Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Τι είδα τελευταία (σειρές/ταινίες)


 Share

Recommended Posts

Book of Boba Fett,

Δεν το ξεκίνησα και με μεγάλη όρεξη, δεν είναι και απο τους χαρακτήρες που γουστάρω γενικότερα απο star wars, αδιάφορος

Πρώτο επεισόδιο και κάτι πάει να γίνει... δεύτερο εντάξει.. στο τρίτο λέω ενα wtf?

εντάξει δεν είναι κακό αλλά τον ενθουσιασμό του mandalorian να δω επεισόδιο κάθε εβδομάδα δεν τον έχω

 

Doom Patrol Season 02

Εντάξει στα γνωστά ποιοτικά στάνταρς, πολλά ναρκωτικά χαχα

αυτό που μου αρέσει είναι οτι είναι αρκετά ¨κομικ¨ σειρά, δεν προσπαθεί να δείξει αληθοφανής, θελεις γιγάντιο ρομποτ; παρτο! θες εγκέφαλο που μιλάει και είναι σουπερ κακός; παρε να έχεις χαχα

 

Cobra Kai S04

Πώρωση  .&-

Edited by gr8
  • Like 9
Link to comment
Share on other sites

  • 3 weeks later...

Τι είδα τον Γενάρη

 

Don't Look Up --> Ωραία κωμωδία. Μου άρεσε πολύ το τέλος της. 

 

The Witcher, 2η σεζόν  --> Σαφώς καλύτερη από τη πρώτη σεζόν, με πιο "κατανοητή" πλοκή για εμάς τους άσχετους που δεν έχουμε παίξει το παιχνίδι ή δεν έχουμε διαβάσει το βιβλίο. Πολλά + για το φινάλε! 

 

Arcane, 1η σεζόν --> ΕΠΟΣ. :wow: Επαναστατικό animation, άψογες ερμηνείες & ιστορία που σε κρατάει. Δεν έχω ασχοληθεί ποτέ με το LoL και δε περίμενα ποτέ να μου αρέσει τόσο. Ήταν μια ευχάριστη και απρόσμενη έκπληξη. Ανυπομονώ όσο δε πάει για τη δεύτερη σεζόν για να δω τι (καλό) μας έχουν ετοιμάσει. Τσεκάρετε και το επικό intro 

 

 

Shadow and Bone --> Σειρά Fantasy που βασίζεται σε μια σειρά βιβλίων της περασμένης δεκαετίας. Εν αντιθέσει με το Witcher, εδώ η πλοκή είναι πιο "στρωτή" και πιο εύκολη στο να την ακολουθήσεις, ακόμα και αν δεν έχεις διαβάσει τα βιβλία. Μου άρεσε, πέρασα καλά. Χάρηκα που είδα ξανά τον Ben Barnes, τον οποίο είχα χάσει μετά το  Punisher. 

 

Peacemaker --> Λοιπόν. Είναι η ιδέα μου ή κάθε καινούργια δουλειά του James Gunn είναι υποδεέστερη από τη προηγούμενη; Το Peacemaker δεν είναι κακό, απλά υπάρχει κάτι που του λείπει.

 

Το θετικά είναι: 

 

- Το intro

- Το γεγονός ότι δε παίρνει τον εαυτό του στα σοβαρά 

- Ο Vigilante

 

Αυτό που με ενοχλεί είναι ότι δε σου βγάζει την αίσθηση ότι είναι τοποθετημένη στο (όποιο) κινηματογραφικό σύμπαν της DC. Δηλαδή, μου βγάζει την αίσθηση ότι η σειρά λαμβάνει χώρα σε ένα δικό της σύμπαν. 

 

Επίσης, το καφρο χιούμορ του Gunn είναι παρόν εδώ και σε μεγάλες ποσότητες. Προσωπικά δε μου αρέσει, γιατί το θεωρώ λίγο cringe. Επίσης, μου τη σπάει που κάθε δεύτερη ατάκα έχει f-bomb και τα σχετικά υποκοριστικά. Δηλαδή κάπου ώπα. 

 

Το βλέπω ξεκάθαρα λόγω του Gunn. Ευελπιστώ να μας επιφυλάξει ένα ωραίο φινάλε!

 

 

Τώρα ξεκίνησα και το Dopesick. Μέχρι στιγμής είναι ενδιαφέρον! 

 

  • Like 9
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

Μιας και μόλις τελείωσε η σκούπα σε αρκετές σειρές:


 

Squid Game

 

Ε Π Ο Σ 

 

 

Άντε, τώρα ίσως δούμε κάποτε anime adaptation από το Battle Royale!!! Πραγματικά επάξια και ολόψυχα έγραψε ιστορία και του συγχωρώ το VIP ολίσθημα.

 

 

Casa De Papel

 

giphy.gif

 

Η πρώτη ιστορία, που ήταν ΟΝΤΩΣ Casa De Papel και κατ'όνομα, παραμένει τοπ. Το Sequel του, δηλαδή S3-4 πέφτει στου χαντάκι της επανάληψης, με μερικό αχρείαστο diversity και πολλούς νέους κακούς χαρακτήρες. Η έγκυος αστυνομικός είναι από τους χειρότερους villains ever made και το τέλος μετά από όλα αυτά σε κάνει να θες να αναφωνήσεις:

 

raptopoulos-marmita.gif

 

 

Don't Look Up

 

Μα όχι κοιτάξτε! Γράφει 10'''/10!!!

 

 

Druk / Another Round/ Άσπρο Πάτο

Ο Mads Mikkelsen και οι καμμένοι εκπαιδευτικοί φίλοι του επιχειρούν ένα διανοητικό πείραμα όπου ένας τρελός αμπελοφιλόσοφος είπε πως ένα ποτηράκι κρασάκι την ημέρα διαρκεί το ιδανικό ποσοστό αλκοόλ στο αίμα, καθαρίζοντας το διανοητικό ορίζοντα ευφραίνοντας το πνεύμα κι άλλα τέτοια. Φυσικά, η κατάσταση ΞΕΦΕΥΓΕΙ ΑΓΡΙΑ και... απολαύστε ένα πολύ δυνατό κοινωνικό δράμα!

 

 

Doom Patrol S3

 

Το πρώτο μισό του κύκλου με έκανε να θέλω να το παρατήσω, ειδικά στο επεισόδιο με τους κωλανθρώπους και τη Dead Patrol που ήταν Ο,ΤΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΕΧΩ ΔΕΙ ΑΠΟ DC. Αναρρώνει μετά τη μέση, αλλά στο σύνολό του, συναγωνίζεται στο πόσο κακιά ήταν η προηγούμενη σεζόν του DC Legends, αλλά ακόμα κι εκεί χάνει.

 

 

Jungle Cruise

Είχε περισσότερη φάση από ό,τι περίμενα, ευχάριστη περιπετειούλα, χωρίς να είναι κάτι ιδιαίτερο, χάρη στο σκηνοθέτη και τους πρωταγωνιστές. Γιατί σενάριο ουσιαστικά δεν υπήρχε για αυτό το Disneyland ride adaptation.

 

 

Αυτά τα λίγα, καλό μήνα να'χουμε μετά από έναν ΜΑΠΑ πρώτο μήνα της νέας χρονιάς!

 

:coffee:

  • Like 8
  • Thanks 2
Link to comment
Share on other sites

On 12/12/2021 at 12:45 ΠΜ, Lord Makro said:

Eίδα στο Netflix το φρέσκο "Summit of the Gods", γαλλικό animation βασισμένο στο ομώνυμο manga.

Πάρα πολύ καλό, και όπως είχε γράψει και ο @Phantom Duck παλιότερα, σου δίνει την αίσθηση ότι θα μπορούσε όντως να είναι αληθινή ιστορία :)

 

Το είδα κι εγώ μόλις τώρα. Μου άρεσε πολύ, εκτός από το τέλος που το άλλαξαν κομματάκι. το Είναι λογικό να μην χωρέσουν 5 τόμους μέσα σε 1,5 ώρα, όμως τσούλησε πολύ καλά. Έβαλαν τα σημαντικότερα σημεία κλειδιά μέσα, εντυπωσιάστηκα από αυτήν την άποψη. Στο τέλος όμως μου άφησε μία πικρίλα, επειδή το manga είχε μία από τις ικανοποιητικές καταλήξεις που θυμάμαι να έχω διαβάσει, ενώ εδώ το άφησαν στο φλου. Γράφω σε σπόιλερ συγκεκριμένα πώς ήταν το τέλος του manga

 

 

Spoiler

Σύντομη απάντηση: Διαβάστε από το κεφάλαιο 40 και μετά.

 

Αναλυτική απάντηση: Κατ' αρχάς ξεκινάει από λάθος αφετηρία. Στο manga δεν είχαν βρει το φιλμ εξ αρχής. Ήταν κάτι που έψαχναν όλοι απεγνωσμένα για να μάθουν την πραγματική ιστορία. Στην ταινία, ελέω χρόνου, δείχνει πως είχαν το φιλμ στη διάθεσή τους από την αρχή, κάτι που δεν βγάζει νόημα. Αν το είχαν, γιατί δεν το είχαν εμφανίσει;

 

Από εκεί και πέρα, για το τέλος. Ο Τζούτζι Χάμπου δείχνει πως όταν σώζει τον φωτογράφο, νιώθει πως εκπλήρωσε το χρέος που είχε προς τον προηγούμενο σύντροφό του. Είχε τύψεις παρ' όλο που δεν έκοψε ο ίδιος το σκοινί, και τώρα ξεπλήρωσε το χρέος του σώζοντας τον φωτογράφο. Όσο ήταν στη σκηνή, ο φωτογράφος για να του ανταποδώσει τη χάρη, του έδωσε κάποιες σταφίδες και λίγη σοκολάτα. Ο Χάμπου όντως καταφέρνει και φτάνει στην κορυφή του Έβερεστ σόλο, χειμώνα, χωρίς οξυγόνο. Όμως δεν επιστρέφει, η αποστολή φεύγει και ο φωτογράφος γυρνάει πίσω.

 

ΟΜΩΣ, στην ταινία έκοψαν τον αληθινό επίλογο. Το τελευταίο πλάνο που δείχνει πως ο φωτογράφος καταφέρνει να πάει στην κορυφή σόλο χωρίς οξυγόνο, υπάρχει και στο manga. Όμως είχαν περάσει αρκετοί μήνες και είχε φτάσει καλοκαίρι. Επέστρεψε για να μάθει αν τελικά ο Χάμπου έφτασε στην κορυφή. Τελικά τον βρήκε στο σημείο που είχε πεθάνει και ο Μάλορι, ο πρώτος που ανέβηκε στο Έβερεστ για τον οποίον έψαχναν το φιλμ. Δεν έβγαζε νόημα να ανέβαινε από εκεί, επομένως συμπεραίνει πως ο Χάμπου όντως έφτασε την κορυφή, και κατέβηκε από τη δύσκολη πλευρά για να βρει το φιλμ του Μάλορι και να πάρουν απαντήσεις. Τελικά το βρήκε το φιλμ, όμως πέθανε επειδή είχε χάσει χρόνο προκειμένου να σώσει τον φωτογράφο, αλλά και επειδή αρνήθηκε να φάει τις προμήθειες που του έδωσε. Ήθελε να το πάει πραγματικά σόλο μέχρι τέλους.

 

Ο φωτογράφος βλέποντάς τα αυτά, αντιλαμβάνεται πως πρέπει να επιβιώσει επειδή κουβαλάει όχι μόνο το βάρος της δικής του ζωής, αλλά έπρεπε να αποκαταστήσει τη φήμη του Χάμπου και να εμφανίσει το φιλμ του Μάλορι. Επιβιώνει χάρη στις σταφίδες & σοκολάτα, φτάνει πίσω, και εμφανίζει το φιλμ. Στο οποίο φιλμ εμφανίζεται ο Μάλορι στην κορυφή, κάτι που ακόμα δεν έχει επιβεβαιωθεί στην πραγματικότητα, όμως ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να αποκαλυφθεί στο μέλλον.

 

Edited by Phantom Duck
  • Like 5
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

Πολύ ωραία! Για να μην μπερδεύουμε πάντως τα πράγματα, πρόκειται καθαρά για μυθοπλασία, στην πραγματικότητα ο Μάλορι δεν έφτασε στην κορυφή.

Δεν θα μπορούσε να είχε περάσει το "second step" (για τους γνώστες του αντικειμένου ;) )

 

  • Like 5
Link to comment
Share on other sites

Ναι, η συγκεκριμένη απεικόνιση του Μάλορι ήταν όντως φανταστική και υποθετική. Το ωραίο της υπόθεσης είναι πως το βιβλίο πάνω στο οποίο βασίστηκε το manga (και κατ' επέκταση η ταινία) εκδόθηκε το 1998, δηλαδή έναν χρόνο πριν βρεθεί το πτώμα του Μάλορι. Και απ΄όσο γνωρίζω, ακόμα δεν έχει βρεθεί το σώμα του Ιρβάιν ούτε η κάμερα. Άρα σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής δεδομένα, το Summit of the Gods θα μπορούσε ακόμα να είναι «βασισμένο στην αληθινή ιστορία».

Edited by Phantom Duck
  • Like 5
  • Sad 1
Link to comment
Share on other sites

13 hours ago, Lord Makro said:

Πολύ ωραία! Για να μην μπερδεύουμε πάντως τα πράγματα, πρόκειται καθαρά για μυθοπλασία, στην πραγματικότητα ο Μάλορι δεν έφτασε στην κορυφή.

Δεν θα μπορούσε να είχε περάσει το "second step" (για τους γνώστες του αντικειμένου ;) )

 

 

Kάθισα και έψαξα λίγο την ιστορία μιας και μου φάνηκε αρκετά ενδιαφέρουσα. Αλήθεια, γιατί δεν θα μπορούσε να έχει περάσει το second step;

  • Like 4
Link to comment
Share on other sites

Για να ανέβει κανείς από τη βόρεια πλευρά του Εβερεστ (όπως η αποστολή την εποχή του Μάλορι) θα πρέπει να περάσει στο τέλος τα 3 "steps", κάθετα σημεία βράχου που χρειάζονται αναρρίχιση - σαν γιγάντια σκαλιά δηλαδή. Αντίστοιχα, στην κλασική πορεία από την νότια πλευρά, υπάρχει τo περίφημο "Hillary step". Από τα 3 αυτά πατήματα, το πιο δύσκολο είναι το 2ο, ένα τεράστιο λείο κομμάτι βράχου (40 μέτρα) το οποίο απ΄όσο έχω διαβάσει σε διάφορα βιβλία και αναλύσεις, ο Μάλορι δεν θα μπορούσε να ξεπεράσει, με τα μέσα και τις δυνατότητες της εποχής. Ακόμα και αν το περνούσε με κάποιον τρόπο, το οξυγόνο που είχε μαζί του (σε πρωτόγονου τύπου φιάλη) δεν θα επαρκούσε για να φτάσει στην κορυφή και να επιστρέψει. Άρα, το πιο πιθανό με τα δεδομένα που έχουμε είναι ότι οι δύο ορειβάτες έφτασαν κάπου εκεί, είδαν ότι δεν μπορούσαν να περάσουν και ξεκίνησαν να κατεβαίνουν, όταν και έπεσαν. Μετά την πρώτη επιτυχημένη ανάβαση της βόρειας πλευράς από τους Κινέζους, τοποθετήθηκε την δεκαετία του '70 μόνιμη σκάλα στο 2ο πάτημα, η οποία υπάρχει μέχρι και σήμερα!

 

  • Like 6
Link to comment
Share on other sites

53 minutes ago, Lord Makro said:

Για να ανέβει κανείς από τη βόρεια πλευρά του Εβερεστ (όπως η αποστολή την εποχή του Μάλορι) θα πρέπει να περάσει στο τέλος τα 3 "steps", κάθετα σημεία βράχου που χρειάζονται αναρρίχιση - σαν γιγάντια σκαλιά δηλαδή. Αντίστοιχα, στην κλασική πορεία από την νότια πλευρά, υπάρχει τo περίφημο "Hillary step". Από τα 3 αυτά πατήματα, το πιο δύσκολο είναι το 2ο, ένα τεράστιο λείο κομμάτι βράχου (40 μέτρα) το οποίο απ΄όσο έχω διαβάσει σε διάφορα βιβλία και αναλύσεις, ο Μάλορι δεν θα μπορούσε να ξεπεράσει, με τα μέσα και τις δυνατότητες της εποχής. Ακόμα και αν το περνούσε με κάποιον τρόπο, το οξυγόνο που είχε μαζί του (σε πρωτόγονου τύπου φιάλη) δεν θα επαρκούσε για να φτάσει στην κορυφή και να επιστρέψει. Άρα, το πιο πιθανό με τα δεδομένα που έχουμε είναι ότι οι δύο ορειβάτες έφτασαν κάπου εκεί, είδαν ότι δεν μπορούσαν να περάσουν και ξεκίνησαν να κατεβαίνουν, όταν και έπεσαν. Μετά την πρώτη επιτυχημένη ανάβαση της βόρειας πλευράς από τους Κινέζους, τοποθετήθηκε την δεκαετία του '70 μόνιμη σκάλα στο 2ο πάτημα, η οποία υπάρχει μέχρι και σήμερα!

 

 

Πολύ ενδιαφέροντα όλα αυτά. Για ποιό λόγο όμως λένε πως υπάρχει πιθανότητα και να τα κατάφεραν και να πέθαναν στην επιστροφή; Επίσης, πως γίνεται να άργησαν τόσο να βρουν το πτώμα του Μάλορι και να μην βρουν καθόλου του φίλου του;  Πιστεύεις πως αν έβρισκαν την κάμερα θα παίρναμε τις απαντήσεις που ψάχνουμε;

  • Like 4
Link to comment
Share on other sites

2 hours ago, Jim® said:

 

Πολύ ενδιαφέροντα όλα αυτά. Για ποιό λόγο όμως λένε πως υπάρχει πιθανότητα και να τα κατάφεραν και να πέθαναν στην επιστροφή; Επίσης, πως γίνεται να άργησαν τόσο να βρουν το πτώμα του Μάλορι και να μην βρουν καθόλου του φίλου του;  Πιστεύεις πως αν έβρισκαν την κάμερα θα παίρναμε τις απαντήσεις που ψάχνουμε;

 

Εντάξει, κουβέντα να γίνεται, θεωρητικά τα πάντα μπορούν να συμβούν. Στην πράξη όμως, όπως είχε πει και ο Conrad Anker (που βρήκε το πτώμα του Μάλορι), "possible, but highly improbable". Η λογική λέει ότι στο second step αποφάσισαν να επιστρέψουν (ήταν άρκετα έμπειροι ώστε να γνωρίζουν τα όρια των δυνατοτήτων τους) και σε κάποιο σημείο γλίστρησαν και έφυγαν... Μιλάμε για το 1924, και η πρώτη ανάβαση από εκεί έγινε το 1960 ενώ από το 1975 και μετά υπάρχει μόνιμη σκάλα στο second step!

 

Αν βρίσκετε ενδιαφέρον το θέμα, σας προτείνω το "The crystal horizon" του Reinhold Messner σχετικά με την πρώτη στα χρονικά σόλο (και χωρίς οξυγόνο) ανάβαση του Εβερεστ το 1980, ένα απίστευτο επίτευγμα. Την ανάβαση αυτή την έκανε από τη βόρεια πλευρά και στο βιβλίο αναφέρει και όλο το παρελθόν των προσπαθειών που έγιναν πριν.

 

Edited by Lord Makro
  • Like 6
Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...

Αυτό με το ελικόπτερο με πέθανε :lmao:

 

Σε άλλα νέα, είδα δύο καλές σειρές στο Netflix:

  • The Valhalla Murders: δεν είμαι πολύ φαν του σκανδιναβικού στιλ, αλλά 8 επεισόδια είναι μόνο, οπότε γιατί όχι. Σε όλη του τη διάρκεια είναι αυτό ακριβώς που μας έχουν συνηθίσει οι Βόρειοι, τουτέστιν serial killers, εντυπωσιακά παγωμένα τοπία, κατεστραμμένοι (αλλά όχι ιδιαίτερα γοητευτικοί) χαρακτήρες. Προφανώς περίμενα μια απρόσμενη (pun intended) ανατροπή, αλλά ήταν αρκετά καλά εκτελεσμένη, οπότε δεν χαλάστηκα με την έλλειψη πρωτοτυπίας. Σίγουρα καλοφτιαγμένη σειρά, αλλά δεν πιάνει μία μπροστά στους άλλους μεγάλους του αστυνομικού (κυρίως Βρετανούς και Αμερικανούς).
  • Collateral: επειδή μιλήσαμε για Βρετανούς το είδα όχι τίποτ' άλλο :prankster:. Ένας ντελιβεράς αφήνει την πίτσα, βγαίνει και τον πυροβολούν. Σε τέσσερα επεισόδια, χτίζεται μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία με κοινωνικές προεκτάσεις και καλές ερμηνείες. Ακριβώς το είδος του αστυνομικού που γουστάρω να βλέπω. Ρεαλισμός στην απεικόνιση της κοινωνίας, χαρακτήρες όλων των ηθικών αποχρώσεων, απουσία στρατο/αστυνομοκαυλίασης (συχνό φαινόμενο στις αμερικανικές παραγωγές). Την προτείνω σίγουρα σε όσους θέλουν κάτι σύντομο.
  • Like 6
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

Είδα Peacemaker. Deadpool απ'τα Lidl (με δόσεις Cobra Kai απ'τα Lidl). Κάκιστο χιούμορ, ανούσιες αναφορές, ατσούμπαλος διδακτισμός και ο Cena μάλλον θα πρέπει να αρκεστεί στο να ζητάει συγγνώμη από τους Κινέζους στα Κινεζικά επειδή είπε την Ταϊβάν χώρα. Η σειρά φαίνεται ξεκάθαρα να προσπαθεί να αντιγράψει την επιτυχία άλλων. Επίσης, 

Spoiler

η κεντρική ιδέα είναι σχεδόν ολόιδια με το Parasyte, το οποίο διάβασα πρόσφατα. Αυτό δεν το λέω για κακό, είναι μια δήλωση απλώς.

 

  • Like 8
Link to comment
Share on other sites

Για πρώτη φορά συμφωνώ με τον beefheart όσον αφορά τη κριτική για μία υπέρ ηρωική (;) σειρά ή ταινία. :prankster: Ψιλοδιασκεδαστικός ο Peacemaker, αλλά εν τέλει τίποτα το ιδιαίτερο. Τεμπέλικο σενάριο, διάλογοι γραμμένοι χωρίς ιδιαίτερη σκέψη, χλιαρές ερμηνείες. Μόνο ο Vigilante ξεχώρισε για μένα, ο οποίος, ναι, είναι μία ξεκάθαρη ξεπατικωτούρα του Deadpool της Marvel. Το καλύτερο στοιχείο της σειράς είναι το intro. Δείτε το με κατεβασμένο τον πήχη και θα περάσετε καλά. Όμως είναι η χειρότερη δουλεία του Gunn μακράν. 

  • Like 4
  • Haha 1
Link to comment
Share on other sites

1 hour ago, the comic guide said:

Το καλύτερο στοιχείο της σειράς είναι το intro.

Αυτό ακριβώς! Έζησα να δω αμερικανική σειρά με ένα κάρο Σκανδιναβούς ποζεράδες στο soundtrack. :lol: 

  • Haha 5
Link to comment
Share on other sites

  • 4 weeks later...

Μιας και εδώ είναι η οφίσιαλ ποπκορνογωνία, κάτι πολύ δυνατό:

 

 

Όπως είχε πει (περίπου) και ο Δερβενιώτης, τα requels είναι κατάρα και τα sequels συνήθως αρπαχτή.

 

..πάω να συνεχίσω τα imdb oscar badge challenges. :prankster:

Edited by The Fists Of Stan Lee
  • Like 3
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

Spider-man no way home. Παίζει να ειμαι κ ο μόνος αλλα προσωπικά η ταινία δεν μου  προσφέρε  κατι ξεχωριστό από τις δυο προηγούμενες ταινίες εκτός από τι νοσταλγική διάθεση που προσπαθεί να δώσει σε ενα πιο ενήλικο κοινό. Κατα τη γνώμη μου το καλύτερο εξακολουθεί να είναι  το δεύτερο του Ραιμι που είναι ταινια κ όχι   ένα όμορφο teen πανηγυρακι που μόλις τελειώσει το ξεχνάς. Πάντως το πρωταγωνιστικό ζευγαράκι θα μπορούσε να πάρει μερικά μαθήματα ηθοποιίας  από τους Μολινα, Νταφοε κλπ….

  • Like 3
  • Thanks 1
  • Sad 1
Link to comment
Share on other sites

  • 3 weeks later...

The jungle book-2016.  Μέρα της ανιψιάς κ κάτσαμε μαζι να απολαυσουμε ταινιες της Disney. Δύστυχος ο Τίγρις η μονη συμπαθης παρουσια χαλουσε τη μανεστρα στο σύστημα κ έπρεπέ να καεί στο πυρ το εξώτερο. Καθοδηγεί η ταινία χαλαρά κ επικίνδυνα.

 

Beαuty and the beast-2017. Είπαμε μέρα της ανιψιάς αλλά είκοσι λεπτά άντεξα αυτή τη βλακεία με το ατάλαντο να τραγουδάει κ ολας. Οπότε τη παραίτησα στην ανιψιά κ ειπα να δοκιμάσω το...

 

Guardians of the galaxy vol 2-2017. Τραγούδια αβέρτα, εξυπνάδες η μια πάνω στην άλλη...στα του διαλόγου, κλοτσοπατινάδα χωρίς όριο, Τραγούδια αβέρτα, εξυπνάδες η μια πάνω στην άλλη...στα του διαλόγου, κλοτσοπατινάδα χωρίς όριο, Τραγούδια αβέρτα, εξυπνάδες η μια πάνω στην άλλη...στα του διαλόγου, κλοτσοπατινάδα χωρίς όριο. Αυτο είναι η ταινία κ στη μέση ο  ατάλαντος Πρατ να βγαζει τα φράγκα της ζωής του. Την είδα με διαλείμματα...δεν έχανα κ τιποτά με το μόνο θετικό οτι μου θύμισε το Farscape αγαπημένη σειρά που λεω να τη ξαναδώ προτείνοντας  την ανεπιφύλακτα.

 

 

Edited by starman84
  • Like 6
Link to comment
Share on other sites

Τις τελευταίες μέρες με έπιασε η κινηματογραφική μεριά μου και είδα μερικές ταινίες. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες, απλά θα παραθέσω αυτές που μου φάνηκαν εξαιρετικές.

 

  • Inception: εντάξει, νομίζω είναι self-explanatory. Μου θύμισε για προφανείς λόγους και το "Όνειρο μιας Ζωής" του Ρόσα. Εντυπωσιάστηκα ιδιαίτερα με το κόνσεπτ και την εκτέλεση. Είναι από τα παραδείγματα που είχαν φοβερή ιδέα και την εκτέλεσαν εξαιρετικά κιόλας.
  • Mementο: γενικά με έκανε να νιώσω πολύ άβολα (με την καλή έννοια) γιατί δεν μπορώ να διανοηθώ να είμαι στη θέση αυτού του ανθρώπου.
  • Shutter Island: παρόμοια αισθήματα με το από πάνω, αλλά το setting ήταν αρκετά διαφορετικό και το ψυχοπλάκωμα ήταν μεγαλύτερο λόγω του climax.
  • The Sting: φανταστική ταινία, την διασκέδασα πάρα πολύ. Η πιο διασκεδαστική ταινία με con artists που έχω δει. Μου άρεσε πάρα πολύ και το old school στυλ.
  • The Night of the Hunter: αυτή είναι μάλλον η καλύτερη ταινία που είδα απ'όλες αυτές. Είναι μυστήριο και θεωρητικά ψυχολογικού τρόμου. Είναι και ασπρόμαυρο film, οπότε έχει πολύ επιβλητικά σκηνικά. Η δουλειά στην ταινία ήταν τρομερή, από τη σκηνοθεσία μέχρι τον φωτισμό, από την πλοκή μέχρι το πως κατάφεραν να κάνουν την παρουσία και μόνο ένος άνδρα να είναι τόσο επιβλητική και τρομακτική. Σαν να σου κάνει trigger το fight-flight mode. Τρομερά απολαυστική. Το μόνο μειονέκτημα είναι το γεγονός ότι, επειδή είναι αρκετά παλιά ταινία, ο τρόπος που παρουσιάζονται οι γυναίκες είναι αναχρονιστικός και σήμερα δεν θα χαιρούταν ιδιαίτερης εκτίμησης. Με αυτό υπόψιν είναι μια φοβερή ταινία που μάλλον έχει αφήσει εποχή.

 

Kαι μια αναφορά στο midsommar, το οποίο είδα πριν από τρεις μέρες. Συγκεκριμένα έπιασα το director's cut και διάβασα μετά τι είχαν κόψει από το κινηματογραφικό release. Κατ' εμέ, αυτά που κόπηκαν ήταν αρκετά επεξηγηματικά για την πλοκή και μάλλον θα μου άρεσε λιγότερο αν είχα δει την κομμένη βερσιόν. Στα θετικά είναι η σκηνοθεσία, τα χρώματα, το γεγονός ότι βλέπουμε daylight horror, χωρίς να φοβούνται να κρύψουν λεπτομέρειες στα σκοτάδια, όπως συνηθίζουν να κάνουν άλλες ταινίες. Επίσης, ο τρόπος που έστησαν παραδόσεις που ακούγονται αρκετά ρεαλιστικές ήταν πολύ όμορφος, ειδικά όσον αφορά στους χορούς στο δεύτερο μισό της ταινίας, οι οποίοι με εντυπωσίασαν. Για κάποιο λόγο όμως, εν τέλει κάτι μου έλειπε. Είχε μια αρκετά σφιχτή ιστορία, καλούτσικο gore, ορισμένες πάρα πολύ άβολες στιγμές, οπότε δεν είμαι σίγουρος γιατί δεν μου άρεσε πολύ. Ήταν καλό, αλλά όχι αρκετά, σαν κάπου να με έχασε.

 

Αυτά προς το παρόν, απόψε μάλλον θα δω κάτι σε φάση Frankenstein ή Metropolis (ε είμαι στο μουντ για οld school :prankster:).

Edited by angeltze
typo
  • Like 4
  • Thanks 4
Link to comment
Share on other sites

1 hour ago, angeltze said:

Είναι από τα παραδείγματα που είχαν φοβερή ιδέα

Ρίξε κι ένα βλέφαρο στο Paprika του Satoshi Kon, να δεις από πού πήρε την ιδέα ;) 

Είμαι κι εγώ σε μια σινε-φάση τελευταία, αλλά αρκετές απ' αυτές που είδα τελευταία ήταν μέτριες. Με εξαίρεση κάποιες του Kieslowski και κυρίως το La Grande Bellezza. Δεν έχω λόγια γι' αυτή την ταινία. Μεγάλο λάθος που δεν την είδα στον κινηματογράφο όταν παιζόταν...

  • Like 5
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

Είναι στη λίστα η Paprika, δεν έχω βρεθεί στο κατάλληλο mood για να το δω ακόμα, αλλά προφανώς είναι στα προσεχώς. Έβαλα και το La Grande Bellezza στη λίστα.

 

Τελικά απόψε είδα το the Thing. Καλά, για την εποχή του πρέπει να ήταν συγκλονιστικό με αυτά τα εφφέ και το body horror που παρουσίαζε. Πολύ εντυπωσιακό οπτικό αποτέλεσμα και overall διασκεδαστική ταινία! Το βασικό στοιχείο που μου αρέσει είναι αυτό που βλέπουμε και στους skinwalkers, το πως, ενώ μοιάζει ανθρώπινο, δεν είναι. Χτυπάει σε πιο ευαίσθητες χορδές χαχαχ

  • Like 7
Link to comment
Share on other sites

Λοιπόν, έρχεται μία περιγραφή των καινουργιων ανιμε που είδα πρόσφατα. 

 

1. sono bisque doll

 

Ενα ωραιο,  ρομαντικό αλλά κυρίως πολύ αστείο  ανιμε που  υπέροχη πλοκή και υπεροχα μηνύματα στον τηλεθεατη. 

 

2. Dont toy with me mrs Nagatora! 

 

Αυτό το άρχισα μολις χτες αλλα είναι πολλα υποσχόμενο. 

 

3. To your eternity

 

Ισως και το πιο όμορφο και συγκινητικό ανιμε του 2021. 

Ειναι απλά τέλειο αλλα μπορεί να μην βγάλει 2η σεζόν.

 :sadcry:

 

4.tokyo revengers 

 

Πολύ ωραίο ανιμεσιον. 

 

5.AoT 4b season

 

(I think that i dont need to say more) 

 

6.Scissor seven 

 

Hillarious! 👏 👏 👏 

 

7.Jujutsu kaisen 

 

 Έχει το καλύτερο ανιμεσιον που κυκλοφορεί. 

 

  • Like 4
  • Thanks 2
Link to comment
Share on other sites

Είδα:

 

IT Crowd - Πολύ καλό. Τελικά δεν υπάρχει τόσο κλοπιπάστα από πλευράς tbbt. Σίγουρα η κεντρική ιδέα αλλά οι Αμερικάνοι τράβηξαν για άλλη γη και άλλα μέρη θεματικά. Το IT Crowd (η μετάφραση στα ελληνικά είναι "Μηχανοργάνωση για Κλάματα", μήπως Γαμάθ; ) είναι περισσότερο στα γούστα μου με το φλεγματικό του χιούμορ (όχι τόσο έντονα φλεγματικά μολαταύτα) και με έναν Moss τον οποίο λάτρεψα. Είναι σίγουρα σειρά της εποχής της, δεν παίζει να έβγαινε σήμερα. Αυτό δεν την κάνει λιγότερο γαμάτη πάντως.

 

Vargtimmen (Μπέργκμαν) - Έβαλα και το όνομα του Μπέργκμαν μπροστά γιατί είμαστε και της κουλτούρας. Δεν κατάλαβα τίποτα, το έσβησα. Διάβασα ένα άρθρο σχετικά, συνειδητοποίησα ότι δεν μπορούσα να είμαι πιο βαθιά νυκτωμένος από την δικιά μου εμπειρία. Το ξανακατέβασα, το ξαναείδα, με το ζόρι είδα κάποια από αυτά που διάβασα. Από τις ταινίες που έρχονται με εγχειρίδιο. 

 

Le Calendrier - Γαλικό θριλεράκι με ένα πνεύμα παγιδευμένο σε αυτά τα χριστουγεννιάτικα ημερολόγια που ανοίγεις κάθε μέρα ένα πορτάκι και τρως το σοκολατάκι. Μόνο που εδώ το σοκολατάκι σημαίνει ότι πρέπει να μπιφτεκώσεις το σκυλί σου με το κουζινομάχαιρο. Το ξεκίνησε πολύ καλά, με κέρδισε, με τρόμαξε, στα μισά έχασε τον δρόμο του, πήρε την κατιούσα και εγώ κοιμήθηκα. 

 

No Time to Die - No Time for Another Bond Movie. Ναι, ήξερα τι έβαλα να δω, οπότε κακό του κεφαλιού μου. 3 παρά τέταρτο ώρες; Για Τζέιμς Μποντ; Τι εννοείς; Ξου. 

 

Kings Man - Πρίκουελ του Kingman the secret service. Βασισμένο σε κόμικ, σίγουρα η πρώτη ταινία, οι άλλες δύο δεν ξέρω. Αυτή έπασχε από το σύνδρομο αναζήτησης ταυτότητας. Ήθελε  να είναι κωμωδία; Ιστορικό φίξιον; Κισλοφσκικό δράμα; Ούτε εμείς ξέρουμε, ούτε αυτοί που το γύρισαν. Σίγουρα δείχνει κάτι εξωφρενικά πράγματα (Λένιν και Χίτλερ είναι κόμραντς που ανήκουν σε μυστική συντεχνία και τα τσούζουν σε μασονικά μπουντρούμια). Σκας τα χαμογελά σου δεν λέω, πάντως σε σχέση με το πρώτο Kingsman αυτή έχει πέσει σε επίπεδα υπεδάφους. 

 

Narcos - Σειράρα για τον Πάμπλο Εσκομπάρ, το καρτέλ του Μεδεγίν, το καρτέλ του Κάλι. Γενικά τα κολομβιανά καρτέλ και την αμερικανική πολιτική στην νότιο αμερική αρχές ογδόντα με μέσα ενενήντα. Να την δείτε σοπωδήποτε Μαρίκας!

 

Moonfall - Μαλακιάρα του Έμεριχ ο οποίος δεν μπορεί με τίποτα να αποδεχτεί ότι έχει μπαγιατέψει και παλεύει μανιωδώς να βγει από το χρονοντούλαπο της ιστορίας. Πλέον ούτε για brain  shut-down τέτοιες ταινίες. 

 

Power of Dog - πήρε όσκαρ. Μάλλον επειδή εξερευνούσε τις σχέσεις ενός closeted ομοφυλόφιλου με έναν μη-closeted σε μια παρηκμασμένη άγρια δύση. Και αυτό ήταν και το μόνο δυνατό της χαρτί και ο μόνος λόγος που θεωρώ ότι άξιζε να βραβευτεί, γιατί εικαστικά είναι στην καλύτερη απλά συμπαθής. Έχει όμως έναν Κάμπερμπαχ (ο closeted gay) που σώζει την μέρα με φοβερή ερμηνεία. Κατά τα άλλα θα βαρεθείτε την ζωή σας.  

 

Death On the Nile - δεν θα αρχίσω γιατί δεν θα τελείωσω. Φοβερή αμερικανιά, τρισμέγιστη μαλακία. Ντροπή για αυτούς που την γύρισαν, για αυτούς που έπαιξαν, για την ηλίθιο τον Μπράνα που δεν τον πιάνει κάποιος στοργικά να του ψιθυρίσει ότι πρέπει να αφήσει το έρμο το Πουαρικό φραντσάιζ ήσυχο γιατί το κατασφάζει από κάθε άποψη. Δεν συμπαθώ καθόλου την Κρίστι την μούμια και το γράψιμο-βδέλλα της μεγαλοαστικής αγγλικής κοινωνίας του '20 αλλά αυτό το πράγμα παραήταν ακόμα και για μένα κακό. 

  • Like 4
  • Thanks 2
Link to comment
Share on other sites

Annihilation 2018. Ο Όσκαρ Άιζακ, ο κροκόδειλας, η αρκούδα, ο φάρος λειτουργούν ως καφεΐνη σε αυτό το υπέροχο υπνωτικό χάπι. Προτείνεται ανεπιφύλακτα σε άτομα με πρόβλημα αϋπνίας.

The outsider 2018. Ωχ,κι άλλο υπνωτικό χάπι. Εδώ αποδεικνύετε περίτρανα ότι ο Τζαρεντ δεν μπορεί να σηκώσει το βάρος μιας ταινίας από μόνος του.

  • Like 3
  • Thanks 1
  • Haha 1
Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share

  • Recently Browsing   0 members

    • No registered users viewing this page.
×
×
  • Create New...