Jump to content

Θρηνωδός

Founders/Member
  • Content Count

    873
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    38

Θρηνωδός last won the day on January 18

Θρηνωδός had the most liked content!

Community Reputation

5,000 Excellent

2 Followers

Recent Profile Visitors

495 profile views
  1. Αν σε ήξερα λίγο παραπάνω, θα έλεγα ότι σου άνοιξε λίγο αλλά δεν θα το πω.
  2. Το 'χει διαβάσει λέμε το fade out ο αναγνώστης μόνος ψάχνει! Είναι κομιξάρα όντως και το προτείνω και γω σε γνωστούς και φίλους κατά καιρούς, ήταν το πρώτο του διδύμου που διάβασα γενικά.
  3. ΣΥΝΤΟΜΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΙΑΠΩΝΙΚΩΝ ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ANIME: ΜΕΡΟΣ 1ο - 1200 - 1945 μ.Χ. Μια σύντομη ιστορία των Manga από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα Απαρχή των Manga Τα manga, όπως και τα δυτικά κόμικς αντίστοιχα, προήλθαν από ιστορικές παραδόσεις της Ιαπωνικής κουλτούρας. Η τεχνική που χαρακτηρίζει και δομεί όλα τα είδη των κόμικς, από στριπάκια μέχρι graphic novels, είναι η διαδοχική τέχνη. Η διαδοχική τέχνη είναι μια μορφή αφήγησης δημιουργημένη από εικόνες και κείμενο (όχι όμως απαραίτητα) που παρουσιάζονται σε συνδεδεμένη, νοηματικά, ακολουθία, σε μια σελίδα. Πολλοί αποδίδουν την δημιουργία της διαδοχικής τέχνης στην Ιαπωνία σε παπύρους Βουδιστών μοναχών του 12ου αιώνα που περιείχαν εικονογραφήσεις. Το πιο γνωστό παράδειγμα αυτής της μορφής είναι το Choju Giga (animal scrolls) από τον μοναχό Bishop Toba. Το Choju Giga περιέχει εκφραστικές και χιουμοριστικές σκηνές με μαιμούδες, αλεπούδες, κουνέλια και βατράχους που υποκρίνονται ότι συμμετέχουν σε δραστηριότητες ανθρώπων της ευγενούς τάξης. Μια παρωδία και κριτική της θρησκευτικής ιεραρχίας, το Choju Giga απεικονίζει τον Ιαπωνικό τρόπο χρήσης του χώρου και των προσεγμένων καλλιγραφικών γραμμών που δίνουν μια αέρινη κίνηση και εκφράσεις στους χαρακτήρες. Οι πάπυροι έφταναν μέχρι τα 2.5 μέτρα μήκος και διαβάζονται από δεξιά προς τα αριστερά. Το πιο σημαντικό στοιχείο για την ιστορία των Manga, είναι ότι οι πάπυροι έχουν μια καθορισμένη συχνότητα σε κάθε σελίδα και έτσι έστρωσαν τον δρόμο για το μοτίβο της αφήγησης ιστοριών με συγκεκριμένη ακολουθία γεγονότων. Για πολλές εκατοντάδες χρόνια δημιουργήθηκαν πολλοί εικονογραφημένοι πάπυροι σε μια ποικιλία θεμάτων, από θρησκευτική αναζήτηση μέχρι διαγωνισμούς κλανιδιών μεταξύ αντρών (πάντα βέβαια σε religiously correct πλαίσιο). Δείγμα των Choju Giga του Bishop Toba. Πλέον τα παραδοσιακά σχέδια διακοσμούν από τοιχογραφίες μέχρι πορσελάνινες κούπες Το επόμενο βήμα στην τέχνη έγινε μεταξύ του 16ου και 17ου αιώνα, όταν οι καλλιτέχνες άρχισαν να δημιουργούν ένα συγκεκριμένο στιλ εικονογράφησης γνωστό ως ukiyo-e, δηλαδή «εικόνες του αιωρούμενου κόσμου». Η απόλυτη ειρήνη της εποχής Tokugawa (1600-1867) μετά από 100+ χρόνια συνεχών εχθροπραξιών, επέτρεψε στους καλλιτέχνες να δημιουργήσουν και να ορίσουν αντικείμενα τέχνης για μαζική παραγωγή, χρησιμοποιώντας την χάραξη ξύλινων καλουπιών (woodblock printing). Τα πάνελ των ukiyo-e γεμάτα με γραμμές και πινελιάσματα έντονων χρωμάτων και σχημάτων, κατέγραψαν τη ζωή και τις ασχολίες του «επιπλέοντος κόσμου» της Yoshiwara. Η Yoshiwara ήταν μια συνοικία μέσα στη μπίζνα των «κόκκινων σπιτιών» και αποτελούσε το κέντρο της νυχτερινής ζωής που παρείχε απολαύσεις για κάθε καλλιτέχνη στην πόλη του Edo (το σημερινό Τόκυο). Τα πάνελ που χρησιμοποιήθηκαν μαζί με το παραδοσιακό στιλ σχεδιασμού και την παρατήρηση της καθημερινής ζωής, μέχρι και σήμερα αποτελούν μεγάλο κομμάτι των οπτικών μερών των manga. Μέσω των ukiyo-e καθιερώθηκαν πολλές σχεδιαστικές νόρμες στα μοντέρνα manga, όπως οι καρικατούρες των προσώπων, οι γραφικές σκηνές σφαγιασμού με το άπειρο αίμα (σπλατεριές) και σχεδόν όλες οι ερωτικές σκηνές των ero manga. Μερικά χαρακτηριστικά σχέδια ukiyo-e (H τρίτη εικόνα είναι μοντέρνο σκίτσο βασισμένο στα κλασσικά ukiyo-e) Ο όρος Manga δημιουργήθηκε από τον καλλιτέχνη Hokusai Katsuhika (1760-1849). O Hokusai είναι υπεύθυνος για μία από τις σημαντικότερες εικόνες της Ιαπωνικής τέχνης, το πασίγνωστο ξυλογλυπτό «The Great Wave off Kanagawa». Το συγκεκριμένο έργο περιέχει πολύ κομψά περιστρεφόμενα κύματα που απειλούν Ιάπωνες ψαράδες, με το βουνό Fuji ορατό στο βάθος. Ο Hokusai θα μπορούσαμε να πούμε ότι ήταν master σε πολλές τέχνες, ενώ μπορούσε με λίγες ρευστές σχεδιαστικές γραμμές να αιχμαλωτίσει έναν άνθρωπο ή μια σκηνή. Η συλλογή αυτών των έργων ονομάστηκε από τον ίδιο manga, δηλαδή φαντασιώδεις εικόνες ή σκίτσα. Αριστερά το πασίγνωστο έργο του Hokusai, "The Great Wave off Kanagawa" και δεξιά ένα σκίτσο του που απεικονίζει διάφορους μάστορες εν ώρα εργασίας Οι δύο αυτές τεχνοτροπίες, το ukiyo-e και τα σχέδια του Hokusai, είχαν κάποια εμπορική επιτυχία πριν το μπουμ των manga όπως τα ξέρουμε σήμερα (όσο μπορεί να μιλήσει κανείς για εμπορική επιτυχία στην γεμάτη συγκρούσεις Ιαπωνία του 18ου αιώνα). Στην Οσάκα του 18ου αιώνα εμφανίστηκαν δεμένα βιβλία των 20 ή 30 καρτούν το καθένα, τα οποία ονομάστηκαν Toba-e τιμώντας τον μυθικό πλέον δημιουργό του Choju Giga, με το ίδιο όνομα. Αυτά τα βιβλία πουλήθηκαν κατά χιλιάδες. Σύντομα στην αγορά ήρθαν και τα Kibyoshi, τα λεγόμενα βιβλία των κίτρινων εξωφύλλων. Και αυτά ήταν δεμένα βιβλία με ενδιαφέρουσες πλοκές που προήλθαν από παιδικά παραμύθια, αλλά πλέον με πιο ενήλικη θεματολογία (σάτιρα καθημερινής ζωής που συχνά απαγορευόταν λόγω της αυταρχικότητας της κυβέρνησης Tokugawa). Ένα χαρακτηριστικό δείγμα του εικονογραφημένου βιβλίου e-hon, το Seiyo Zasshi ήταν το πρώτο Ιαπωνικό περιοδικό που κυκλοφόρησε. Η κυκλοφορία κράτησε 2 χρόνια, από το 1867 μέχρι το 1869 και περιείχε μεταξύ άλλων και σκίτσα. Το συγκεκριμένο ανάγνωσμα διπλωνόταν 10 φορές για ευκολία χώρου και αποτέλεσε ένα από τα πρώτα σημάδια δυτικοποίησης της Ανατολής Η Δυτική επιρροή Ένα πολύ ενδιαφέρον σημείο που προσωπικά μου έλυσε πολλές απορίες σχετικά με αυτό που διαβάζω καθημερινά. Κάποια χρόνια μετά το θάνατο του Hokusai , συνέβη ένα γεγονός που έμελλε να αλλάξει το ρου της ιστορίας των Ιαπωνικών κόμικς μια για πάντα. Το 1853 ο Αμερικάνος μοίραρχος Matthew Perry έφτασε στις Ιαπωνικές ακτές στο Gorahama και, ασκώντας δυτική πολιτική πίεση, ανάγκασε την ήδη παραπαίουσα Ιαπωνική κυβέρνηση να ανοίξει τα λιμάνια και να ξεκινήσει εμπόριο με τη Δύση. Από εκείνη τη στιγμή μέχρι και τις αρχές του 20ου αιώνα, υπήρχε έντονος αναβρασμός στην Ιαπωνική κουλτούρα. Ξέσπασε ένας άτυπος εμφύλιος πολιτικός και κοινωνικός πόλεμος μεταξύ αυτών που ήθελαν να διατηρήσουν την Ιαπωνική παράδοση και αυτών (πανάθεμά τους) που δέχθηκαν με ανοιχτές αγκάλες τη Δυτική επιρροή. Αυτή η ιστορική περίοδος που κράτησε από την εποχή Tokugawa (1600-1867) μέχρι την εποχή Meiji (1868 – 1912) αποτελεί το μοτίβο για πάρα πολλές Ιαπωνικές ιστορίες και είναι περισσότερο γνωστή για την διαμάχη μεταξύ του δυτικόφιλου αυτοκράτορα, των ισχυρών πολιτικών πίσω από το θρόνο και την τελευταία αποφασιστική στάση των μυθικών πολεμιστών σαμουράι. Από αριστερά προς τα δεξιά: Το περιοδικό Shonen Club, το περιοδικό Kodansha Club, το περιοδικό Shojo Gaho και το Kodomo Tomo από το μουσείο Saitama Manga του Τόκυο, όλα κυκλοφορίας 1910 - 1920 Η επαφή των Ιαπώνων σχεδιαστών με comic strip από την Αγγλία (ειδικότερα στο περιοδικό Punch) τους επηρέασε τόσο πολύ που σε μερικά χρόνια υιοθέτησαν αυτό το Δυτικό στυλ πολιτικής και πολιτιστικής σχεδιαστικής τεχνικής στο δικό τους περιοδικό , The Japan Punch. Αυτό το περιοδικό άρχισε να εκδίδεται από έναν Βρετανό αλλά στη συνέχεια πέρασε στα χέρια Ιαπώνων που για χρόνια σατύριζαν τους δυτικούς για τη νοοτροπία που έφεραν μαζί τους από την Ευρώπη. Σε όλες αυτές τις ξενικές τεχνικές που εξάσκησαν οι Ιάπωνες, προσπάθησαν να βάλουν και το δικό τους προσωπικό στοιχείο και να τις φέρουν στα μέτρα τους δημιουργώντας ένα υβρίδιο τέχνης. Τα στριπάκια του Αγγλικού περιοδικού Punch επηρέασαν αρκετά τους Ιάπωνες κομίστες Από αριστερά προς δεξιά: Το εξώφυλλο του Takei Takeo για το παιδικό περιοδικό Kodomo no Kuni (Children's Country), εξώφυλλο του Masao Katou για το Gekkan Bijutsu, εξώφυλλο του Sudou Shigeru για το ίδιο ανάγνωσμα και ο χαρακτήρας "Kurin-chan" του Katsudi Matsumoto που ήταν ο ήρωας των περισσότερων ιστοριών που δημοσιεύονταν στο Gekkan Bijutsu. Αυτά τα περιοδικά χρονολογούνται στο διάστημα 1920 - 1930 Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος Φτάσαμε στο δεύτερο μεγάλο γεγονός της μοντέρνας Ιαπωνικής ιστορίας που επηρέασε τον τομέα των κόμικς όπως και κάθε άλλη πτυχή της Ιαπωνικής ζωής, το Β.Π.Π. Ενώ ο μιλιταρισμός και ο εθνικισμός αυξανόταν στα κατώτερα ταξικά κλιμάκια της χώρας πριν το ξέσπασμα του πολέμου, τα κόμικς που πάντα αποτελούσαν μια φωνή αντίρρησης καταπιέστηκαν όλο και περισσότερο από μια αυξανόμενα τυραννική κυβέρνηση. Πολλοί κομίστες – μανγκάκα και εκδότες δέχθηκαν απειλές διαφόρων τιμωριών επειδή τα έργα τους δεν ακολουθούσαν την επίσημη κυβερνητική γραμμή, δηλαδή δεν ήταν πατριωτικά και ενωτικά. Το deal που τους έκαναν ήταν εξαιρετικά απλό. Ή δουλεύετε για την κυβέρνηση παράγοντας κομιστική προπαγάνδα, ή χάνετε την δουλειά σας, συλλαμβάνεστε και εξορίζεστε. Δυστυχώς, οι περισσότεροι υπέκυψαν και δούλεψαν για την κυβέρνηση, με λίγους οι οποίοι αποστασιοποιήθηκαν από την δημιουργία κατά την διάρκεια του πολέμου και επέστρεψαν μετά το τέλος του. Ευτυχώς υπήρξαν και κάποιοι λίγοι οι οποίοι άφησαν την χώρα και ασκούσαν την κριτική τους από μακριά, φτάνοντας σε σημείο να προπαγανδίζουν υπέρ των συμμάχων. Αυτό το χάος έβαλε φρένο στην δημιουργικότητα του τομέα και στην ποικιλία των εκδόσεων, και χρειάστηκαν αρκετά χρόνια μέχρι να σταθεί η κομιστική κοινωνία ξανά στα πόδια της. Το manga strip "Shin - Takarajima" του Osamu Tezuka χρονολογίας 1944 Επίσης, μεγάλο χαστούκι στην κουλτούρα ήταν και οι βομβαρδισμοί στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι. Πολλά θέματα που χρησιμοποιούνται μέχρι και σήμερα τόσο στα Manga όσο και στα Anime, καθρεπτίζονται στα σημάδια του πολέμου και των βομβών, από την εξέταση της σχέσης μεταξύ ανθρώπου και τεχνολογίας μέχρι την απειλή μιας νέας αποκάλυψης. Πολύ χαρακτηριστικά ήταν τα αντιπολεμικά μηνύματα που υπήρχαν στα περισσότερα μεταπολεμικά manga. Καθώς η κοινωνία έκλεινε της πληγές της από τον πόλεμο, αυτές οι αναμνήσεις έδωσαν πάτημα στους δημιουργούς να επανιδρύσουν εκ βάσεως την βιομηχανία των manga. Οι περισσότεροι δημιουργοί προτιμούν μέχρι σήμερα να αναπτύσσουν τα πολεμικά θέματα έμμεσα, χρησιμοποιώντας άλλες τοποθεσίες και άλλες ιστορίες. Αποφεύγουν να απεικονίζουν άμεσα τον Β.Π.Π., αλλά δείχνουν αθώους πολίτες που εμπλέκονται στον πόλεμο, όπως στο manga “Barefoot Gen” του Keiji Nakazawa και την anime ταινία ”Grave of the Fireflies” του Isao Takahata. Το "Barefoot Gen", ή αλλιώς ο ξυπόλυτος Gen,σε σχέδιο και σενάριο του Keiji Nakazawa, αποτελεί ένα από τα γνωστότερα αντιπολεμικά manga Μετά την λήξη του πολέμου, τα κόμικς άρχισαν να εμφανίζονται ξανά στην Ιαπωνία με την μορφή μικρών κόκκινων βιβλίων, τα λεγόμενα Red Books. Αυτά ήταν αρκετά φθηνά και όχι πάντα ισάξια στην κλίμακα των πρώτων μεταπολεμικών σχεδιαστών οι οποίοι δεν συμφωνούσαν με το νέο φορμάτ, αλλά η επανίδρυση της βιομηχανίας των κόμικς επέτρεψε την είσοδο σε πολλούς νεαρούς σχεδιαστές και έδωσε χώρο για καινοτομία. Εξώφυλλα των περιοδικών Shonen Club, Manga Gaho και Manga Shonen χρονολογίας 1947 [πηγή Authentic Account: Manga Shonen] Στριπάκι της σειράς "Sazae - san" της Machiko Hasegawa
  4. Έλα ρε, μια χαρά. Το τσεκάρω καιρό για την καλή τιμή αλλά πάντα το δείχνει στο σάιτ εξαντλημένο
  5. Ωραίος. Η Ναυσικά το boxset να υποθέσω. Αυτό είναι από πάμπλικ;
  6. Εγώ από την άλλη πιστεύω ότι είναι ξεκάθαρη περίπτωση cult of personality, αν κρίνω και από τα σχόλια στις αναρτήσεις του στο φέισμπουκ. Τώρα όσον αφορά το πρώτο σχόλιο, επειδή κάτι υπάρχει δεκαετίες, δεν σημαίνει ότι είναι και καλό. Πολυφορεμένο όμως, είναι σίγουρα. Και στην προκειμένη, και safe επιλογή που έχει παααααρα χρησιμοποιηθεί στα τελευταία χρόνια του comedics. Έχεις δίκιο, είδα το βίντεο με τον χριστό και δεν το τρίβει καθόλου στα μούτρα σου, στο μπουκώνει σαν να σε ετοιμάζει για φουα-γκρα.
  7. και τους τρεις, αυτό είχα και εγώ στο μυαλό μου. Το Cruel Summer που ανέφερες στο άλλο θέμα τι είναι;
  8. Αναγνώστης μόνος ψάχνει. Νέα σειρά κόμικς. Από το δίδυμο. Όχι το sleeper, όχι το fade out, όχι το pulp που δεν είναι σειρά. Τα χει διαβάσει αυτά. Άλλα. Βάλτε τον στο τιντερ των κόμικς και δώστε του καμία ιδέα. Criminal? Fatale? Kill or be killed? Θέλω νουαρ σαπίλα , μουντάδα και ατμόσφαιρα που θα κάνει τον Ιζζο και τον Μονταλμπάν να λερώσουν τα μεσογειακά τους βρακάκια. Κωτσο θέλω σπέσιαλ πόστ από σένα ειδικά εδώ!
  9. Νέο comedics και εγώ κάθομαι και αναρωτιέμαι αφενός τι απέγινε αυτή η σειρά και αφετέρου πως τέτοιες κρυάδες έλεγε (και λέει ακόμα) ο Σεφερλής στα 90s αλλά επειδή τώρα τις λέει ο ατζαρακης είναι κουλ. Αχα καλό ε
  10. Ξένος δάκτυλος, βαλτός είναι! (Πολύ ωραία όλα τα ποστάκια μέχρι στιγμής)
  11. Το ποτηράκι μου το έκαναν δώρο σετ με άλλο ένα, παραγγελία με τα αρχικά μου (χρησιμοποιούσαν μόνο λατινικό αλφάβητο βέβαια αλλά κλάιν). Δεν έχω πετύχει σε μαγαζί στην Ελλάδα μπουκάλι με γκλενκαιρν ποτήρια σετ, μόνο στο άμαζον. Καλά θα 'ταν Καλούτσικο είναι, είπα να δοκιμάσω πρώτη φορά speyside. Μου είπαν ότι καπνίζεται με διαφορετικό τρόπο από τα islay, όχι με τύρφη αλλά δεν ξέρω πως ακριβώς. Περιμένω να έρθει ένα βιβλίο για ουίσκι, το πρώτο ελληνικό (θα το ξέρεις σίγουρα) για να διαβάσω σχετικά. Βέβαια για τα ~40 του ευρώ, δεν θα το ξανάπαιρνα μάλλον. Είναι ελαφρύ το κάπνισμα του και γλυκίζει λίγο στο aftertaste (τύφλα να 'χουν οι σομελιέ) Αυτό που μου άφησε φοβερά καλή εντύπωση ήταν το skye. Έχει γαμώ τις γεύσεις και για την τιμή που το πήρα (33) είναι από τα πιο vfm ουίσκι, μαζί με το Caol Ila.
  12. Το τελείωσα μόλις. Στην αρχή, δεν μου είπε πολλά. Το τέλος όμως, παρόλο που το ήξερα, με έκανε να γυρίζω τις σελίδες την μια μετά την άλλη να δω τι γίνεται. Αν ένα βιβλίο, αφού του έχεις κλέψει το πιο δυνατό του χαρτί, ακόμα καταφέρνει να το κάνει αυτό, είναι ένα καλό βιβλίο. Και κάτι δυσκολότερο ακόμα, είναι ένα καλό ψυχολογικό θρίλερ. Να το βάλετε στο πρόγραμμα οι φανς
×
×
  • Create New...