Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Λούκυ Λουκ - Μπελάδες στις Φυτείες (Achde, Jul)


 Share

Recommended Posts

 

Εκδόσεις : Μαμούθ Comix

Μετάφραση : Bασίλης Πουλάκος Τιμή : 5.30 euro

ISBN : 978-960-321-577-6

 

"Εγώ ξέρετε..ποτέ δεν ξεχώριζα χρώματα..." - Λούκυ Λουκ

 

Αρχές Νοεμβρίου και μέσα στη πρώτη εβδομάδα της καραντίνας(για την Αθήνα)κυκλοφόρησε επιτέλους και η νέα περιπέτεια του Λούκυ Λούκ με τίτλο "Μπελάδες στις Φυτείες".Αν και ο πρωτότυπος τίτλος της στα γαλλικά μεταφράζεται σαν "Ένας Κάου-Μπόυ μέσα στο βαμβάκι" προφανώς όμως για να μη θυμίζει το τίτλο του προηγούμενου άλμπουμ(που σας παρουσίασα εδώ )ο μεταφραστής έδωσε έναν ωραίο τίτλο που ταιριάζει απόλυτα με την ιστορία και τα γεγονότα που εξελίσσονται μέσα σε αυτήν.

 

 

1.jpg
Spoiler

Στο καινούργιο λοιπόν άλμπουμ(το ένατο για τον Acdhe στον κύριο τίτλο του Λούκυ Λούκ και το τρίτο που συνεργάζεται με τον σεναριογράφο Jul)o Λούκυ μαθαίνει ότι κληρονομεί μία μεγάλη φυτεία βαμβακιού στη Λουιζιάνα, από μία πάμπλουτη κυρία, την Πινκγουότερ, που τύχαινε να ήταν μεγάλη του θαυμάστρια(τα κάδρα στο σαλόνι του μεγάλου σπιτιού της αποτίουν φόρο τιμής στην σχεδιαστική εξέλιξη του ήρωα μέσα στις δεκαετίες).Μπροστά στο συμβάν θα είναι και οι Ντάλτον που αυτή τη φορά έχουν συλληφθεί από έναν άλλο εκπρόσωπο του νόμου,τον Μπάς Ριβς, τον πρώτο μαύρο Μάρσαλ του Φαρ Ουέστ.

 

 

2.jpg

 

 

Αποφασίζει να δεχτεί τη κληρονομιά για να μην μείνουν οι εργάτες της φυτείας χωρίς δουλειά, ενώ στην άκρη του μυαλού του έχει ως σκέψη να χαρίσει το μερίδιο του στους εργάτες, που ειδικά στις χώρες του νότου, και μολονότι ο εμφύλιος είχε τελειώσει, και η δουλεία επίσημα έχει καταργηθεί , εξακολουθούν να φέρονται στους μαύρους εργάτες με το χειρότερο τρόπο και τους αναγκάζουν να ζουν σε συνθήκες σκλαβιάς...

 

 

3.jpg

 

 

Φτάνοντας εκεί ο Λούκυ θα δει με τα ίδια του τα μάτια το πόσο βάναυσα φέρονται οι άνθρωποι του νότου στους μαύρους εργάτες, θα ακούσει τα παράπονα της νεαρής δασκάλας Άντζελα(φυσικά χαρακτήρας επηρεασμένος από την πολιτική ακτιβίστρια και συγγραφέα Άντζελα Ντέιβις)αλλά θα έρθει και σε σύγκρουση με τον πλούσιο ιδιοκτήτη της γειτονικής φυτείας, Κουίνσι Κουορτερχάουζ, και όλο το συνάφι του, όταν μαθαίνει πως και σε ποιους ακριβώς σκέφτεται να διαθέσει την φυτεία του...Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά οι Ντάλτον δραπετεύουν και πάνε στη Λουιζιάνα να βρούνε τον "πλούσιο" Λούκυ...

 

 

4.jpg

 

 

Ακόμα μία συνεργασία των Acdhe και Jul μας δίνει μία ακόμα ωραία ιστορία για τον φτωχό και μόνο κάου-μπόυ. Σε αυτό το άλμπουμ όμως περισσότερο από ποτέ θίγεται το θέμα του ρατσισμού και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Των οποίων δικαιωμάτων κάποιοι συνεχίζουν να καταπατούν ακόμα και μετά το τέλος ενός εμφυλίου πολέμου που τους βρήκε χαμένους για τις απόψεις που πρέσβευαν και πολεμούσαν κιόλας , λίγο πριν την αυγή του εικοστού αιώνα...Και δυστυχώς θα συνεχίσουν να καταπατούν για πάρα πολλές δεκαετίες ακόμη μέχρι τις μέρες μας(εικοστό πρώτο αιώνα πλέον) και τη δολοφονία του George Floyd από το όπλο λευκού αστυνομικού.. 

Νύξεις για το ρατσισμό έχουν γίνει σχεδόν στα περισσότερα άλμπουμ του Λούκυ Λουκ ακόμα και από τον ίδιο τον Morris, τον Goscinny και όσους τους διαδέχτηκαν σεναριακά ,έστω και με χιουμοριστικό τρόπο(άλλωστε το κόμικ τις περισσότερες φορές διακωμωδεί πρόσωπα και καταστάσεις της Άγιας Δύσης) εδώ όμως είναι η πρώτη φορά που σεναριογράφος και σχεδιαστής παίρνουν τόσο ανοικτά θέση, εκφράζοντας με απόλυτη σοβαρότητα και ευαισθητοποιημένη ευθύνη τον αποτροπιασμό τους πάνω σε τέτοιου είδους καταστάσεις...Άλλωστε ακόμα και στο Λούκυ Κίντ (που επιμελείται μόνος του ο Achde σε σχέδιο και σενάριο) υπάρχει ο ρατσιστής χαρακτήρας ο οποίος πάντα στο τέλος την παθαίνει βγάζοντας γέλιο, στο κανονικό/κεντρικό τίτλο όμως το θέμα δεν χωράει γέλιο. Γιατί ο αναγνώστης συνειδητοποιεί με τρόμο ότι σχεδόν από τότε μέχρι σήμερα λίγα πράγματα έχουν αλλάξει...Άνθρωποι εξακολουθούν όπως και τότε να ζουν μέσα στο φόβο, να θέλουν να διεκδικήσουν τα δικαιώματα τους και να μην τους το επιτρέπουν.. Να θεωρούνται κατώτεροι μόνο από το χρώμα του δέρματός τους...

 

 

5.jpg
 

 

Παράλληλα παρουσιάζεται και η γέννηση της ακροδεξιάς οργάνωσης  Κου - Κλουξ -Κλαν που την εποχή εκείνη είχε αρχίσει να αναπτύσσεται πέρα από τη Λουιζιάνα και στις άλλες περιοχές του Τένεσι, από την οποία θα κινδυνέψουν τόσο η Άντζελα όσο και ο ίδιος ο Λούκυ Λούκ(''Οι απόκριες έχουν περάσει εδώ και τρείς μήνες.." θα τους πεί όταν τους δει με τις στολές τους..)...

 

6.jpg
 

 

Ποτέ άλλοτε μία ιστορία του Λούκυ Λουκ δε παρουσιάστηκε τόσο αληθινή αλλά και τόσο επίκαιρη όσο το "Μπελάδες στις Φυτείες" που μας δείχνει ότι το δίδυμο Acdhe & Jul "έδεσε" απόλυτα όπως ακριβώς είχε γίνει και με τους Morris/Goscinny όταν ο δεύτερος ανέλαβε τα σενάρια ουσιαστικά εκτοξεύοντας το κόμικ στη χρυσή του περίοδο για περισσότερο από μία εικοσαετία. Μου άρεσε επίσης η αναφορά σε προηγούμενες ιστορίες του Λούκυ Λουκ(easter eggs)-πράγμα που συνέβει και στο προηγούμενο άλμπουμ-με τον Άβερελ να θυμάται τις ξένες γλώσσες του(Κουακουακομεκικι/Τηγανήτες για τους Ντάλτον ΛΛ# 16) ή τον Λούκυ να θυμάται ότι είχε κάνει μία κούρσα στο Μισισιπί πριν από καιρό(Η κούρσα του Μισισιπί ΛΛ #30) καθώς και ο εντυπωσιακά σχεδιασμένος τυφώνας στο τέλος, που αποδίδεται με μεγάλη αληθοφάνεια χωρίς στη στατικότητα που ακόμα και ο ίδιος ο Μorris πιθανών να σκίτσαρε αφού επέμενε να τον αποδώσει πιο κωμικά...

 

 

7.jpg
 

 

Παράλληλα όπως και σε κάθε σχεδόν άλμπουμ του Λούκυ Λουκ δίνεται βαρύτητα για μία ακόμα φορά και στο ιστορικό στοιχείο της σειράς με τον Λούκυ να συναντά μεν σπουδαίες προσωπικότητες του (προ)περασμένου αιώνα, αλλά και σπουδαίους μυθιστορηματικούς χαρακτήρες της αμερικανικής λογοτεχνίας(Τομ Σόγιερ, Χακ Φυν)καθώς και προσωπικότητες που θα λάμψουν με το έργο τους τον.. επόμενο αιώνα(Άντζελα Ντέιβις, Μπάρακ Ομπάμα, Όπρα Γουίνφρει).

 

8.jpg
 

 

Για μια ακόμα φορά η Μαμούθ Κόμιξ προσφέρει στους αναγνώστες της μία καλαίσθητη έκδοση, με πολύ καλό χαρτί και γυαλιστερό εξώφυλλο, σε οικονομική για τα δεδομένα της έκδοσης τιμή. Σε πολύ καλή μετάφραση από τον κύριο Πουλάκο. Άξιζε η αναμονή της κυκλοφορίας του άλμπουμ και ελπίζω να βγει κάποια στιγμή και η νέα περιπέτεια του Aστερίξ η οποία έχει καθυστερήσει πολύ. Σε δύσκολους καιρούς - ειδικά εκδοτικά - η Μαμούθ συνεχίζει να δηλώνει τη παρουσία της στα εκδοτικά δρόμενα αν και πλέον έχει περιοριστεί κυρίως στις εκδόσεις εκείνες που έχουν απήχηση στο κοινό και γνωρίζει ότι θα πουλήσουν περισσότερα αντίτυπα(τουτέστιν Λούκυ Λουκ, Αστερίξ και οι επανεκδώσεις του Τεν Τεν).Δυστυχώς οι δύσκολες οικονομικά εποχές, και το περιορισμένο ελληνικό κοινό δεν της επιτρέπουν να διευρύνει το εύρος των εκδόσεων της ή να συνεχίσει σπουδαίες σειρές που κατέχουν ξεχωριστή θέση στα γαλλοβελγικά BD κόμικ και που κάποτε απολαμβάναμε και είχαμε την τιμή να διαβάζουμε και εμείς..

  • Like 12
  • Thanks 3
Link to comment
Share on other sites

  • Dredd changed the title to Λούκυ Λουκ - Μπελάδες στις Φυτείες (Achde,Jul)
  • 2 weeks later...

Είχα αρκετό καιρό να διαβάσω ένα Λούκυ Λουκ. Πέρασα αρκετά καλά, ευχάριστο και πολύ καλά σχεδιασμένο. Μου άρεσε η αναδρομή στα παλιά, ειδικά το "κουακομεκίκι" είναι από το αγαπημένο μου Λούκυ Λουκ και από τα ελάχιστα που θυμάμαι από την παιδική ηλικία. Το μόνο πράγμα που δεν μου άρεσε πολύ ήταν ότι τα θέματα αγγίζονται με πολύ εμφανή και in your face τρόπο και όχι ιδιαίτερα οργανικά. Σαν να γράφτηκε λίγο "κυρηγματικά" δηλαδή. Ο αντίλογος βέβαια είναι ότι ο ΛΛ απευθύνεται κυρίως σε παιδιά, στα οποία πρέπει τα νοήματα να δίνονται πιο άμεσα και απλοϊκά, και αυτό είναι σωστό, οπότε καλά έκανε ο Ασντέ, αφού δεν το έγραψε έχοντας στο μυαλό του γεροξούρες σαν και εμένα. :lol:

 

Συνολικά μια όμορφη δουλειά και από τα καλά ΛΛ που έχω διαβάσει. 

  • Like 6
  • Haha 1
Link to comment
Share on other sites

  • geo_trou changed the title to Λούκυ Λουκ - Μπελάδες στις Φυτείες (Achde, Jul)

ένα ωραίο και ευχάριστο τεύχος. συμφωνω με τον @Dredd με το εμφανές in your face, νομίζω όμως πως δεν έχει να κάνει με το απλοϊκο αλλά με το πόσο σοβαρό είναι αυτό το θέμα για να θες να το περάσεις "υπόγεια" και χωρίς περιστροφές

 

 

πάντως τα νέα λουκι ειναι πολυ καλυτερα απο τα νεα αστεριξ.

 

 

  • Like 8
Link to comment
Share on other sites

Το διάβασα κι εγώ και μπορώ να πω, ότι με άφησε πολύ ικανοποιημένο. Εντάξει, καιρός ήταν να δούμε και κάτι που να σχετίζεται με όλα αυτά. Ωραία ιστορία, ωραίο σχέδιο, πιστεύω ότι ο ΛΛ έχει αρχίσει να βρίσκει βηματισμό. Φυσικά, το χιούμορ του Γκοσινί παραμένει κάτι που δεν μπορούν να φτάσουν οι νυν σεναριογράφοι, αλλά ακόμη κι έτσι, έχουμε μια εύθυμη ιστορία με μηνύματα. 

 

Το μόνο, που μου έκανε μάλλον άσχημη εντύπωση, ήταν η εύκολη ιδέα του τυφώνα στο τέλος. 

 

Ακόμη κι έτσι, πάντως, είναι αρκετά ενδιαφέρον και σαφώς προσπαθεί να διαφοροποιηθεί από την πλειονότητα των ιστοριών του ΛΛ. :beer:

  • Like 9
Link to comment
Share on other sites

  • 1 month later...

Ο φτωχός και μόνος καουμπόης, λοιπόν, αφήνει την Ευρώπη, επιστρέφει στα πάτρια εδάφη, για να πεταχτεί μέχρι τον Νότο, όπου θα βρει μεγάλους “Μπελάδες στις φυτείες”. :P


Μπορεί να μου αρέσει η παιδική ηλικία του πρωταγωνιστή, όπως εκείνη περιγράφεται στο “Λούκυ Κίντ”, αλλά η αλήθεια είναι ότι είχα επιθυμήσει να διαβάσω μία καλή ιστορία με την κλασική ενήλικη εκδοχή του. Γενικά θα συμφωνήσω με την πλειοψηφία των φίλων που την διάβασαν ότι πρόκειται για μία αξιόλογη ιστορία, χωρίς φυσικά να διεκδικεί τα πρωτεία. Προσωπικά θα την χαρακτήριζα μία σοβαρή δουλειά, που ξεφεύγει από το στυλ που έχει άτυπα καθιερωθεί στον τίτλο (ή τουλάχιστον φαίνεται να ενισχύεται αρκετά), καθώς καλείται να διαχειριστεί με πολύ καλό και διδακτικό τρόπο, ένα ζήτημα που ταλανίζει την ανθρωπότητα αιώνες τώρα κι ακόμα (δυστυχώς) δεν έχει εξαλειφθεί εντελώς. :(


Το σενάριο, λοιπόν, χρησιμοποιεί τον Λούκυ Λουκ για να καυτηριάσει το φαινόμενο της δουλείας και της εκμετάλλευσης των μαύρων και των γυναικών στον Αμερικανικό Νότο και νομίζω ότι το καταφέρνει πολύ εύστοχα. Δεν κάνει εκπτώσεις κι ούτε προσπαθεί να λειάνει την υπόθεση για να γίνει πιο εύπεπτη. Χρησιμοποιείται ρεαλισμός, με αποτέλεσμα να αντλούνται πολλές ιστορικές πληροφορίες για την καθεστηκυία τάξη της εποχής. Πολλές ήταν οι σκηνές που μου θύμισαν μία soft εκδοχή του “Django”. :P Η πλοκή είναι καλογραμμένη και η σκηνοθεσία είναι έτσι δουλεμένη, ώστε να μην κάνει κοιλιά. Αν ήθελα, πάντως, να εκφράσω ένα παράπονο, αυτό θα ήταν για το φινάλε, το οποίο το βρήκα κάπως βιαστικό και λίγο απότομο. Μιλάω για τον τυφώνα, ο οποίος μπορεί να λειτουργεί σαν ο από μηχανής Θεός και να πετυχαίνει την συμβολική “κάθαρση”, ολοκλήρωσε όμως την ιστορία σχετικά ακατάλληλα ως προς το πρόσωπο του Λούκυ. Και μιας και μίλησα για τον Λούκυ, πιστεύω ότι εδώ έχει χάσει εντελώς το πάνω χέρι. :P Μου φάνηκε ότι η συμμετοχή του στην ιστορία ήταν κάπως λιτή και διακριτική, σε αντίθεση με τον Μπας Ριβς, ο οποίος ήταν ένας χαρακτήρας με ισχυρή προσωπικότητα, που αξίζει μία θέση στην ιστορία, αλλά και στην Ιστορία γενικότερα. Ακόμα και οι Ντάλτον είχαν πιο ενεργό ρόλο εδώ! :lol: Όσον αφορά τον τομέα του χιούμορ, δεν είχαμε μεγάλες “ποσότητες”. Παραδέχομαι, πάντως, ότι υπήρχαν μερικές σκηνές που μου έφεραν ένα πλατύ χαμόγελο στα χείλη. :D


Εν κατακλείδι, έχουμε να κάνουμε με μία άκρως διδακτική ιστορία, που αξίζει να διαβαστεί από όλους, με εξαίρεση, ίσως, τους σκληροπυρηνικούς, που θέλουν ο ήρωάς τους να μονοπωλεί το ενδιαφέρον. Α, και τα μέλη της Κου Κλουξ Κλαν! :lol:


Ο εικαστικός τομέας παίρνει πλέον τον χαρακτηρισμό “κλασικός”, μιας κι ο Achde έχει δημιουργήσει ένα πολύ καλό αποτέλεσμα στα τελευταία άλμπουμ. Το σχέδιο είναι καθαρό και παράλληλα λεπτομερές, ενώ μένει πιστό στις μανιέρες που είχαν υιοθετηθεί παλαιότερα. Ίσως, όμως, να μην ήθελα τόσες καρικατουρίστικες μορφές χαρακτήρων. Κι ο χρωματισμός ήταν αξιόλογος. Η παλέτα που χρησιμοποιήθηκε είχε πλουραλισμό, ενώ και οι σκιάσεις ήταν ενδιαφέρουσες. Έτσι, όλος ο εικαστικός τομέας προσέφερε μία ξεκούραστη κι απολαυστική ανάγνωση.

 
Η έκδοση στέκεται εξαιρετικά, βάζοντας την Μαμούθ στον 21ο αιώνα! :P Η κόλληση στην ράχη είναι γερή, ενώ και το χαρτί είναι καλής ποιότητας. Η εκτύπωση έδινε όμορφα και ζωηρά χρώματα, ενώ ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει για το εξώφυλλο, το οποίο εγκατέλειψε το κίτρινο πλαίσιο, που είχε υιοθετήσει στα πρόσφατα άλμπουμ. Προσωπικά δεν μ’ ενοχλούσε τόσο, απεναντίας παραδέχομαι ότι χωρίς αυτό “αναπνέει” καλύτερα το σχέδιο. Επίσης με λύπη μου διαπιστώνω ότι έχουν περάσει τρία άλμπουμ και τα ορθογραφικά λάθη στο οπισθόφυλλο παραμένουν. Πλέον είναι απαράδεκτο κι ανεπίτρεπτο. :damn: Από τα εξτραδάκια δεν είχαμε πολλά πράγματα. Ένα σύντομο βιογραφικό του “πατέρα” Morris (το οποίο είναι καθιερωμένο), ένας φόρος τιμής κι ευγνωμοσύνης στον μεγάλο Albert Uderzo, από τον Achde και μία αναφορά (μαζί με μία φωτογραφία) στον Μπας Ριβς, τον οποίο είδαμε στην ιστορία. Το άλμπουμ θα ολοκληρωθεί με ένα μικρό σχέδιο ενός καλοφαγά αλιγάτορα, το οποίο μ’ έκανε κι άφησα το έντυπο στο κομοδίνο μου, γελώντας. :lol:

 

 

:beer:

  • Like 8
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

Kι εμένα μου άρεσε αρκετά η ιστορία και το σχέδιο ήταν σούπερ. Πάνω όμως που με έβαζε στο κλίμα, τελείωσε και με άφησε με ένα μικρό παράπονο. Θα ήθελα σίγουρα κι άλλο! Άξιζε πάντως τα λεφτά του.

  • Like 5
Link to comment
Share on other sites

On 27/2/2021 at 8:56 ΜΜ, Lord Makro said:

Μου άρεσε κι εμένα, βασικά είναι το πρώτο των επιγόνων του Λούκι που παίρνω (μου έκανε κλικ το θέμα)

Oι δύο δημιουργοί βρήκαν το δικό τους πάτημα στη σειρά, δε μιμούνται απλά το προκάτοχό τους, και τολμώ να πω ότι τα δύο ειδικά τελευταία είναι τα καλύτερα Lucky Luke που έχουμε διαβάσει από την εποχή του Goscinny. Συμφωνώ ότι ο Asterix δεν έχει να δώσει τίποτα το καινούργιο και το φρέσκο πλέον. Σχεδιαστικά και σεναριακά...

  • Like 5
Link to comment
Share on other sites

  • 10 months later...

Το ξαναδιάβασα πρόσφατα μιας και έπιασα και διάβασα πάλι όλες τις ιστορίες Λουκυ Λουκ που έχω. Την δεύτερη φορά και, έχοντας διαβάσει γύρω στα 50 άλμπουμ πριν από αυτό, μπορώ να πω πως μου άρεσε ακόμα περισσότερο. 

 

Αρχικά το σχέδιο του Achde ειναι καταπληκτικό και δένει πολυ αρμονικά με μια εκδοχή του Λουκυ Λουκ που είναι αρκετά μοντέρνα αλλά και ταυτόχρονα κλασσική. Έχει πολλές μικρές αναφορές σε προηγούμενες περιπέτειες του χαρακτήρα που κλείνουν το μάτι στους φαν, ενω το σενάριο είναι πολύ έξυπνο και ωραια γραμμένο. Πέρασε επίσης ωραια μηνύματα πολύ οργανικά και το χιούμορ του ήταν τόσο όσο. Δεν ένιωθα πως ο σεναριογράφος υπερπροσπαθει για να φανεί αστείος και αυτό είναι μεγάλο συν. Το μοναδικό "αρνητικό" είναι αυτό που είχα επισημάνει και την πρώτη φορά, ότι δηλαδή μου φάνηκε μικρό. 

 

Κατά τα άλλα η δεύτερη ανάγνωση ήταν απολαυστικότατη και ανέβασε ακόμα περισσότερο την ιστορία στα μάτια μου. Ίσως και η αγαπημένη μου απο την θητεία του Achde. 

 

Ναι, σίγουρα δεν ειναι Γκοσινυ, αλλά δεν νομίζω να προσπάθησε να γίνει κιόλας. Μάλιστα, περνάει και κάποια μηνύματα που ποτέ δεν είδαμε δε άλμπουμ του Γκοσινυ. Το συγκεκριμένο άλμπουμ ειναι κάτι αυτόνομο, ξεχωριστό, απολαυστικό. Και αυτό είναι που ζητάω απο μια ιστορία Λουκυ Λουκ. 

  • Like 9
Link to comment
Share on other sites

  • 4 months later...

Διαβαστηκε και μπορω να πω πως ειναι απο τα καλυτερα μετα Γκοσυνι αλμπουμ!

Λιγο με ξενισε ο τροπος με τον οποιο ηρθε η καθαρση και ο λιγοτερο ενεργος στις εξελιξεις, ρολος του Λουκυ Λουκ, αλλα ολα καλα εν κατακλειδι. Περασα καλα και αυτο μου φτανει!

 

:beer3:

  • Like 10
Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share

  • Recently Browsing   0 members

    • No registered users viewing this page.
×
×
  • Create New...