παίζει
  4. Σε μια συνάντηση με δυσφημούσες στον @Beefheart ότι διαβάζω κόμικς με άθλιο σχέδιο, οπότε πρέπει να αγοράσω όλους τους τόμους του Busiek
  5. Μεγάλε γκουρού, υποκλίνομαι και αλλάζω αμέσως θρήσκευμα σε Ντισνεοσύνη! Το Akira πήγε στα 165€ και με το κουπόνι πέφτει κι άλλο!
  6. Αρκετές φορές έχω δελεαστεί να διαβάσω Conan (του Busiek κυρίως), αλλά πάντα επέλεγα κάτι άλλο. Αλλά εδώ με ψήνει και ο Aaron και ο Asrar. Και το ότι μιλάμε για δύο μόνο trade
  7. Παραγγελία που περίμενα με μεγάλη ανυπομονησία. Όταν άνοιξα το πακέτο, ενθουσιάστηκα γιατί δεν ήξερα τα μεγέθη επακριβώς Για να καταλάβετε, το Lupus είναι έναν πόντο μεγαλύτερο από τα Moebius Library!
  8. Η Ζανίν είναι μία από τις δύο γνωστότερες δημιουργίες του Reiser, Γάλλου χιουμορίστα της αυθάδικης σχολής του '60. Η δεύτερη είναι ένας βρώμικος τύπος με πάνα, όμως αυτό είναι άλλη κουβέντα. Τα στριπάκια με την Ζανίν εμφανίστηκαν κάπου τη δεκαετία του '80. Δεν γνωρίζω αν και πότε η κυρία αυτή συστήθηκε σε κάποιο περιοδικό (το Hara-Kiri ίσως;), αλλά το σίγουρο είναι ότι το 1987 κυκλοφόρησε ένα άλμπουμ από της εκδόσεις Albin Michel. Το άλμπουμ αυτό, τον επόμενο χρόνο, μεταφράστηκε στα ελληνικά από την Ars Longa. Κάπου στα μέσα του 2000, κατά την πάγια τακτική της εκδοτικής, το κόμικ επανεκδόθηκε με διαφορετικό εξώφυλλο και νομίζω μπορεί να βρεθεί στα κομιξάδικα. Η Ζανίν είναι μια μητέρα που προσπαθεί να μεγαλώσει μόνη της τα παιδιά της. Εντάξει, δεν προσπαθεί ακριβώς. Για την ακρίβεια, είναι απαίσια μητέρα, φρικτή νοικοκυρά και αηδιαστική ερωμένη. Τι σύμπτωση, ακριβώς τα αντίθετα από αυτά που προστάζει η κοινωνία. Κι εκεί είναι το κλειδί. Ο Reiser δημιούργησε μια πραγματικά αντιπαθητική φιγούρα, που δεν έχει κανένα προσόν, κανένα θετικό γνώρισμα, μόνο και μόνο για να τα χώσει στις κοινωνικές νόρμες και τον καθωσπρεπισμό της εποχής του. Κι εδώ θα χωρούσε άνετα ένα ερωτηματικούλι τόσο δα, γιατί κάποιες νοοτροπίες επιβιώνουν στην εποχή μας, τουλάχιστον στην ελληνική πραγματικότητα. Ο Reiser δεν προσπαθεί μόνο να προκαλέσει γέλιο στον αναγνώστη. Υπάρχει μεν χιούμορ, εντούτοις δύσκολα μπορείς να ξεκαρδιστείς με τα στριπ αυτά. Σκοπός του είναι άλλος. Και τα καταφέρνει μια χαρά, ακόμη κι αν υπάρχουν σημεία εδώ κι εκεί που δείχνουν την ηλικία του κόμικ. «Καλά, έχω βέβαια δυο-τρεις ραγάδες...» ομολογεί η Ζανίν μπροστά στον καθρέφτη της «... και λίγο χαλαρή κοιλιά... αλλά δεν είναι και τόσο τρομερό». Όταν διάβασα για πρώτη φορά τη Ζανίν πριν λίγα χρόνια, εντυπωσιάστηκα πραγματικά από την αιχμηρότητα της σάτιρας του Reiser και συνεχίζω να την εκτιμώ. Και μην ακούσω τίποτα περί μουτζούρων, το σχέδιο είναι ταιριαστό με την ασχήμια της ηρωίδας και, κυρίως, όσων σχολιάζει.
  9. Για να μπορούν μετά να γκρινιάζουν ότι καμιά σειρά δεν ολοκληρώνεται στην Ελλάδα, άτιμη κενωνία και τα τοιαύτα
  10. Το Bog Bodies* είναι ένα graphic novel σε σενάριο του Declan Shalvey και σχέδιο του Gavin Fullerton, με coloring της Rebecca Nalty και lettering του Clayton Cowles. Παρότι τα 3/4 της δημιουργικής ομάδας είναι Ιρλανδοί, το κόμικ κυκλοφόρησε από την Image (Μάιος 2020). Ο Killian δέχεται μια απρόσμενη νυχτερινή επίσκεψη, από τον «συνάδελφό» του Keano: πρέπει επειγόντως να παραδώσουν ένα πακέτο, κάπου στα βουνά γύρω από το Δουβλίνο. Ωστόσο, τα πράγματα δεν πάνε και τόσο καλά. Τραυματισμένος και αποπροσανατολισμένος, συναντάει μια κοπέλα, που δεν θυμάται πώς κατέληξε εκεί, επίσης χτυπημένη και χαμένη. Μαζί, προσπαθούν να βγουν από το σκοτεινό δάσος και να γλυτώσουν από τους διώκτες τους. Ιρλανδία και γκάνγκστερς, τι άλλο χρειάζεται για να με τραβήξει ένα κόμικ; Η αλήθεια είναι ότι το ξεκίνησα πιο πολύ για να σκοτώσω την ώρα μου, αλλά τελικά διάβασα μονορούφι τις 96 σελίδες του. Έχει εκπληκτική ροή, γρήγορη και στιβαρή. Το σχέδιο του Fullerton συνδυάζει άψογα το καρτουνίστικο στιλ με την τραχύτητα που απαιτεί το νουάρ. Και η ιστορία είναι ενδιαφέρουσα, επηρεασμένη σίγουρα από τις ταινίες των αδελφών Cohen και του Martin MacDonagh. Κι ενώ οδεύουμε προς το δραματικό αποκορύφωμα, ο Shalvey δίνει ένα twist που όχι μόνο χαλάει την hardboiled αίσθηση, αλλά δεν έχει να προσφέρει και κάτι ουσιώδες. Δεν μπορώ να πω ότι ακυρώνει την εμπειρία που έχει προηγηθεί, αλλά κατ’ εμέ είναι τελείως αχρείαστο. Ακόμη κι έτσι, όμως, προτείνω σίγουρα το Bog Bodies για την γραφή, το κατάμαυρο χιούμορ και το σχέδιο. Μπορεί να διαβαστεί ευχάριστα ένα κρύο χειμωνιάτικο βράδυ, παρέα με μια Guinness ή ένα ποτήρι Jameson. *: o όρος “bog bodies” αναφέρεται σε πτώματα τα οποία έχουν μουμιοποιηθεί μέσα σε λάκκους με τύρφη. Μπορούν να συντηρηθούν για χιλιάδες χρόνια και απαντώνται κυρίως σε μέρη της Βόρειας και Δυτικής Ευρώπης, όπως η Γερμανία, η Δανία και οι Βρετανικές Νήσοι.
×
×
  • Create New...