Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Atomic Empire (Thierry Smolderen, Alexandre Clérisse)


 Share

Recommended Posts

51Rkwwf6MIL.jpg

 

Πρωτότυπος τίτλος: Souvenirs de l' Empire de l' Atome, Dargaud, 2013

 

Ακόμη ένα πάρα πολύ ενδιαφέρον κόμικ από το δίδυμο που μας έδωσε το "Diabolical Summer", αλλά προγενέστερο κατά τρία χρόνια. Όπως το "Diabolical Summer" ήταν ένας φόρος τιμής στο κόμικ Διαβολίκ, αλλά και στις κατασκοπευτικές περιπέτειες, έτσι και το "Atomic Empire" είναι ένας φόρος τιμής στην επιστημονική φαντασία της δεκαετίας του 1950, εποχή κατά την οποία διαδραματίζεται το κόμικ.

 

Atomic_Empire-pr-5.jpg

 

Η υπόθεση δεν μπορεί να συνοψιστεί με λίγα λόγια, αλλά στο περίπου πρόκειται για την ιστορία του Πολ, ο οποίος εργάζεται για την κυβέρνηση των ΗΠΑ και ισχυρίζεται ότι βρίσκεται σε τηλεπαθητική επαφή με τον Zarth Arn, ήρωα, αλλά και τέως αντίπαλο της παντοδύναμης Γαλαξιακής Αυτοκρατορίας, 121.000 χρόνια στο μέλλον. Και ενώ, ο Πολ υποχρεώνεται να πηγαίνει σε έναν ψυχίατρο, για να αντιμετωπίσει αυτήν την κατάσταση, που, όπως είναι φυσικό, κανείς δεν πιστεύει, ο ψυχίατρος αποδεικνύεται ότι ενδιαφέρεται πάρα πολύ για εκείνον και δημοσιεύει ένα άρθρο για την περίπτωσή του, χωρίς την έγκριση του Πολ. Αυτό το άρθρο γίνεται η αφορμή για να ενδιαφερθεί για εκείνον ο Δόκτωρ Zelbub, άτομο που κάνει κάποια περίεργα πειράματα για νεφελώδεις σκοπούς. 

 

RCO016_1567473692.jpgRCO035_1567473692.jpg

 

Αυτά! Δεν χρειάζεται να ξέρετε κάτι παραπάνω, που, ενδεχομένως, να σας χαλάσει τη διασκέδαση. :) Περιορίζομαι να γράψω, ότι η αφήγηση δεν είναι γραμμική, καθώς ξεκινά το 1964, όταν όλα έχουν τελειώσει και στη συνέχεια μεταφερόμαστε στο 1956, στο 1953, στο 1926, και σε διάφορες χώρες (ΗΠΑ, Βέλγιο, Κίνα, αλλά και στην Ελλάδα) με συνεχείς αναδρομές στο παρελθόν, αλλά και άλματα στο πολύ μακρινό μέλλον της Γαλαξιακής Αυτοκρατορίας.

 

RCO053_1567473692.jpg

 

Όσο απίστευτο κι αν φαίνεται, το κόμικ είναι εμπνευσμένο από μια αληθινή ιστορία. Υπήρξε όντως ένας ασθενής με το ψευδώνυμο Κερκ Άλεν, για τον οποίον ο ψυχίατρός του, Ρόμπερτ Λίντνερ, έγραψε ένα άρθρο, όπου αφηγούταν την περίπτωσή του, παρόμοια με εκείνη του Πολ στο κόμικ (μπορείτε να διαβάσετε το κείμενο σε δύο μέρη εδώ κι εδώ, στα αγγλικά). Ο Smolderen χρησιμοποιεί ακριβώς τον ίδιο τίτλο ("The Jet-Propelled Couch,") για το άρθρο, που γράφει ο ψυχίατρος του κόμικ. Η ταυτότητα του Άλεν δεν έχει εξακριβωθεί ακόμη, αλλά πολλοί πιστεύουν, ότι πρόκειται για το διάσημο συγγραφέα ΕΦ Cordwainer Smith, του οποίου το κανονικό όνομα ήταν Paul Myron Anthony Linebarger, είχε γεννηθεί περίπου την ίδια χρονιά με τον ήρωα του κόμικ, είχε μεγαλώσει στην Κίνα, ήξερε τη γλώσσα της χώρας, δούλευε για την κυβέρνηση των ΗΠΑ (πιθανώς για τη CIA), έγραφε ΕΦ και είχε μια κόρη, χαρακτηριστικά, που μοιράζεται μαζί του ο Πολ (του κόμικ). Όλα αυτά κάνουν μάλλον αναπόφευκτη την ταύτιση του Πολ (του κόμικ) με το συγγραφέα Σμιθ.

 

product_a_t_atomh-atomic-empire_3.jpg

 

Οι αναφορές του κόμικ, όμως δεν σταματούν εδώ. Ο συγγραφέας και σχεδιαστής κόμικ André Franquin, δημιουργός του Μαρσουπιλαμί και του Γκαστόν, κάνει ένα σύντομο πέρασμα από το έργο, ενώ αξίζει να σημειωθεί, ότι ένας κακός που δημιούργησε ο Φρανκέν για το "Σπιρού και Φαντάζιο" ονομαζόταν Zorglub, όνομα με μεγάλη ομοιότητα με τον Zelbub του κόμικ. Στην υπόθεση του κόμικ διαδραματίζει, συμβολικό έστω ρόλο, και το περίφημο Ατόμιουμ (τι καλύτερο σύμβολο της ατομικής εποχής; ), που εγκαινιάστηκε το 1958 στις Βρυξέλλες, έτος και τόπο, που διεξάγεται σημαντικό τμήμα της δράσης. 

 

Atomic-Empire-int-scaled.jpgRCO014_1567473692.jpg

 

Πέρα από όλα αυτά, είναι ένα κόμικ, για τη διαχείριση της κατάθλιψης, ίσως και της κακοποίησης, του αγώνα, της τιμωρίας  και της τελικής λύτρωσης μέσω της λέξης κλειδί, που εμφανίζεται στο τέλος του κόμικ: ενσυναίσθηση. Είναι όμως, πάνω από όλα, ένα πολύ ενδιαφέρον κόμικ, που χρησιμοποιεί μια κατακερματισμένη αφηγηματική τεχνική, για να αφηγηθεί μια ιστορία, που μπορεί να την έχει βιώσει ο πρωταγωνιστής, μπορεί και όχι. 

 

product_a_t_atomh-atomic-empire_2.jpg

 

Το σχέδιο του Clérisse, είναι απολαυστικό, λιγότερο ποπ και πολύχρωμο από ότι στο "Diabolical Summer", σαφώς πιο σκοτεινό και απειλητικό, αλλά και εμπνευσμένο από τη δεκαετία του 1950, όταν όλοι πίστευαν πως η ανθρωπότητα είχε μπει σε μια νέα τροχιά, εκείνη της διαστημικής εποχής και του ψυχρού πολέμου, που ρίχνει τη σκιά του στο κόμικ. Οι συνθέσεις του είναι εξαιρετικές και μεταφέρουν άψογα στο χαρτί τις ιδέες του συγγραφέα.

 

RCO089_1567473692.jpg

 

Το κόμικ κυκλοφόρησε στα γαλλικά το 2013 από την Dargaud και μεταφράστηκε στα αγγλικά από την IDW το 2018 σε έναν πολύ καλαίσθητο, σκληρόδετο τόμο. Αν σας άρεσε το "Diabolical Summer", πιστεύω, ότι θα σας αρέσει κι αυτό. :) 

 

RCO069_1567473692.jpg RCO056_1567473692.jpg

 

Οι δύο δημιουργοί έχουν συνεργαστεί ακόμη σε ένα κόμικ με τον πάρα πολύ υποσχόμενο τίτλο "Une année sans Cthulhu" (Ένα έτος χωρίς τον Κθούλου), που εύχομαι να μεταφρασθεί στα αγγλικά σύντομα. :pray:

 

Όλες οι εικόνες είναι από το Ίντερνετ.

 

Πηγές για περαιτέρω μελέτη:

 

bedetheque

 

  • Like 8
  • Thanks 3
Link to comment
Share on other sites

1 hour ago, leonidio said:

 Αν σας άρεσε το "Diabolical Summer", πιστεύω, ότι θα σας αρέσει κι αυτό. :) 

 

 

Αμ δε! Το Diabolical Summer, αν και ζορίστηκα να το τελειώσω γιατί αυτή η ποπ αισθητική μεταπολεμικών διαφημίσεων με ενοχλεί απίστευτα στο μάτι, αυτό δεν το άντεξα πάνω από καμιά δεκαπενταριά σελίδες, μου προκάλεσε απίστευτο πονοκέφαλο. Κυρίως επειδή είχε και πολύυυυ πιο χαλαρή δομή.

 

Ναι, οι δημιουργοί ΣΙΓΟΥΡΑ θα διασκέδασαν πολύ φτιάχνοντάς τό, αλλά είναι τόσο all over the place (ίσως επειδή είναι και η θεματολογία αλλά και πάλι) που το κατατάσσω στα πιο δυσανάγνωστα κόμικς που έχω πιάσει ποτέ. Και σίγουρα δε θα ξανασχοληθώ με αυτό το δίδυμο, εκτός αν φτιάξει κάτι για το Fallout ή τον Ροζ Πάνθηρα. :prankster:

 

Οπότε ναι, αν υπήρχε challenge για τα πιο ζόρικα να διαβαστούν GN, θα ήταν άνετα μέσα. 140 ζόρικες σελίδες.

 

:coctail:

  • Like 5
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

Έχω ανάμεικτα συναισθήματα για το συγκεκριμένο κόμικ. Το σχέδιο με εντυπωσίασε, αλλά μετά από κάποιες σελίδες με κούρασε (θα συμφωνήσω με τον @The Fists Of Stan Lee ), σε βαθμό που μου πήρε μήνες (!) να το τελειώσω. Η ιστορία μου φάνηκε ενδιαφέρουσα, αλλά κόλλησα στα προβλήματα ροής.

Το σχέδιο/χρώμα από τη μια  ανεβάζει αισθητικά το κόμικ, από την άλλη τη ρίχνει κιόλας με τη δυσκολία στην ανάγνωση. Στο goodreads του έριξα ένα 3/5.

Μου άφησε την αίσθηση ότι θα λειτουργούσε πολύ καλύτερα ως animation. 

:thanx: @leonidio για άλλη μια όμορφη παρουσίαση. Ασταμάτητος! :garfieldboss:

  • Like 6
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share

  • Recently Browsing   0 members

    • No registered users viewing this page.
×
×
  • Create New...