Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Νέα, παρουσιάσεις και εντυπώσεις από βιβλία.


 Share

Recommended Posts

Θεματάκι για τα βιβλιαράκια που μας κράτησαν συντροφιά τον τελευταίο καιρό. :)

 

 

Πήγα στην πολιτεία προχθες για να πάρω την Ενδοχώρα του Εμπειρίκου και κούμπωσα δέκα βιβλία. Λες και δεν το 'ξερα ότι θα γίνει. Το λοιπόν, διάβασα την Πλημμύρα του Ζολά και την βρήκα πολύ καλή, παρόλο που οι νατουραλιστές με τις υπερβολικά εκτενείς περιγραφές τους είναι μια σχολή που λατρεύω να μισώ. Το συγκεκριμένο διήγημα είχε όλα τα καλά στοιχεία του Ζολά, την ποιότητα συγγραφής, την αμεσότητα, την ένταση της αφήγησης, την απεικόνιση της πραγματικότητας που τον κάνει να ξεχωρίζει από Ντε Μωπασάν και λοιπούς του (νεο)νατουραλισμού. Ό,τι ακριβώς χρειαζόμουν για να αποφασίσω επιτέλους να ξεκινήσω το "στομάχι του Παρισιού" που με περιμένει καρτερικά στην ελβετία 3 χρόνια τώρα.

 

Επίσης, μετά από μια παύση ετών, έπιασα ξανά τον τεράστιο Στάινμπεκ. Τον προηγούμενο μήνα διάβασα το of mice and men, ένα άψογο μυθιστόρημα που δεν συγκαταλέγεται προσωπικά ούτε στο τοπ5 του. Τώρα είμαι στο "The Winter of our Discontent" και σοκάρομαι σελίδα την σελίδα με το πόσο απλοϊκά και ταυτόχρονα ποιοτικά γράφει αυτός ο τύπος, εξιστορώντας πρακτικά την ιστορία των ΗΠΑ των αρχών του 20ου μέσα από το ταξίδι ενός ανθρώπου από το σπίτι στην δουλειά του. 

 

Ταυτόχρονα διαβάζω το "Άτιτλο Μυθιστόρημα" της Πολυδούρη, ένα από 4 πεζά που σώζονται από το προσωπικό της ημερολόγιο. Ενώ ξεκίνησε καλά, στα βήματα της Κάθριν Μέινσφιλντ (Γερμανική Πανσιόν) με παρόμοιο στιλ καυστικής γραφής γεμάτη κοινωνική κριτική και πρώιμο φεμινισμό, κάπου στα μισά άρχισε να κλατάρει, να γίνεται υπερβολικά ασύνδετο και πρακτικά να αποτελεί σκόρπιες σκέψεις χωρίς στήσιμο, ούτε καν την βαρετή αλλά αποτελεσματική γραμμικότητα. 

 

Τέλος, έχω στο stand-by και τις παιδικές επιλογές, αφού διαβάζω την "Αλίκη στην χώρα των Θαυμάτων" και "through the looking glass" σε μια πολύ χαριτωμένη πόκετ έκδοση της classic library και τον πρώτο Χάρι Πότερ, αλλά στα γερμανικά   το τελευταίο προφανώς γιατί είναι τόσο απλοϊκά γραμμένο που μπορώ να το διαβάσω και σε αυτή τη γλώσσα. 

 

 

  • Like 10
  • Thanks 2
Link to comment
Share on other sites

  • Replies 95
  • Created
  • Last Reply

Top Posters In This Topic

Εγώ τελείωσα πρόσφατα το Ουράνιο Μάτι του Philip Dick. Αν και πολύ απολαυστικό σαν σενάριο, δεν κατάλαβα τι παραπάνω ήθελε (αν ήθελε) να πει με αυτή την ιστορία. Πέρα από συγκεκριμένη σάτιρα σε σημεία, δεν μπόρεσα να εντοπίσω μια πιο γενική θεματολογία, δηλαδή. Είναι από τα πρώτα του οπότε ίσως ακόμα να μην είχε δώσει τον χαρακτήρα του τόσο έντονα ακόμα. Αλλά εξαιρετικό γράψιμο κατά τα άλλα.

 

Τώρα ξεκίνησα ένα "Ιστορίες μυστηρίου και φαντασίας" του Poe. Και λέω ένα γιατί υπάρχουν πολλά που δεν είναι απλά διαφορετικές εκδόσεις (όπως έχουν περαστεί στο goodreads, σε πείσμα του ψυχαναγκασμού μου να τα κάνω σωστά track ?), αλλά διαφορετικές ανθολογίες με ίδιο όνομα. Είχα διαβάσει παλαιότερα μια έκδοση του 2006 από τη Γνώση, ενώ αυτό είναι έκδοση μάλλον του 1999. Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι ότι από τον Poe που έμαθα στην πρώτη ανθολογία, δεν περίμενα τον Poe που βρήκα στις δύο πρώτες ιστορίες της δεύτερης (Το κλεμμένο γράμμα και Τα εκγλήματα της οδού Μοργκ). Έναν Poe που κάνει λογικές αναλύσεις επί σελίδες και  εξηγεί με λεπτομέρεια το σχήμα και τη δομή αντικειμένων και μηχανισμών. Δεν με χάλασε, απλά δεν το περίμενα. Και ακριβώς επειδή δεν το περίμενα, η δεύτερη ιστορία είχε παραπάνω αξία για μένα. ?

  • Like 12
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

2 hours ago, Costas Barbatsis said:

εχω ξεκινησει το American Gods...εχω φτασει στα μισα...πολυ καλο και για 2€ που το πηρα σε ψηφιακη μορφη ΥΠΕΡΟΧΟ

 

 

Κάποια στιγμή πρέπει να το διαβάσω. Η πρώτη σαιζόν ήταν εκπληκτική από σκηνοθετικής άποψης, από πλευράς φωτογραφίας, από πλευράς ερμηνειών. Ιστορία δεν. Λογικό βέβαια όταν προσπαθείς να ρουφήξεις ένα βιβλίο και να βγάλεις 2-3-4 σαιζόν από αυτό.

  • Like 9
Link to comment
Share on other sites

Κατά τύχη, διαβάζω και εγώ αυτό τον καιρό το American Gods. Ευτυχώς δεν έχω δει την σειρά, και μάλλον ούτε πρόκειται. Το βιβλίο πάντως τσουλάει καλά, δεν είναι κάτι ιδιαίτερο σε επίπεδο γραφής αλλά οκ, το "τόσο-όσο" για να σε κρατήσει το έχει. Έχει πάντως πληροφορία για διάφορους θεούς και σε βάζει στο τρυπάκι να τους ψάξεις να δεις τι ρόλο παίζουν και εντός και εκτός ιστορίας. 

 

Από την άλλη βέβαια, όσο πιο πολύ διαβάζω Gaiman (και σε επίπεδο βιβλίων, όχι μόνο κόμικ) τόσο πιο πολύ καταλαβαίνω ότι το αριστούργημα που ήταν το Good Omens, ήταν όλο και περισσότερο από Πράτσετ παρά από αυτόν. 

  • Like 5
Link to comment
Share on other sites

  • 3 weeks later...

Τελικά καλούλι ήταν το american gods, του 'βαλα ένα 3/5 και το φχαριστήθηκα εντος πλαισίου. Είχε καλές ιδέες και τίμιο plot-twist το οποίο βέβαια αν δεν χαζεύεις όταν διαβάζεις, το πιάνεις κάπου στα μισά του βιβλίου και λίγο αργότερα. Η Μαριάννα το τσίμπησε σχεδόν στην αρχή, εγώ χαμπάρι δεν πήρα :P . Είχε πάντως δύο θέματα. Το ένα ήταν ο τίτλος, με ενοχλεί πολύ αυτός ο εγωκεντρισμός με το ρημάδι το όνομα της χώρας τους που το κοτσάρουν παντού. Να το κάνουν οι Αμερικάνοι οκ, να το κάνουν και οι Άγγλοι συγγραφείς όμως; Το άλλο ήταν το μέγεθος. Υ-περ-βο-λι-κα μεγάλο. Φτάνει πια με αυτό το πράγμα που νομίζουν ότι αν γράφουν ένα κάρο αράδες χωρίς νόημα και λόγο ύπαρξης ξαφνικά δημιουργούν ποιοτική λογοτεχνία. Και αυτό ισχύει είτε λέγεσαι τρεχαγυρευόπουλος είτε Gaiman. Το βιβλίο θα ανέβαινε άνετα κάμποσα σκαλιά αν ήταν πιο σφιχτογραμμένο και του έλειπαν 250 σελίδες τουλάχιστον. Κατά τα άλλα, ο Shadow και ο Τσέρνομπογκ ήταν οι προσωπικά αγαπημένοι χαρακτήρες. Ο Τσέρνομπογκ, ήταν ίσως πιο καλογραμμένος και από τον Wednesday. 

 

Τώρα διαβάζω μεταξύ άλλων το πρώτο βιβλίο του έπους της γαιοθάλασσας της Λε Γκεν, "Ο Μάγος της Γαιοθάλασσας" με την αρχή της ιστορίας του Ged. Παλιό, καλό, βουτυράτο epic fantasy χωρίς υπερβολές και υπερπροσπάθεια. Το ευχαριστιέμαι απίστευτα και το βιβλίο το ρουφάω γρήγορα, μέσα σε 2 μέρες σχεδόν το τελείωσα. Πολύ καλό, με αρέ πολύ, μου είχε λείψει περισσότερο από όσο είχα καταλάβει το fantasy στην λογοτεχνία, χαίρομαι που γύρισα στο είδος σχεδόν μετά από 3 χρόνια. Στάνταρ θα την συνεχίσω. 

  • Like 7
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

  • 4 weeks later...

Ξαναδιάβασα ένα παλαιότερο βιβλίο του Γιούκιο Μισιίμα το "Ο ήχος των Κυμάτων" που είχε κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Καστανιώτη...

 

Ο ήχος των κυμάτων είναι μία από τις πρώιμες δουλειές του συγγραφέα(που το πραγματικό του όνομα ήταν Κιμιτάκε Χιραόκα)ουσιατικά το τρίτο του βιβλίο που έγραψε σε ηλικία 26 χρονών και εκδόθηκε το 1954.Μετά απο ένα ταξίδι του στην Ελλάδα που πάντα θαύμαζε το 1952, γράφει αυτή το βιβλίο το οποίο έχει επηρεαστεί απο την ιστορία των Δάφνις και Χλόη...
Έτσι εδώ σε ένα ψαροχώρι της μεταπολεμικής Ιαπωνίας  το νησί Ούτα - Τζίμα,έχουμε δύο νέα παιδιά που ανακαλύπτουν τα πρώτα σκιρτήματα του έρωτα..Τον Σίντζι που δουλέυει σκληρά ώς ψαράς για να βοηθάει τη χήρα μητέρα του και τον μικρότερο αδελφό του(ενώ ονειρεύεται να αποκτήσει κάποτε το δικό του καράβι)και της Χατσούε μιάς δύτριας και κόρης του πλούσιου πλοιοκτήτη του νησιού Τερουκίτσι Μιγιάτα...Ο οποίος θα υιοθετήσει τον άντρα που θα παντρευτεί την κόρη του(σύμφωνα με την Ιαπωνική παράδοση)πράγμα που δίνει ελπίδες στα δύο νέα παιδιά...
Ο Τερουκίτσι όμως προορίζει την κόρη του για έναν άλλο γόνο πλούσιας οικογένειας τον Γιασούο Καουαμότο και φίλο του Σίντζι ο οποίος επιθυμεί και εκείνος τη Χατσούε. Η άφιξη στο νησί της κόρης του φαροφύλακα της Τσιγιόκο, δυσκολεύει ακόμα περισσότερο τη κατάσταση,αφού η ίδια κρυφά ερωτευμένη με τον Σίντζι,όταν τον βλέπει να κυκλοφορεί με τη Χατσούε χρησιμοποιεί τον Γιασούο για να διαδώσει τις φήμες σχετικά με την παρθενιά της Χατσούε και με ποιόν την έχει πάρει(Σίντζι)ενώ τα παιδιά δεν έχουν κάνει έρωτα είτε απο σεβασμό του Σίντζι στη Χατσούε,είτε απο απειρία και των δύο...
Φυσικά αυτό θα προκαλέσει την οργή του πατέρα της Χατσούε που απαγορεύει στη κόρη του να συναναστρέφεται με το Σίντζι και ουσιαστικά τη "φυλακίζει" στο ίδιο της το σπίτι...Εκείνη θα στέλνει γράμματα στον Σίντζι μέσω ενός φίλου του και συνάδελφου στο ψάρεμα...Θα καταφέρει ο έρωτας των παιδιών να επιβιώσει μέσα απο όλες τις δυσκολίες που παρουσιάζονται;;Η κλειστή κοινωνία του νησιού θα σταθεί σύμμαχος ή αντίπαλος απέναντι στα δύο νέα παιδιά που το μόνο τους "έγκλημα" είναι ότι ερωτεύτηκαν;;;

 

Μακρυά απο τα θέματα που απασχολούσαν τον συγγραφέα στις περισσότερες δουλειές του(ομορφιά και θάνατος) και σίγουρα όχι μία απο τις καλύτερες(ειδικά σαν τις μετέπειτα)δουλειές του χωρίς όμως αυτό να αφαιρεί τίποτα απο την εξαιρετική γραφή του συγγραφέα,εδώ δεν έχουμε να κάνουμε μόνο με μία απλή ιστορία αγάπης,ενός δράματος ή με την ιαπωνική έκδοση του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας...Έιναι ένας ύμνος στη νεανική αγάπη που δεν γνωρίζει όρια,δυσκολίες,και απαγορεύσεις...Η αγάπη των δύο νέων πολλές φορές μέσα στο κείμενο παραλληλίζεται με τα στοιχεία της φύσεως,τη θάλασσα,τη καταιγίδα,τον λαμπρό ήλιο όλα ανάλογα με τις καταστάσεις που βιώνουν...Όλοζώντανες περιγραφές του νησιού και των τοπίων,γραφή γεμάτη λυρισμό και ποίηση,ο συγγραφέας βάζει τον αναγνώστη μέσα στον εξωτερικό αλλά και εσωτερικό κόσμο των ηρώων του,αποφεύγοντας τα "κλισέ"μιας τυπικής ιστορίας καταδικασμένου έρωτα...Πολύ καλή η μετάφραση απο την εξαιρετική Γιούρι Κοβαλένκο.
 

  • Like 9
Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...

Τελείωσα την ανάγνωση ενός ελληνικού fantasy βιβλίου, το Εντγκαρ Χέβενσκαρ "Η Επανάσταση" του Σπύρου Παπαλέξη, το οποίο είναι το δεύτερο μέρος της σειράς και λέω να πιάσω λίγο τον Βασιλιά μετά και το "Νυχτερινή Βάρδια"

  • Like 9
Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...

Τελειώνω το "Νυχτερινή Βάρδια" του Stephen King! Είπα να ξεκινήσω να διαβάζω τα βιβλία του, μιας και δεν είχα ασχοληθεί ποτέ στο παρελθόν (καλά ντε, μην βαράτε!) και τα πιάνω με χρονολογική σειρά... 

 

DA43DD5E2D3878FE1A448E3AD8DE7D4A.thumb.jpg.a9525f69fbf79c89c21fcee70c1066d1.jpg

  • Like 9
Link to comment
Share on other sites

Διάβασε το Κοράκι! Διάβασε το Κοράκι! Διάβασε το Κοράκι! Διάβασε το Κοράκι! Διάβασε το Κοράκι! Διάβασε το Κοράκι! Διάβασε το Κοράκι!

 

Το καλύτερο βιβλιό του King που έχω διαβάσει. Με άθλια μετάφραση τίτλου, καθώς το πρωτότυπο είναι The Stand. Αλλά, υπέροχο βιβλίο!

  • Like 9
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

2 hours ago, Dredd said:

Διάβασε το Κοράκι! Διάβασε το Κοράκι! Διάβασε το Κοράκι! Διάβασε το Κοράκι! Διάβασε το Κοράκι! Διάβασε το Κοράκι! Διάβασε το Κοράκι!

 

Το καλύτερο βιβλιό του King που έχω διαβάσει. Με άθλια μετάφραση τίτλου, καθώς το πρωτότυπο είναι The Stand. Αλλά, υπέροχο βιβλίο!

 

@Dredd ξεκίνησα πριν κάμποσο καιρό και έχω βάλει πλάνο για 1 άντε 2 βιβλία του King τον μήνα! Εννοείται ότι όλα αυτά που θεωρούνται "essential" θα διαβαστούν!

  • Like 8
Link to comment
Share on other sites

  • 3 weeks later...

Διάβασα το City on Fire του Garth Risk Hallberg. Το έχω από όταν βγήκε (το 2015 νομίζω) και φέτος τόλμησα να το ξεκινήσω γιατι μ' έπιασε όρεξη να διαβάσω μεγάλα βιβλία. Τελικά δεν άξιζε. Μεγάλη παγίδα το βιβλίο. Ξεκινάει καλά και μετά τις 300-400 σελίδες κάθε κεφάλαιο και χειρότερα μέχρι να φτάσεις στο τελευταίο μέρος που είναι ένας αχταρμάς με τις κοσμοθεωρίες του συγγραφέα. Μέχρι τη μέση είναι μια περίπου ερασιτεχνική μορφή βιβλίων του Jοnathan Franzen και από εκεί και μετά δεν ξέρω τι είναι. Μπήκε στο τριπάκι ο συγγραφέας να κάνει κάτι μεγάλο και τολμηρό για να αναγνωριστεί και να είναι στην κατηγορία των μεγάλων αλλά δε μπορείς να κάνεις κάτι τέτοιο στο πρώτο σου βιβλίο. Χρειάζεται μεγάλη ικανότητα και εξάσκηση πρώτα. Δε μιλάμε για 400-500 σελίδες, μιλάμε για 900. Σκέτη ταλαιπωρία ήταν από ένα σημείο και μετά. Στην αρχή έχει ωραία προσέγγιση των χαρακτήρων και της πλοκής και πολύ πετυχημένη γραφή αλλά μετά του ξεφεύγει πάρα πολύ το μήκος που έχει προσπαθήσει και χάνει τα πάντα στην προσπάθειά του να φανεί ότι έχει φιλοδοξίες ως συγγραφέας. Απορώ πως κάποιος επιμελητής δεν προσπάθησε να τον συμμορφώσει. Αν δεν είχε παιχτεί τέτοιο οικονομικό και δημοσιογραφικό παιχνίδι ίσως να είχε περάσει απαρατήρητο. (Υποτίθεται έγινε bid war και εκδοτκός οίκος πλήρωσε 2 εκ. και βούιξαν όλα τα media για τον νέο ανερχόμενο συγγραφέα διάνοια. Τίποτα. Όποιος ενδιαφέρεται, αυτό που πήγε να κάνει ο Hallberg το κάνει ο Franzen με 100% απόλυτη επιτυχία στα The Corrections και Freedom.)

  • Like 5
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

"Ούτε μιά φορά δεν μου έχει περάσει από το μυαλό πώς θα πεθάνω" είπε "Δεν μπορώ να το σκεφτώ.Εδώ δεν ξέρω καλά καλά πώς να ζήσω.."

 

Στο βιβλίο του Μετά το σεισμό ο διασημότερος Ιάπωνας συγγραφέας στη δύση Χαρούκι Μουρακάμι ακολουθεί το γνωστό του μοτίβο όπου η πραγματικότητα παντρεύεται με τη φαντασία.
Μέσα σε 6 ιστορίες όπου ο μοναδικός κοινός του παρανομαστής είναι ένας καταστροφικός σεισμός που συμβαίνει στο Κόμπε ο Μουρακάμι ξετυλίγει 6 διαφορετικές ανθρώπινες καταστάσεις.

 

45a1af4d3ec4f8d2d676fbaa752eb56b.thumb.jpg.0b97af603715dd195426911f00b9399b.jpg

 

Στη πρώτη ιστορία "Ούφο στο Κουσίρο"έχουμε έναν άντρα που η γυναίκα του τον παρατάει αμέσως μετά τον σεισμό στο Κόμπε(όπου ζεί η οικογενειά της)ενώ ο ίδιος αποφασίζει να μεταφέρει ένα πακέτο
που του εμπιστεύεται ένας συνάδελφος του από τη δουλειά στο Κουσίρο,του Χοκάιντο.Εκεί θα γνωρίσει δύο γυναίκες τη Σιμάο και την Κέικο,ενώ προσπαθεί να μαζέψει τα κομμάτια του..

 

Στη δεύτερη ιστορία "Τοπίο με σίδερο ρούχων" βλέπουμε τη σχέση ανάμεσα σε ένα ζευγάρι (τον Κεισούκε και τη Τζούνκο) και τον μεσήλικα Μιγιάκε που του αρέσει να ανάβει φωτιές στη παραλία ειδικά τις ημέρες του χειμώνα...Ίσως όμως υπάρχουν περισσότερα κοινά που δένουν τη Τζούνκο και τον Μιγιάκε απ'όσο φαίνεται....

Στη τρίτη ιστορία "Όλα τα παιδιά του Θεού μπορούν να χορέψουν" ένας νεαρός άντρας ο Γιοσίγια ο οποίος ακολουθεί μία έκλυτη ζωή και στα 25 του ζεί ακόμα με την απελευθερωμένη αλλά βαθιά θρησκευόμενη μητέρα του(αφού δεν γνώρισε ποτέ τον πραγματικό του πατέρα),παρακολουθεί στα κρυφά έναν άντρα που πιστεύει ότι είναι ο πατέρας που δεν γνώρισε.Έιναι όμως έτσι....

 

Μία γυναίκα η Σατσούκι η οποία είναι γιατρός στο επάγγελμα ταξιδεύει ώς την Ταυλάνδη για να ξεκουραστεί λίγο από το βαρύ φόρτο εργασίας της αλλά και να ανασυγκροτήσει τη ζωή της μετά από έναν αποτυχημένο γάμο..Εκεί θα γνωρίσει τον Ταυλανδέζο οδηγό της τον Νίμιτ ο οποίος θα της δώσει κάποια μαθήματα ζωής..Αυτό πραγματεύεται η τέταρτη ιστορία με τίτλο "Ταυλάνδη"

 

"Σούπερ βάτραχος σώζει το Τόκιο" είναι ο τίτλος της πέμπτης ιστορίας όπου ένας άντρας συναντά την έκπληξη της ζωής του όταν αντικρύζει έναν τεράστιο βάτραχο στο μικρό του διαμέρισμα που του ζητά την βοηθειά του ώστε να αντιμετωπίσει το τεράστιο σκουλίκι που θα προκαλέσει έναν πολύ μεγάλο σεισμό στο Τόκιο(μεγαλύτερο και από του Κόμπε)το πρωινό της 18ης Φεβρουαρίου...Έιναι όμως πραγματικά έτσι;;Αυτή είναι και η καλύτερη ίσως ιστορία του βιβλίου όπου δεν υπάρχει διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στη φαντασία και πραγματικότητα(γνώριμο χαρακτηριστικό της γραφής του Μουρακάμι)

 

Το βιβλίο κλεινει με την ιστορία "Μελόπιτα" όπου ένας άντρας ο Τζουνπέι διηγείται παραμύθια στη μικρή κορούλα της γυναίκας που αγάπησε την Σαγιόκο πρίν την κερδίσει ο καλύτερος του φίλος ο Τακατσούκι...Ανομολόγητοι έρωτες και όνειρα που δεν πραγματοποιήθηκαν στις καθημερινές ζωές των ανθρώπων που δεν μοιάζουν τόσο παραμυθένιες....

 

Ο συγγραφέας περιγράφει τις ζωές όλων αυτών των ανθρώπων χρησιμοποιώντας ολοζώντανες εικόνες που παρουσιάζονται μπροστά στα μάτια του αναγνώστη σαν να βλέπει κινηματογραφική ταινία(άλλο χαρακτηριστικό της γραφής του Μουρακάμι)δείχνοντας πόσο καλός αφηγητής είναι ο συγγραφέας,ενώ οι περισσότερες απο αυτές μου έδωσαν την εντύπωση ότι αποτελούν προσωπικά του βιώματα...Ιστορίες απλών ανθρώπων που εμπλουτίζονται με δόσεις σουρεαλισμού και ερωτισμού,ακροβατώντας στα όρια της φαντασίας και της πραγματικότητας...Ένα ακόμα ταξίδι στο κόσμο των συναισθημάτων και των κρυφών επιθυμιών με οδηγό τον πολυτάλαντο Μουρακάμι.Διαβάζεται γρήγορα και ευχάριστα.
 

  • Like 5
Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...

arts_books1-1_20070704.thumb.jpg.5d2ff9c6fb7e1125ebbcfc9515193270.jpg

Το Μπλέιζ είναι ένα μυθιστόρημα που ο Στήβεν Κίνγκ έγραψε το μακρινό 1973 την εποχή που έγραφε επίσης με το ψευδόνυμο Ρίτσαρντ Μπάκμαν(σύμφωνα με την εισαγωγή του βιβλίου αυτό γίνονταν από το 1966-1973.Τα βιβλία του σαν Μπάκμαν κυκλοφόρησαν από τα τέλη της δεκαετίας του '70)Για λόγους άγνωστους ο Κίνγκ θεώρησε ότι η ιστορία δεν ήταν καλή(το ίδιο βέβαια νόμιζε και για το επόμενο έργο του την Κάρυ την επόμενη χρονιά)και δεν το έστειλε πουθενά για δημοσίευση..
Το ανακάλυψε το 2007 στη βιβλιοθήκη του Μέιν και ξαναδιαβάζοντας(κάνοντας τις απαραίτητες προσθήκες και διορθώσεις)αποφάσισε να το κυκλοφορήσει σαν ένα posthumous βιβλίο του Mπάκμαν(όπως και το Regulators-οι ρυθμιστές)κάνοντας ακόμα ένα δώρο στους αμέτρητους θαυμαστές του σε ολόκληρο τον κόσμο...
Η υπόθεση έχει ως εξής: Ο Μπλέιζ ένας αγαθός γίγαντας μεγαλωμένος σε μία κοινωνία που του έχει φερθεί βάναυσα από την παιδική του κιόλας ηλικία,μπαινοβγαίνοντας στα αναμορφωτήρια και τις φυλακές,αποφασίζει να πραγματοποιήσει το σχέδιο που είχε καταστρώσει ο απατεωνίσκος φίλος του Τζόρτζ(ο οποίος όμως έχει πεθάνει και συνεχίζει να "συμβουλέυει"τον Μπλέιζ μέσα στο..μυαλό του)και να απαγάγει ένα μωρό μίας πλούσιας οικογένειας για να ζητήσει μετά λύτρα...Το σχέδιο όμως ξεφεύγει όταν αφού το πραγματοποιήσει ο Μπλέιζ αρχίζει να αγαπά το μωρό σαν να ήταν δικό του,χωρίς να ακούει ούτε τις προειδοποιήσεις του Τζόρτζ,ούτε να υπολογίζει έναν πράκτορα του FBI που βρίσκεται στο κατόπι του...

 

Μία απολαυστική ιστορία γεμάτη αγωνία,σασπένς και ολοζώντανες περιγραφές 100% με τον Κινγκικό τρόπο που ξέρουμε και αγαπάμε.Ζείς την ένταση στο πετσί σου σε κάθε σελίδα του βιβλίου,ενώ σου είναι αδύνατον να μην συμπαθήσεις το μεγαλύτερο ίσως θύμα της ιστορίας που δεν είναι άλλος από τον ίδιο τον πρωταγωνιστή του βιβλίου τον Μπλέιζ ακόμα και αν ακολουθεί τον δρόμο της παρανομίας...Γραμμένο σε μία εποχή που ο συγγραφέας ξεχείλιζε από δημιουργικότητα και φαντασία,και προσαρμοσμένο σήμερα από  έναν ωριμότερο Κίνγκ έχουμε ακόμα ένα διαμάντι μέσα στη πολυάριθμη συλλογή βιβλίων του συγγραφέα που δεν θα αφήσει κανέναν ασυγκίνητο..

 

Το βιβλίο συνοδεύεται και από ένα μικρότερο διήγημα με τίτλο Ανάμνηση στο οποίο βασίστηκε αργότερα και το βιβλίο του Ντούμα Κι και το οποίο κυριολεκτικά με συγκλόνισε επίσης καθώς για εμένα περιγράφει και αποτυπώνει  τα δικά του συναισθήματα μετά το σοβαρό ατύχημα που είχε και ο ίδιος μερικά χρόνια πριν όταν τον χτύπησε φορτηγό...Η περιγραφή για το πώς συνθλίβονται τα κόκκαλα και οι σκέψεις που κάνει ο εγκέφαλος εκείνη τη στιγμή(όσο μπορεί να σκεφτεί εκείνη την ώρα τέλος πάντων)είναι σοκαριστική και για μιά ακόμα φορά ο συγγραφέας δίνει μαθήματα αφήγησης,συγγραφικής μαεστρίας και ικανότητας.Ένα πραγματικά αριστουργηματικό και συγκλονιστικό βιβλίο από τον μεγαλύτερο ίσως συγγραφέα της εποχής μας.
 

  • Like 6
Link to comment
Share on other sites

  • 2 months later...

ΣΑΥΡΑ(TOKAGE)ΤΗΣ ΜΠΑΝΑΝΑ ΓΙΟΣΙΜΟΤΟ

 

Ελληνική έκδοση Mετάφραση:Ερρίκος Μπαρτζινόπουλος Εκδόσεις:Καστανιώτη

 

"Οι αναμνήσεις είναι ενέργεια,και αν δεν έχουν χαθεί,τότε διατηρούνται και σε βασανίζουν.."

 

740504.thumb.jpg.2882d74db7326efcae38a6799b4e8b16.jpg20471778_1321849727912653_1497607118_n.thumb.jpg.b2fdf504fae52a90fa3d2f8d1315e461.jpg

 

Η Μπανάνα Γιοσιμότο(λογοτεχνικό ψευδώνυμο της Μαχόκο Γιοσιμότο) γεννημένη το 1964 στο Τόκιο της Ιαπωνίας θεωρείται εκπρόσωπος της νέας γενιάς λογοτεχνών της μεταπολεμικής Ιαπωνίας στο δρόμο που άνοιξαν συγγραφείς όπως οι Ριού και(ο πιο γνωστός) Χαρούκι Μουρακάμι,η Γιόκο Ογκάουα κ.α. Μακρυά από το λεγόμενο κλασσικό ύφος παλαιότερων και σπουδαίων λογοτεχνών όπως οι Μισίμα,Τανιζάκι,Καουαμπάτα και Όε η Γιοσιμότο θεωρείται πιό δυτικοποιημένη αφού τα βιβλία της έχουν μεταφραστεί στις περισσότερες χώρες του κόσμου και έχουν αγαπηθεί από χιλιάδες αναγνώστες σε όλο το κόσμο...Οι ιστορίες της έχουν για πρωταγωνιστές νέους ανθρώπους(κυρίως κοπέλες)ανεξάρτητους και δυναμικούς,που προσπαθούν να αντεπεξέλθουν στις δυσκολίες της καθημερινότητας και παράλληλα να βρουν τη δύναμη να δώσουν ένα νέο νόημα στη ζωή τους...

 

Σε αυτήν εδώ τη συλλογή των 6 ιστοριών η συγγραφέας του(πολύ πετυχημένου και στη δύση) Kitchen,πραγματεύεται τα αγαπημένα της θέματα,τη ζωή,το θάνατο καθώς και τις πληγές που αφήνει πίσω του το παρελθόν..
Στην πρώτη ιστορία με τίτλο Νιόπαντρος,ένας άντρας πρόσφατα παντρεμένος,νιώθει παγιδευμένος μέσα στη τελειότητα της γυναίκας του και τη μονότονη καθημερινότητα του.Η γνωριμία του στο τραίνο με μια μυστηριώδη γυναίκα(στην αρχή έχει τη μορφή ενός ρακένδυτου γέρου!!)θα τον κάνει να αναθεωρήσει την άποψη που είχε μέχρι τότε για τη ζωή...

 

Στη δεύτερη ιστορία Σαύρα(από όπου και ο τίτλος του βιβλίου)έχουμε ένα ζευγάρι που στο παρελθών έζησε ξεχωριστά μια τραυματική εμπειρία που έχει αφήσει ανεξήτιλα τα σημάδια επάνω τους,και έχει καθορίσει τη μετέπειτα προσωπική και επαγγελματική τους πορεία(με κοινό γνώμονα τη βοήθεια σε όσους την έχουν ανάγκη).Μέσα από τις εξομολογήσεις τους ο ένας στον άλλο προσπαθούν να βρουν τη λύτρωση της ψυχής τους...
Στο Κοχλίας το ραντεβού ενός συγγραφέα με την κοπέλα σε ένα άδειο cafe τους κάνει να καταλάβουν ότι αν και διαφορετικοί αποτελούν ένα πανάρχαιο,αρχέτυπο ζευγάρι σαν το χορό δύο συντονισμένων ψυχών...

 

Στη τέταρτη ιστορία Ονειρεύτηκα Κιμτσί έχουμε τη σχέση μιας κοπέλας με έναν παντρεμένο(που αργότερα γίνεται σύζυγός της)..Όλες οι σκέψεις της,οι προσδοκίες,οι αγωνίες και οι ενοχές μαζί ανακατωμένες καθορίζουν το παρών και το μέλλον της...Ενώ στο βάθος φαίνεται ένα αμυδρό φως ελπίδας...
Στο Αίμα και νερό η συγγραφέας γράφει για τις προσπάθειες μιας νέας κοπέλας μεγαλωμένης σε ένα χωριό κάποιας θρησκευτικής αίρεσης που προσηλυτίστηκαν οι γονείς της όταν εκείνη ήταν ακόμα μικρή,να επιβιώσει στη μεγαλούπολη του Τόκιο πουλώντας τα φυλακτά που κατασκευάζει ο φίλος της και παράλληλα την ανάγκη για επαναπροσδιόρηση της ζωής της...

 

Η συλλογή κλείνει με το Μια παράξενη ιστορία από την ακροποταμιά στην οποία μία γυναίκα που έχει ζήσει σεξουαλικά ελεύθερα τη ζωή της στο παρελθόν,προσπαθεί να βρει το νόημα της ευτυχίας σε μία απλή καθημερινότητα και παράλληλα να ξεφύγει από τα φαντάσματα του παρελθόντος...Στη πορεία θα ανακαλύψει ότι αυτό δεν είναι τόσο εύκολο όσο ακούγεται και επίσης ότι τα πράγματα που μας γέμιζαν στο παρελθόν,πόσο ασήμαντα μπορούν να μας φαίνονται στο μέλλον...Η αποκάλυψη της αλήθειας δεν αποκαλύπτει μόνο ενοχές αλλά μπορεί να λυτρώσει επίσης...

 

Έξι διηγήματα που ακροβατούν ανάμεσα στα όρια φαντασίας και πραγματικότητας,έξι ζευγάρια νέων ανθρώπων με τις πληγές του παρελθόντος ακόμα ανοικτές(κοινό στοιχείο σε όλες τις ιστορίες της συλλογής)ανταμώνουν για πρώτη φορά με την ελπίδα και βρίσκουν νόημα στις περίπλοκες υπάρξεις τους...
 

  • Like 4
Link to comment
Share on other sites

Συνέχισα να διαβάζω μεγάλα βιβλία και μετά το City On Fire έπιασα το Infinite Jest του David Foster Wallace. Έχει πλάκα το ότι φαίνεται πόσο μου πήρε να το διαβάσω και από την ημερομηνία που έκανα το προηγούμενο πόστ. :lol:

 

9780316306058_p0_v2_s1200x630.thumb.jpg.187c9bf55c1da20ddc43da43bcfabc17.jpg

 

Αυτό που θεωρώ αριστουργηματικό στο Infinite Jest είναι το πόσο καλά παρατηρεί την ψυχολογία του ανθρώπου ο David Foster Wallace και με πόσo μεγάλη δεξιότητα μπορεί να την αποτυπώσει με τη γλώσσα. Το ότι έχει αυτήν την ικανότητα στον χειρισμό της γλώσσας νομίζω είναι αυτό που κάνει το βιβλίο από πάρα πολύ καλό σε άριστο. Πραγματικά εκεί που πιστεύεις ότι κάποια πράγματα δε γίνεται να εκφραστούν με λόγια, συνειδητοποιείς ότι ο Wallace το κάνει.

 

Σκέφτομαι λίγο εάν αξίζει κάποιος να το διαβάσει όντως. Για να πω την αλήθεια εμένα με κράτησε το ενδιαφέρον μου για συγκεκριμένους χαρακτήρες ή καταστάσεις. Αν δεν έβρισκα προσωπικό ενδιαφέρον σε κάποια πράγματα στην ιστορία λογικά θα το συνέχιζα σαν αγγαρεία ή δε θα το συνέχιζα καθόλου. Κάτι που νομίζω ισχύει για όλα τα βιβλία :lol: Σίγουρα όμως αξίζει κάποιος να διαβάσει τον τρόπο με τον οποίο αφηγείται κάποια πράγματα.

 

Το μεγαλύτερο αστείο της υπόθεσης μάλλον ήταν ότι στο τέλος δεν κλείνει ούτε μία πλοκή και έχει και άπειρες. :lol: Κορυφαίο ότι το κατάφερε αυτό σε 1000+ σελίδες. Πραγματικά είναι αξιοθαύμαστο το πως όλα μένουν στον αέρα. Αν κάποιος θέλει έστω και λίγο κλείσιμο σε κάποια πράγματα καλύτερα να μην το προσπαθήσει καν. Παραδόξως δε με ενόχλησε καθόλου αυτό. Ίσως γιατί είναι στη φύση της αφήγησής του γενικότερα οπότε συνηθίζεις να διαβάζεις αλλιώς μέχρι το τέλος. 

 

 

Είχα σκοπό να συνεχίσω τις μεγάλες αναγνώσεις με το Jerusalem του Alan Moore αλλά ίσως πάει λίγο παρακάτω γιατί μπήκα στον πειρασμό και πήρα άλλα τρία του David Foster Wallace. Σημαντικά μικρότερα βέβαια οπότε ίσως τα ξεπετάξω σχετικά γρήγορα και συνεχίσω μετά το "project" μου.

Edited by Kaizoku
  • Like 6
Link to comment
Share on other sites

  • 4 months later...

Έλλειψη σχετικού θέματος, το βάζω εδώ.

 

H anubis έφτιαξε ένα νέο σάιτ αφιερωμένο στον κόσμο του Dune, με αφορμή την νέα ταινία του Βιλνέβ, η οποία θα βγει τον Δεκέμβρη στην χώρα μας.

 

https://dune.gr

 

Επίσης, θα (ξανά-μανά) επανακυκλοφορήσει τα πρώτα 3 βιβλία με νέα εξώφυλλα. Το newsletter υπόσχεται και άλλες εκπλήξεις, οι οποίες ελπίζω να περιλαμβάνουν και την έκδοση των βιβλίων που δεν έχει βγάλει μέχρι στιγμής.

  • Like 5
Link to comment
Share on other sites

Τελείωσα σήμερα αυτό και ξεκίνησα να βλέπω τη σειρά. Δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίασε ιδιαίτερα, εκτός από την πρώτη ιστορία που είχε φοβερή ατμόσφαιρα, αλλά όχι τίποτα τρομερό από άποψη pay-off. Η «και καλά» σύνδεση των ιστοριών δε μου δούλεψε καθόλου.

A1TU5GEYM8L.jpg

  • Like 5
Link to comment
Share on other sites

  • 1 month later...

Η Ανούμπις το έχει πάρει ζεστά το θέμα και εξέδωσε με νέα εξώφυλλα και τα επόμενα 3 βιβλία της σειράς, τα Ο Θεϊκός Αυτοκράτορας του Ντιουν, Οι Αιρετικοί του Ντιουν και το Η Αδελφότητα του Ντιουν.

 

Σαφώς και είναι μια καλή ευκαιρία για τους νέους αναγνώστες να ξεκινήσουν να διαβάζουν, μιας και όπως φαίνεται, δεν θα έχουν να ανησυχούν για εξαντλημένους τόμους στο εγγύς μέλλον. :) 

Edited by GreekComicFan
  • Like 5
Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...

Έβγαλαν σε επανέκδοση και τον Οίκο των Ατρείδων. Καιρό έχω να δω την Anubis να παίρνει βγάζει τόσα πολλά βιβλία ταυτόχρονα, έστω και αν τα περισσότερα είναι επανεκδόσεις.

  • Like 4
Link to comment
Share on other sites

  • kabuki changed the title to Τι διάβασα τελευταία (βιβλία)
  • Dredd changed the title to Νέα, παρουσιάσεις και εντυπώσεις από βιβλία.

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share

  • Recently Browsing   0 members

    • No registered users viewing this page.
×
×
  • Create New...