Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.


leonidio
 Share

Recommended Posts

mv5bztvlodljnzmtntc3ns00owm5ltg4mwytmzllngzlzti3mdbkxkeyxkfqcgdeqxvynjyxnzy5mje40._v1_sy1000_cr007491000_al_-1.jpg

 

Ο Ορέλ είναι σκιτσογράφος στη Le Monde και αυτή είναι η πρώτη του ταινία, κινουμένων σχεδίων, φυσικά. Αφηγείται τη ζωή του Ισπανού (Καταλανού, για την ακρίβεια) σκιτσογράφου Ζοσέπ (όχι “Γιοσέπ”) Μπαρτολί, ο οποίος μετά την πτώση της Βαρκελώνης κατέφυγε στη Γαλλία μαζί με 500.000 χιλιάδες συμπατριώτες του, κομμουνιστές, αναρχικούς και απλούς δημοκράτες, που είχαν πολεμήσει το Φράνκο. Εκεί όμως, θα τους κλείσουν μέσα σε στρατόπεδα συγκέντρωσης κάτω υπό άθλιες συνθήκες, όπου η πείνα και οι αρρώστιες αποτελείωσαν το έργο του Ισπανού δικτάτορα. Παρά τις αντιξοότητες όμως, ο Μπαρτολί θα καταφέρει να διαφύγει για το Μεξικό, όπου θα έχει σχέση με τη θρυλική Φρίντα Κάλο, προτού μετοικήσει στις ΗΠΑ, όπου και θα πεθάνει σε προχωρημένη ηλικία.

 

Ο Ορέλ αφηγείται την ιστορία χωρίς να παρακάμπτει όλες τις ενοχλητικές λεπτομέρειες της διαβίωσης στο στρατόπεδο, αντίθετα τις τονίζει, αφού έχουν πολύ μεγάλη σημασία για την υπόθεση. Ο σωματικός πόνος και ο ευτελισμός ταιριάζουν απόλυτα με την αίσθηση αδυναμίας και τη νοσταλγία για τη χαμένη πλέον πατρίδα. Παρόλα αυτά, υπάρχουν και οι εσωτερικές πολιτικές συγκρούσεις ανάμεσα στους εξόριστους, κάτι που θα αναδειχθεί με τραγικό τρόπο στις τελευταίες σκηνές της ταινίας, στο Μεξικό. Ταυτόχρονα, μας δείχνει την αλγεινή συμπεριφορά ορισμένων Γάλλων απέναντί τους και αφήνει υπαινιγμούς για τη συνεργασία αυτών με την Γκεστάπο. Δυστυχώς, ο ισπανικός εμφύλιος υπήρξε προοίμιο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, αν και η φρίκη του τελευταίου δεν μπορούσε να προβλεφθεί τότε.

 

Το ύφος του σχεδίου ποικίλλει: σε κάποια σημεία φαντάζει άτεχνο, ενώ σε άλλα είναι σαφέστατα πιο λεπτομερές. Σε κάποιες άλλες στιγμές, τα σχέδια μοιάζουν ακίνητα και βλέπουμε την κίνηση μέσω διαφορετικών πλάνων. Υποθέτω, ότι όλες αυτές οι επιλογές, οι οποίες είναι σε συγκεκριμένα σημεία, αποσκοπούν στον τονισμό των εφιαλτικών συνθηκών μέσα στο στρατόπεδο και της απελπισίας, που έχει κατακυριεύσει τους ήρωες. Αντιθέτως, στις σπάνιες στιγμές χαράς, τα σχέδια κινούνται κανονικά: η αδυναμία ισούται με την ακινησία και η διασκέδαση με την κίνηση.

 

Η ταινία σίγουρα δεν αποφεύγει κάποιες ευκολίες (για παράδειγμα η σχεδιαστική ταύτιση ενός εκ των δεσμοφυλάκων με γουρούνι), αν και η αλήθεια είναι ότι κάπου στη μέση αποφεύγει με μαεστρία έναν πιθανό σκόπελο, που για να είμαι ειλικρινής, μου πέρασε κι εμένα από το μυαλό (αναφέρομαι στη σκηνή πάνω στο πλοίο) και οπωσδήποτε απευθύνεται στο συναισθηματικό κόσμο του θεατή. Είναι όμως ανθρώπινη και παίρνει σαφώς θέση για ορισμένα πράγματα, που δυστυχώς, τα ξεχνάμε με μεγάλη ευκολία. Και τελικά, αυτό είναι και το μεγάλο θέμα της ταινίας, η διατήρηση της μνήμης σε έναν κόσμο που ξεχνάει.

 

Ο “Γιοσέπ” έλαβε το Βραβείο Σεναρίου και το Βραβείο Κοινού στις Νύχτες Πρεμιέρας το 2020.

 

Ορίστε το τρέιλερ:

 

 

imbd:

 

Josep (2020) - IMDb

 

Το παρόν κείμενο αναρτήθηκε πρώτη φορά στο ιστολόγιο astoixeiotos.wordpress.com

  • Like 9
  • Thanks 3
Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share

  • Recently Browsing   0 members

    • No registered users viewing this page.
×
×
  • Create New...