Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Ας μιλήσουμε λίγο για τις τιμές των βιβλίων (και για το επισφαλές μέλλον του βιβλίου)


 Share

Recommended Posts

Δική μου σημείωση: το παρόν άρθρο μπαίνει στη Γενική Συζήτηση και όχι στην Αρθρογραφία περί κόμικς, επειδή, αν και αναφέρεται σε ένα θέμα, που θίγει άμεσα και τα κόμικς, ασχολείται γενικά με την τιμή του χαρτιού και των βιβλίων. Παρουσιάζει όμως ενδιαφέρον, είναι απλό και κατανοητό και θίγει κάτι, που μας αφορά όλες και όλους. Το άρθρο είναι γραμμένο από τους επικεφαλής των "Εκδόσεων των Συναδέλφων", ένα σχετικά μικρό εκδοτικό οίκο, που προσπαθεί να βγάλει κάποια ενδιαφέροντα βιβλία και συνεπώς προσεγγίζει το θέμα από μια συγκεκριμένη οπτική γωνία. Αυτό, όμως, δεν αναιρεί σε καμία περίπτωση όσα γράφονται στο άρθρο.

 

Ας μιλήσουμε λίγο για τις τιμές των βιβλίων (και για το επισφαλές μέλλον του βιβλίου)

 

Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων

 

books.png

 

Κουίζ για δυνατούς λύτες: Ποιο προϊόν αυξήθηκε περισσότερο τον τελευταίο χρόνο (εκτός από το ηλεκτρικό ρεύμα);

 

Μη βιαστείτε να απαντήσετε «η βενζίνη», διότι το προϊόν αυτό είναι το χαρτί.

 

Η βενζίνη αυξήθηκε (όταν έφτασε στην ανώτερη φετινή τιμή της) κατά 42,5% – το χαρτί, αντιστοίχως, κατά 87%.

 

Τα τυπογραφεία και τα βιβλιοδετεία, προκειμένου να ανταπεξέλθουν στην τεράστια αύξηση του ηλεκτρικού ρεύματος (οι μηχανές τους καίνε απίστευτα πολύ ρεύμα) έχουν αναπροσαρμόσει τις τιμές τους προς τα πάνω τουλάχιστον κατά 10%.

 

Πώς κοστολογείται ένα βιβλίο;

Η εξίσωση είναι απλή: Δικαιώματα + Μετάφραση + Επιμέλεια + Σελιδοποίηση + Σχεδιασμός εξωφύλλου + Χαρτί + Εκτύπωση + Βιβλιοδεσία. Το σύνολο διαιρείται με τον αριθμό αντιτύπων, et voilà το κόστος του κάθε αντιτύπου.

 

Το κόστος αυτό πολλαπλασιάζεται (συνήθως) επί 4 και έχουμε την τελική, ονομαστική τιμή λιανικής του βιβλίου.

 

Παρένθεση: Όσο περισσότερα αντίτυπα ενός βιβλίου τυπώνονται, τόσο πέφτει το κόστος ανά αντίτυπο. Ποιοι εκδότες όμως τυπώνουν (συνήθως) πάνω από 1000 αντίτυπα; Καλά το μαντέψατε: οι μεγάλοι…


Ένα βιβλίο, λοιπόν, που έχει κόστος αντιτύπου 2 ευρώ, κοστολογείται για λιανική πώληση 8 ευρώ.

 

Ουάου, θα πει κάποιος, τι κονομάνε αυτοί οι εκδότες; Εδώ μιλάμε για αισχροκέρδεια! Είναι όμως έτσι τα πράγματα;

 

synadelfon_logo_full.jpg

 

Ο υπέροχος κόσμος της ελληνικής αγοράς βιβλίου

Ως προς τον υπόλοιπο «δυτικό, πολιτισμένο κόσμο», τον οποίο εξυμνούν τα εγχώρια αγοραία φυντάνια, δεν υπάρχει τίποτα να ζηλέψει η χώρα μας: επικρατεί και εδώ ο νόμος του ισχυρότερου.

 

Ήδη από τη δεκαετία του ’90 παρουσιάστηκε το φαινόμενο του ελέγχου της αγοράς ως συνέπεια της επικράτησης της νεοφιλελεύθερης λογικής του ανταγωνισμού: καμία οικονομική, ηθική, και ποιοτική δέσμευση. Γιγαντισμός της παραγωγής – υπήρξαν εκδότες που παρήγαγαν ένα έως ενάμισι βιβλίο τη μέρα –, τάσεις συγκεντρωτισμού και έλεγχος της αγοράς. Με τη σειρά του αυτό κατέστρεψε το δίκτυο αγοράς των πολλών μικρών βιβλιοπωλείων· εμφανίστηκαν τα μεγάλα. Μαζί τους ενισχύθηκε η τάση συγκεντρωτισμού και ελέγχου της αγοράς και μια σειρά από νέες πολιτικές προώθησης (διαφήμιση, συμφωνίες στόχων, εξαγορά θέσεων προβολής κ.λπ.). Ο βιβλιοπώλης δεν διαλέγει πια τα βιβλία του σύμφωνα με το γούστο του, αλλά με βάση την συμφερότερη οικονομική προσφορά. Η ίδια λογική επικράτησε και στην εξαγορά του μεγαλύτερου μέρους της βιβλιοκριτικής. Ακόμα χειρότερα: πρόσφατα παρουσιάστηκε το φαινόμενο μεγάλοι εκδοτικοί οίκοι να εξαγοράζουν μικρότερους (αφήνοντας τυπικά την διοίκηση και την εμπορική επωνυμία απαράλλακτες). 

 

Αν σε αυτό προσθέσουμε την κρίση της τιμής του χαρτιού, η ανεξαρτησία της αγοράς του βιβλίου που υποστηρίχθηκε από τους μικρούς ανεξάρτητους εκδότες κινδυνεύει πλέον σοβαρά. 

 

Η ατιμία των τιμών

Όλα αυτά είναι τόσο εξόφθαλμα που δίκαια οι αναγνώστες θα είχαν αγανακτήσει. Ο πιο προφανής τρόπος με τον οποίο το αναγνωστικό κοινό πείθεται να συμμετάσχει σε αυτή την ξέφρενη κούρσα, όπως και να συγκαλυφθεί ενώπιον του η κερδοσκοπική και ανταγωνιστική πολιτική, είναι οι εκπτώσεις και οι προσφορές κατά το αμερικανικό πρότυπο. Και όμως, αυτό είναι μια πολιτική που ανεβάζει τις τιμές των βιβλίων. Η νεοφιλελεύθερη ρητορική είναι πάντοτε πολύ επινοητική όταν θέλει να παρουσιάσει μια καταστροφή ως όφελος. Τι ισχύει όμως πραγματικά;

 

Συγκεκριμένα, η τιμή του βιβλίου πριν τη δεκαετία του 1990 υπολογιζόταν με τον τριπλασιασμό του κόστους ανά αντίτυπο. Η βιβλιοπωλική, λεγόμενη, έκπτωση ήταν 35% επί της ονομαστικής τιμής του βιβλίου. Αυτό άφηνε ένα περιθώριο κέρδους περίπου 20% τόσο στον εκδότη όσο και στον βιβλιοπώλη. Το 20% είναι μια λογική αμοιβή για την εργασία και των δύο, ούτε πείνας ούτε κερδοσκοπίας. Σήμερα, και εδώ και κάμποσα χρόνια, η βιβλιοπωλική έκπτωση διαμορφώθηκε στο 50% της ονομαστικής τιμής του βιβλίου και η τιμή του διαμορφώνεται με τον τετραπλασιασμό του κόστους του… Το ανέβασμα των τιμών καλύπτει το ποσοστό των εκπτώσεων. 

 

Αυτό σημαίνει ότι ένα βιβλίο που κοστολογείται από τον εκδότη 8 ευρώ (ας μείνουμε στο παράδειγμα που αναφέραμε παραπάνω) πωλείται στο μεγάλο βιβλιοπωλείο 4 ευρώ. Αν ο εκδοτικός οίκος είναι κολεκτίβα (όπως οι Εκδόσεις των Συναδέλφων) και δε γουστάρει να κάνει διάκριση μεταξύ μικρών και μεγάλων βιβλιοπωλείων και άρα δίνει σε όλους με έκπτωση 50%, τι μένει ως κέρδος; 2 ευρώ ανά αντίτυπο. Βάλε τώρα τα υπόλοιπα κόστη (που δεν υπολογίστηκαν αρχικά), δηλαδή, μισθοί εργαζομένων, φως, νερό, τηλέφωνο, εφορία και λοιπά πάγια, τότε τι στο καλό μένει; 1 ευρουδάκι ανά αντίτυπο. Και αυτό αν το βιβλίο «πάει», δηλαδή εάν πουλήσει τόσα αντίτυπα, ούτως ώστε να περάσει το όριο τού «να βγάλει το κόστος του» και να αρχίσει να αφήνει κέρδος. Όμως περίπου το 1/4 των βιβλίων που κυκλοφορούν δε βγάζουν καν το κόστος τους, άρα το κακόμοιρο ευρουδάκι που λέγαμε προηγουμένως, γίνεται 50λεπτάκι, και αν… 

 

books1.png

 

Είναι ακριβά τα βιβλία;

Η απάντηση είναι κάθετη: ΝΑΙ είναι! Θα μπορούσαν να είναι και ακριβότερα, όμως. Κανείς εκδοτικός οίκος, ούτε καν ο πιο αισχροκερδής, δεν αύξησε τις τιμές κατά 90% (όσο ακρίβυνε το χαρτί). Επίσης, τα βιβλία είναι ακριβά επειδή ούτως ή άλλως οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν φράγκο ούτε για τις πιο βασικές ανάγκες τους (φαγητό, νοίκι, ρεύμα κ.λπ.) ή έχουν ίσα ίσα γι’ αυτές.

 

Οι κλασικοί, ιδιωτικών συμφερόντων εκδοτικοί οίκοι (και ακόμα περισσότερο οι μεγάλοι) βρίσκουν άλλους τρόπους συμπίεσης του κόστους κι έτσι περιορίζουν τη «ζημιά», ώστε να μπορούν να πουλάνε φθηνότερα.

 

Ειδικά οι μεγάλοι:

Έχουν τη δυνατότητα να εισάγουν μόνοι τους χαρτί από το εξωτερικό (η Ελλάδα δε διαθέτει εδώ και πάνω από 15 χρόνια εργοστάσιο τυπογραφικού χάρτου). Τι κι αν το χαρτί που φέρνουν δεν είναι καλό και ταλαιπωρεί τους τυπογράφους; Έχουν τη δύναμη να τους πιέσουν (αφού πρώτα τους έχουν ξεζουμίσει με πολύ χαμηλές τιμές). Έχουν επίσης τη δυνατότητα να «κλείσουν» χαρτί από τους εδώ χαρτέμπορους για τους επόμενους έξι ή και δώδεκα μήνες (έχουν, βλέπετε, αυτό το πράγμα που εκείνο το παλιοκουμούνι ο Μαρξ ονόμαζε Κεφάλαιο).

 

Δίνουν ψίχουλα στους μεταφραστές και τους επιμελητές-διορθωτές (όταν τους πληρώνουν…).

 

Τα ίδια ψίχουλα δίνουν και στους σελιδοποιούς (όταν δεν τους φεσώνουν…).

 

Βγάζουν βιβλία που «πουλάνε», ενώ εμείς οι υπόλοιποι προσπαθούμε να βγάζουμε «καλά».

 

Είναι ακριβά τα βιβλία των Εκδόσεων των Συναδέλφων;

Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων είναι μια κολεκτίβα εργασίας. Τα μέλη της αμείβονται με μισθό και ΔΕΝ διανέμονται σε αυτά κέρδη. Δεν είμαστε καλοπληρωμένοι στις Εκδόσεις των Συναδέλφων και αυτή είναι μία αδυναμία μας, η οποία πρέπει να επιλυθεί το συντομότερο. Όμως φροντίζουμε να είναι αξιοπρεπώς αμειβόμενοι (και σύμφωνα με τις οδηγίες των σωματείων) οι συνεργάτες μας (επιμελητές, μεταφραστές κ.ο.κ.).

 

ΔΕΝ πηγαίνουμε στο φθηνότερο τυπογραφείο και βιβλιοδετείο. Φροντίζουμε (όσο μπορούμε να γνωρίζουμε) να τυπώνουμε σε επιχειρήσεις που δεν απολύουν, αμείβουν αξιοπρεπώς τους εργαζόμενούς τους και τους έχουν ασφαλισμένους.

 

Χρησιμοποιούμε τα ποιοτικότερα (κατά το δυνατόν) χαρτιά.

 

Πληρώνουμε στο ακέραιο, και κάθε χρόνο, τα συγγραφικά δικαιώματα, χωρίς να έχουμε φάει ούτε ένα ευρώ, ακόμα και από τους «ξένους» (έλα τώρα, καημένε, ποιος θα ψάξει να βρει πόσα βιβλία τύπωσες και πούλησες;).

 

Ενισχύουμε τακτικά εγχειρήματα και συλλογικότητες του ευρύτερου κοινωνικού κινήματος.

 

Σπανίως κοστολογούμε τα βιβλία μας Χ4. Συνήθως Χ3,5. Εάν βλέπουμε ότι θα είναι πολύ ακριβό το βιβλίο για τους αναγνώστες, το κάνουμε Χ3. Προτιμούμε, δηλαδή, αντί να συμπιέσουμε το κόστος παραγωγής (ρίχνοντας την ποιότητα και αμείβοντας λιγότερο τους συντελεστές της έκδοσης) να μειώσουμε το «επιχειρηματικό κέρδος» μας.

 

Άρα, η απάντηση στο αρχικό ερώτημα είναι: Τα βιβλία των Εκδόσεων των Συναδέλφων είναι όσο φθηνότερα γίνεται.

 

Είναι το μέλλον του βιβλίου επισφαλές;

ΝΑΙ αναμφισβήτητα. Κι αυτό για χίλιους λόγους, που άλλοι, πριν από εμάς, έχουν εξηγήσει. Όμως η πρόσφατη, τεράστια αύξηση του κόστους παραγωγής είναι ίσως το τελειωτικό χτύπημα – ειδικά σε ό,τι αφορά τους μικρούς εκδοτικούς οίκους. Πού θα βρεθούν τα χρήματα για να τυπωθούν νέα βιβλία; Πώς θα ανταπεξέλθουμε στις ελλείψεις χαρτιού; Ακόμα κι αν η τιμή του χαρτιού πέσει (ήδη έπεσε ελαφρώς), είναι μάλλον απίθανο να επανέλθουμε στα επίπεδα του καλοκαιριού του 2021. Πάμε ολοταχώς για ψηφιοποίηση της ανάγνωσης; Και είναι στ’ αλήθεια ανάγνωση το ψηφιακό διάβασμα;

 

Είναι σαφές πως η παγκόσμια τάση (θα λέγαμε «σχέδιο», αλλά ας το αποφύγουμε) είναι προς την ψηφιοποίηση των πάντων, της ανάγνωσης συμπεριλαμβανομένης. Όλη μας η ζωή, όλες μας οι δραστηριότητες θα περνούν μέσα από ένα κινητό τηλέφωνο· αύριο ενδεχομένως από την ψηφιοποίηση του ίδιου μας του σώματος.

 

Το χαρτί έχει συκοφαντηθεί εδώ και πολλά χρόνια και μάλιστα με δήθεν οικολογικό πρόσημο. «Think before you print» διαβάζουμε σε πάμπολλα μέιλ που μας έρχονται – εκείνος που θα τυπώσει είναι υπόλογος απέναντι στην κοινωνία για την οικολογική καταστροφή.

 

«Θα γλιτώσουμε από τη χαρτούρα» ψηφιοποιώντας τις υπηρεσίες του Δημοσίου, μετακυλίοντας όλη τη δουλειά των δημοσίων υπαλλήλων (που απολύσαμε…) στον πολίτη.

 

«Ψηφιακά βιβλία» να παίρνουν οι φοιτητές (και αύριο οι μαθητές) παρόλο που ΟΛΕΣ οι επιστημονικές μελέτες παγκοσμίως λένε ότι η μελέτη από το χαρτί είναι αποδοτικότερη της μελέτης από υπολογιστή.

 

Το χαρτί είναι του σατανά (εκτός κι αν πρόκειται για οικολογικά, χάρτινα… καλαμάκια του καφέ – τυλιγμένα σε πλαστικό, βεβαίως, βεβαίως).

 

Το χαρτί είναι ένα από τα οικολογικότερα υλικά. Τα δέντρα που κόβονται για την παραγωγή του είναι από φυτείες και αντικαθίστανται άμεσα. Το χαρτί ανακυκλώνεται έως και 7 φορές και κομποστοποιείται. Το συμφέρον της βιομηχανίας χάρτου είναι να υπάρχουν δάση – το συμφέρον της βιομηχανίας βιοκαυσίμων είναι να καταστρέφονται τα δάση και να φυτεύεται σόγια, το συμφέρον της βιομηχανίας φυτικών ελαίων είναι να καταστρέφονται τα δάση και να φυτεύονται φοίνικες, το συμφέρον της κτηνοτροφικής βιομηχανίας είναι να καταστρέφονται τα δάση και να φυτεύονται ζωοτροφές.

Να απαιτήσουμε να γίνεται η επεξεργασία του χαρτοπολτού με οικολογικό τρόπο; Να το απαιτήσουμε και να κοιτάξουμε να είμαστε προσεκτικοί στην κατανάλωση χαρτιού, αλλά όχι να το δαιμονοποιήσουμε!

 

Αν υποθέσουμε πως υπήρχε (κάπου, κάποτε) μία κυβέρνηση, η οποία ενδιαφερόταν, θα περίμενε κανείς να επιδοτήσει την αγορά χαρτιού και να μηδενίσει τον ΦΠΑ. Η Ελλάδα, με τα στοιχεία για το 2019, εισάγει 150.210.604 κιλά χαρτιού για εκτύπωση. Αν εκείνη η φανταστική κυβέρνηση αποφάσιζε να επιδοτήσει κατά 50 λεπτά του ευρώ κάθε κιλό, τότε θα ξόδευε 75 εκατομμύρια και κάτι ψιλά. Η Λίστα Πέτσα κόστισε στο ελληνικό δημόσιο 20 εκατομμύρια – 113 εκατομμύρια κόστισε το καθένα από τα Ραφάλ…

 

Ο νόμος περί ενιαίας τιμής του βιβλίου –μια πρόταση του Πιερ Μπουρντιέ για να προστατευτεί το ανεξάρτητο δίκτυο παραγωγής και πώλησης βιβλίων στη Γαλλία – εφαρμόστηκε στην Ελλάδα καθυστερημένα και ατελώς. Πρέπει να πιέσουμε για να σχεδιαστεί μια συνολική κρατική πολιτική. Όπως και από πλευράς μας, χωρίς να επαναπαυόμαστε στις προνοιακές πολιτικές, πρέπει να δημιουργήσουμε συμπράξεις, συνεταιρισμούς, φεστιβάλ και κολεκτίβες που θα μπορούν να βάλουν ένα φραγμό στην ξέφρενη κούρσα του ανταγωνισμού και της επικράτησης της κερδοφορίας έναντι της ποιότητας και της ανεξαρτησίας της αγοράς του βιβλίου.   

 

Και άρα;

Συνεχίζουμε να διαβάζουμε. Στηρίζουμε τη βιβλιοπαραγωγή όσο μπορούμε. Εφόσον κανείς άλλος δεν ενδιαφέρεται για το βιβλίο, ας ενδιαφερθούμε περισσότερο εμείς. Γνωρίζουμε καλά πως τα πράγματα είναι εξαιρετικά δύσκολα, όμως η ανάγνωση δεν είναι πολυτέλεια και το βιβλίο δεν μπορεί να καταντήσει είδος πολυτελείας για τους λίγους και εκλεκτούς.

Εμείς στις Εκδόσεις των Συναδέλφων το έχουμε αποφασίσει εξαρχής: Δεν θα γίνουμε ποτέ πλούσιοι, το πολύ πολύ να βελτιώσουμε τον μισθό μας, ώστε να ζούμε αξιοπρεπώς.

 

Η αύξηση των πωλήσεων των βιβλίων μας και η βελτίωση της οικονομικής κατάστασης των Εκδόσεων αποσκοπεί στο να έχουμε το περιθώριο να απορροφούμε τις αυξήσεις στο κόστος και να πουλάμε φθηνότερα. 

 

Πηγές

Η Εφημερίδα των Συντακτών

Το ιστολόγιο των εκδόσεων

 

  • Like 9
  • Thanks 11
Link to comment
Share on other sites

Λοιπόν, με την ιδιότητα μου ως βιβλιοπώλης, έχω να παρατηρήσω ότι, κατά βάση, σωστά τα λένε από τον εκδοτικό. Με κάποιες παρατηρήσεις, βάσει των οποίων, δεν αλλάζει υποχρεωτικά το συμπέρασμα, απλά εμπλουτίζεται η γνώση για την λειτουργία της αγοράς.

 

1. Στην Ελλάδα έχουμε πάρα πολλούς εκδοτικούς. Πολλούς περισσότερους από αυτούς που σηκώνει η μικρή ελληνική αγορά, η οποία φθίνει χρόνο με το χρόνο λόγω του οικονομικών λόγων, αλλά και λόγω του ότι ολοένα και λιγότεροι διαβάζουν γενικότερα. Υπάρχουν πάρα πολλοί εκδοτικοί, είτε με μικρή είτε με λίγο μεγαλύτερη παραγωγή, οι οποίοι αποκομίζουν ελάχιστα λεφτά από τις (μηδαμινές) πωλήσεις των βιβλίων τους. Πως "βγαίνουν" τότε αυτοί οι εκδοτικοί; Μα, βασιζόμενοι στην ψωνάρα του Έλληνα "συγγραφέα". Δηλαδή, για να εκδόσουν κάποια βιβλία, ζητούν από τον φέρελπι Ντοστογιέφσκι, να πληρώσει, από την τσέπη του, το κόστος παραγωγής, το οποίο μπορεί να κυμανθεί από €2.000 (για μικρό/παιδικό βιβλίο) έως €4.000 (για μεγάλο/λογοτεχνικό ενηλικών). Αρα η αγορά μπασταρδεύεται, γιατί υπάρχει πληθώρα τίτλων, χωρίς πραγματική λογοτεχνική αξία παρά μόνο το βάθος της τσέπης του συγγραφέα. Αυτοί οι τίτλοι πουλάνε κατά βάση σε φίλους και γνωστούς, σε παρουσιάσεις κυρίως, και ελάχιστα σε βιβλιοπωλεία.

 

2. Σημαντικό ρόλο παίζει και η επιδότηση που έρχεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση, και πηγαίνει στους εκδοτικούς, ανάλογα με τον αριθμό των εκδόσεων που κάνουν κάθε χρόνο. Τα λεφτά είναι σημαντικά, τόσα ώστε να πλακώνονται οι μεγάλοι εκδοτικοί να βγάζουν αμέτρητα βιβλία, τα οποία πάλι δεν τα σηκώνει η αγορά, πάλι δεν πρόκειται να κάνουν πωλήσεις, αλλά όσο πέφτει το κασέρι από την ΕΕ, όλα καλά.

 

3. Τι κάνουν όμως οι εκδοτικοί όλο αυτόν τον τεράστιο όγκο βιβλίων που παράγουν; Ξέρουμε όλοι ότι ο αποθηκευτικός χώρος και logistics κοστίζουν πολύ. Εδώ έρχονται τα διαφόρων ειδών παζάρια και εκθέσεις βιβλίων, τα οποία τρέχουν ανά την Ελλάδα ανά πάσα στιγμή. Εκεί ξεστοκάρουν οι εκδοτικοί, πουλώντας βιβλία σε εξευτελιστικές τιμές, αδιαφορώντας όμως γιατί το κόστος τους το έχουν βγάλει, είτε από τον ίδιο το συγγραφέα, είτε από την ΕΕ, είτε από συνδυασμό των παραπάνω. Εθίζοντας έτσι τον πελάτη/αγοραστή/αναγνώστη σε ξεφτίλα τιμές, με αποτέλεσμα το βιβλιοπωλείο, το οποίο δεν μπορεί να πουλήσει σε αυτές τις τιμές, να έχει δουλειά. 

 

4. Εκπτώσεις. Το μέσο βιβλιοπωλείο, θα αγοράσει το βιβλίο με έκπτωση 30%-40%. Το 10% πηγαίνει πάντα ως έκπτωση στον πελάτη. Άρα παίζουμε με έκπτωση 20%-30% μεικτό κέρδος, και μετά πρέπει να αφαιρέσεις εφορία και ΦΠΑ. Οι μεγάλες αλυσίδες, λόγω θέσης, όγκου και δύναμης στην αγορά, αγοράζουν βιβλία με έκπτωση 50%-70%. Κάνουν έκπτωση 30% στον πελάτη, σπάζοντας τις τιμές, βγαίνουν στην αγορά δηλαδή με τιμές τις οποίες δεν μπορεί να ανταγωνιστεί το μέσο βιβλιοπωλείο, ενώ το κέρδος τους είναι ουσιαστικά το ίδιο με το μέσο βιβλιοπωλείο. Πρόσφατο παράδειγμα; Αγόρασα πρόσφατα τα Ελρικ από τον Αιολο, σε χοντρική τιμή, γύρω στα €10. Τα αγόρασα για εμένα, αλλά αν ήθελα να τα πουλήσω, θα έπρεπε να τα δώσω γύρω στα €14. Μεγάλη αλυσίδα τα πουλάει €10. Οριακά φθηνότερα δηλαδή, από όσο τα αγόρασα. Οπότε, όπως καταλαβαίνετε, το παιχνίδι είναι στημένο και από πριν ξεπουλημένο, που λέει και ο Βασίλης.

 

5. Βάσει ενιαίας τιμής βιβλίου, καινούρια βιβλία, μέχρι 12 μήνες από την ημερομηνία κυκλοφορίας τους, δεν επιτρέπεται να πωλούνται με έκπτωση ανώτερη του 10%. Τηρείται; Κατα βάση ναι, αλλά όχι απόλυτα. Στο παζάρι που έγινε στην Αθήνα το καλοκαίρι, χωρίς να το ψάξω και ιδιαίτερα, βρήκα τουλάχιστον 3 τίτλους, και μάλιστα από γνωστούς Έλληνες συγγραφείς, που είχαν κυκλοφορήσει πριν 1-2 μήνες. Γιατί; Διότι, επαναλαμβάνω, δεν τους νοιάζει να πουλήσουν. Αλλού είναι η μπίζνα.

 

Και μετά από όλα τα παραπάνω, απαντήστε μου στο ερώτημα. "Γιατί έχω ακόμα το βιβλιοπωλείο;;;;" :ooo:

  • Like 9
  • Thanks 10
Link to comment
Share on other sites

Εξαιρετικό έδαφος για συζήτηση.

 

Επειδή και η μάνα μου είναι βιβλιοπώλης, αυτά που λέει ο @Dredd είναι εξαιρετικά γνώριμα στα αυτιά μου. Παλιά, όταν ήθελα να αγοράσω βιβλία και κόμικς, τα αγόραζα από το βιβλιοπωλείο μας σε τιμή χονδρικής, χωρίς κάποιο κέρδος για το μαγαζί προφανώς, γιατί ήταν για προσωπικές αγορές. Ύστερα, αντιληφθήκαμε ότι, σε μέρη όπως, τα μισητά για μένα, Public, τα ίδια βιβλία πωλούνται σε τιμή λιανικής ίδια με την τιμή χονδρικής που τα έπαιρνε η μάνα μου για μένα με μια πενιχρή έκπτωση της τάξεως 10-15% γιατί ήταν ξενόγλωσσα.

 

Γενικά το ζήτημα είναι ότι στα βιβλιοπωλεία δεν πωλούνται πλέον βιβλία, όπως το έχω καταλάβει. Τουλάχιστον στα βιβλιοπωλεία του Περάματος βιβλία δεν πουλάνε, ούτε και στο δικό μας. Το έχουν γυρίσει σε χαρτικά/σχολικά/εκτυπώσεις/ψιλοπαιχνίδια. Καθαρό βιβλιοπωλείο δεν έχω δει αρκετό καιρό, εκτός κέντρου που είναι τα πολύ μεγάλα βιβλιοπωλεία και οι ίδιες οι εκδοτικές, που εκεί αφοσιώνονται πλήρως στο βιβλίο. Αυτό γίνεται ακριβώς επειδή οι αλυσίδες παίρνουν σε μεγαλύτερες ποσότητες βιβλία, με μεγαλύτερες εκπτώσεις, και τα πουλάνε σε τιμές ξεφτίλα, όπως είπε και ο Dredd, που το κάνουν ασύμφορο για τον καταναλωτή να τα πάρει από βιβλιοπωλείο που δεν μπορεί να σου κάνει καλύτερη τιμή. Είναι μια αηδιαστική μέθοδος "μονοπωλίου" για να σκοτώσουν τις μικρές επιχειρήσεις, αλλά δυστυχώς είναι και οι καιροί τέτοιοι που μας υποχρεώνουν σε εισαγωγικά να συμμετάσχουμε σε αυτό. Το μόνο σίγουρο είναι ότι τα μικρά βιβλιοπωλεία έχουν καταφύγει σε άλλες μεθόδους για να συνεχίσουν να είναι στο εμπόριο.

 

Και κάπου εδώ θα ήθελα να αναφέρω, για να το γυρίσουμε και ειδικά στα κόμικς, και αυτό που έχω παρατηρήσει για τα μάνγκα, μιας και εκεί είναι που έχω εντρυφήσει, αλλά και ίσως ένα γενικότερο φαινόμενο. Στη Δύση, ο μέσος τόμος μάνγκα σε τιμή λιανικής κοστίζει 10-12 ευρώ, πιο πολύ προς τα 12. Σε καταστήματα με έκπτωση ή σε μέρη όπως bookdepository αν είσαι τυχερός μπορεί να τα βρεις και 8, ίσως και 7 ευρώ, εκεί εγώ κάνω πάρτυ. Έψαξα όμως και ανακάλυψα πρόσφατα ότι στην Ιαπωνία ένας καινούργιος τόμος κοστίζει 500 γεν, περίπου 3.5 ευρώ, και μεταχειρισμένοι από ιδιώτες (σε άψογη κατάσταση) περίπου 1-2 ευρώ. Για παράδειγμα, βρήκα πακέτο 11 τόμοι Chainsaw Man, καίνουργιοι, στα ιαπωνικά που έκανε 33 ευρώ ενώ στα αγγλικά θα πρέπει να δώσω τουλάχιστον 100 ευρώ, αν τους έπαιρνα έναν έναν προσέχοντας τις τιμές. Οπότε αναρωτήθηκα, τι ακριβώς είναι αυτό που τους κάνει τόσο ακριβούς στη Δύση? Η μετάφραση? Η τεράστια διανομή? Αν μη τι άλλο, όσο πιο μαζική παραγωγή κάνεις, τόσο μικρότερα τα έξοδα ως εκδότης ανά τεμάχιο, εκτός κι αν χάνω κάτι.

 

Quote

Η εξίσωση είναι απλή: Δικαιώματα + Μετάφραση + Επιμέλεια + Σελιδοποίηση + Σχεδιασμός εξωφύλλου + Χαρτί + Εκτύπωση + Βιβλιοδεσία.

 

Για να έρθει ένα μάνγκα στη δύση, πάντα σε σύγκριση με την Ιαπωνία, χρειάζονται επιπλέον δικαιώματα και μετάφραση. Τα υπόλοιπα είναι, more or less (δεν είμαι απόλυτος εδώ), έτοιμα. Τις εκδόσεις τις παίρνουν σχεδόν αυτούσιες από την Ιαπωνία και η ποιότητα των εκδόσεων είναι ίδια σχεδόν, ακόμα και τα ποσοστά μαζικής παραγωγής και διανομής. Άρα πώς ακριβώς δικαιολογείται αυτή η τόσο μεγάλη διαφορά στην τιμή, πόσω μάλλον όταν ακόμα και τα digital editions τους, ακόμα και τα κλασσικά ebooks των ίδιων τόμων στα αγγλικά, κοστίζουν ΑΚΟΜΗ 12 ευρώ? Τα ανύπαρκτα έξοδα εκτύπωσης, βιβλιοδεσίας και διαμονής είναι που κάνουν τα ebooks να έχουν ακριβώς την ίδια τιμή με τη φυσική έκδοση? Η μετάφραση είναι? Τα ίδια τα δικαιώματα? Αμφιβάλλω. Και νομίζω και στα βιβλία κάτι αντίστοιχο γίνεται με τις ηλεκτρονικές εκδόσεις που έχουν μια απίστευτα μικρή διαφορά τιμής με την τυπωμένη έκδοση. Νομίζω ότι γενικά υπάρχει μια τάση εκμετάλλευσης στον τομέα του βιβλίου εκ μέρους μεγάλων εκδοτικών που βλέπουν ότι μια κατηγορία πουλάει (λόγου χάρη τα μάνγκα αυτή τη στιγμή που γίνονται πολύ mainstream). Με όλη μου την καρδιά πιστεύω ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, η κατάσταση θα μπορούσε να γίνει πολύ πιο εύκολη οικονομικά για τον καταναλωτή, αλλά εσκεμμένα δεν γίνονται αλλαγές, μασκαρεμένοι πίσω από μια τυποποιημένη τιμή χωρίς και πολλές ερωτήσεις. Εναλλακτικά, στην περίπτωση μικρών εκδοτικών που όντως πιέζονται, δεν καταλαβαίνω γιατί δεν θα ήθελαν να δώσουν στα ebooks τους χαμηλότερες τιμές για να τα κάνουν πιο προσιτά στον κόσμο και δεν υποχρεώνονται να ανεβάσουν την τιμή λόγω των πολλων εξόδων εκτύπωσης κλπ κλπ.

 

Είναι ένα θέμα που με έχει απασχολήσει, γιατί δεν βλέπω καμία βελτίωση σε αυτό. Τα βιβλία έχουν γίνει είδος πολυτελείας, ενώ θα έπρεπε να είναι πολύ, πολύ πιο προσβάσιμα στον κόσμο.

  • Like 10
  • Thanks 5
Link to comment
Share on other sites

14 minutes ago, angeltze said:

Αυτό γίνεται ακριβώς επειδή οι αλυσίδες παίρνουν σε μεγαλύτερες ποσότητες βιβλία, με μεγαλύτερες εκπτώσεις, και τα πουλάνε σε τιμές ξεφτίλα, όπως είπε και ο Dredd, που το κάνουν ασύμφορο για τον καταναλωτή να τα πάρει από βιβλιοπωλείο που δεν μπορεί να σου κάνει καλύτερη τιμή.

Αυτό το πρόβλημα το έχουν όλες οι μικρές επιχειρήσεις ανεξαρτήτως τι εμπορεύονται. 

 

 

15 minutes ago, angeltze said:

Οπότε αναρωτήθηκα, τι ακριβώς είναι αυτό που τους κάνει τόσο ακριβούς στη Δύση? Η μετάφραση? Η τεράστια διανομή? Αν μη τι άλλο, όσο πιο μαζική παραγωγή κάνεις, τόσο μικρότερα τα έξοδα ως εκδότης ανά τεμάχιο, εκτός κι αν χάνω κάτι.

Θυμάμαι κάποτε έλεγε η @kabuki, αν δεν κάνω λάθος, ότι οι ιαπωνικές εκδόσεις manga έχουν πολύ ευτελές χαρτί, σε φάση σαν εφημερίδα.

  • Like 13
Link to comment
Share on other sites

Φυσικά, είναι ένα πολύ γενικό φαινόμενο. Απλά εδώ μιλούσαμε για βιβλία, οπότε το πήγα συγκεκριμένα με βιβλία στο μυαλό.

 

11 minutes ago, Beefheart said:

Θυμάμαι κάποτε έλεγε η @kabuki, αν δεν κάνω λάθος, ότι οι ιαπωνικές εκδόσεις manga έχουν πολύ ευτελές χαρτί, σε φάση σαν εφημερίδα.

Οι αγγλικές εκδόσεις, από την άλλην, δεν είναι καμίας τρελής ποιότητας. Οι τόμοι μάνγκα σε γενικές γραμμές δεν έχουν υψηλή ποιότητα από άποψη χαρτιού και, μερικές φορές, ακόμη και βιβλιοδεσίας, δυστυχώς. Μόνο οι hardcover/anniversary εκδόσεις έχουν πιο πολλή προσοχή επάνω τους. Παρόλαυτα, ακόμα και τότε υπάρχει μεγάλη διαφορά τιμής. Ένας σκληρόδετος τόμος FMA στα αγγλικά κάνει 20 ευρώ, ενώ στην Ιαπωνία, αντίστοιχης ποιότητας, κάνει 10 ευρώ, εγώ το βρήκα και 6.

 

Γενικά είναι λίγο θολά τα νερά, αλλά νομίζω ότι κάνει μπαμ αυτή η διαφορά τιμών και ειλικρινά δεν πιστεύω ότι οφείλεται αποκλειστικά στην κακή ποιότητα χαρτιού που έχουν στην Ιαπωνία! Αν κάποιος έχει περισσότερες πληροφορίες, οπωσδήποτε να τις μοιραστεί!

  • Like 12
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

Ενδιαφέρον άρθρο, πολύ ενδιαφέρον θέμα. Μερικά σχολια-σκεψεις από μένα.

 

Προσωπικά δεν με εκπλήσσει το φαινόμενο αυτό. Άλλωστε όπως και να το δει κανείς η τάση σε οποιοδήποτε κλάδο είναι η συγκεντρωποιηση της παραγωγής αλλά και της πώλησης. Ας σκεφτούμε δλδ πόσοι αγοραζουμε τα ρούχα μας πλέον από το συνοικιακό μαγαζί και όχι από τα μεγαθήρια τύπου zara, h and m, κλπ.

 

όσον αφορά τα επιχειρήματα τύπου "think before you print" με εξοργίζουν. Δηλαδή το να ρίχνεις την περιβαλλοντική καταστροφή σε τύπωμα βιβλίων είναι τουλάχιστον δυστοπικό και επιχείρημα που συνήθως εκπορεύεται από τους πραγματικά μεγάλους ρυπαντές.

 

Δυστυχώς δεν είμαι πολύ αισιόδοξος για το μέλλον του βιβλίου αλλά και του τοπικού βιβλιοπωλείου σε βάθος χρόνου αν τα πράγματα συνεχίσουν έτσι. Στο τέλος θα πουλάνε αποκλειστικά οι μεγάλες αλυσίδες και χωρίς ουσιαστικά καθόλου ανταγωνισμό από τα μικρότερα βιβλιοπωλεία θα μπορούν να πουλάνε και σε υψηλές τιμές. Άλλωστε, τις χαμηλές τιμές δεν τις έχουν από φιλανθρωπία αλλά εξαιτίας του ανταγωνισμού με τις μικρότερες επιχειρήσεις.  Όποιος έχει ελπίδες ότι η ύπαρξη 2-3 μεγάλων αλυσίδων θα προσφέρει χαμηλές τιμές, του συστήνω να κοιτάξει τις τιμές κινητης τηλεφωνίας και το ποσό διαφέρουν από πάροχο σε πάροχο.

 

Αυτά σαν σκόρπιες σκέψεις :)

 

  • Like 9
  • Thanks 5
Link to comment
Share on other sites

16 hours ago, angeltze said:

Τα βιβλία έχουν γίνει είδος πολυτελείας, ενώ θα έπρεπε να είναι πολύ, πολύ πιο προσβάσιμα στον κόσμο.

Εδώ να παρατηρήσω, ότι αυτό ισχύει ακόμη περισσότερο με τα κόμικς. Κανονικά, θα έπρεπε να είναι μια τέχνη που θα  μπορούσε να είναι εύκολα προσβάσιμη από τον οποιοδήποτε. Δε μιλάω από άποψη θεματολογίας, αλλά από άποψη κοστολόγησης και διανομής. Δυστυχώς, βλέπω ότι το χαρτί ακριβαίνει συνεχώς κι έτσι ανεβαίνει αυτόματα και η τιμή όποιου νέου τίτλου κυκλοφορεί. Επίσης, το ότι πλέον, οι εκδότες, προτιμούν την διανομή σε βιβλιοπωλεία, επίσης θεωρώ ότι ζημιώνει τα κόμικς. Θυμάμαι ο Βασίλης Χειλάς σε μια συνέντευξή του, ανέλυε πολύ πιο διεξοδικά το ζήτημα και κατέληγε στο συμπέρασμα πως η διανομή σχεδόν αποκλειστικά σε βιβλιοπωλεία, μόνο καλό δεν κάνει στα αγαπημένα μας κόμικς. Τέλος πάντων, παρεκκλίνω αρκετά από το θέμα του νήματος. Γενικά πιστεύω ότι το συγκεκριμένο θέμα, είναι πολύ ενδιαφέρον και μπορούμε να μάθουμε πολλά από άτομα του χώρου, όπως ο @Dredd ή άτομα, που έχουν συγγενείς/ γνωστούς στον τομέα όπως ο  @angeltze. Καληνύχτα:beer:

Spoiler

Αυτό είναι η συνέντευξη, του Βασίλη Χειλά,  την οποίο είχα δει πριν κάτι μήνες, μιας και  είχε ανέβει εδώ( δε θυμάμαι πού ακριβώς όμως) και πιστεύω ότι είναι απίστευτη πηγή με πληροφορίες που δεν ήξερα.

 

Edited by ΘK08
  • Like 11
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share

  • Recently Browsing   0 members

    • No registered users viewing this page.
×
×
  • Create New...