Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Our Picks

Top content from across the community, hand-picked by us.

Ληστές (Γιώργος Γούσης, Γιάννης Ραγκος)
Ήπειρος.Αρχές του 20ου αιώνα. Οι ληστές και οι συμμορίες τους λυμαίνονται τα βουνά και τις πεδιάδες. Η δύναμη τους είναι τεράστια, και το ελληνικό κράτος ανήμπορο και ανίκανο να τους περιορίσει. Πολλοί τοπικοί άρχοντες, γαιοκτήμονες και πολιτικοί τους χρησιμοποιούν ως τον προσωπικό τους στρατό για οικονομικό όφελος. Ακόμα και οι απλοί πολίτες, πολλές φορές καταφεύγουν σε αυτούς, διεκδικώντας το δίκιο τους, ή ακόμα και απλή εκδίκηση. Το φαινόμενο γιγαντώνεται και δεν υπάρχει λύση στον ορίζοντα. Σε αυτό το κοινωνικό πλαίσιο και σε αυτή τη πραγματικότητα, 2 αδέλφια, ο Γιάννης και ο Θύμιος Ντόβας, σε πολύ μικρή ηλικία, μαθαίνουν ότι ο πατέρας τους σφάχτηκε από κάποιον αντίπαλο ληστή. Ορκίζονται εκδίκηση. Και αυτή θα τους κάνει τη χάρη μετά από χρόνια. Και μαζί με την εκδίκηση, θα έρθει πιο κοντά το βουνό. Το τρέξιμο, το κρύψιμο, η σκληρή επιβίωση και εν τέλει, και ίσως σαν μόνη λύση, η ληστεία.
  • 4 replies


Alack Sinner (Carlos Sampayo & José Muñoz)
Alack Sinner - ''Αμαρτωλός..χωρίς αιτία.."
 
Υπάρχουν αναρίθμητοι ντετέκτιβ στο κόσμο της 9ης τέχνης. Ίσως όμως κανένας δεν έχει κατορθώσει να κάνει περισσότερο αισθητή την παρουσία του από τον Alack Sinner.
  • 1 reply


Uncanny X-Men Omnibus (Chris Claremont, David Cockrum, John Byrne)
Περίπου σαράντα πέντε χρόνια πριν, ο τίτλος των X-Men βρισκόταν στα πρόθυρα της ακύρωσης δεδομένου ότι ελάχιστοι αναγνώστες έδειχναν ενδιαφέρον για αυτή τη σειρά, αφού οι ιστορίες ήταν αφενός παρωχημένες και αφετέρου οι χαρακτήρες της  δεν είχαν να προσφέρουν κάτι καινούργιο. Όλα έδειχναν πως ο τίτλος αυτός θα παρασυρόταν από τη λήθη. Όμως, τα πάντα άλλαξαν το 1975 με τη κυκλοφορία μίας ειδικής έκδοσης που σηματοδότησε την αλλαγή πλεύσης για τους μεταλλαγμένους. Η ειδική έκδοση αυτή ονομάζονταν Giant-Size X-Men #1, η οποία συντέθηκε υπό τη συγγραφική πένα του Len Wein (ο οποίος πέρα από το Giant, ήταν και plotter των Uncanny 94 & 95) και των μολυβιών του David Cockrum.
  • 2 replies


Camelot 3000 (Mike W. Barr, Brian Bolland)
Βρισκόμαστε στο έτος 3000 και η τεχνολογικά ανεπτυγμένη ανθρωπότητα βρίσκεται ξαφνικά αντιμέτωπη με μια εισβολή εξωγήινων, οι οποίοι κατατροπώνουν κάθε γήινη άμυνα. Κανείς δεν ξέρει από πού έρχονται και τι θέλουν, όλοι όμως καταλαβαίνουν, ότι επιθυμούν την καταστροφή της ανθρωπότητας. Και ενώ, όλα φαίνονται χαμένα, ο νεαρός δόκιμος αρχαιολόγος Τόμας Πρέντις ανακαλύπτει τυχαία τον τάφο του Βασιλιά Αρθούρου, ο οποίος ξυπνάει από το λήθαργό του, για να σώσει τη Βρετανία και τη Γη.
  • 0 replies


Angola Janga: Kingdom of Runaway Slaves (Marcelo D’Salete)
Τι σημαίνει Angola Janga; σύμφωνα με ορισμένους σημαίνει "μικρή Αγκόλα", για άλλους "η Αγκόλα μας". Σε κάθε περίπτωση, ο τίτλος αναφέρεται στις κοινότητες τις οποίες είχαν συστήσει δραπέτες σκλάβοι σε ορισμένα μέρη της Βραζιλίας, οι οποίες κράτησαν σχεδόν έναν αιώνα.
  • 1 reply


Hawkeye (Matt Fraction, David Aja)
Όταν ακούμε για αριστουργηματικά runs στο mainstream υπερηρωικό είδος οι περισσότεροι (αν όχι όλοι από εμάς) σκεφτόμαστε αυτή την ιστορία. Πράγματι το Hawkeye είναι μία από τις καλύτερες ιστορίες της Marvel τουλάχιστον από τον 21ο αιώνα και μετά πράγμα πολύ περίεργο αν αναλογιστεί κανείς ότι ο αρχικός σκοπός αυτής η σειρά δημιουργήθηκε λόγω του ότι ο Hawkeye έκανε την εμφάνισή του στο σχετικά πρώιμο τότε MCU.
  • 8 replies


Alone (Fabien Vehlmann, Bruno Gazzotti)
Το Alone (γαλλικός τίτλος: Seuls) είναι μια ιστορία με παιδιά για μεγάλους και λιγότερο μία ιστορία με παιδιά για παιδιά αν και έχει λάβει σχετικά βραβεία για κόμικ σε μικρές ηλικίες.
Η ιστορία ξεκινάει ένα συνηθισμένο απόγευμα με τους ενήλικες και τα παιδιά της πόλης Compton να γυρίζουν σπίτι τους από το σχολείο και τις εργασίες τους. 
Αυτό όμως είναι και το τελευταίο συνηθισμένο απόγευμα που ζουν.

Το επόμενο πρωί όλοι οι ενήλικες θα είναι εξαφανισμένοι και τα παιδιά θα πρέπει να επιβιώσουν μόνα τους.
Οι κεντρικοί ήρωες είναι ο Ντόντζι, ο Ιβάν, η Καμίλ, η Λεϊλα και ο μικρός Τέρρυ

Παιδιά με διαφορετικό υπόβαθρο και ικανότητες ξεκινούν μια περιπλάνηση με τρεις άξονες. Ο πρώτος είναι να επιβιώσουν, ο δεύτερος είναι να καταλάβουν τι έχει συμβεί και ο τρίτος είναι βρουν και άλλα παιδιά που χρειάζονται βοήθεια
Η επιβίωση είναι ιδιαίτερα δύσκολη. Άγρια ζώα και επιθετικά παιδιά δημιουργούν άγριες καταστάσεις. Η αναζήτηση του τι έχει συμβεί είναι ιδιαίτερα δύσκολη καθώς υπάρχουν αντικρουόμενες μαρτυρίες και τα διάφορα παιδιά που συναντούν δεν βοηθούν σε κάποια ξεκάθαρη κατάσταση. Τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται και οι συμμορίες και οι αντιπαλότητες δεν αργούν να εμφανιστούν

Πρόκειται για ένα καθαρό BD το οποίο ξεκίνησε το 2006 και έχει φτάσει στον 12 τόμο που κυκλοφόρησε στα γαλλικά τον Aπρίλιο του 2020 και βρίσκεται στον 3ο κύκλο. Ο πρώτος περιελάβανε τα τεύχη 1-5 και ο δεύτερος 6 έως 9. Έχω διαβάσει τον 1ο κύκλο στην αγγλική έκδοση από Cinebook και μπορώ να πω πως μου άρεσε παρα πολύ
Δεν βρήκα κάτι που δεν μου άρεσε! Άψογο σενάριο και πλοκή, δυνατοί και ανεπτυγμένοι χαρακτήρες, λεπτομερές και εντυπωσιακό σχέδιο στα κτίρια και τα αντικείμενα.  
  • 4 replies


Skyward (Joe Henderson, Lee Garbett, Antonio Fabela, Simon Bowland)
Μια ευχάριστη και ενδιαφέρουσα σειρά κόμικ, που ολοκληρώθηκε σε 15 τεύχη και ήταν και υποψήφια για το βραβείο Eisner. Η βάση της υπόθεσης είναι σχετικά απλή και αρκετά πρωτότυπη: τι θα συνέβαινε εάν ξαφνικά μια μέρα το βαρυτικό πεδίο της Γης μειωνόταν πάρα πολύ; Η προφανής απάντηση θα ήταν, ότι εξαφανιζόταν κάθε ίχνος ζωής στον πλανήτη μας, αλλά στο χώρο των κόμικς έχουμε περιθώριο για λίγη φαντασία.  
 
Παρά τις μεγάλες απώλειες, λοιπόν, η ζωή συνεχίζεται, έστω και με δυσκολίες. Κάποιοι άνθρωποι έχουν προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες και χρησιμοποιώντας ειδικό εξοπλισμό είναι σε θέση να ίπτανται στον ουρανό, ενώ κάποιοι άλλοι αρνούνται την πραγματικότητα και χρησιμοποιώντας μπότες βαρύτητας συνεχίζουν τη ζωή τους περίπου όπως πριν. Σε μια ενδιαφέρουσα αντιστροφή των ρόλων, σε γενικές γραμμές οι ιπτάμενοι είναι οι λιγότερο προνομιούχοι και οι καρφωμένοι στη Γη οι πιο εύποροι. Ανάμεσα σοτυς πρώτους είναι η Γουίλα, η ηρωίδα της ιστορίας, που ήταν μικρό παιδί, όταν συνέβη το περιστατικό, στο οποίο χάθηκε και η μητέρα της. Ο δε πατέρας της Γουίλα, που είναι επιστήμονας, ζει μέσα στην απόλυτη άρνηση μη έχοντας βγει από το σπίτι του εδώ και 20 χρόνια, αλλά φαίνεται να ξέρει κάτι για το περιστατικό. Η Γουίλα θα ψάξει να βρει τον παλιό συνεργάτη του πατέρα της ψάχνοντας κάποιες απαντήσεις και η περιπέτεια θα ξεκινήσει.
 

 
Ο συγγραφέας Joe Henderson έγραψε ένα καλό κόμικ, που διαβάζεται εύκολα και κυλάει με μεγάλη ευκολία. Ωραίοι, στρωτοί διάλογοι, ενδιαφέρουσα κεντρική ηρωίδα, αλλά σε γενικές γραμμές οι υπόλοιποι χαρακτήρες δεν είναι τόσο δουλεμένοι. Από τη στιγμή που αρχίζει η περιπέτεια και ξεκινούν και οι διάφορες αποκαλύψεις, τα πράγματα γίνονται λίγο πιο συμβατικά, αλλά ακόμη κι έτσι, η ιστορία ρέει αβίαστα. Δεν θα μπει στη λίστα των καλύτερων κόμικ, που έχετε διαβάσει, αλλά πιστεύω, ότι θα αρέσει στους περισσότερους. 
 

 
Ο σχεδιαστής Lee Garbett είναι σε μεγάλα κέφια: οπτικοποιεί με φαντασία το κόμικ, προσδίδοντας ρεαλισμό στους χαρακτήρες, πάντα φυσικά μέσα στα πλαίσια της ιστορίας. Το σχέδιο του συνδυάζει με απόλυτη επιτυχία τς σοβαρές και τις κωμικές πτυχές της ιστορίας (πολλές φορές μέσα στο ίδιο καρέ) και γενικά το στήσιμο και η σκηνοθεσία είναι εξαιρετικά. Επίσης, κατορθώνει με το δυναμικό του σχέδιο αυτό που πρέπει να δοθεί σε ένα τέτοιου είδους κόμικ: να δείξει έναν ρευστό κόσμο, πάντα σε κίνηση εξαιτίας της έλλειψης βαρύτητας. 
 
 
  
 
Κυκλοφόρησαν, όπως έγραψα στην αρχή 15 τεύχη, που συγκεντρώθηκαν σε τρία TPB, που περιέχουν κάποιο πρόσθετο υλικό, όπως σελίδες από το σενάριο και αρχικά σχέδια.
 
Πηγές για περαιτέρω μελέτη:
 
Μια κριτική του πρώτου τόμου (που όμως περιέχει spoiler)
 
  • 3 replies


WE3 (Grant Morrison, Frank Quitely, Jamie Grant)
Μία ιστορία με συγκίνηση, βία, προβληματισμό αλλά και καρδιά...Το δύσκολο,αιματηρό, γεμάτο πόνο και θυσία ταξίδι τριών κατοικιδίων για να ξαναβρούν ουσιαστικά το χαμένο τους σπίτι.. Απλά διαβάστε το!!
  • 7 replies


Undiscovered Country (Scott Snyder, Charles Soule, Guiseppe Camuncoli, Daniele Orlandini, Leonardo Marcello Grassi, Matt Wilson)
Στις 20 Ιουλίου 2029 η κυβέρνηση των ΗΠΑ, αποφάσισε να κλείσει τα σύνορα της χώρας, αλλά και κάθε είδους επικοινωνία με τον υπόλοιπο κόσμο σε μια πράξη που ονομάστηκε "Σφράγισμα". Όσοι ξένοι υπήκοοι θα έμεναν μέσα στα σύνορα των ΗΠΑ εκείνη την ημέρα, θα τους επιτρεπόταν να μείνουν, ενώ όσοι Αμερικανοί υπήκοοι θα έμεναν εκτός των συνόρων εκείνη την ημέρα, δεν θα μπορούσαν ποτέ να ξαναγυρίσουν. Είχε προηγηθεί το χτίσιμο ενός τεράστιου τείχους και η κατασκευή ενός εναέριου ηλεκτρομαγνητικού φράγματος, που παρεμποδίζει τις εναέριες συγκοινωνίες και τις τηλεπικοινωνίες. Οι ακριβείς λόγοι για αυτήν την απόφαση δεν έγιναν γνωστοί, είχε προηγηθεί όμως, μια πολύ δύσκολη οικονομική περίοδος για τη χώρα.
 
Και κάπως έτσι, οι ΗΠΑ σβήστηκαν από τον παγκόσμιο χάρτη για 30 χρόνια.  
  • 1 reply


Kaguya-sama: Love is War (Aka Akasaka)
Kaguya-sama: Love is War / Kaguya-sama wa Kokurasetai: Tensai-tachi no Renai Zunousen
MAL
                                  
 
Έστω ότι βρισκόμαστε στο Shuchiin Academy, ένα σχολείο για την ελίτ της Ιαπωνίας, στο οποίο φοιτούν παιδιά πλούσιων επιχειρηματιών, εφοπλιστών κλπ. Ο πρόεδρος του σχολικού συμβουλίου, Miyuki Shirogane, και η αντιπρόεδρος, Kaguya Shinomiya, είναι δύο πανέξυπνα παιδιά με υπερβολική περηφάνεια που τους απαγορεύει να εκφράσουν τα αισθήματά τους για τον άλλον. Έτσι, καταλήγουν να παίζουν mind games, όπως λέμε στο χωριό μου στα νότια, ώστε να αναγκάσουν τον άλλον να παραδεχτεί την αγάπη του, με σκοπό να μη χρειαστεί να το κάνουν οι ίδιοι! Το καστ απαρτίζεται και από άλλους βασικούς χαρακτήρες, όπως η γραμματέας και ο ταμίας, ενώ συχνά guest εμφανίσεις κάνουν και άλλοι μαθητές της ακαδημίας, αλλά και πρόσωπα από το οικογενειακό περιβάλλον των ανωτέρω.
  • 3 replies


My Heroes Have Always Been Junkies (Ed Brubaker, Sean Phillips)
Το δημιουργικό δίδυμο των Ed Brubaker (σενάριο) και Sean Phllips (σχέδιο) είναι ίσως η πιο δυνατή ομάδα στα κόμικς αυτή τη στιγμή και προσωπικά δεν έχω απογοητευτεί ποτέ από αυτούς. Δεν νομίζω, ότι χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις, οπότε πάμε κατευθείαν στο ψητό.  
  • 5 replies


El Borbah (Charles Burns)
Στις αρχές της δεκαετίας του '80, πολύ πριν δημιουργήσει το θρυλικό του Black Hole, ο Charles Burns ήταν ένας νέος δημιουργός που έκανε τα πρώτα του βήματα, αδιαφορώντας (όπως και πολλοί άλλοι σύγχρονοί του) για τα υπερηρωικά κόμικς. Εκείνη την περίοδο δημιούργησε τον γνωστότερο χαρακτήρα του, τον μασκοφόρο El Borbah, για λογαριασμό του Heavy Metal, που τότε βρισκόταν στα καλύτερά του.
 
Ο El Borbah, λοιπόν, παραμένει μέχρι σήμερα ο πιο παράξενος ιδιωτικός ντετέκτιβ των κόμικς. Είναι μονίμως ντυμένος σαν luchador, καπνίζει το ένα τσιγάρο μετά τ' άλλο και συντηρεί τα τεράστια μπράτσα του με μπίρες και μπουρίτος. Στις δουλειές που αναλαμβάνει, αναζητά παραστρατημένους εφήβους και τα βάζει με ασχημομούρηδες μπράβους, αλλά πάντα ξεπερνάει τα εμπόδια με βρισιές και μπουνιές. Κι επειδή κάθε ντετέκτιβ κινείται στο ανάλογο με αυτόν περιβάλλον, η σάπια πόλη του δεν είναι λιγότερο αλλόκοτη: άκακοι ρομποτάνθρωποι, πανταχού παρόντα πρεζάκια και εγκληματικές αδελφότητες τριγυρνούν στα βρώμικα σοκάκια και μπαινοβγαίνουν στα αμέτρητα φαστφουντάδικα.
 

 
Όπως καταλαβαίνετε, το κόμικ είναι ασόβαρο. Ο Burns προφανώς προσπάθησε να δημιουργήσει μια παρωδία (ή ίσως και φόρο τιμής) στα pulp μυθιστορήματα και τα B-movies με τους σκληρούς ντετέκτιβ και τους τρελούς επιστήμονες, οπότε έκανε στην άκρη τη λογική και το μέτρο. Οι υποθέσεις είναι υποτυπώδεις, αλλά ο Burns δεν ήθελε να προσφέρει στον αναγνώστη καλογραμμένες ιστορίες μυστηρίου. Μέσα στους χαρακτήρες, ωστόσο, υπάρχει μεγάλη δόση ρεαλισμού: οι περισσότεροι, συμπεριλαμβανομένου του πρωταγωνιστή, είναι ατομικιστές και παραδόπιστοι, καρικατούρες του σύγχρονου ανθρώπου. Σχεδιαστικά, σίγουρα μιλάμε για έναν λιγότερο ώριμο (πάντα σε σύγκριση με το Black Hole ή την τριλογία του Last Look) Burns, αλλά το στιλ του είναι αποκρυσταλλωμένο και απολαυστικό.
 
Ο Matt Fraction ίσως το έχει θέσει πολύ εύστοχα: "Are the El Borbah stories actually, you know, important? Hell no. This is Burns pop recycling at his manic and hysterical best. [...] El Borbah is a giant book with beautiful stuff inside".
 
  
 
Στο Heavy Metal δημοσιεύτηκαν τέσσερις ιστορίες του El Borbah, από τον Ιανουάριο του 1983 ως τον Μάιο του 1985 (Robot Love, Dead Meat, Living in the Ice Age, Bone Voyage). Το 1988 συγκεντρώθηκαν στον τόμο Hard-Boiled Defective Stories από την Raw Books, στην οποία προστέθηκε μια νέα ιστορία (Love in Vein). Η έκδοση αυτή κοσμεί την ηλεκτρονική μου βιβλιοθήκη.  Το 1999, η Fantagraphics επανακυκλοφόρησε το υλικό αυτό υπό τον τίτλο El Borbah σε σκληρόδετο τόμο και το 2006 έκανε επανατύπωση με μαλακό εξώφυλλο. Όλες αυτές οι εκδόσεις είναι εξαντλημένες εδώ και χρόνια. Στα ελληνικά, έχουμε δει τις τέσσερις από τις συνολικά πέντε περιπέτειες του El Borbah στην Βαβέλ.
  • 0 replies


Στο δάσος (Σπύρος Γιαννακόπουλος, Στέλλα Στεργίου)
Το ''Στο δάσος" είναι ένα πολύ όμορφο παραμυθένιο κόμικ, που κυκλοφόρησε μες στον Ιούνιο, από τις εκδόσεις Πατάκη. Στο σενάριο είναι ο Σπύρος Γιαννακόπουλος και στο σχέδιο - χρώμα η Στέλλα Στεργίου. 
Ο Σπύρος Γιαννακόπουλος έχει ξανασχοληθει με τη συγγραφή σύγχρονων παραμυθιών, κι απ' ότι φαίνεται το κατέχει το άθλημα. Η Στέλλα Στεργίου με εντυπωσίασε στο Μικρό  Πρίγκηπα με τις σχεδιαστικές της ικανότητες και συνεχίζει σταθερά κι εδώ στην ίδια υψηλή ποιότητα. 
 

 
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα μικρό αγόρι, ήσυχο και υπάκουο και τον έλεγαν Τζακ.  Ζούσε με τους γονείς του σ’ ένα όμορφο σπίτι στο δάσος. Τάιζε κοτούλες και γουρουνάκια, άρμεγε αγελάδες και η μεγαλύτερη του περιπέτεια ήταν που πήγαινε με τον πατέρα του στη γειτονική πόλη.  Μέχρι τη στιγμή που χάθηκε "Στο δάσος". Και μετά, αντί να διαβάζει για περιπέτειες χρειάστηκε να τις ζήσει...
 

Το κόμικ είναι σίγουρα ένα παραμύθι που απευθύνεται σε πρώτο επίπεδο σε μεγάλα παιδιά και εφήβους, αλλά σε δεύτερο επίπεδο και σε όλους τους υπόλοιπους. Σενάριο, σκηνοθεσία και σχέδιο λειτουργούν άψογα, η δράση ισορροπείται πολύ όμορφα από το χιούμορ και ο χρωματισμός είναι πολύ τραβηχτικός. Τους ήρωες τους έχουμε ξανασυναντήσει και σε άλλα παραμύθια, αλλά εδώ τους βλέπουμε αλλαγμένους, μέσα από τα μαγικά φίλτρα των δημιουργών ,  οι δημιουργοί έχουν δώσει μια πιο παιχνιδιάρικη και πρωτότυπη προσέγγιση. Πραγματικά δεν μπορούσα να προβλέψω πως ακριβώς θα εξελιχθεί η ιστορία ως το τέλος. 
 

 
Λαχταριστό και ζουζουνιάρικο, αντισυμβατικό κι απρόβλεπτο, γραμμένο με χιούμορ, γεμάτο με μάγισσες, γίγαντες, τρολ, ιππότες, βατράχια, πριγκίπισσες, τέλεια νανάκια 
 Ό,τι πρέπει για δωράκι στα παιδιά σας, τα ανίψια σας, τα βαφτιστήρια σας, και για σας στην τελική 
 
  • 4 replies


Sin City
Όταν σε λένε Φρανκ Μίλερ, και έχεις καταφέρει να ανανεώσεις τον χαρακτήρα του Μπάτμαν, καθώς και να συνδέσεις για πάντα το όνομα σου με τον χαρακτήρα του Daredevil, σαν να τον είχες δημιουργήσει εσύ, έχεις κάνει και ένα πέρασμα ως σεναριογράφος στο Χόλιγουντ, έχεις γενικά φτάσει σε επίπεδα σούπερ σταρ στον χώρο των κόμικς και δεν έχεις να αποδείξεις τίποτα, αλλά παρόλα αυτά έχεις θέματα και να βγάλεις από μέσα σου και επιρροές από τις ταινίες νουάρ και δημιουργούς όπως ο Will Eisner και ο Bernard Krigstein να επιμένουν στο να βρουν έδαφος για να εκδηλωθούν, το αποτέλεσμα δεν μπορεί παρά να είναι το Sin City, μια πόλη που κανείς δεν είναι αθώος ή άσπιλος, αλλά οι καλοί ξεχωρίζουν από τους εντελούς σάπιους από το υποτυπώδη κανόνα ηθικής και αλληλοσυμπαράστασης που φροντίζουν να ακολουθούν. Επίσης δεν μπορεί παρά να είναι δική σου ιδιοκτησία, για να δείξεις τα πράγματα όπως ακριβώς θες εσύ.
 

 
Και ακριβώς αυτό είναι το Sin City, μια σπουδή στο νουάρ και τον αρνητικό χώρο της σελίδας, στις εμμονές του Μίλερ και στην σκληρή αγάπη του για τους χαρακτήρες, ένα μέσο για να γίνει όσο τραχύς ή τρυφερός θέλει να γίνει, χωρίς φόβο αλλά πάρα πολύ πάθος, το οποίο καθορίζει τις πράξεις και τις αντιδράσεις των πρωταγωνιστών του κάθε τόμου, έρμαια της μοίρας τους.


(Η συνέχεια στην παρουσίαση. Κλικάρετε για να μεταβείτε εκεί).
  • 5 replies


A Walk Through Hell
Δύο πράκτορες του FBI, η Shaw και ο McGregor, είναι συνεργάτες και αναλαμβάνουν συνήθως τις πιο εύκολες υποθέσεις. Και αυτό γιατί η Shaw είναι αυτό που λέμε "καμμένη", από τα χρόνια της στη δουλειά αλλά και από την τελευταία μεγάλη της υπόθεση, η οποία πήγε άσχημα, καταστροφικά άσχημα. Από την άλλη, ο McGregor, είναι νεότερος, ιδεολόγος και αυστηρός σε θέματα τήρησης των κανόνων και της πειθαρχίας. Ο ένας σταθεροποιεί τον άλλον και όλα πήγαιναν καλά, αν και ρουτινιάρικα, μέχρι που ανέλαβαν μια υπόθεση. Μέχρι που ανέλαβαν να βρουν ένα δολοφόνο, έναν περίεργο δολοφόνο, τον οποίον είχαν συλλάβει, αλλά αναγκάστηκαν να τον αφήσουν ελεύθερο. Μέχρι που αναγκάστηκαν να μπουν σε μια περίεργη αποθήκη, αναζητώντας 2 συναδέλφους. Από την οποία αποθήκη δεν είχαν βγει ποτέ. Και δεν ξέρουμε αν θα βγουν και οι δυο τους. Ή, τουλάχιστον, αν θα βγουν όπως μπήκαν.
 
(Η συνέχεια στην παρουσίαση. Κλικάρετε για να μεταβείτε εκεί)
  • 1 reply


Spider-Man - A Death in the Family
Mίας και πρόσφατα μίλησα σε προηγούμενο άρθρο μου για το Amazing Spider Man #800 και την επική αναμέτρηση του Spidey με τον Green Goblin(άρθρο που θα βρείτε εδώ)άς θυμηθούμε μία ακόμα κλασσική τους αναμέτρηση έτσι όπως μας την παρουσίασε ο Paul Jenkins(σενάριο) με τον Humberto Ramos(σχέδιο).Η ιστορία αυτή με τον τίτλο A Death in the Family εξιστορείται μέσα σε 4 τεύχη του τίτλου Peter Parker:Spider Man vol.2 στα τεύχη # 44 μέχρι #47 που κυκλοφόρησαν από τον Ιούλιο μέχρι και τον Οκτώβριο του 2002.<br style="background-color:#ffffff;color:#222222;font-size:13.2px;text-align:left;">  
<br style="background-color:#ffffff;color:#222222;font-size:13.2px;text-align:left;">
Πάντα οι αναμετρήσεις του Spider Man με τον μεγαλύτερο archnemesis του, τον Green Goblin είχαν το μεγαλύτερο impact σε ολόκληρο το Spider mythos,και στον χαρακτήρα προσωπικά.Ένας villain που απλά ξεκίνησε σαν μία Joker εκδοχή κακού για τον Spidey,έμεινε στην ιστορία των κόμικ ως ο άνθρωπος που σκότωσε τη Gwen Stacy,και αποτέλεσε το τέλος της αθωότητας στο Marvel Universe...<br style="background-color:#ffffff;color:#222222;font-size:13.2px;text-align:left;">

(Η συνέχεια στην παρουσίαση. Κλικάρετε για να μεταβείτε εκεί)
  • 0 replies


Wynd (Preview)
Στο Wynd του Tynion και του Διαλυνά, o ομώνυμος πρωταγωνιστής ζει σε μια πόλη όπου η μαγεία και η μαγική καταγωγή καταδιώκεται. Αναγκάζεται λοιπόν να κρύβει την πραγματική του φύση (και τα μυτερά του αυτιά) μέχρι που αναγκάζεται, για να αποφύγει να αποκαλυφθεί, να ξεκινήσει ένα ταξίδι, το οποίο θα τον βάλει στο επίκεντρο μιας βασιλικής συνωμοσίας.
 
   
 

 
   
 
Από την ιστορία και τις παραπάνω σελίδες, μου κάνει για Young Adults κατάσταση. Και το Woods (έχω διαβάσει καμιά 10ρια τεύχη) κάτι τέτοιο δεν ήταν αν θυμάμαι καλά;
 
    • Like


Φάντομ
Άλλο ένα ιστορικό κόμικ, που κυκλοφόρησε στη χώρα μας τη δεκαετία του 1970 από τις εκδόσεις Καμπανά. Μιλάμε για το θρυλικό "Φάντομ", ένα κόμικ, που πρωτοεμφανίστηκε στις ΗΠΑ το 1936 και αφού γνώρισε τεράστια επιτυχία και κυκλοφόρησε σε πολλές χώρες, θεωρείται ως πρόδρομος των υπερηρωικών κόμικς. 
 
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή: ο Φάντομ είναι δημιουργία του Lee Falk για την King Features Syndicate στις αρχές του 1936. Ο Φάντομ ήταν ένας λευκός μαχητής εναντίον του εγκλήματος, ο οποίος είχε την έδρα του μέσα στη ζούγκλα σε ένα φανταστικό κράτος της Αφρικής. Δεν ήταν ο πρώτος, που έφερε αυτό το όνομα και αυτό το κοστούμι, αντιθέτως είναι ο 21ος, αφού ο πρώτος Φάντομ ξεκίνησε τη δράση του το 1536 και ο τίτλος περνάει από πατέρα σε γιο. Αυτό είναι κάτι που πολλοί στο σύμπαν του Φάντομ δεν το γνωρίζουν και για αυτό τον θεωρούν αθάνατο, μια φήμη την οποία ο ίδιος συντηρεί, προκειμένου να περιβάλλει τον εαυτό του με την αίγλη του υπερφυσικού. Στην πραγματικότητα, δεν έχει καθόλου υπερφυσικές δυνάμεις, αλλά μόνο γυμνασμένο κορμί και ιδιαίτερη ευφυΐα.

(Η συνέχεια στην παρουσίαση. Κλικάρετε για να μεταβείτε εκεί)
  • 3 replies


The League of Extraordinary Gentlemen
Ακόμα θυμάμαι τον κλαυσίγελο που με είχε πιάσει όταν είδα πως είχε μεταφράσει το 9 τον τίτλο. Μα "Εξαίρετοι κύριοι και συντροφιά";  Χάθηκε ένα "Ο συνασπισμός των εξαίρετων αριστοκρατών" ή ένα "Η ομάδα των εξαίρετων κυρίων" ;   Το "λεγεώνα των εξαίρετων" ακούγεται πολύ πιασάρικα. Τέλος πάντων αυτή η "συντροφιά" το κάνει λίγο χίπικο αλλά δεν μαμιέται θα το καταπιούμε.    Στα του κόμικ τώρα. Το League of Extraordinary Gentlemen, που από δω και πέρα θα το αναφέρω ως LoEG επειδής βαριέμαι να γράφω το μακρινάρι κάθε λίγο, είναι το μπάσταρδο παιδί του μουσάτου πασίγνωστου αηδονιού του Northamptonshire (a.k.a. Alan Moore) και του πάμφτωχου σωσία του Τιντορέττο που διαπρέπει στις σατυρικές ομοιότητες (a.k.a. Kevin O'Neill). Μέσα από τα ψήγματα των δύο αυτών γραμμών μαρτυρείται ο σουρεαλισμός που αγκαλιάζει το LoEG (τσιτάτο ακρωνύμιο, προσπάθησε να το προφέρεις, Λοέγκ) σαν μάνα που προστατεύει το νεογέννητο παιδί της. Ψέματα δεν λέω ούτε χρησιμοποιώ λέξεις των 5 ευρώ για το γ@μώτο αλλά γιατί αν πάρεις μια, ας το πούμε αρκετά διαδικαστική έκδοση του ορισμού, θα διαβάσεις "σουρεαλισμός = ουσιαστικό που χαρακτηρίζει οποιοδήποτε προϊόν, έκφραση, κύμα, ιδέα που βρίσκεται πάνω ή πέρα από την πραγματικότητα". Και ναι φίλε μου, φίλη μου και φίλοι μου, δεν θα ήταν καθόλου υπερβολή αν κάποιος πει ότι το "Εξαίρετοι κύριοι και συντροφιά" βρίσκεται πάνω και πέρα από την πραγματικότητα. Καθόλου όμως.    
 
 (Η συνέχεια στην παρουσίαση. Κλικάρετε για να μεταβείτε εκεί)
  • 6 replies


Secret Wars (Jonathan Hickman, Esad Ribic)
Πρώτη Ελληνική Κυκλοφορία: 14-03-2018(Α' Τόμος), 14-04-2018(Β' Τόμος)
Υλικό Συλλογής: Secret Wars v1 01-09, FCBD 2015: Secret Wars 00 (May 2015 / March 2016)
 
Η σύγκρουση των συμπάντων της κανονικής Marvel και του Ultimate Universe επέφερε ως αποτέλεσμα την καταστροφή του πολυσύμπαντος. Ο Δρ. Ντουμ καταφέρνει να διατηρήσει τα κομμάτια που επιβίωσαν από τις διάφορες γαίες, και να φτιάξει ένα βασίλειο στο οποίο λατρεύεται σαν θεός, κάτι που δεν διαφέρει ιδιαίτερα από την αλήθεια, μιας και πήρε τις δυνάμεις των θεών που ευθύνονταν για τις συγκλίσεις των συμπάντων και ο κόσμος που έχει επιβιώσει, μαζί με όλους του φεουδάρχες-υπερκακοποιούς που ελέγχουν διάφορες περιοχές, δεν θυμούνται πως ήταν τα πράγματα πριν. Όσο τους αφορά, ο Ντουμ είναι υπεύθυνος για την ύπαρξη τους.
 

 
Οι έσωθεν εικόνες προέρχονται από την Αμερικάνικη έκδοση.
 
Το παραμύθι όμως είχε αρχίσει να παρουσιάζει ρωγμές, καιρό πριν 2 άκατοι με επιβιώσαντες από τα 2 βασικά σύμπαντα της Marvel (616 & UltimateU) ανακαλυφθούν και διαπιστώσουν πως οι επιβαίνοντες είναι ανεπηρέαστοι από την ανάπλαση της πραγματικότητας από τον Ντουμ.
 

(Η συνέχεια στην παρουσίαση. Κλικάρετε για να μεταβείτε εκεί.
  • 1 reply


Sweet Tooth (Jeff Lemire)
Το Sweet Tooth ήταν η δεύτερη δουλειά του Jeff Lemire για την Vertigo και ανήκει στην πρώτη φουρνιά creator-owned κόμικς του, τα οποία έγραψε και σχεδίασε ο ίδιος. Ολοκληρώθηκε στα 40 τεύχη, που κυκλοφόρησαν από το 2009 έως το 2013 (συλλέχθηκαν σε 6 trade και πιο μετά σε 3 deluxe). Σύμφωνα με τον Lemire, προέκυψε από την επιθυμία του να διηγηθεί μια περιπετειώδη, μετα-αποκαλυπτική ιστορία, με στοιχεία τρόμου και μυθολογίας. Έκανε εξαρχής καλή εντύπωση, όπως αποδεικνύουν οι υποψηφιότητες για Eisner και Harvey Award for Best New Series (και τα δύο πήγαν στο Chew ).
 
Ο μικρός Gus, με κέρατα και άλλα ελαφίσια χαρακτηριστικά, ζει σε ένα ξύλινο σπίτι στα δάση της Nebaska. Ο πατέρας του είναι ο μοναδικός άνθρωπος που έχει ποτέ γνωρίσει και απ' αυτόν έχει μάθει τα πάντα για τον κόσμο τους: πώς ο Θεός αποφάσισε να ρίξει μια φονική ασθένεια στην ανθρωπότητα και να χαρίσει στα παιδιά ουρές, τρίχωμα ή κέρατα. Τον έχει προειδοποιήσει πολλάκις ότι δεν πρέπει ποτέ, μα ποτέ, να βγει από τα δέντρα, γιατί πέρα απ' αυτά υψώνονται φωτιές και ελλοχεύουν μύρια κακά. Τελικά, η θεόσταλτη αρρώστια παίρνει και τον ίδιο και ο Gus μένει μόνος του. Πριν περάσει καιρός, γνωρίζει τον Μεγάλο Άντρα, τον οποίο έβλεπε συχνά στα όνειρά του. Θα τον εμπιστευτεί και θα αφεθεί να τον οδηγήσει σε ένα καταφύγιο, όπου υπάρχουν κι άλλα παιδιά-υβρίδια σαν αυτόν...
 

(Η συνέχεια στην παρουσίαση. Κλικάρετε για να μεταβείτε εκεί)
  • 8 replies


Paper Girls
Οι δωδεκάχρονες Erin, MacKenzie, KJ, και Tiffany μοιράζουν εφημερίδες σε ένα προάστιο στο Κλίβελαντ του Οχάιο ένα πρωινό την επομένη του Halloween το 1988, λίγες ημέρες πριν τις αμερικανικές εκλογές. Μιλάνε, γνωρίζονται (η Erin είναι η νεοφερμένη στην παρέα), χαζολογούν, μοιράζουν τις εφημερίδες, αλλά, όταν ετοιμάζονται να επιστρέψουν στα σπίτια τους, παρατηρούν κάποιους περίεργα ντυμένα ανθρώπους, που μιλάνε μια περίεργη γλώσσα να κυκλοφορούν στην πόλη, Δεν αργούν να καταλάβουν, ότι η πόλη τους έχει γίνει τόπος εξωγήινης εισβολής. Ή μήπως δεν είναι εξωγήινοι; Κάποιοι από αυτούς μιλάνε κάτι περίεργα αγγλικά. Και πριν το καταλάβουν, τα κορίτσια μπλέκουν στη μέση μιας σύγκρουσης, την οποία δεν καταλαβαίνουν καθόλου. Και έτσι, θα αρχίσει ένα απίθανο ταξίδι για τα 4 κορίτσια.
 
Αρκετά ενδιαφέρον και πολύ διασκεδαστικό κόμικ, που μπλέκει με μεγάλη επιτυχία ΕΦ, μυστήριο, εφηβικά άγχη, χιούμορ και αρκετές σκέψεις για τη φύση του χρόνου και το αναπόφευκτο του μέλλοντος, χωρίς πολύ βαθιά σκέψη, αλλά δοσμένα με ανάλαφρο, όχι όμως χαζό τρόπο. Καθώς προχωρά η ιστορία και η υπόθεση περιπλέκεται, η αλήθεια είναι ότι τα άλματα, τα οποία γίνονται δεν είναι πάντα πειστικά. Πιστεύω, ότι όταν ξαναδιαβάσω τη σειρά από την αρχή, θα εντοπίσω διάφορες ανακολουθίες και ανακρίβειες, αλλά δεν πειράζει, η αλήθεια είναι ότι πέρασα ευχάριστα διαβάζοντάς την και τελικά ο Βον καταφέρνει να ενώσει τα διάφορα νήματα της πλοκής και να λύσει την υπόθεση με αρκετή επιτυχία. Το σημαντικότερο όμως, είναι ότι υπάρχει κυρίαρχη μια θλίψη για τη χαμένη νιότη, αλλά και για το αναπόδραστο κάποιων πραγμάτων:
 

(Η συνέχεια στην παρουσίαση. Κλικάρετε για να μεταβείτε εκεί)
  • 4 replies


White Death (Robbie Morrison, Charlie Adlard)
Δύο μεγάλα ονόματα από τον χώρο των κόμικς, ο Robbie Morrison και ο Charlie Adlard, συνεργάστηκαν για να φτιάξουν το White Death. Ένα κόμικ που τόσο το σενάριό του όσο και το σχεδιαστικό στήσιμό του θυμίζουν αρχαία Ελληνική τραγωδία.
 

 
Το κόμικ είναι βασισμένο σε αληθινά ιστορικά γεγονότα που διαδραματίστηκαν στο μέτωπο Ιταλίας και Αυστροουγγαρίας τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ακόμα και τα ονόματα των πρωταγωνιστών, είναι παρμένα από ένα Ιταλικό κοιμητήριο πεσόντων πολέμου. 
Η περιοχή της Ίστρια ανήκε στην Αυστρία, κατοικείτο όμως από Ιταλούς και τα εδάφη της διεκδικούνταν από την Ιταλία. Τον πρώτο καιρό του πολέμου, όταν η Ιταλία ήταν ουδέτερη, οι περισσότεροι Ιταλοί κάτοικοι είχαν στρατολογηθεί (βιαίως κάποιοι) στον Αυστροουγγρικό στρατό. Όταν η Ιταλία μπήκε στον πόλεμο όλοι αυτοί βρέθηκαν να πολεμάνε συμπατριώτες τους. Η Ιταλία κατόρθωσε να προωθηθεί στην περιοχή και μετά από μάχες συνέλαβε αρκετούς αχμαλώτους. Στους Ιταλούς δόθηκε η δυνατότητα να ενταχθούν πλέον στον ιταλικό στρατό και να πολεμήσουν εναντίον της Αυστροουγγαρίας, στον στρατό της οποίας υπηρετούσαν μέχρι τότε.

(Η συνέχεια στην παρουσίαση. Κλικάρετε για να μεταβείτε εκεί).
  • 6 replies


Hieronymus & Bosch (Paul Kirchner)
"Ο Ιερώνυμος Μπος (Hieronymus Bosch, γεννώνυμο: Jheronimus van Aken, περ. 1450 - 9 Αυγούστου 1516) ήταν Ολλανδός ζωγράφος που έζησε την περίοδο του μεσαίωνα. Στην εποχή του θεωρήθηκε ένας "επινοητής τεράτων και χιμαιρικών οπτασιών" ενώ περίπου στα 1600, ο ιστορικός τέχνης Κάρελ φαν Μάντερ χαρακτήρισε τους πίνακες του Μπος ως "θαυμαστές και παράξενες φαντασιώσεις, συχνά ανατριχιαστικές". Στον 20ό αιώνα, αρκετοί μελετητές του έργου του Μπος απέδωσαν ένα βαθύτερο νόημα στη ζωγραφική του και προσπάθησαν να ερμηνεύσουν τις καταβολές της. Έχει χαρακτηριστεί ως ένας υπερρεαλιστής του 15ου αιώνα ενώ για άλλους, το έργο του αντανακλά απόκρυφες πρακτικές του μεσαιωνικού κόσμου όπως η αλχημεία ή η μαγεία." (wiki)
 
 
 
Αυτόν τον τύπο θα πρέπει να γούσταρε ο Paul Kirchner  (The Bus) μιας και δανείστηκε το όνομα του για να δώσει πνοή στον Ιερώνυμο, έναν μικρό απατεώνα του μεσαίωνα ο οποίος παρέα με το ξύλινο παπί του, τον Μπος, ζει πράγματα και θάματα στην κόλαση. Τα strip που ανέβηκαν αρχικά στο Adult Swim Comics σε ψηφιακή μορφή περιγράφουν με τον πλέον γνωστό σουρεαλισμό του Κίρτσνερ τα βασανιστήρια του Ιερώνυμου σε μια κόλαση διασκεδαστική και ουδέποτε μονότονη. Κάτι ροζουλί δαίμονες εφευρίσκουν τους πιο ευφάνταστους τρόπους να τιμωρήσουν τον πρωταγωνιστή για τις αμαρτίες του και να κολλήσουν ένα σαρδόνιο χαχανητό στην μούρη του αναγνώστη.
 
 
 
Εκδόθηκε σε φυσική μορφή από την Γαλλική Tanibis στα γαλλικά και αγγλικά πέρσι (ή και πρόπερσι, δεν θυμάμαι) σε μια πολύ όμορφη σκληρόδετη έκδοση που μαζεύει τα μέχρι τότε στριπ. Αξίζει απίστευτα, έχει ιδιόρρυθμο χιούμορ και πολύ προσωπικό στιλ, όχι τόσο πρωτότυπο στο στήσιμο των καρέ όσο το The Bus αλλά πάρα πολύ καλό και ξεχωρίζει. 
 
 
  • 4 replies


×
×
  • Create New...