Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Leaderboard

Popular Content

Showing content with the highest reputation on 11/12/2022 in all areas

  1. συζήτηση του HUMBA! με Ανεμοδουρά & @Phantom Duck με θέμα το ποδόσφαιρο στα κόμικς
    7 points
  2. Θα προσπαθήσω να πείσω τη διεύθυνση να το πάμε το επόμενο Σάββατο. Δέχομαι ιδέες.
    6 points
  3. Πολύ καλά τα νέα όσους αγαπόυν το Σπαθί των Πάγων, καθώς αναμένεται νέο επεισόδιο! Αντιγράφω το πόστ του Archontis Pantsios στην ομάδα ΚΟΜΙΞ "ΤΟ ΣΠΑΘΙ ΤΩΝ ΠΑΓΩΝ: ΝΕΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ!!! Φέτος τον Δεκέμβρη συμπληρώνονται 40 χρόνια από την δημοσίευση του πρώτου επεισοδίου της υπέροχης σειράς του Massimo De Vita «Το Σπαθί των Πάγων» στο Topolino #1411 το μακρινό 1982 και στην Ιταλία βγαίνουν καινούριες (απλές και πολυτελείς) εκδόσεις αυτού του κομιξικού αριστουργήματος με καινούριο σοφιστικέ χρωματισμό για να γιορτάσουν αυτή την επέτειο. Τα νέα όμως γίνονται ακόμη πιο ζουμερά: στο χθεσινό του editorial στο Topolino #3494, ο αρχισυντάκτης του Alex Bertani αποκάλυψε στους αναγνώστες κάτι που μερικοί θα μπορούσαν να ονομάσουν ιεροσυλία: μετά από πολλή σκέψη και γνωρίζοντας τα ρίσκα μιας τέτοιας απόφασης, είναι στα σκαριά νέο επεισόδιο της θρυλικής αυτής σειράς σε σενάριο του Marco Nucci (πρόσφατα έχει γράψει το σενάριο πολλών ιστοριών σε σχέδιο του Casty με το Μαύρο Φάντασμα). Το νέο επεισόδιο του «Σπαθιού των Πάγων» θα δημοσιευθεί στο Topolino #3497 στις 30 Νοεμβρίου! Απομένει να μάθουμε τον σχεδιαστή: ο Bertani αναφέρει μόνο πως είναι σχετικά νέος και πως μόλις πρόσφατα έγινε μέλος της ομάδας των σχεδιαστών του Topolino και υπόσχεται να αποκαλύψει το όνομα του την επόμενη εβδομάδα. Έτσι αποκλείονται οι Cavazzano, Mottura, Celoni και Casty."
    6 points
  4. Στο artist alley, κλασικά. Για φορουμομαζώξεις, μέσα φυσικά!
    6 points
  5. Και θα χάσεις τον Quitely για την ενημέρωση; Τς τς τς τς...
    5 points
  6. The Amazing Spider-Man Omnibus, vol. 2. (περιέχει τα TASM #39-67, Annual 3-5, Spectacular 1-2.) Τελείωσα το 2ο Omnibus του Spider-Man και η αλήθεια είναι ότι το απήλαυσα. Κάποιες ιστορίες, όπως είναι το No More ή το How Green Was My Goblin, τις είχα διαβάσει πιο μικρός στα ελληνικά από εκείνο το τομάκι της Panini. Οπότε, ξαναδιαβάζοντας τες, αυτή τη φορά στα αγγλικά και σε μεγαλύτερο χαρτί, μου δημιουργήθηκε μια τεράστια χαρά. Το σχέδιο του Romita είναι εμβληματικό. Εντύπωση μου προκάλεσε το γεγονός ότι δε σχεδίασε πολλά τεύχη (καμία εικοσαριά μέτρησα) γιατί από ένα σημείο και μετά απλά κάνει τα προσχέδια και μετά κάποιος άλλος καλλιτέχνης έρχεται και τελειώνει τη δουλειά. Πάγια τακτική της Marvel εκείνη την εποχή. Ο ένας είναι ο Don Heck (συν-δημιουργός του Iron Man, μεταξύ των άλλων), ο οποίος παραδίδει ένα αξιοπρεπές τελικό αποτέλεσμα, αλλά αρκετά "διεκπεραιωτικό". Νομίζω πως ο Jim Mooney είχε καλύτερη χημεία με τον Romita και τα δικά του "τελειώματα" ήταν τα πιο ταιριαστά. Από εκεί και πέρα, το Omnibus περιλαμβάνει και το Spectacular Spider-Man 1 μέσα σ' όλα, το όποιο υποθέτω ότι είναι και το μοναδικό ασπρόμαυρο/ ψευδο-νουάρ κόμικ με πρωταγωνιστή τον Spider-Man που έχει βγει ποτέ. Γενικά, η συγκεντρωτική έκδοση περιλαμβάνει πολλά κλασικά τεύχη, τα οποία πρέπει να διαβαστούν από όλους τους οπαδούς του χαρακτήρα. Αυτά με το Omnibus. Το ευχαριστήθηκε η ψυχή μου. Πάω να βγάλω τη ζελατίνα από το τρίτο τώρα...
    5 points
  7. Πρόσφατα σε ερωτηση στον Aaron για το με ποιον καλλιτεχνη θα ηθελε να συνεργαστει, ο ιδιος αναφερθηκε στον Quitely. Θα τον εξιταρε μια τετοια συνεργασια και αν ναι, σε ποιον χαρακτηρα θα προτιμουσε? Αν και θα ερθω, γενικα μπορεις να τον ρωτησεις με ποιους θα θελε να συνεργαστει.
    5 points
  8. Σε ποιο τραπέζι θα είσαι; Γενικά ψήνετε συνάντηση εκεί;
    5 points
  9. Ορίστε και ένα ενδιαφέρον ιστολόγιο στα ιταλικά, που ασχολείται κυρίως με παλιά ιταλικά κόμικς, ορισμένα από αυτά γνωστά και στην Ελλάδα, αλλά και περιστασιακά με παλιά κόμικς από άλλες χώρες. Σε γενικές γραμμές, υπάρχουν αφιερώματα σε γνωστούς Ιταλούς καλλιτέχνες του χώρου των κόμικς και κάποια άρθρα / αφιερώματα σε ιστορικά κόμικς από άλλες χώρες, όπως για παράδειγμα, ένα αξιόλογο αφιέρωμα στην εξέλιξη του Τσάρλι Μπράουν και των Peanuts. Τα διάφορα αφιερώματα στους Ιταλούς καλλιτέχνες ενδέχεται να γεμίσουν νοσταλγία τους παλαιότερους, αλλά εκτός αυτού ορισμένα παρέχουν και σημαντικές πληροφορίες για τη σκηνή των κόμικς στη γειτονική μας χώρα και καλύπτουν αρκετά είδη κόμικς (για παράδειγμα, υπάρχει αυτό το αφιέρωμα στον "Άγνωστο" του Magnus) Το ιστολόγιο είναι εύκολο στην πλοήγηση και τα κείμενα είναι ενδιαφέροντα, πλαισιωμένα από αρκετές εικόνες. Σε γενικές γραμμές, είναι ένα εξαιρετικό ιστολόγιο, για όσους/ες ενδιαφέρεστε για παλιές, κυρίως, ιταλικές εκδόσεις. Προφανές μειονέκτημα είναι η γλώσσα για τους/τις μη ιταλομαθείς. Σήμερα όμως το Google Translate κάνει σχετικά καλή δουλειά και διαρκώς βελτιώνεται και πιστεύω, ότι ακόμη κι έτσι, μπορείτε να διαβάσετε τα κείμενα, χωρίς να χάσετε πολλές πληροφορίες.
    4 points
  10. Ας έρθει και τα Χριστούγεννα, δεν με χαλάει για δωράκι
    4 points
  11. Μέχρις το 10 επεισόδιο ειναι από τα πιο τίμια, ειλικρινή και ουσιαστικά πρότζεκτ του SW.
    4 points
  12. Εγω ολοκληροσα σημερα το πρωτο volume. Πηρα το κομικ σε μια τυφλη αγορα απο το cosmic realms σε μια προσπθια μου να συμφυλιωθω με τον Tynion (τον μισησα στο run του στο batman). Εμενα προσωπικα μου αρεσε η ιστορια. Οντως εχει αρκετο μπερδεμα και οντως δεν ξερω πως θα το ολοκληροσει μεσα σε 12 τευχη αλλα προσπωικα το διαβασα σχετικα γρηγορα και με αρκετη αγωνια. Θα παρακολουθησω σιγουρα και τη συνεχια του.
    3 points
  13. Κι εγώ το ίδιο mail έλαβα φίλε,όπως και ένας ακόμα φίλος που το παραγγείλαμε μαζί..θα αργήσει αλλά θα το στείλουν στο τέλος..τα ρεμαλια!!!😁💪😂
    3 points
  14. Διάβασα το Sword of Azrael των Dan Watters και Nikola Cizmesija, αφού πρώτα είχα ακούσει ότι είναι ίσως το καλύτερο Azrael comic που έχει βγει, κι αφού είχα διαβάσει στις σελίδες του Batman: Urban Legends σε μέρη το Sword of Azrael: Dark Knight of the Soul των ίδιων, το οποίο το βρήκα πολύ ωραίο. Ο διάλογος είναι καλός, διαβάζεται πολύ εύκολα, και το σκίτσο πολύ ωραίο, που για μένα παραπέμπει αρκετά και σε manga. Η πρώτη σελίδα που βάζει το καθολικό μοναστήρι του Order of St. Dumas (παρακλάδι των Ναϊτών) με χτύπησε λίγο στο suspension of disbelief, αλλά λέω άντε εδώ έχει αγγέλους και υπερήρωες, ας μην κολλήσω εκεί, έχουμε και καθολικούς στα νησιά. Μοναστήρι σε ιδιόκτητο νησί βέβαια, και μάλιστα με όνομα "Ιούδας," δεν νομίζω. Θα προτιμούσα, μιας και το συγκεκριμένο τάγμα είναι fictional και έχει αποσχιστεί, να έδειχνε π.χ. ορθόδοξους μοναχούς, ότι και καλά είναι μυστικό τάγμα που έχει παρεισφρήσει σε όλα τα χριστιανικά δόγματα. Εκεί θα πωρωνόμουν προσωπικά. Edit διόρθωση: Στην πρώτη ανάγνωση υπέθεσα από μόνος μου ότι το μοναστήρι είναι του Order of St. Dumas. Με μια δεύτερη ανάγνωση κατάλαβα ότι δεν έχει καμία σχέση, κι απλά ο Jean-Paul Valley πήγε και χώθηκε σε κάποιο μοναστήρι τυχαίο που βρήκε στη μέση του Αιγαίου, και μάλιστα το έκανε επίτηδες για να μην τον βρει κανείς εκεί. Αυτό νομίζω είναι χειρότερο. Κακό research από τη μεριά του συγγραφέα, σε φάση "ε μοναστήρι είναι μωρέ, όλα ίδια είναι, όνομα του ρόδου φάση"
    3 points
  15. Και πάνω που λέγαμε για το Miracleman, μόλις έλαβα mail από το Amazon ότι θα καθυστερήσει, και η νέα ημερομηνία παραλαβής είναι... ανοιχτή. Θα μας ειδοποιήσουν...
    3 points
  16. Η ταινία "Φυγή" (Flugt / Flee) του Γιόνας Πόερ Ράσμουσεν είναι μια συμπαραγωγή πολλών χωρών, αλλά η βασική προέλευσή της είναι από τη Δανία, η οποία και την πρότεινε για Όσκαρ Διεθνούς Ταινίας. Η ταινία έγραψε ιστορία στα Όσκαρ, επειδή προτάθηκε για συνολικά τρία Όσκαρ, εκείνα τη Διεθνούς Ταινίας, του Ντοκιμαντέρ, αλλά για της Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων, κάτι, που καμία άλλη ταινία δεν είχε καταφέρει στο παρελθόν (τελικά, δεν κέρδισε κανένα). Κι αυτό, επειδή η "Φυγή" είναι ένα ντοκιμαντέρ γυρισμένο με τη μορφή κινουμένων σχεδίων, αλλά κυρίως, επειδή είναι μια βαθιά ανθρώπινη και συγκινητική ιστορία, την οποία ο σκηνοθέτης Γιόνας Πόερ Ράσμουσεν αφηγείται με τον πρέποντα σεβασμό. Είναι η ιστορία του Αμίν και της οικογένειάς του, Αφγανών προσφύγων, που κατάφεραν να φύγουν από το Αφγανιστάν, λίγο πριν εγκαταστήσουν το απάνθρωπο καθεστώς τους οι Ταλιμπάν, διέφυγαν στη Μόσχα και εκεί περίμεναν κρυμμένοι, επειδή δεν είχαν χαρτιά, μέχρι να μπορέσει ο μεγαλύτερος αδερφός της οικογένειας να πληρώσει διακινητές, για να τους πάνε στη Σουηδία, όπου διέμενε εκείνος. Εμείς, όμως, τον Αμίν τον βλέπουμε στη Δανία, να ζει μια άνετη ζωή, να έχει κάνει διδακτορικό και να ισχυρίζεται στο σκηνοθέτη, που του παίρνει τη συνέντευξη, ότι η οικογένειά του έχει χαθεί. Όλα αυτά θα εξηγηθούν στην ταινία και συνδέονται με την απόφαση του σκηνοθέτη να τη γυρίσει με τη μορφή κινουμένων σχεδίων: ο πρωταγωνιστής δεν λέγεται Αμίν και δεν ήθελε να δείξει το πραγματικό του πρόσωπο στην κάμερα, επειδή τυπικά ακόμη κινδυνεύει με απέλαση και αυτός επιθυμεί να ριζώσει κάπου και δη στη Δανία, όπου με το σύντροφό του, έχουν βρει ένα σπίτι, για να μείνουν. Και εδώ εμφανίζεται και το δεύτερο θέμα της ταινίας: εκτός από την πολιτική και κοινωνική διάσταση, η φυγή του Αμίν είχε και μια προσωπική: είναι ομοφυλόφιλος σε μια χώρα, όπου, όπως αφηγείται ο ίδιος η γλώσσα δεν έχει καν μια λέξη, για να τον περιγράψει και το ταξίδι του είναι μια συνειδητοποίηση, ότι ο ίδιος είναι διαφορετικός από τον περίγυρό του. Σε καμία περίπτωση, όμως, το προσωπικό (η ομοφυλοφιλία του) δεν επικαλύπτει το γενικό (την προσφυγιά): ο Αμίν δεν έφυγε από την πατρίδα του, επειδή ήταν ομοφυλόφιλος, άλλωστε ήταν αρκετά μικρός, όταν συνέβη αυτό, αλλά επειδή θα κινδύνευε η ζωή του και η ζωή της οικογένειάς του. Συνεπώς, δεν έγινε πρόσφυγας επειδή είναι ομοφυλόφιλος, αλλά είναι ένας πρόσφυγας, που τυχαίνει να είναι και ομοφυλόφιλος. Επιπλέον, οι δισταγμοί, που έχει να αποκαλύψει την ιστορία του δεν έχουν καμία σχέση με το σεξουαλικό του προσανατολισμό, αλλά με τους μεταναστευτικούς νόμους της Ευρώπης. Ο Ράσμουσεν αφηγείται την ιστορία έχοντας πάντα στο κέντρο της ταινίας τον Αμίν. Παρεμβάλλει διάφορα πλάνα από ρεπορτάζ και σε πολλές σκηνές μεγάλης δραματικής έντασης επιλέγει να χρησιμοποιήσει ασπρόμαυρα, αφαιρετικά σχέδια, επειδή δεν θέλει να εκβιάσει συναισθηματικά τους θεατές. Εξάλλου, δεν υπάρχει και λόγος: η ιστορία, που αφηγείται ο Αμίν είναι τόσο δυνατή και μας προσφέρει μια ματιά στο δράμα εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων, που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις πατρίδες τους υπό το φόβο για τη ζωή τους, επιθυμώντας, αυτό που εμείς θεωρούμε αυτονόητο: μια καλύτερη ζωή. Είναι χαρακτηριστικό, ότι οι χαρακτήρες της ταινίας υπομένουν τα μαρτύριά τους σιωπηλά με μια εσωτερίκευση, που φαίνεται στο διαρκώς θλιμμένο βλέμμα τους. Και ο Αμίν, που ψάχνει διακαώς να φτιάξει επιτέλους ένα δικό του σπίτι εξωτερικεύει επιτέλους την ιστορία, την οποία κρατούσε μέσα του για τριάντα σχεδόν χρόνια. Μια υπέροχη ταινία, βαθιά συναισθηματική, αλλά και εξαιρετικά σκηνοθετημένη, που εύχομαι να ευαισθητοποιήσει ορισμένους από εμάς για το δράμα, που εκτυλίσσεται δίπλα μας. Η ταινία προβάλλεται από την περασμένη Πέμπτη, 3/11, στους ελληνικού κινηματογράφους. Δείτε την ! Κριτική από το flix.gr Κριτική από το Αθηνόραμα Κριτική από τη lifo imdb
    3 points
  17. Πολυ επιβλητικο και σιγουρα μεγαλης ιστορικης αξιας. Απο εκει κ περα μια υπερβολικα απλη ιστορια την οποια ξεχνας στο μισαωρο. Πολλα respect βεβαια γιατι χωρις αυτο ισως (;) να μην ξεραμε τον Thomas Ott.
    3 points
  18. Στο πάνελ του Quitely θα πρέπει να την κοπανήσω από το τραπέζι μου (άλλο που δεν θέλω) για να δώσω το παρόν
    3 points
  19. Απρόβλεπτη ερώτηση, δεν την περίμενα από σένα.
    3 points
  20. Πήγα και την είδα σήμερα το απόγευμα. Ο Ryan Coogler έφερε εις πέρας ένα πολύ δύσκολο έργο, να φτιάξει δηλαδή μια από τις καλύτερες ταινίες του MCU. Μάλιστα, αυτό το κατάφερε χωρίς να έχει στη διάθεση του ένα από τα βασικά συστατικά της επιτυχίας της προηγούμενης ταινίας. Αναφέρομαι φυσικά στη τραγική απώλεια του Chadwick Boseman, η "απουσία" του όποιου συνιστά το κινητήριο μοχλό του συναισθηματικού βάρους της ιστορίας. Δε θέλω να σταθώ σε λεπτομέρειες. Αρχικά, μη σας τρομάζει η διάρκεια, η ταινία για μένα φεύγει νεράκι. Θα μπορούσαν να είχαν κοπεί 15-20 λεπτά; Φυσικά και θα μπορούσαν, αλλά το ίδιο μπορεί να ειπωθεί και για όλες τις ~τρίωρες ταινίες. Η Letitia Wright, η Danai Gurira και ειδικά η Angela Bassett έλαμψαν με την ερμηνεία τους, δίνοντας το 100%. Ο Tenoch Huerta ως Namor ήταν υπέροχη προσθήκη, διότι πιστεύω ότι (ο σκηνοθέτης-οι σεναριογράφοι κ.λπ.) έπιασαν το παλμό του χαρακτήρα, παρά τις όποιες αλλαγές. Μου άρεσε, επίσης, η σύνδεση με τη κουλτούρα των Μάγια! Η Dominique Thorne ως Riri Williams ήταν ενδιαφέρουσα, θα ήθελα να ξαναδώ το χαρακτήρα της στο μέλλον. Θεωρώ πως τη χρησιμοποίησαν σε ιδανικές ποσότητες, ούτε πάρα πολύ δηλαδή, αλλά ούτε και λίγο. Η ταινία αυτή διαφέρει από τις άλλες του MCU, διότι πέρα από το φόρο τιμής, εστιάζει περισσότερο στο characterization και λιγότερο στη δράση. Δηλαδή, υπάρχουν αρκετές σκηνές με διαλόγους και έτσι βλέπουμε όλες τις οπτικές σχετικά με τη κεντρική θεματική της ταινίας, που είναι η απώλεια ενός αγαπήμενου προσώπου προφανώς. Παρόλα αυτά, οι σκηνές δράσης είναι καλογυρισμένες. Ειδικά, ο τρόπος που πέταγε και πολεμούσε ο Namor με πώρωσε! Γενικά, το Wakanda Forever έχει όλα εκείνα τα στοιχεία που θέλω από μια ταινία, βασισμένη σε ενα υπέρ ηρωικό κόμικ. Προσωπικά τη κατατάσσω στο Top 5 των αγαπημένων/ καλύτερων ταινιών του MCU. Έχουμε: 1. Avengers: Endgame 2. Avengers: Infinity War 3. Spider-Man: No Way Home 4. Wakanda Forever 5. Guardians of the Galaxy Μου αναζωπυρώσε το ενδιαφέρον για το MCU. Κατ' εμέ, αν αξίζει να δείτε μόνο μία υπέρ ηρωική ταινία φέτος, τότε αυτή αναμφίβολα είναι το W A K A N D A F O R E V E R.
    2 points
  21. Εντυπωσιαστηκα. Οχι τοσο απο την ιστορια που εμενα μου θυμισε Φαουστ αλλα απο την τεχνικη της ξυλογραφιας και την ικανοτητα του δημιουργου να αφηγηθει μέσω ξυλογραφιων μια ιστορια που χωρις ουτε ενα μπαλονακι να βγαζει νοημα. Επισης, η εκφραστηκοτητα των προσωπων ειναι απιστευτη. Οχι ρεαλιστικη σιγουρα, αλλα δεν νομιζω να ηταν και το ζητουμενο αυτο. Γενικα, ολες οι σελιδες σου μεταφερουν συναισθηματα και εστω για λιγο μεταφερεσαι σε εκεινη την δυστοπικη πολη. Οσον αφορα την θεματολογια θα ελεγα οτι περα απο ενα μηνυμα για την ματαιοδοξια του καλλιτεχνη, περιεχει και σαφες μηνυμα εναντια στην αστικη ζωη. Η πολη απεικονιζεται ζοφερη, τα επιβλητικα αλλα μονοκοματα κτηρια κρυβουν τον ουρανο, οι ανθρωποι ειναι "κακοι" ως επι το πλειστον, ενω στην εξοχη ο ηρωας βρισκει, εστω και προσωρινα, την ευτυχια. Χωρις να ειμαι κανας ειδικος της τεχνης, ο δημιουργος πρεπει να ειναι επηρεασμενος απο γερμανικο εξπρεσσιονισμο που ειχε εργα με αντιστοιχη θεματολογια και τεχνικες. Νομιζω για ιστορικους λογους αξιζει μια αναγνωση απο ολους τους κομικσολατρεις για να δουμε πως ηταν ενας "παππους" των συγχρονων κομικ.
    2 points
  22. Περίμενα να τελειώσει για να σχολιάσω αλλά με αφορμή το από πάνω σχόλιο.. ειναι η σειρά που περιμένω και βλέπω άμεσα με το που βγει καθε εβδομάδα. Τα πρώτα επεισόδια δεν με ενθουσιάζαν αλλά από ένα σημείο και μετά δίνει ρέστα. Είναι η μοναδική σειρά που σου δίνει να καταλάβεις ποσό τρομακτική είναι η αυτοκρατορία για τον κόσμο, στην καθημερινότητα του γαλαξία. Και τι θυσίες αλλά και ποσό βρώμικα πρέπει να παίξουν κάποιοι για να ξεκινήσει η αντίσταση που ξέρουμε. Εκτός από τον ίδιο τον Αντορ που δεν με ενθουσιάζει και πολύ έχει κάτι χαρακτήρες φοβερούς. Luther, Mon Mothra, Dedra Meero φοβεροί . Ελπίζω να συνεχίσει με τον ίδιο ρυθμό.
    2 points
  23. Η μία χειρότερη απο την άλλη φέτος, αλλα ειδικά του Κέβιν, ήταν μαχαιριά στην καρδιά. Όταν έμαθα την είδηση πραγματικά σοκαρίστηκα.
    2 points
  24. https://www.marvel.com/articles/comics/avengers-prime-doom-living-planet-jason-aaron-crossover
    2 points
  25. Frank Quitely και μετά το χάος Η κλασική ερώτηση που κάνω σε όλους όσους έχουν περάσει από Fleetway/Rebellion. "Από τις πρώτες σας επαγγελματικές δουλείες, ήταν αυτές στο Judge Dredd Megazine. Πως ήταν η εμπειρία σας δουλεύοντας στο περιοδικό, πόσο σας διαμόρφωσε σαν δημιουργό και τι θυμάστε από εκείνη την περίοδο;"
    2 points
  26. Ταυτίζομαι. Η αλήθεια είναι πως κι εγώ ένοιωθα μια αμφιθυμία απο το πρωί, αλλά έφαγα μια ζαμπονοτυρόπιτα και τώρα είμαι μια χαρά!
    2 points
  27. Εισαγωγή: O Archie Andrews και η παρέα του βρίσκονται, με διάφορους τρόπους, κοντά μας από το 1941. Ναι, ξέρω, είναι πολλά χρόνια. Εγώ τον γνώρισα τέλη δεκαετίας 80, αρχές 90. Θυμάμαι μεσημέρια στην αυλή του παππού να τρώω ένα παγωτό Lucky Boy, να αφήνω το δωράκι για το τέλος και να διαβάζω κόμικ. Μια μέρα πήρα ένα τεύχος, μπορεί κατά λάθος, μπορεί γιατί με τράβηξε το εξώφυλλο ή είχα την περιέργεια να διαβάσω κάτι διαφορετικό. Και ήταν πολύ διαφορετικό. Ναι, ο Archie ήταν κυρίως μια παρέα αιώνιων έφηβων που ζούσαν στον μεσοαστικό παράδεισο του Riverdale. Μάλωναν για κοπέλες, οδηγούσαν, έπαιζαν, πήγαιναν ταξίδια, έπαιζαν μουσική κάνοντας και ένα real life hit, έτρωγαν, έκαναν σκανδαλιές, έμπλεκαν σε μπελάδες μόνιμα. Αργότερα έκαναν ταξίδια στο χρόνο, έζησαν στο μέλλον, στο παρελθόν, σχεδόν όλοι οι χαρακτήρες απέκτησαν δικά τους spin offs, έγιναν υπερήρωες, έζησαν πολέμους, τα έβαλαν με τον Predator, συνεργάστηκαν με διάφορους γνωστούς, φανταστικούς και μη. Μάθαμε για την παιδική τους ηλικία, βίωσαν zombie apocalypse, έγιναν βαμπίρ και λυκάνθρωποι. Έγιναν ταινίες, σειρά, καρτούν, παιχνίδια, κάρτες, ότι μπορείτε να φανταστείτε. Νέοι χαρακτήρες μπήκαν στην παρέα. Παντρεύτηκαν, μεγάλωσαν, πέθαναν. Και αργότερα, το 2015 αν θυμάμαι καλά, ήρθε ένα τρομερό, σαρωτικό reboot που ακόμα συνεχίζεται. Στο μεγαλύτερο μέρος της παιδικής και της εφηβικής μου ηλικίας έμεινα, με διαλείμματα, πιστός αναγνώστης. Δεν το μετάνιωσα. Το κόμικ πέρασε από πολλές αλλαγές, βελτιώθηκε, έκανε πράγματα που δεν με βρήκαν πάντα σύμφωνο, αλλά παραμένει ζωντανό και όσο και αν ακούγεται περίεργο, φρέσκο, τουλάχιστον το reboot του. Επηρρέασε, επηρρεάστηκε, μεγάλωσε διάφορες γενιές και παραμένει σταθερά ένα πραγματικό American Icon. Μεγαλώνοντας ξεφυλλίζω καμμιά φορά τις εύθραυστες σελίδες με τους λεκέδες από παγωτό και διαβάζω τις ιστορίες που φυσικά έχω ξεχάσει. Μου έχει μείνει όμως το συναίσθημα, κι αυτό είναι της πιο feel good έντυπης παρέας που είχα ποτέ. -------------- Archie Meets / Archie VS / Betty & Veronica Meet Ακολουθεί η πιο πλήρης λίστα που μπορώ να σκεφτώ αυτή τη στιγμή. Θα ενημερώνεται με τα αντίστοιχα links από τις παρουσιάσεις, με καινούργιους τίτλους και με παλιούς που έχω ξεχάσει. Να προσθέσω πως όσοι θέλουν να τα αποκτήσουν σε φυσική μορφή θα δυσκολευτούν αρκετά, μιας και όσα βρήκα τα τελευταία χρόνια ήταν φτηνά στην Αμερική αλλά με μεταφορικά και τελωνεία στο θεό, ενώ οι λίγες κόπιες που εμφανίζονταν στην από εδώ μεριά του Ατλαντικού ήταν τρελά υπερκοστολογημένες. Όσα απέκτησα τα έψαξα πολύ και στάθηκα και τυχερός. Archie Meets The Punisher Archie vs Predator I & II Archie Meets Batman '66 Archie Meets The Ramones Archie Meets B-52 Archie Meets Glee Archie Meets Kiss Archie vs Sharknado Archie Meets Riverdale Archie Meets Flash Gordon Teenage Mutant Ninja Turtles Meet Archie Red Sonja & Vampirella Meet Betty & Veronica Harley & Ivy Meet Betty & Veronica Archie #616 President Barack Obama & Sarah Palin --------------- Archie Meets The Punisher Στα μέσα της δεκαετίας του 90 κάποιος στην Archie Comics είχε την ιδέα να ακολουθήσει τη μόδα της εποχής με τα intercompany crossovers. Αφού συζητήθηκαν ο Superman και ο Spiderman σαν πιθανότητες, σκέφτηκαν τον Punisher. Ξεκίνησαν να το δουλεύουν. Όταν ανακοινώθηκε ο κόσμος πίστεψε πως ήταν αστείο. Στο σκίτσο βρισκόταν ο τότε regular Archie artist Stan Goldberg και ο John Buscema. Ο κάθε δημιουργός σχεδίασε ξεχωριστά τον δικό του ήρωα, για να παραμείνουν πιστοί στο πνεύμα τους. Ο Tom Palmer έκανε τα μελάνια, φροντίζοντας να ομογενοποιήσει το αποτέλεσμα. Εκδόθηκε ταυτόχρονα και από τις δύο εταιρείες (Archie & Marvel) με διαφορετικά εξώφυλλα, διαφορετική τιμή, ίδια ιστορία και ελαφρώς αλλαγμένο τίτλο (Archie Meets The Punisher / The Punisher Meets Archie για την Marvel). Στην ιστορία, ένας έμπορος ναρκωτικών καταδιώκεται από το FBI και καταλήγει να κρυφτεί στο Riverdale. Οι ομοσπονδιακοί αναθέτουν στον Frank Castle να τον συλλάβει. Ο κακός παρουσιάζει μια ομοιότητα με τον Archie... και όταν ο πραγματικός Archie τα κάνει μούσκεμα, εκείνος καταλήγει να συνοδεύσει την Veronica στον χορό που θα πήγαιναν εκείνη τη βραδιά. Και φυσικά, ο Punisher κυνηγάει τον Archie. Η ιστορία δεν διεκδικεί δάφνες ποιότητας, ακόμα και για το επίπεδο του Archie, είναι όμως τίμια και παραδόξως δουλεύει. Στις σχεδόν πενήντα σελίδες δεν προλαβαίνουν να συμβούν και πολλά πράγματα, ενώ το επίτηδες open ending δεν οδήγησε ποτέ πουθενά. Σε γενικές γραμμές πέρασα καλά, τα μπερδέματα και οι παρεξηγήσεις προχωρούσαν την ιστορία μπροστά. Το χιούμορ ήταν διακριτικό και η βία ανύπαρκτη. Μπορώ να πω πως ήταν περισσότερο καλό για τους φανς του Archie παρά για τους φανς του Punisher. Για εμένα το μεγάλο θετικό αυτής της ιστορίας ήταν το legacy της. Είχε εκδοτική επιτυχία, οι κριτικές ήταν καλές και άνοιξε το δρόμο για όλα τα υπόλοιπα crossovers που ακολούθησαν στην Archie Comics τα οποία ήταν πολύ, πολύ καλύτερα.
    2 points
  28. - Συμφωνώ σε όλα, κι εγώ πλέον από τα καινούργια μόνο το horror και το reboot. - To reboot αξίζει για εμένα προσωπικά. Αν ασχοληθείς σε physical μορφή τα Varsity Edition Hardcover 1 & 2 (μέχρι τώρα) είναι μονόδρομος αν τα βρεις σε καλή τιμή. - Ναι ρε γαμώτο, ήταν λίγο κάπως. Κι εγώ το ήθελα λίγο πιο... τολμηρό να πω; Αλλά συμφωνώ, άνοιξε το δρόμο για όλα τα υπόλοιπα.
    2 points
  29. νομίζω ότι αυτή η feelgood διάθεση είναι αυτό που μου βγάζουν τα παλιά Archie, αν και με σημερινά δεδομένα προτιμώ με διαφορά το σύγχρονο horror κομμάτι τους, ένώ δεν έχω ασχοληθεί και με το reboot ως τωρα Όσον αφορά το Archie meets the Punisher, δε με χάλασε, αλλά περίμενα κάτι σίγουρα πιο δυνατό και αυτοσαρκαστικό ως αποτέλεσμα. Θα συμφωνήσω για το όμορφο αφιέρωμα @Treoris
    2 points
  30. ο Θάνος θα δoθει σαν σπέσιαλ με τιμή νομίζω στα ~22 είναι πιο μεγάλος; αγγίζει ποιότητα χουλκ; αξίζει; σκέφτομαι να παίρνω μόνο τα σπέσιαλ, ο iron man είναι από αυτά που θα βγουν μονο για συνδρομητές ε;
    2 points
  31. Τις ώρες που πέφτουν τα πάνελς του Σαββάτου μάλλον θα έχω ενημέρωση γονέων στο ένα φροντιστήριο. Ο μόνος τρόπος να προλάβω Quitely είναι να διακτινιστώ στο Φάληρο.
    1 point
  32. Έντονη χρόνια πάλι φέτος από θέμα απωλειών.
    1 point
  33. Το έχω παραμελήσει, θα το ξαναπιάσω κάποια στιγμή.
    1 point
  34. Έχω παρατηρήσει πως κάθε φορά που ξεκινάω να διαβάζω ένα κόμικ τεύχος-τεύχος κάνει μερικούς αιώνες να ολοκληρωθεί. Τέλος πάντων, κάλλιο αργά παρά ποτέ, το πρώτο τεύχος συμπαθητικό ήταν, τιμιότατη μπρουταλιά με προοπτικές, ας δούμε και τη συνέχεια τώρα.
    1 point
  35. 1 point
  36. Δεν έχω δει κάποια επίσημη ανακοίνωση, ωστόσο δεν είναι στη λίστα των καλεσμένων.
    1 point
  37. Ενταξει δεν έχει σχέση με κόμικς αλλά δεν έχει καμία σημασία...
    1 point
  38. Alba - A Wildlife Adventure https://store.epicgames.com/en-US/p/alba-a-wildlife-adventure-93736a Shadow Tacticts https://store.epicgames.com/en-US/p/shadow-tactics Δωρεάν στο epic games μέχρι την ερχόμενη Πέμπτη.
    1 point
  39. @Amatyultar Ο Andy Lanning θα έρθει τελικά;
    1 point
  40. Τέσσερα σχεδόν χρόνια μετά την κυκλοφορία του πρώτου μέρους, η Dark Horse και η Archie Comics ενώνουν ξανά τις δυνάμεις τους για να μας φέρουν τη συνέχεια του εξαιρετικού crossover. H Alex De Campi είναι ξανά στο τιμόνι γράφοντας, ενώ στο σκίτσο βρίσκεται αυτή τη φορά ο Robert Hack. Η σειρά αποτελείται από πέντε τεύχη και έχει ως εξής: Η παρέα που απέμεινε (Betty, Veronica, Predator / Archie) προσπαθεί να αλλάξει το παρελθόν αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Αντ' αυτού, προσπαθώντας να φύγουν από το Riverdale περνούν σε μια εναλλακτική πραγματικότητα, παραμένοντας παγιδευμένοι εκεί. Στην εναλλακτική πραγματικότητα τα πράγματα πηγαίνουν λίγο καλύτερα. Λίγο μόνο, και για λίγο. Συναντούν τους εαυτούς τους, κάτι που γενικά σπάνια βγαίνει σε καλό. Επίσης ο Dilton προσπαθεί να βοηθήσει τα πράγματα αλλά το μόνο που καταφέρνει είναι να στείλει ένα distress signal στο κοντινότερο Predator σκάφος. Εκείνοι έρχονται στο Riverdale αποφασισμένοι να σώσουν τον φίλο τους. Η παρέα συγκεντρώνεται στον ετήσιο Halloween χορό, μαζί με εκατοντάδες άλλους μαθητές. Τι μπορεί να πάει στραβά; Α, ναι. Ένα από τα σχέδια είναι να καλέσουν τον Εωσφόρο για βοήθεια. Να κάτι ακόμα που παραδοσιακά δεν βγαίνει σε καλό. Εντάξει, δεν φτάνει την καλτίλα του πρώτου μέρους, για δύο λόγους. Πρώτον, το σκίτσο είναι νεο-Archie / τύπου Sabrina. Αυτό από μόνο του ¨σοβαρεύει¨ τα πράγματα και όλα δείχνουν λίγο μη-Archie, επομένως έχουμε χάσει την έντονη αντίθεση που λειτούργησε εξαιρετικά καλά στο πρώτο μέρος. Δεύτερον, δεν υπάρχει πια το στοιχείο τη έκπληξης. Το concept εδώ παύει να είναι πρωτότυπο. Στα καλά να πω πως παραμένει μια αξιοπρεπής προσπάθεια (που και να μην την είχαμε δεν θα με χάλαγε). To escalation με τους περισσότερους Predators, με τα περισσότερα υποψήφια θύματα λειτουργεί μέχρι έναν βαθμό. Αυτό έχει ουσιαστικά να μας προσφέρει το sequel. Επίσης το χιούμορ και οι ατάκες ειναι εδώ, ίσως λίγο σκοτεινότερα, ίσως λιγότερα σε ποσότητα. Γενικά μια αξιοπρεπής, ψιλοαχρείαστη, συνέχεια ενός εξαιρετικού crossover, η οποία είχε δύσκολη αποστολή από την αρχή - να σταθεί δίπλα ή να ξεπεράσει το πρωτότυπο. Κατά τη γνώμη μου δεν τα κατάφερε, υστερεί λίγο σχεδόν σε ολους τους τομείς. Αυτό είναι το sequel που δεν γνωρίζαμε πως θέλαμε και μάλλον τελικά δεν χρειαζόμασταν.
    1 point
  41. Archie vs Predator I Απρίλιος του 2015. Η Archie Comics, ικανοποιημένη με τα crossovers που προηγήθηκαν, αποφασίζει να δοκιμάσει κάτι νέο. Μετά από συζητήσεις για Godzilla και Friday 13th κατέληξαν στον Predator. Η Dark Horse συμφώνησε και πρότεινε στην Alex de Campi να συνεργαστεί με τον τότε Archie artist Fernardo Ruiz. Η παράδοξη συνεργασία ολοκληρώθηκε σε τέσσερα τεύχη, τα οποία αργότερα συγκεντρώθηκαν σε έναν hardcover τόμο με τα έξτρα (μια μονοσέλιδη ιστορία σε κάθε τεύχος: Sabrina Meets Hellboy, Little Mask and his Pals, Jughead Meets MIND MGMT: "S" is for Sleeper, Josie and the Pussycats Meet Finder) και τέλος σε softcover συγκεντρωτική έκδοση αλλά χωρίς τα έξτρα. Ο Archie και η ευρύτερη παρέα πηγαίνουν σε ένα εξωτικό νησί για spring break. Ένας Predator προσγειώνεται στο νησί και παρακολουθεί τους νέους να διασκεδάζουν, να μαλώνουν και τελικά να επιστρέφουν στο Riverdale όπου και τους ακολουθεί, κρυμμένος στις αποσκευές τους. Όταν η παρέα σταδιακά καταλαβαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά και τα πτώματα πληθαίνουν, αποφασίζουν να πολεμήσουν με τη σειρά τους. Η ιστορία απλώνεται αριστοτεχνικά στα τέσσερα τεύχη και είναι χορταστική. Το σενάριο γίνεται σκοτεινό σταδιακά (για τα δεδομένα του Archie) και υπάρχει μια πληθώρα στρατηγικά τοποθετημένων και έξυπνα σκηνοθετημένων jump scares. Το αίμα υπάρχει παντού, η βία είναι άφθονη και όλα αυτά δένουν απόλυτα με το εξαιρετικό χιούμορ που υπάρχει στους διαλόγους. Το σκίτσο είναι το τυπικό νέο-Archie (όχι του reboot) και αυτό κάνει τα πράγματα περισσότερο fucked up γιατί η αφέλεια και η χαρά του Riverdale έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τους συχνούς ultra βίαιους θανάτους. Αν έπρεπε να αναφέρω κάτι παρόμοιο αυτό θα ήταν μάλλον το Happy Tree Friends. Τελικό συμπέρασμα, μια εξαιρετική δουλειά, ένα από τα καλύτερα crossover που έχω διαβάσει και σίγουρα το πιο αναπάντεχο.
    1 point
  42. Elias: Πήραμε τον Spider-Man της Taschen,και το ιταλικό ομνι Villains team up,περιμένουμε King Conan + Miracleman,ας μαζευτω λίγο... Cosmic Realms:ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ ΣΤΑ OMNIBUUUS!!!😜🤗😂 Καλά σε oversized Jack Kirby δεν μπορώ να αντισταθώ και είχε αρχίσει να εξαφανίζεται από παντού το συγκεκριμένο και Age of Apocalypse αγαπάμε κι ήταν πολύ καλή η τιμή του! Απλά ενώ ήμουν "καθαρός" απ' τον Ιούλιο,τον τελευταίο μήνα...ξανακυλησα😂😜 Και μάλιστα στα βαριά😂😂😂 Τώρα,αν δεν μπει το δώρο Χριστουγέννων δεν αγοράζω ούτε κόλλα Α4😛
    1 point
  43. Αν και μάλλον τα επισκίασε όλα ο θάνατος του αγαπημένου Carlos Pacheco 😢,να σας πω ότι ήρθε και το Super Villains team up omnibus της Panini,το ιταλικό ντε,το πρόστυχο 😛 Σχετικά λίγα έξτρα το συγκεκριμένο,7-8 σελίδες original art κι ένα editorial του Bill Mantlo αλλά εντάξει,είναι και μικρό το ίδιο (και φθηνό)..τα υπόλοιπα ιταλικά που έχω πάρει έχουν πληθώρα extras.. Ανοίχθηκε κατευθείαν για διάβασμα,σε αντίθεση με τα περισσότερα που περιμένουν μήνες,άλλωστε έχει δουλειες απο Roy Thomas,John + Sal Buscema,Tuska,Frank Giacoia κ α πολλά ιερά τέρατα..περιμένω ένα πολύ fun ανάγνωσμα,είναι και υλικό που δεν είχα ξαναδιαβάσει ως τώρα.. Ήρθε και το 3ο hardcover του Oblivion Song του Kirkman που ολοκληρώνει την ιστορία και προσωπικά εμένα μου άρεσε πολύ.. ))
    1 point
  44. Γενικά, δεν είμαι ευχαριστημένος από την πολιτική των Νέων! Αν θυμάστε και το καλοκαίρι τα ίδια είχαμε με τη σειρά:" 24 ώρες στην...." που έβγαλαν τα δύο πρώτα βιβλία, μετά περιμέναμε δύο- τρεις εβδομάδες για τον τρίτο τόμο, ενώ ο τελευταίος( στην αρχαία Κίνα), διαφημιζόταν αλλά δεν κυκλοφόρησε ποτέ... Γενικότερα, οι εφημερίδες είναι αρκετά αναξιόπιστες όσον αφορά τις προσφορές...
    1 point
  45. Προφανώς το μπάτζετ της εφημερίδας δεν αντέχει και τέταρτο έντυπο στο ίδιο φύλλο. Και μιας και το Μουντιάλ είναι επίκαιρο και προέχει, έβαλαν αυτό.
    1 point
  46. @Dredd πολύ καλή κι ενδελεχής απάντηση Μια ερώτηση μόνο. Άρα, η ιστορία που θα εκδοθεί τώρα, είναι καλύτερη από αυτή που είδαμε τον Απρίλιο; Επιπλέον, θα ήθελα να μάθω πώς κατάλαβες ότι θα δημοσιευθεί αυτή η ιστορία, μιας που ο τίτλος είναι εντελώς διαφορετικός. Θα κυκλοφορήσει σε μία εβδομάδα 12/11/2022. Επίσης, η σειρά θα ολοκληρωθεί εντέλει!!!!!!!!!!!!! Αναμένουμε! Από εδώ
    1 point
×
×
  • Create New...