Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Mort Cinder (Héctor Germán Oesterheld, Alberto Breccia)


 Share

Recommended Posts

Screen-Shot-2018-11-14-at-10.08.40-PM.png

 

Ένα από τα θεωρούμενα ως κορυφαία κόμικς όλων των εποχών στην Αργεντινή, κυκλοφόρησε και στα αγγλικά το 2019 και επιτέλους, όσοι δεν ξέρουμε ισπανικά, είχαμε την ευκαιρία να το διαβάσουμε.

 

Το κόμικ αφηγείται την ιστορία του Mort Cinder (θάνατος, στάχτες), ο οποίος είναι αθάνατος και αφηγείται διάφορα επεισόδια της ζωής του στον παλαιοπώλη Ezra Winston. Η δομή των περισσότερων ιστοριών (είναι 9 συνολικά συν ένας πρόλογος) είναι παρόμοια: με αφορμή ένα αντικείμενο του παλαιοπώλη ή μια είδηση, ο Mort Cinder αφηγείται μια ιστορία από το παρελθόν του. Κάποιες από τις ιστορίες έχουν έντονα σημεία ΕΦ, άλλες τρόμου, αλλά σε κάποιες απουσιάζει τελείως το οποιοδήποτε υπερφυσικό στοιχείο, εξαιρουμένης φυσικά της παρουσίας του Mort Cinder. Με εξαίρεση την πρώτη ιστορία (Lead Eyes) που αφηγείται τη γνωριμία των δύο πρωταγωνιστών, όλες οι υπόλοιπες είναι σχετικά σύντομες και δομημένες σε συνέχειες, όπως δημοσιεύονταν στο περιοδικό Misterix.

 

Σεναριογράφος της σειράς είναι ο θρυλικός Héctor Germán Oesterheld (νομίζω ότι προφέρεται "Οέστερελντ" στα ισπανικά), δημιουργός του εξίσου θρυλικού El Eternauta και σχεδιαστής ο ακόμη περισσότερο θρυλικός Alberto Breccia. Δεν ήταν η πρώτη του συνεργασία, ούτε και η τελευταία: συνεργάστηκαν σε μια νέα εκδοχή του El Eternauta και ίσως συνεργαζόντουσαν ξανά, εάν ο Oesterheld δεν "εξαφανιζόταν" μαζί με τις 4 κόρες του κατά τη διάρκεια της χούντας τους Βιδέλα (1976-1983), όπως και χιλιάδες άλλοι συμπατριώτες του, οι οποίοι αγνοούνται ακόμη και σήμερα. 

 

Η αλήθεια είναι ότι, εδώ ο Oesterheld ξεκινάει μάλλον μέτρια: η πρώτη ιστορία τραβάει πάρα πολύ σε μάκρος και είναι εξαιρετικά φλύαρη και ίσως και άσκοπη. Καθώς, όμως, το κόμικ προχωράει, οι ιστορίες γίνονται ολοένα και καλύτερες και δυστυχώς σταματούν, όταν ο Oesterheld παραδίδει μια από τις καλύτερες ιστορίες του τόμου, εκείνη που έχει σχέση με τη μάχη των Θερμοπυλών. Οι πολλές επεξηγήσεις είναι μάλλον κουραστικές, αλλά το κόμικ έχει ηλικία σχεδόν 60 ετών και ακολουθεί τις αφηγηματικές συμβάσεις των περισσότερων κόμκ εκείνης της εποχής. Φυσικά, σε διάφορες ιστορίες θίγονται αρκετά θέματα και τελικά καμία ιστορία δεν έχει αίσιο τέλος: παρά την αθανασία του Mort Cinder, η ιστορία φαίνεται να κάνει κύκλους γύρω από τα ίδια μοτίβα της εκμετάλλευσης και της βίας, αλλά και της αναπόδραστης ανθρώπινης κατάστασης. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, θεωρώ ότι ο Oesterheld έχει προσφέρει καλύτερα και πιο ολοκληρωμένα σενάρια.

 

Ο Breccia όμως, απογειώνει το σενάριο. Το σχέδιο του είναι εκπληκτικό: ασπρόμαυρο, με πολύ έντονη παρουσία σκούρου σε κάποια καρέ (σύμφωνα με το σημείωμα στο τέλος του κόμικ, ο Breccia χρησιμοποίησε  διάφορες τεχνικές για να σχεδιάσει, όπως οδοντόβουρτσες ή μίξη με διαλυτικά, έτσι ώστε να πετύχει ένα απόλυτα απόκοσμο αποτέλεσμα. Μελανώνει τα σχέδια και χρησιμοποιεί τις σκιές με διαφορετικό τρόπο κάθε φορά, με αποτέλεσμα κάθε καρέ να είναι από μόνο του ένα σχόλιο πάνω στην ιστορία. Κάποια σχέδια είναι λεπτομερή, άλλα αφαιρετικά, επειδή ο Breccia θέλει να δώσει έμφαση σε συγκεκριμένα πράγματα. Τα πρόσωπα, που είναι όλα σημαδεμένα και γεμάτα ρυτίδες και ειδικά τα μάτια, που είναι όλα κενά, δείχνουν ίσως τη ματαιότητα των πράξεων και κάνουν τους πρωταγωνιστές να φαίνονται σαν ζόμπι. Όλα αυτά δημιουργούν μια ονειρική ατμόσφαιρα, η οποία υπερβαίνει το χώρο και το χρόνο, αλλά και μια βαθιά απελπισία, που αναδεικνύει μια ατμόσφαιρα ματαιότητας και βαθιάς θλίψης, αλλά και μια οξύτατη αντίστιξη μεταξύ φωτός και σκότους. Χωρίς καμία υπερβολή, θεωρώ, ότι σχεδόν κάθε καρέ είναι εν δυνάμει αντικείμενο σεμιναριακής μελέτης. Αξίζει ίσως να σημειωθεί, ότι ο Breccia βάσισε τον Mort Cinder πάνω σε ένα φίλο του, επίσης κομίστα, ενώ εκείνον του Ezra Winston πάνω σε μια υποθετική, γερασμένη εικόνα του ίδιου του του εαυτού. Δυστυχώς, η επιτυχία του κόμικ δεν ήταν αρκετή για να θρέψει ο Breccia την οικογένειά του και άρχισε να διδάσκει σε μια σχολή καλών τεχνών, μέχρι που ανακαλύφτηκε ξανά, 4 χρόνια μετά. 

 

048cc3579a2b79875d7ecae3893ff986.jpg4b46f87c0196c6f306bc360832d4fe2a._SX1280_QL80_TTD_.jpg906e051438c0b7b2857ed9be08a0e923.jpg

 

D2Jjy_3UkAEufV-.jpgMort-Cinder-int.jpeg

 

Η έκδοση της Fantagraphics είναι υποδειγματική. Περιέχει όλο το κόμικ και μάλιστα στο φορμάτ, στο οποίο είχε πρωτοδημοσιευτεί και περιλαμβάνει δύο επιλόγους, βιογραφικά των καλλιτεχνών και αποσπάσματα από ένα άλλο σενάριο, που δεν σχεδιάστηκε ποτέ. Δεν αρκεί όμως να σας την περιγράψω και ούτε καν να τη δείτε: πρέπει να την πιάσετε στα χέρια σας και να αισθανθείτε την υφή του εξωφύλλου και των σελίδων, για να καταλάβετε, για το τι είδος κοσμήματος μιλάμε. Η Fantagraphics έχει προγραμματίσει κι άλλες εκδόσεις έργων του Breccia, μεταξύ των οποίων και τον δικό του El Eternauta. 

 

Ενδεικτική περαιτέρω βιβλιογραφία (όλη στα αγγλικά):

 

Wikipedia

 

The Comics Journal

 

Comicsbeat

 

Mercurialblonde

 

 

 

  • Like 12
  • Thanks 2
Link to comment
Share on other sites

Τα κόμικς της Αργεντινής είναι θησαυρός θαμμένος και πολύ χαίρομαι που οι αμερικανικές εκδοτικές το έχουν πάρει χαμπάρι. Υπάρχει πολύ πράγμα.

Μπορεί να μην έχω αγοράσει αυτό το κόμικ, αλλά το έχω ξεφυλλίσει και πράγματι η συγκεκριμένη έκδοση είναι αληθινό στολίδι. Δεν έχω ξαναπιάσει τέτοιο εξώφυλλο. Η Fantagraphics έχει διατηρήσει τον πλαγιαστό προσανατολισμό που συνηθιζόταν την εποχή εκείνη στην Αργεντινή (π.χ. Eternauta και κάποια κόμικς που είχε κάνει ο Oesterheld με τον Pratt). Ίσως και να ήταν «βίτσιο» του Oesterheld, δεν ξέρω.

Το σχέδιο του Breccia σε αφήνει όντως με το στόμα ανοιχτό. Κάπου είχα διαβάσει ότι δεν είχε τα οικονομικά μέσα για πινέλα, μολύβια και λοιπά, γι' αυτό και χρησιμοποιούσε οτιδήποτε άλλο. Δεν ξέρω αν αναφερόταν στη δημιουργία του Mort Cinder ή σε κάποιο άλλο κόμικ, πριν ή μετά, αλλά είναι εντυπωσιακό αν αναλογιστεί κανείς το αποτέλεσμα.

Εξαιρετική παρουσίαση @leonidio :clap:

  • Like 9
Link to comment
Share on other sites

Ωραία παρουσίαση. Εγώ απλά να συμπληρώσω ότι δύο από τα επεισόδια του Mort Cinder, το Charlie's mother και το Stained Glass Window, δημοσιεύτηκαν στα Ελληνικά στο περιοδικό Μαμούθ Comix. Το πρώτο στο τεύχος νούμερο 1 με τίτλο "Η μάνα του Τσάρλυ" τον Δεκέμβριο του 1980 και το δεύτερο στο τεύχος νούμερο 2, με τίτλο "Θυσία στη σελήνη" τον Ιανουάριο του 1981.

Και τι σύμπτωση! Ο Oesterheld "εξαφανίστηκε" το 1977 ανήμερα την 21η Απριλίου.

 

:drunks:

  • Like 8
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

8 hours ago, Dr Paingiver said:

Εγώ απλά να συμπληρώσω ότι δύο από τα επεισόδια του Mort Cinder, το Charlie's mother και το Stained Glass Window, δημοσιεύτηκαν στα Ελληνικά στο περιοδικό Μαμούθ Comix. Το πρώτο στο τεύχος νούμερο 1 με τίτλο "Η μάνα του Τσάρλυ" τον Δεκέμβριο του 1980 και το δεύτερο στο τεύχος νούμερο 2, με τίτλο "Θυσία στη σελήνη" τον Ιανουάριο του 1981.

 

Ναι, μπράβο. Έσπαγα το κεφάλι μου να βρω πού είχα διαβάσει κάποιες ιστορίες στα ελληνικά, αλλά δεν θυμόμουν, για αυτό και δεν το έγραψα. Άψογος! :best:

 

8 hours ago, Dr Paingiver said:

Και τι σύμπτωση! Ο Oesterheld "εξαφανίστηκε" το 1977 ανήμερα την 21η Απριλίου.

 

Τα εγκληματικά πνεύματα συναντιούνται :( 

  • Like 8
Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share

  • Recently Browsing   0 members

    • No registered users viewing this page.
×
×
  • Create New...