Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

I, Rene Tardi, Prisoner of War in Stalag IIB (Jacques Tardi)


Recommended Posts

I-Rene-Tardi-Stalag-IIB_Page_1-778x1024.jpeg  IRENETARDIPRISONERHC02__43425.1590517518.jpg  71+S5oWUviL.jpg

 

Τελευταίο πόνημα του μεγάλου Ζακ Ταρντί ( Goddamn this War!, Η Πρηνής Θέση του Σκοπευτή, Το Μελαγχολικό Κομμάτι της Δυτικής Ακτής, Ομίχλη στην Γέφυρα του Τόλμπιακ κ.α.), ενός από τους προσωπικά αγαπημένους μου κομίστες, είναι το πολύ προσωπικό I, Rene Tardi, Prisoner of War in Stalag IIB. Όπως περιγράφει και ο τίτλος, ο Ζακ παίρνει αφηγήσεις του πατέρα του ανά τα χρόνια και συνθέτει το ψηφιδωτό της εμπειρίας του από τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Ξεκινά από τον νεανικό ενθουσιασμό του 20χρονου Ρενέ που μπαίνει εθελοντικά στον -ανίκητο αλλά με εξοπλισμό του 1915- γαλλικό στρατό το 1939. Περνά από την βραχεία θητεία του ως χειριστής πολυβόλου στα γαλλικά τεθωρακισμένα και καταλήγει στην αιχμαλώτιση του και την μεταφορά του ως PoW στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Stalag IIB  στην Πομερανία. 

 

Το πολύ μεγάλο αυτό κόμικ πήρε στον Ταρντί πάνω από 3 χρόνια για να ολοκληρώσει (χρόνος που μου φάνηκε και σχετικά λίγος δεδομένης της ηλικίας του και της πολιτικής του δραστηριότητας στην Γαλλία που του τρώει αρκετό χρόνο) και χωρίζεται σε τρεις τόμους, εκ των οποίων ο πρώτος εκδόθηκε ταυτόχρονα στα αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά το 2018 και είναι αυτός που μέχρι στιγμής έχω διαβάσει. Δεν θα μπω στην διαδικασία να εκθειάσω το έργο ή να βυθιστώ σε πληροφορίες περί ιστορικής ακρίβειας και λεπτομέρειας γιατί ο τόμος (και υποθέτω και οι επόμενοι δύο) έχει αρκετές σελίδες προλόγου με αυτό το περιεχόμενο και μεταξύ μας δεν είναι αυτά που κράτησα διαβάζοντας το. 

 

81WYr6EzZXL.jpg  d70852ad51b6ae3165606ef31d98d343-1546509473.jpg  I-Rene-Tardi-Stalag_IIB_Book2-Tardi.jpeg 

 

Το συμπάθησα από την πρώτη στιγμή γιατί βγάζει από τα πρώτα καρέ αυτό τον χλευαστικό γλυκόπικρο αέρα που μόνο όσοι έζησαν δια ζώσης το όλο σκηνικό μπορούν να εκπέμψουν. Ανήκει σε αυτή την κατηγορία των πολεμικών έργων (είτε βιογραφιών, είτε ιστορικής φαντασίας, είτε μαρτυριών) που προσφέρουν την ρεαλιστικότερη δυνατή ματιά στο πως βίωσε ο εκάστοτε πρωταγωνιστής την κατάσταση. Κουνώντας το δάχτυλο στο Χόλιγουντ και γενικά στα μέινστριμ μίντια όσον αφορά την απεικόνιση του β' π.π., αποφεύγει απόλυτα να παίξει το χαρτί του άρρωστου ρομαντισμού του πολέμου. Ταυτόχρονα δεν μπαίνει στο τριπάκι να τα δείξει όλα μαύρα και άραχνα ανά πάσα ώρα και στιγμή, θυμίζοντας μας ότι στα στρατόπεδα συγκέντρωσης το χιούμορ υπήρχε και αποτελούσε βασικό όπλο αντεπίθεσης και συσπείρωσης των φυλακισμένων. Ενδεικτικά, ο Ρενέ περιγράφει πως σε κάθε μέτρημα των φυλακισμένων πρωί και βράδυ μπέρδευαν τους φύλακες με αποτέλεσμα να μετράνε ξανά και ξανά βγάζοντας άλλα αθροίσματα. Ακόμα και αν έτρωγαν ξύλο με μακριά λάστιχα και γκλοπ, ή ακόμα και αν έστεκαν για ώρες στο χιόνι, κάθε φορά έκαναν το ίδιο και γελούσαν με τους Γερμανούς που τσακώνονταν μεταξύ τους για το ποιος είναι ο πιο ανίκανος. 

 

Είναι ένα έργο λοιπόν που παρόλο την μαυρίλα που αναμενόμενα περιέχει έχει αστεία σημεία και έναν κυνικό Ρενέ που πετάει την μια ατάκα μετά την άλλη. Θυμίζει έντονα Σλουμπ και Ουδέν νεότερο από το Δυτικό Μέτωπο και αυτό αρκεί για να το εκτιμήσεις. Το σχέδιο είναι πιο άγριο από το σύνηθες του Ταρντί, επίτηδες ασπρόμαυρο με μόνο χρώμα το κόκκινο της ναζιστικής σημαίας και του αίματος. Κλασικό τρικ του Ταρντί που χρησιμοποιεί και αλλού (π.χ. στον εξολοθρευτή κατσαρίδων) και δημιουργεί μεγαλύτερη και αμεσότερη αντίθεση μεταξύ των εκάστοτε μεν και δε. Αυτό που διαφέρει από τα συνηθισμένα του είναι πως έχει μεγάλα μπαλονάκια με πάρα πολύ κείμενο, σίγουρα για να βάλει μέσα όλα όσα του περιέγραψε ο πατέρας του και να ενισχύσει τον βιωματικό χαρακτήρα του κόμικ. Παρόλα αυτά, έπιασα τον εαυτό μου σε αρκετές φάσεις να κουράζομαι με το πόσο έπρεπε να διαβάσω και εδώ πιστεύω ότι μπορούσε να κάνει και καλύτερη κατανομή μεταξύ σκίτσου-κειμένου, άλλωστε δεν είναι κανένας χθεσινός. 

 

PlancheA_228987.jpg  stalag2-p64.png  I-Rene-Tardi-Stalag-IIB_Page_96.jpeg

 

Το κόμικ έχει μια ξεχωριστή θέση στο μυαλό μου γιατί μια έκθεση που βρέθηκα κάποτε και βασίστηκε στην κυκλοφορία του, ήταν και ο λόγος που γνώρισα τον Ταρντί από κοντά. Περιττό να περιγράψω τον ενθουσιασμό μου, από το να τον ακούω να περιγράφει τεχνικές σχεδίου με σπαστά αγγλικά μέχρι να χαζεύω κάτι εκατοντάδες αυθεντικές σελίδες από κόμικ του. Στην έκθεση ήταν σχεδόν αυτούσια τα Α3 από το Rene Tardi και μερικά αντικείμενα του πατέρα του τα οποία εμφανίζονται στο κόμικ και χρονολογούνται από την περίοδο του πολέμου και συγκεκριμένα της φυλάκισης του (π.χ. ο ξύλινος πελεκάνος που κατασκεύασε στο Stalag IIB και υπήρχε σε σταντ στην έκθεση).  

 

Χαρακτηριστικό του κόμικ είναι η ιδέα του Ταρντί να συμπεριλάβει στα καρέ των εμπειριών του πατέρα του τον ίδιο όταν ήταν παιδί, σαν να ήταν εκεί όταν τα ζούσε. Πρακτικά σπάει τον τέταρτο τοίχο γιατί βάζει τον εαυτό του να πετάει διάφορα δηκτικά σχόλια στον πατέρα του και να συνδέει το μικρό Ζακ με τον αναγνώστη. Νομίζω για όσους γουστάρουν war literature αξίζει σίγουρα, παρά την - δικαιολογημένα - τσιμπημένη τιμή του. 

 

  • Like 9
  • Thanks 3
Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share

  • Recently Browsing   0 members

    • No registered users viewing this page.
×
×
  • Create New...