Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Leaderboard

Popular Content

Showing content with the highest reputation on 08/27/2020 in all areas

  1. Μιας και κυκλοφόρησε επιτέλους, είπα να διαβάσω το Batman: Three Jokers #1, αν και ξεκίνησα αρνητικά προκατειλημμένος (πόσες ιστορίες με τον Joker να διαβάσουμε πια;). Ωστόσο, το αποτέλεσμα φαίνεται αρκετά υποσχόμενο. Από το σενάριο του Geoff Johns ξεχωρίζει ο τρόπος με τον οποίον παρουσιάζει τους τρεις πρωταγωνιστές (Batman, Batwoman, Redhood), καταφέρνοντας να τους αποτυπώσει ως προσωπικότητες με ξεχωριστά χαρακτηριστικά, ενώ το σχέδιο του Jason Fabok κινείται σε υψηλά επίπεδα, αποδίδοντας εξαιρετικά την ατμόσφαιρα της ιστορίας, αν και προσωπικά με χάλασε το γεγονός ότι μοιάζει υπερβολικά στο στυλ του Gary Frank. Όπως είναι αναμενόμενο, το σενάριο κλείνει διαρκώς το μάτι σε παλιότερες ιστορίες (κυρίως το Killing Joke) με το τεύχος να ολοκληρώνεται με μια σχετικά έντονη στιγμή που προσωπικά την βρήκα ψιλοπροβλέψιμη, αλλά σίγουρα μου διατήρησε ζωντανό το ενδιαφέρον για τη συνέχεια. Αν καταφέρει να μην καταλήξει ένα κόμικ φόρος τιμής σε παλιότερες ιστορίες και αποκτήσει δικιά του ταυτότητα, θα έχει αρκετά ενδιαφέρον. Μέχρι τότε, όμως, προσωπικά κρατάω μικρό καλάθι, αν και περιμένω με ανυπομονησία τα επόμενα τεύχη! Το άλλο κόμικ που διάβασα τελευταία και με συγκλόνισε είναι το one shot Hedra από την Image. Δεν θα πω πολλά, μονάχα πως είχα καιρό να δω τέτοια αξιοποίηση του μέσου για τις αφηγηματικές ανάγκες της ιστορίας (η οποία ωστόσο δεν είναι κάτι τρελό)!
    7 points
  2. Το θεώρησαν σαν μια συνέχεια του Ο Θάνατος του Γούλβεριν.
    5 points
  3. Στις 20 Ιουλίου 2029 η κυβέρνηση των ΗΠΑ, αποφάσισε να κλείσει τα σύνορα της χώρας, αλλά και κάθε είδους επικοινωνία με τον υπόλοιπο κόσμο σε μια πράξη που ονομάστηκε "Σφράγισμα". Όσοι ξένοι υπήκοοι θα έμεναν μέσα στα σύνορα των ΗΠΑ εκείνη την ημέρα, θα τους επιτρεπόταν να μείνουν, ενώ όσοι Αμερικανοί υπήκοοι θα έμεναν εκτός των συνόρων εκείνη την ημέρα, δεν θα μπορούσαν ποτέ να ξαναγυρίσουν. Είχε προηγηθεί το χτίσιμο ενός τεράστιου τείχους και η κατασκευή ενός εναέριου ηλεκτρομαγνητικού φράγματος, που παρεμποδίζει τις εναέριες συγκοινωνίες και τις τηλεπικοινωνίες. Οι ακριβείς λόγοι για αυτήν την απόφαση δεν έγιναν γνωστοί, είχε προηγηθεί όμως, μια πολύ δύσκολη οικονομική περίοδος για τη χώρα. Και κάπως έτσι, οι ΗΠΑ σβήστηκαν από τον παγκόσμιο χάρτη για 30 χρόνια. Έως ότου, μια σειρά από μηνύματα, που - άγνωστο πώς - κατάφεραν να διαπεράσουν το τείχος και φτάνουν στον υπόλοιπο κόσμο ο οποίος καταρρέει από τις πολιτικές έριδες και τις επιδημίες. Μια ομάδα επτά ανθρώπων αποστέλλεται, για να εισέλθει παράνομα στις τέως (; ) ΗΠΑ, να έλθει σε επαφή με τους αποστολείς των μηνυμάτων και να ανακαλύψουν τι έχει συμβεί εντός του τείχους. Φυσικά, η κατάσταση εκεί μέσα, θα υπερβεί ακόμα και την πιο τρελή φαντασία. Πάρα πολύ ενδιαφέρουσα βάση, για να στηριχθεί ένα κόμικ φαντασίας και η αλήθεια είναι ότι οι δύο έμπειροι συγγραφείς, Scott Snyder και Charles Soule, την αξιοποιούν σχεδόν στο έπακρο. Το μυστήριο υπάρχει από την αρχή, η πλοκή εκτυλίσσεται γρήγορα, χωρίς νεκρούς χρόνους, η υπόθεση γίνεται συνεχώς πιο πολύπλοκη, αλλά οι σεναριογράφοι δεν βιάζονται καθόλου να αποκαλύψουν τα πάντα. Σε κάθε ξεχωριστό τεύχος μαθαίνουμε κάτι για το παρελθόν ενός διαφορετικού επιβάτη από τους επτά της αποστολής, κάτι που εντείνει την αγωνία, αλλά και διαφωτίζει τις πράξεις και τα κίνητρα των πρωταγωνιστών. Ο σχεδιαστής Guiseppe Camuncoli (αρχικό σχέδιο) κάνει εξαιρετική δουλειά στο σχέδιο, το οποίο είναι αρκετά ρεαλιστικό, αλλά και αρκετά τραχύ ταυτόχρονα. Συλλαμβάνει με μεγάλη επιτυχία την αγωνία των πρωταγωνιστών και ταυτόχρονα μας προσφέρει μερικές πολύ ευφάνταστες εικόνες, αλλά και μια πολύ καλή σκηνοθεσία των πλάνων. Οι μελανωτές Daniele Orlandini και Leonardo Marcello Grassi τον βοηθάνε πάρα πολύ και γενικά, έχουμε μια άψογη συνεργασία και μεταξύ των τριών, αλλά και με τους δύο σεναριογράφους. Φυσικά, υπάρχει και ο Matt Wilson, που συμβάλλει πάρα πολύ στο τελικό αποτέλεσμα με τους χρωματισμούς του. Πώς μου φάνηκε; Η αρχή της ιστορίας, φαίνεται να έχει ως βάση τη διακυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ και τις απομονωτιστικές του τάσεις. Υπάρχουν αρκετές αναφορές στην πολιτική και πολλά βασανιστήρια. Από εκεί και μετά, τα φανταστικά στοιχεία παίρνουν το πάνω χέρι στην πλοκή. Η ιστορία δεν έχει ξεδιπλωθεί ακόμα στα πρώτα τεύχη, έτσι ώστε να μπορεί κάποιος να κρίνει τις προεκτάσεις, εάν αυτές υπάρχουν. Για την ώρα, περιορίζομαι σε όσα έχω διαβάσει, δηλαδή στο ότι είναι μια χορταστική και πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία φαντασίας με ρεαλιστικούς και πειστικούς χαρακτήρες. Προσωπικά, περίμενα κάτι πιο άμεσα πολιτικό, αλλά δεν μπορώ να πω ότι δεν απόλαυσα και αυτό που διάβασα και δεν ανυπομονώ για τη συνέχεια. Το διάβασα στο TPB, που περιέχει τα πρώτα 6 τεύχη και επιπλέον, έναν επίλογο των σεναριογράφων σχετικά με τη δημιουργία του κόμικ (με πολλά εγκώμια προς τη CIA, κάτι που εμένα δεν μου άρεσε), ένα χρονολόγιο των γεγονότων πριν από το Σφράγισμα και πολλά εναλλακτικά εξώφυλλα. Η σειρά συνεχίζεται, έχει πάρει καλές κριτικές και αναμένουμε τη συνέχεια. Υπάρχει και λόγο Ελλάδα στο πρώτο τεύχος.
    3 points
  4. HITMAN 2016 Shadowrun Collection δωρεάν μέχρι της 03-09 στο epic games store.
    3 points
  5. Οι δωδεκάχρονες Erin, MacKenzie, KJ, και Tiffany μοιράζουν εφημερίδες σε ένα προάστιο στο Κλίβελαντ του Οχάιο ένα πρωινό την επομένη του Halloween το 1988, λίγες ημέρες πριν τις αμερικανικές εκλογές. Μιλάνε, γνωρίζονται (η Erin είναι η νεοφερμένη στην παρέα), χαζολογούν, μοιράζουν τις εφημερίδες, αλλά, όταν ετοιμάζονται να επιστρέψουν στα σπίτια τους, παρατηρούν κάποιους περίεργα ντυμένα ανθρώπους, που μιλάνε μια περίεργη γλώσσα να κυκλοφορούν στην πόλη, Δεν αργούν να καταλάβουν, ότι η πόλη τους έχει γίνει τόπος εξωγήινης εισβολής. Ή μήπως δεν είναι εξωγήινοι; Κάποιοι από αυτούς μιλάνε κάτι περίεργα αγγλικά. Και πριν το καταλάβουν, τα κορίτσια μπλέκουν στη μέση μιας σύγκρουσης, την οποία δεν καταλαβαίνουν καθόλου. Και έτσι, θα αρχίσει ένα απίθανο ταξίδι για τα 4 κορίτσια. Αρκετά ενδιαφέρον και πολύ διασκεδαστικό κόμικ, που μπλέκει με μεγάλη επιτυχία ΕΦ, μυστήριο, εφηβικά άγχη, χιούμορ και αρκετές σκέψεις για τη φύση του χρόνου και το αναπόφευκτο του μέλλοντος, χωρίς πολύ βαθιά σκέψη, αλλά δοσμένα με ανάλαφρο, όχι όμως χαζό τρόπο. Καθώς προχωρά η ιστορία και η υπόθεση περιπλέκεται, η αλήθεια είναι ότι τα άλματα, τα οποία γίνονται δεν είναι πάντα πειστικά. Πιστεύω, ότι όταν ξαναδιαβάσω τη σειρά από την αρχή, θα εντοπίσω διάφορες ανακολουθίες και ανακρίβειες, αλλά δεν πειράζει, η αλήθεια είναι ότι πέρασα ευχάριστα διαβάζοντάς την και τελικά ο Βον καταφέρνει να ενώσει τα διάφορα νήματα της πλοκής και να λύσει την υπόθεση με αρκετή επιτυχία. Το σημαντικότερο όμως, είναι ότι υπάρχει κυρίαρχη μια θλίψη για τη χαμένη νιότη, αλλά και για το αναπόδραστο κάποιων πραγμάτων: Η σειρά παρουσιάζει κάποιες επιφανειακές, έστω, ομοιότητες με το αγαπημένο Stranger Things, που ξεκίνησε να προβάλλεται κάποιους μήνες μετά την έναρξη κυκλοφορίας του κόμικ, αφού μοιράζονται το ίδιο υπόβαθρο στο χρόνο και παρόμοιο στο χώρο και έχουν νεαρούς πρωταγωνιστές. Οι συγκρίσεις όμως σταματούν εδώ, αφού, εκτός από αυτά, το κόμικ και η σειρά ακολουθούν εντελώς διαφορετικούς δρόμους. Ο Βον γράφει απλούς, αλλά εύστοχους διαλόγους και αφήνει να μιλήσει το πολύ καλό σχέδιο του Cliff Chiang, ο οποίος εικονογραφεί με αξιοσημείωτη επιτυχία το σύμπαν, που χτίζει ο συγγραφέας. Το σχέδιο του είναι απλό, η σύνθεση των καρέ πολύ πετυχημένη. Δεν κόβει ίσως την ανάσα, αλλά είναι αρκετά διακριτικό, ώστε να μην κλέβει την παράσταση από τους χαρακτήρες. Τεράστια η συμβολή του κολορίστα Matt Wilson, ο οποίος προσφέρει τα ζωντανά χρώματα, τα οποία διαρκώς αλλάζουν. Και ο Jared K. Fletcher, που έχει αναλάβει το lettering συμβάλλει στο τελικό αποτέλεσμα. Η σειρά έλαβε 2 βραβεία Eisner το 2016 (Best New Series και Best Penciller/Inker), άλλα δύο το 2017 (Best Writer και Best Colorist) και ξανά το βραβείο Best Colorist το 2019, ενώ ήταν υποψήφια και για το βραβείο Hugo στην κατηγορία Best Graphic Story το 2017. Ολοκληρώθηκε σε 30 τεύχη, τα οποία συλλέχθησαν σε 6 trades, ενώ έχει αρχίσει και η κυκλοφορία των Deluxe Hardcovers, που λογικά θα είναι τρία συνολικά με 10 τεύχη το καθένα, αλλά δεν γνωρίζω εάν έχει ολοκληρωθεί. Εγώ διάβασα τα trades, που δεν περιέχουν κάτι παραπάνω. Η καταχώρηση της Wikipedia για το κόμικ (περιέχει spoiler) Κριτική του The Comics Journal για το κόμικ, που δημοσιεύθηκε μετά το 5ο τεύχος.
    1 point
  6. (ISBN:978-960-623-216-9). Η επιστροφή του Γούλβεριν / Charles Soule Τίτλος : Η επιστροφή του Γούλβεριν Παράλ. Τίτλος/Τίτλος Πρωτοτ. : The Return of Wolverine Τύπος Μέσου: έντυπο / ΒΙΒΛΙΟ Συντελεστές: Charles Soule, Συγγραφέας ; Ηλίας Τσιάρας, Μεταφραστής ; Steve McNiven, Εικονογράφος Εκδότης: Κορωπί [GR] : Εκδόσεις Anubis / Compupress S.A. Έτος Έκδοσης: 2020 Σελιδοποίηση: 144 Μέγεθος: 17χ26 ISBN: 978-960-623-216-9 Γλώσσες : Ελληνική (gre) Γλώσσα πρωτοτύπου : Αγγλική (eng) Ημ/νία Παραχώρησης : 25/08/2020 WWW: http://www.anubis.gr Χμ! Δεν περίμενα να το βγάλουν αυτό.
    1 point
  7. Serious Sam: The First Encounter Έχετε 36 ώρες για να το προσθέσετε στον λογαριασμό σας στο gog.com.
    1 point
  8. Τι συμβαίνει όταν ο Mike Mignola αποφασίζει να δώσει μια pulp fiction χροιά στο Hellboy Universe? Συμβαίνει ο Lobster Johnson, αλλά όχι πάντα με την μεγαλύτερη επιτυχία. Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στον τίτλο του Hellboy στο δίτευχο Box Full of Evil (Αύγ-Σεπ 1999), επανήλθε στο εξαιρετικό Conqueror Worm το 2001 ενώ το φάντασμα του έπαιξε λίγο και στην σειρά του B.P.R.D.. Η παρούσα σειρά έτρεξε την δεκαετία 2008-2018 και ολοκληρώθηκε σε 31 τεύχη, 6 tpbs και 2 omni. Ο "Αστακός" τηρεί κατά γράμμα όλα τα στερεότυπα του vigilante με τον δικό του κώδικα τιμής και ηθικής, αδίστακτος, σκοτώνει όταν χρειάζεται (και σύμφωνα με αυτόν, πάντα χρειάζεται) και εφαρμόζει την δική του προσωπική δικαιοσύνη. Είναι φιγούρα βγαλμένη από τα pulp αναγνώσματα των 20s-30s, παιδί του pulp fiction και των golden age υπερηρώων μιας και φέρνει σε έναν πιο greesy Μπάτμαν, με το προσωπικό του team από Ρόμπινς και ένα Lobster-cave. Χαρακτηριστικό του γνώρισμα το ότι σημαδεύει το μέτωπο του κάθε θύματος με μια δαγκάνα αστακού όμοια με αυτή της στολής του. Στις ιστορίες των 31 τευχών (υπάρχουν arcs που φτάνουν το μέγιστο τα 5 τεύχη, αλλά οι περισσότερες είναι αυτοτελείς σε 1 ή 2 τευχάκια) εμφανίζονται κάποιοι villains που έχουμε συναντήσει σε άλλες σειρές του Mignola, όπως ο Μέμνα Σαα που πρωταγωνίστησε σε μεγάλο κομμάτι του πρώτου κύκλου του B.P.R.D. Ο Lobster δρα στην Νέα Υόρκη στο μέσο της δεκαετίας του 1930, οπότε είναι αναμενόμενο να αναφέρεται συχνά η ποταπαγόρευση και οι σχετικοί με αυτήν bootleggers και smugglers ποτών, η ιταλική μαφία των five buroughs, το FBI επί Hoover κ.α. Επίσης, επικρατεί μια σχετική ισορροπία ανάμεσα στην φύση των υποθέσεων που εμπλέκεται ο τιμωρός, μεταξύ κοινών κακοποιών, masterminds αλλά και supernatural. Ίσως, το υπερφυσικό να υπάρχει στο παρασκήνιο αλλά να μην παίζει τον πρωταγωνιστικό ρόλο, ρόλος που παραχωρείται σε πιο κλασικά σενάρια τύπου ρομπότ που χρησιμοποιούνται για παγκόσμια κυριαρχία μέχρι λαθρεμπόριο διαμαντιών ή κατασκοπία Β' Π.Π. Στο δημιουργικό κομμάτι, ο Mignola για ακόμα μια φορά πρακτικά κάνει εποπτεία στα σενάρια που γράφει ο John Arcudi (τον είδαμε και στο B.P.R.D.), κυρίως για να παραμείνουν canon σε σχέση με το υπόλοιπο Hellboy Universe. Σχεδιαστικά πέρασαν διάφοροι (Sebastian Fiumara, Kevin Nowlan, Toni Fejzula, Peter Snejbjerg) αλλά στην μεγαλύτερη διάρκεια της σειράς (περί τα 20 τεύχη) στο σχέδιο ήταν ο συμπαθής Κροάτης Tonci Zonjic, ενώ κλασικά στον δυνατό χρωματισμό ήταν ο Dave Stewart. Δεν μπορώ να πω ότι τρελάθηκα. Η σειρά είχε μια filler ρετσινιά από το πρώτο τεύχος που δεν μπόρεσε να τινάξει από πάνω της, ενώ η πλειάδα ιστοριών ήταν άνευρες, φάνταζαν υποστηρικτικές σε ένα κεντρικό story arc το οποίο όμως δεν υπήρχε. Παρόλο που είχε εκλάμψεις μιας ρετρό αύρας εκμοντερνισμένης επιτυχώς, δεν την διατηρούσε καταλήγοντας να είναι συχνά μια σειρά βαρετή, κοινότοπη σεναριακά και κλισέ από την αρχή μέχρι το τέλος. Μέχρι στιγμής, με εξαίρεση κάποια καλά σημεία του B.P.R.D., ο,τι έχω διαβάσει στο σύμπαν του Hellboy εκτός προφανώς από την κύρια σειρά, δεν με έχει εντυπωσιάσει, μάλλον το αντίθετο. Παρόλα αυτά, συνεχίζω με Abe Sapien έχοντας κάμποσες ελπίδες μιας και μου αρέσει ο χαρακτήρας. Εδώ λίστα εκδόσεων
    1 point
  9. Σημερα διαβασα το "Maestro" την επιστροφη δηλαδη του Peter David στον τιτλο του Hulk. Αν και ο Hulk ειναι ισως ο αγαπημενος κου χαρακτηρας της Marvel και λατρευω το run του Al Ewing απο την αρχη του μεχρι τωρα η αληθεια ειναι οτι δεν εχω καταφερει ακομα να διαβασω το run του συγκεκριμενου συγγραφεα. Το αποτελεσμα ομως του πρωτου κεφαλαιου αυτης της mini σειρας ηταν απλα εξαιρετικο. Αξιζει να το διαβασετε και ανυπομωνω για τη συνεχια
    1 point
  10. Εμένα ο Κόρτο γενικά δεν με τραβάει, όμως το Μίκυ Μαλτέζε μου άρεσε πολύ.
    1 point
  11. Έχω μείνει σχετικά πίσω αλλά μέχρι τους τρεις πρώτους τόμους το λατρεύω. Περιμένω και τον τελευταίο για να κάνω re read και Catch up.
    1 point
  12. Από τα πιο πρωτότυπα και ταυτόχρονα καλύτερα κόμικς της δεκαετίας του '10. Το αντιδιαμετρικά αντίθετο της σοβαροφάνειας, pure fun! Με άλλα λόγια:
    1 point
  13. Φουλ μπερδεμνο κομικ. Το διαβασα, δεν καταλαβα σχεδον τιποτα, το λατρεψα (δεν ξερω γιατι). Ανυπομονω για τη σειρα του Amazon
    1 point
  14. Διάβασα πριν λίγο καιρό το πρώτο τεύχος. Ενώ βρήκα ωραία την ιδέα (πριν ακόμη το ανοίξω, ήξερα ότι θα πήγαινε προς sci-fi μονοπάτια) και μου έκαναν κλικ οι χαρακτήρες, δεν μπορούσα να ακολουθήσω εύκολα τους διαλόγους κι εκνευρίστηκα. Πρέπει να μου κάνει πολύ κακή εντύπωση ένα κόμικ για να το παρατήσω στο πρώτο κιόλας τεύχος. Το Paper Girls δεν ανήκει σε αυτή την κατηγορία, αλλά αποφάσισα ότι δεν ήταν η ώρα του
    1 point
×
×
  • Create New...