Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Maggy Garrisson (Lewis Trondheim, Stéphane Oiry)


 Share

Recommended Posts

image.jpg

 

Η Μάγκι, που δανείζει το ονοματεπώνυμό της στον τίτλο του κόμικ, είναι άνεργη και προσπαθεί να επιβιώσει στο αφιλόξενο Λονδίνο, προσπαθώντας να βγάλει κάποιες λίρες παραπάνω, από ό,τι και να κάνει. Όταν βρίσκει επιτέλους μια δουλειά ως γραμματέας σε έναν αλκοολικό ντετέκτιβ, αλλά φυσικά, αυτή θα είναι και η αφορμή για να αλλάξει η ζωή της, αφού θα εμπλακεί σε μια περίεργη υπόθεση με τον υπόκοσμο του Λονδίνου, θα γνωρίσει αυτόν, που ίσως είναι ο έρωτας της ζωής της και τελικά θα δώσει λύση σε ένα μυστήριο, που θα αποδειχθεί πολύ πιο πολύπλοκο από όσο και η ίδια φαντάζεται.

 

Ακούγεται κοινότοπο, αλλά κάθε άλλο παρά αυτό είναι. Είναι ένα κόμικ που χρησιμοποιεί τις παλιές, δοκιμασμένες φόρμες, για να τις ανατρέψει αργά και μεθοδικά. Είναι επίσης ένα έργο με πραγματικούς, βαθύτατα ανθρώπινους χαρακτήρες, που δεν είναι ήρωες, αλλά απλά κινούνται στο περιθώριο της "ευυπόληπτης" κοινωνίας, προσπαθώντας να επιβιώσουν, έστω και αν αυτή η προσπάθεια συνίσταται στην αγορά ενός πακέτου τσιγάρων ή μιας μπίρας. Και είναι ένα κόμικ, που τόσο σε σεναριακό, όσο και σε εικαστικό επίπεδο αναδεικνύει πολλές δυνατότητες του μέσου, κυρίως τους κενούς χρόνους, για να δώσει επιπλέον ψυχολογικό βάρος στους πρωταγωνιστές.

 

Οι οποίοι πρωταγωνιστές είναι βασικά δύο. Η πρώτη, βέβαια, είναι η Μάγκι, λιγομίλητη, πονηρούλα, καταφερτζού, με έντονο το αίσθημα της αυτοσυντήρησης, κινείται στα όρια της συμβατικής ηθικής, χωρίς όμως να είναι ποτέ ανήθικη και πάντα απολαμβάνει ένα ποτό. Τυπική Αγγλίδα, απόλυτα ψύχραιμη και στωική, δέχεται σχεδόν όλα τα συμβάντα και προσπαθεί να αποκομίσει το καλύτερο από αυτά. Ακόμη και στο πικρό φινάλε, θα υπάρξει μια νότα αισιοδοξίας, για να μπορέσει να συνεχίσει τη ζωή της. Ο πολύ σημαντικός Γάλλος συγγραφέας κόμικς Lewis Trondheim παρέδωσε έναν χαρακτήρα με πολύ μεγάλο ψυχολογικό βάθος, χωρίς ευτυχώς να καταφύγει σε πολυκαιρισμένα κόλπα (μαθαίνουμε ελάχιστα πράγματα για το παρελθόν της Μάγκι, επειδή μας ενδιαφέρει το εδώ και τώρα)

 

Ο δεύτερος πρωταγωνιστής είναι η ίδια η πόλη του Λονδίνου, την οποία ο σχεδιαστής Stéphane Oiry εικονογραφεί με μεγάλη λεπτομέρεια. Δεν είναι φυσικά το Λονδίνο των τουριστών, αλλά το πραγματικό Λονδίνο, των παμπ, της μικροαστικής τάξης και του υποκόσμου. Δεν έχω επισκεφθεί την πόλη και δεν γνωρίζω, εάν το σχέδιο του είναι ακριβές σε σχέση με την πραγματικότητα, αλλά αυτό εμένα δεν με απασχολεί και τόσο, Με απασχολεί όμως ότι το σχέδιο, συνήθως 12 καρέ ανά σελίδα με λίγες εξαιρέσεις εγκλωβίζει τους ήρωες και δίνει μεγάλη έμφαση στη λεπτομέρεια, αλλά επίσης επιμηκύνει το χρόνο και το χώρο, προσδίδοντάς τους διαστάσεις, που δεν είναι εμφανείς από το σενάριο, λειτουργώντας έτσι συμπληρωματικά, ως όφειλε. Οι δε χρωματισμοί, είναι πραγματικά υπέροχοι και αναδεικνύουν σε κάθε στιγμή την ψυχοσύνθεση των πρωταγωνιστών.

 

Maggy-Garrisson-int.jpglook_inside_3.jpgmaggy-garrisson-izneo-comics.jpgRCO003_1570411579.jpg

 

Τελικά, ακόμα κι από καθαρά αφηγηματική σκοπιά κι αν το δει κανείς, είναι τεράστια η επιτυχία του δημιουργικού διδύμου να δημιουργήσουν ένα καθαρόαιμο βρετανικό κόμικ - όπως παραδέχονται οι ίδιοι οι Βρετανοί (δείτε στις πηγές), όντας αμφότεροι Γάλλοι.

 

Το κόμικ εκδόθηκε στη Γαλλία από την Dupuis σε τρεις τόμους μεταξύ των ετών 2014-2016. Το 2019 μεταφράστηκε και εκδόθηκε στα αγγλικά από τη Self Made Hero (η έκδοση που διάβασα εγώ) συγκεντρώνοντας και τους τρεις γαλλικούς τόμους. Αναμενόμενα, απέσπασε μια υποψηφιότητα για Eisner καλύτερου μεταφρασμένου άλμπουμ και απροσδόκητα ίσως, αλλά πολύ ευχάριστα, και μια υποψηφιότητα για καλύτερο συγγραφέα για τον πολυγραφότατο και πολυσχιδή Lewis Trodheim, τον οποίον θεωρώ μαζί με τον Fabien Vehlmann, τηρουμένων των αναλογιών τα γαλλικά αντίστοιχα του Jeff Lemire, ακριβώς επειδή αυτοί, όπως και εκείνος έχουν την ικανότητα να παίρνουν απλά ή και τετριμμένα θέματα και να τους εμφυσούν μια νέα πνοή. 

 

Πηγές για περαιτέρω μελέτη

 

Κριτική στο σάιτ του The Guardian

 

Κριτική στο Slings and Arrows

 

  • Like 11
  • Thanks 2
Link to comment
Share on other sites

Αυτό το κόμικ άρεσε σε πολύ κόσμο απ' ότι έχω καταλάβει, σε μένα όχι.  :prankster: Το σχεδιαστικό στυλ κι ο χρωματισμός μου άρεσαν, αλλά από κει και πέρα... οι χαρακτήρες μου φάνηκαν καρικατουρίστικοι κι αδιάφοροι (αν και είχαν κάποιες καλές ατάκες), η υπόθεση άνευρη. Μου φάνηκε σαν μέτρια αντιγραφή των αντίστοιχων αμερικάνικων κόμικς. Επειδή βαρέθηκα πολύ με τον πρώτο τόμο και τον παράτησα κανα δυο φορές μέχρι να τον τελειώσω, δεν προχώρησα στους υπόλοιπους. Δεν ξέρω γιατί μου κατσε τόσο στραβά :lol:

 

θενκς για την όμορφη παρουσίαση @leonidio :best:

  • Like 5
  • Sad 1
Link to comment
Share on other sites

Ο Trondheim είναι ένας από τους αγαπημένους μου Γάλλους δημιουργούς και το Maggy Garrisson ήταν ίσως το πρώτο μη χιουμοριστικό έργο του που διάβασα. Ήταν μια ευχάριστη έκπληξη και πραγματικά μου άρεσε πολύ. Η πρωταγωνίστρια είναι ωραίο τυπάκι, το σχέδιο του Oiry είναι ταιριαστό και καλαίσθητο και η πλοκή δεν ασχολείται με βαρόνους του εγκλήματος, αλλά μικροκακοποιούς, κάτι που είναι πολύ του γούστου μου.

Στην παρουσίαση του @leonidio θα προσθέσω μόνο ότι πριν την SelfMadeHero, το κόμικ είχε μεταφραστεί στα αγγλικά από την Europe Comics :) 

  • Like 5
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

  • 1 year later...

Εμένα μου άρεσε αρκετά, κυρίως γιατί δεν παίζει με τις προσδοκίες σου, έχει ωραίο χιουμοράκι (όχι βέβαια στον συνηθισμένο βαθμό του Trondheim) και δεν πέφτει στην παγίδα να πάρει τον εαυτό του στα πολύ σοβαρά, παρότι έχει και κάποιες πιο ακραίες σκηνές. Μπορεί να μη προλαβαίνουν να αναπτυχθούν οι χαρακτήρες, αλλά νομίζω ότι εξ αρχής δίνεται ένα ξεκάθαρο πλαίσιο που τους περιγράφει και βρίσκουν κατευθείαν τη θέση τους στην ιστορία. Η Μάγκι είναι ο ορισμός του αντιήρωα: ξέρεις και βλέπεις τα αρνητικά της, αλλά αυτό είναι που την κάνει πιο ανθρώπινη ώστε να ταυτιστείς ευκολότερα και να τη συμπαθήσεις. Το σενάριο είναι δεμένο, και λάτρεψα το ότι δεν κάθεται να εξηγήσει τα ενδιάμεσα βήματα που προχωρούν την υπόθεση. Παρ' ότι σε ορισμένα σημεία έχει κάποια κενά που πρέπει να συμπληρώσεις μόνος σου, δε θα υπήρχε λόγος να χαραμιστούν σελίδες στην εξήγησή τους. Το σχέδιο και το χρώμα πολύ ταιριαστά με το υπόλοιπο υφάκι του κόμικ, τα σχεδόν καρτουνίστικα πρόσωπα και τους λονδρέζικους δρόμους.

  • Like 5
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share

  • Recently Browsing   0 members

    • No registered users viewing this page.
×
×
  • Create New...