Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Harlem Heroes (Pat Mills, Tom Tully, Dave Gibbons, Massimo Belardinelli)


leonidio
 Share

Recommended Posts

1003291.jpg

 

Όλοι μας ξέρουμε το θρυλικό περιοδικό 2000AD, το οποίο έβγαλε το πρώτο του τεύχος το Φεβρουάριο του 1977, όταν το έτος 2000 φαινόταν πολύ μακρινό. Ναυαρχίδα του περιοδικού ήταν και είναι ακόμη ο διάσημος Judge Dredd, αλλά εδώ θα ασχοληθώ με μια άλλη ιστορία, που ξεκίνησε από το πρώτο κιόλας τεύχος του περιοδικού και η οποία έμελλε να αποκτήσει πολλούς οπαδούς και στη χώρα μας, η σειρά Harlem Heroes (Οι Ήρωες του Χάρλεμ).

 

Οι Ήρωες του Χάρλεμ, ήταν μια ομάδα από μαύρους, οι οποίοι συμμετέχουν στο εξαιρετικά δημοφιλές στο μέλλον άθλημα του Aeroball, που είναι ένας συνδυασμός αμερικανικού ποδοσφαίρου, κουνγκ-φου και μπάσκετ, ενώ έμπνευση για την ομάδα των πρωταγωνιστών, υπήρξαν οι διάσημοι Harlem Globetrotters, οι οποίοι ήταν πάρα πολύ δημοφιλείς εκείνη την εποχή. Μόνο και μόνο το γεγονός, ότι όλοι οι πρωταγωνιστές ήταν μαύροι και μάλιστα με σημαντικά αυξημένη την αίσθηση της προσωπικής ηθικής, αφού τους βλέπουμε να προσπαθούν να κερδίσουν όλα τα παιχνίδια με έντιμο τρόπο, σε αντίθεση με κάποιες από τις αντίπαλες ομάδες, ήταν μεγάλη υπόθεση τότε.

 

Η σεναριακή ιδέα ανήκε στον Pat Mills, αρχισυντάκτη του περιοδικού, αλλά τα σενάρια γράφτηκαν από τον Tom Tully και το σχέδιο στα περισσότερα επεισόδια ανήκε στο Dave Gibbons, Στα τελευταία επεισόδια της σειράς, ο Gibbons έδωσε τη σχεδιαστική σκυτάλη στον Ιταλό Massimo Belardinelli, το σχέδιο του οποίου ήταν πιο ζοφερό και πιο μπαρόκ.

 

Το πολύ καλό σχέδιο των Gibbons και Belardinelli συνέβαλε πολύ στην επιτυχία της σειράς, η οποία γνώρισε και ένα δεύτερο κύκλο, το Harlem Heroes:Inferno, όπου απεικονίζεται μια εξέλιξη του Aeroball στο ακόμη βιαιότερο, αφού οι αθλητές έπρεπε να οδηγούν μηχανές. Το σενάριο του Tully έχει διάφορες νύξεις για τη διεθνή πολιτική κατάσταση εκείνης της εποχής και γενικά παρουσιάζει ένα ζοφερό μέλλον, όπου η βία είναι πανταχού παρούσα. Δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι την εποχή της δημοσίευσης του κόμικ, η απειλή πυρηνικού πολέμου ήταν (θεωρητικά) υπαρκτή και ο φόβος για τα επακόλουθα μιας πυρηνικής σύρραξης διάχυτος. Στα πλεονεκτήματα της ιστορίας μπορούμε να συμπεριλάβουμε το ότι κανείς πρωταγωνιστής δεν ήταν στο απυρόβλητο, αφού σχεδόν όλοι μπορούσαν να σκοτωθούν στην πορεία της ιστορίας. Φυσικά, ο Tully καταφεύγει σε διάφορες εξωφρενικές ευκολίες (όπως πχ τηλεπαθητικοί εγκέφαλοι, οι οποίοι μάλιστα μιλάνε) και σίγουρα η επεισοδιακή δομή του κόμικ δεν βοηθά πολύ στην ανάπτυξη των χαρακτήρων. Επιπλέον, υπάρχουν υπερβολικά πολλές επεξηγήσεις και πολλή αφήγηση, που στην ουσία δεν προσφέρει πολλά στην ιστορία.

 

00.large_.jpg

 

Για να είμαι ειλικρινής, πιστεύω, ότι το κόμικ δύσκολα διαβάζεται σήμερα, αφού οι σημερινές τεχνικές αφήγησης των κόμικς είναι εντελώς διαφορετικές. Παρόλα αυτά, θεωρώ ότι ο βίαιος ρεαλισμός και ο κυνισμός του κόμικ θα εντυπωσιάσουν ακόμη και των τωρινό αναγνώστη, αλλά δεν νομίζω ότι θα τον κρατήσουν για πολύ, αφού η πυκνογραμμένη (= φλύαρη) και αποσπασματική αφήγηση αποβαίνει τελικά σε βάρος της ιστορίας. Το σχέδιο όμως, δεν έχει χάσει τίποτα από τη δυναμική του και είναι εντυπωσιακό ακόμη και σήμερα. 

 

Harlems-Heroes-int.jpgharlem-heroes-2000ad-1-20-11.jpg00.large (1).jpg

 

Και οι δύο κύκλοι του κόμικ συγκεντρώθηκαν σε ένα τόμο με τίτλο: ‘The Complete Harlem Heroes”, που κυκλοφόρησε το 2010 από τις εκδόσεις Rebellion (πρέπει να έχει κυκλοφορήσει και δεύτερη έκδοση έκτοτε), από όπου και το διάβασα.

 

Και οι δύο κύκλοι της σειράς είχαν κυκλοφορήσει στα ελληνικά, στα τέλη της δεκαετίας του 1970 με αρχές του 1980 στο πολύ δημοφιλές τότε περιοδικό “Αγόρι”, όπου είχαν δημοσιευτεί και άλλες ιστορίες από το 2000AD, αρκετές μάλιστα σε σενάριο και σχέδιο των ίδιων δημιουργών. Ο πρώτος κύκλος δημοσιεύτηκε με τον τίτλο “Αερομπώλ” στα τεύχη 51-70 της δεύτερης περιόδου και ο δεύτερος με τον τίτλο “Inferno – Οι ήρωες του Χάρλεμ” στα τεύχη 287-326.

 

Η σειρά είχε γνωρίσει μεγάλη επιτυχία και πολλοί σημερινοί πενηντάρηδες τη θυμούνται ακόμη με νοσταλγία. Αν και δεν μπορώ να το αποδείξω, έχω την εντύπωση, ότι είναι μια από τις πιο δημοφιλείς σειρές, που δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό ¨Αγόρι" . ?

 

Όλες οι εικόνες είναι από το Ίντερνετ

 

Πηγές για περαιτέρω μελέτη:

 

wikipedia (στα αγγλικά)

 

Σύνδεσμος για το κόμικ μέσα στο περιοδικό “Αγόρι” στο ιστολόγιο agori-magazine.blogspot.com

 

Μια ελαφρώς τροποποιημένη εκδοχή αυτής της παρουσίασης αναρτήθηκε για πρώτη φορά στο ιστολόγιο astoixeiotos.wordpress.com

  • Like 6
  • Thanks 2
Link to comment
Share on other sites

Όπως γράφει και ο Γιώργος, η ιστορία δύσκολα διαβάζεται σήμερα. Απλά να τονίσω πόσο καλό σχεδιαστής ήταν ο Massimo Bellardinelli, όχι τόσο βέβαια για το πως σχεδίαζε τους χαρακτήρες του, όσο για την κίνηση και την πλαστικότητα τους (κάτι όχι τόσο σύνηθες για την εποχή του) αλλά και για τα "γεμάτα" καρέ του. Έχει σχεδιάσει εμβληματικές ιστορίες στην ιστορία των αγγλικών κόμικς, όπως το Rat Pack για το Battle, την αναβίωση του Dan Dare στο 2000AD αλλά και το Flesh και το Slaine στο ίδιο περιοδικό. Δεν πολυέπιασε με τους αναγνώστες της εποχής, αλλά προσωπικά είναι από τα αγαπημένα ήδη σχεδίου.

 

34.jpg   35.jpg   33.jpeg   32.jpg

 

Αυτά και σόρυ για το off topic, αλλά αξίζει λίγο αναγνώριση στον συγκεκριμένο.

  • Like 6
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share

  • Recently Browsing   0 members

    • No registered users viewing this page.
×
×
  • Create New...