Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Περί σύγχρονων ιστοριών αμερικάνικων κόμικς


 Share

Recommended Posts

 

Με αφορμή ένα σχόλιο ότι η ποιότητα των ιστοριών στα αμερικάνικα κόμικ γίνεται συνεχώς καλύτερη στο greekcomics, έγραψα κάποιες σκέψεις μου και επειδή εδώ έχουμε άτομα που κατέχουν πολύ καλά το θέμα αμερικάνικό κόμικ, θέλω να ακούσω τις απόψεις σαν γενικά για τις συγχρονες ιστοριες...

 

 

 Γιατί εγώ πέρα από μερικές πρωτότυπες (ίσως όχι και τόσο) ιστορίες της Image και ένα 2 καλά runs που θα προκύψουν αναπόφευκτα κάθε χρονιά σε Marvel, καλά για dc δε μιλάμε πια, βλέπω μόνο αναμασήματα, ιστορίες του ποδαριού και την προοπτική στα ιδιόκτητα να γίνουν σειρές μπας και 'κονομήσουν, χωρίς όμως να παράγουν ιδιαίτερα καινοτόμο υλικό...?

 

Σίγουρα εξακολουθούν να υπάρχουν κάποια ευχάριστα κομιξάκια, αλλά όχι και να είμαστε σε εποχή αυξανόμενης ποιότητας ιστοριών...

 

Άντε θα το αναλύσω λίγο παραπάνω:

-Marvel : Ψάχνεται γενικά με το τι θέλει να κάνει, δίνοντας μας κράματα πιο political correct πραγμάτων, αλλά από κει και πέρα όλα είναι αδιάφορα πλην του Hulk (το οποίο έχει παρει πολύ μεγάλο Praise επειδή άλλαξε προσέγγιση στον ήρωα και δίνει κάτι φρέσκο, όχι όμως και κάτι που είναι page turner), του Venom ( αυτό στην αρχή του ήταν όντως page turner, αλλά σιγά σιγά φθίνει και πλησιάζει το παλιό καλό μέτριο βενομ) και τέλος των X-men του Hickman( ξεκίνησε υπέροχα, τα house of x, power of x ανήκουν στην κατηγορία των κόμικ που απολαμβάνεις την ανάγνωση τους και θέλεις κι άλλο, αλλά το έχουν ανοίξει τόσο πολύ που δεν ξέρουμε που θα πάει, ούτε και μπορείς να το παρακολουθήσεις όλο εκ πρώτης).

Έχουν περάσει όμως από αυτή την εταιρία απίστευτα runs τις προηγούμενης δεκαετίας και τελος πάντων μέχρι το avengers vs x-men διαβάζονταν μέχρι και τα events τους.

- Για dc δε λέω τίποτα...Κάποιες ενδιαφέρουσες ιδέες στο black imprint και συμπαθητικά τα 3 τευχακια που βγάζει, αλλά τα μηνιαία της κόμικ είναι στα χειρότερα τους διαχρονικά

- Image: Σίγουρα θα βρεις πράγματα που θα σε διασκεδάσουν , αλλά κι εκεί για κάθε ένα συμπαθητικό, άλλα 5 είναι αναμασήματα. Επίσης, έχουν κουράσει όλα αυτά τα σούπερ προτζεκτ όπως το undiscovered country που παίζει να το έχουμε δει-διαβάσει άλλες 169 φορές...Δε μπορώ να καταλάβω δηλαδή γιατί το lazarus είναι πρωτότυπο...Εντάξει οκ έχει αλλάξει κάποια πράγματα αλλά μίξη 3-4 ήδη γνωστών συνταγών είναι...

-Dark Horse : Την εγκατέλειψα όταν το Hellboy και το Bprd ξεχειλώθηκαν...

 

 

 

  • Like 12
Link to comment
Share on other sites

Χμμ... προσωπικά δεν έχω παρατηρήσει κάποια ιδιαίτερη άνοδο της ποιότητας των κόμικς ιστοριών τα τελευταία χρόνια. 

Στα θετικά βάζω μια στροφή προς πιο diversity κατευθύνσεις, τόσο στους δημιουργούς, όσο και στους ήρωες των ιστοριών. Όσον αφορά τους ήρωες, αυτό θεωρω ότι δουλεύει πολύ καλά σε πρωτότυπες ιστορίες και λιγότερο σε ήδη υπάρχοντα κόμικς. 

Απο κει και πέρα, βρίσκω σταθερά αρκετούς indie τίτλους που ξεχωρίζω από Image, Boom!, Aftershock, TKO, Vault, κλπ

κάποια alternative από Fantagraphics κλπ, 

Black Label & Hill house comics της DC κυρίως (τη νέα vertigo δηλαδή + ενήλικες ιστορίες υπερηρώων),  που δεν έχουν πιάσει όμως ακόμα το επίπεδο της vertigo, με μικρές εξαιρέσεις

και κάποια ελάχιστα από την υπόλοιπη παραγωγή της

Με τη Marvel έχω χάσει τη μπάλα πολλά χρόνια κι απλά ασχολούμαι με τα runs για τα οποία διαβάζω καλά λόγια :prankster:

 

Για μένα, το πιο θετικό που συνέβη τα τελευταία χρόνια είναι το ότι μπήκαν κι άλλες indie εταιρίες στο παιχνίδι.

Απ΄κει και πέρα, θα έλεγα ότι διανύουμε μια συμπαθητική περίοδο παραγωγής νέων κόμικς, αλλά ως εκεί :)

 

  • Like 14
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

Ιδιαίτερη εμπειρία στα αμερικανικά κόμικς δεν έχω, αλλά διαβάζω περισσότερα απ' ότι πριν από 4-5 χρόνια. Θεωρώ ότι ακόμη η σκηνή είναι εγκλωβισμένη στο δίπολο Marvel - DC, αλλά υπάρχει πολύ μεγαλύτερη ποικιλία (κυρίως εικαστική) απ' ότι την δεκαετία του 2000. Όχι μόνο σε εταιρείες όπως η Image ή η Boom!, αλλά και εντός των δύο μεγάλων. Τώρα αν αυτά που βγαίνουν σήμερα είναι καλύτερα απ' αυτά που βγαίναν πριν δέκα-είκοσι χρόνια δεν μπορώ να το κρίνω, αλλά η αύξηση της «βιοποικιλότητας» νομίζω είναι εμφανής. :) 

  • Like 8
Link to comment
Share on other sites

Εξαρτάται πως το βλέπει κανείς. Αν συγκρίνεις την τωρινή παραγωγή με αυτή του 80 και του 90, σίγουρα τώρα έχουμε πολύ περισσότερη ποικιλία, και θεματολογικά και σχεδιαστικά (αν δεν σου άρεσαν τα υπερηρωικά τότε, λογικά είχες πρόβλημα στο να βρεις να διαβάσεις κάτι άλλο). Σε σχέση π.χ. με την προηγούμενη δεκαετία, πάλι υπάρχουν περισσότερα πράγματα για να επιλέξει κανείς. Ίσως η ουσιαστική διαφορά, με το παρελθόν εν γένει, είναι ότι όλο και περισσότεροι γνωστοί δημιουργοί, κάνουν τις καλύτερες τους δουλειές εκτός των 2 μεγάλων. Θες να διαβάσεις Brubaker, Remender, Rucka, Hickman, Lemire, θέλεις να δεις σχέδιο Lark, Phillips, Oeming, Risso; Κατά βάση, θα κοιτάξεις προς image και Boom μεριά, καθώς λίγοι από αυτούς πλέον συνεργάζονται με τις 2 μεγάλες. Πολλοί οι λόγοι, και το οικονομικό ίσως ο μεγαλύτερος από αυτούς, αλλά η ουσία είναι ότι δύσκολα βρίσκεις καλλιτεχνική ελευθερία σε Marvel και DC. Πάντα θα υπάρχει κάποιο event, μεγαλύτερο ή μικρότερο, σε λίγους μήνες, το οποίο θα σε αναγκάσει να μην πεις αυτό που θέλεις να πεις, αλλά να πεις αυτό που θέλει η εταιρεία.

 

Δεν διαβάζω τόσα υπερηρωικά όσο παλιότερα, μάλλον διαβάζω ελάχιστα πλέον. Η αίσθηση που έχω είναι ότι ελάχιστα υπερηρωικά αξίζουν πλέον. Αυτό είναι θέμα γούστου βέβαια και βεβαρημένου παρελθόντος. Όταν ο Spider-Man δέρνει τον Doc-Ock από τότε που ήμουν 8, πόσο πια μπορεί να με κρατήσει ένα κόμικ, 30τόσα χρόνια μετά, με τον Spidey να δέρνει τον Doc-Ock; Επομένως, έχω στραφεί σε άλλα πράγματα, κυρίως image, όπου αν μη τι άλλο βρίσκεις πιο (όχι απόλυτα) πρωτότυπες ιστορίες, με πολύ μεγαλύτερη ποικιλία σε ύφος, σε σχέδιο, σε περιεχόμενο, σε ουσία. Στην Image, και στις υπόλοιπες Indie εταιρείες λοιπόν, εντοπίζω το σημείο που έχουν βελτιωθεί τα αμερικάνικα κόμικς. Πάλι βέβαια είναι θέμα γούστου, αλλά πιστεύω ότι ένας αναγνώστης, με κάποια χρόνια ανάγνωσης στο παλμαρέ του, θα βρει εύκολα κάτι να διαβάσει από την παραγωγή των indie. Από Marvel και DC, δύσκολα έως πολύ δύσκολα.

  • Like 12
Link to comment
Share on other sites

5 hours ago, gotham-city said:

 

Έχουν περάσει όμως από αυτή την εταιρία απίστευτα runs τις προηγούμενης δεκαετίας και τελος πάντων μέχρι το avengers vs x-men διαβάζονταν μέχρι και τα events τους.

 

Κάπου εκεί ήταν όντως το κομβικό σημείο... μαρβελάκιας μέχρι το κόκκαλο, θεωρώ ότι τα σημερινά τους κόμικς σε γενικές γραμμές δεν διαβάζονται. Είμαι σίγουρος ότι δεν τους ενδιαφέρει καν τι βγάζουν, αρκεί να κυκλοφορούν κάποια κόμικς εκεί έξω με τους ήρωες των ταινιών που τους φέρνουν δισεκατομμύρια και αυτό είναι όλο. Δεν υπάρχει ούτε continuity, ούτε characterization, ο κάθε συγγραφέας μπορεί να βάλει έναν ήρωα να κάνει εντελώς παράλογα πράγματα, απλά και μόνο για να γίνει ντόρος. Η πτώση βέβαια είχε αρχίσει από νωρίτερα, με το απίστευτο ξεχείλωμα του συγγραφικού decompression. Ευτυχώς υπάρχουν άπειρα παλιότερα κόμικς να διαβάζουμε.

 

Οι μικρότερες εταιρείες, Image κλπ βρίσκονται σε καλό επίπεδο και θεωρώ ότι μπορεί να βρει κανείς ωραία πράγματα για όλα τα γούστα.

Edited by Lord Makro
  • Like 13
Link to comment
Share on other sites

20 minutes ago, Lord Makro said:

Δεν υπάρχει ούτε continuity, ούτε characterization

 

Continuity, όπως και characterization υπάρχει εντός ενός run, εφόσον βέβαια ένας σεναριογράφος κάνει καλά τη δουλειά του. Και για μένα αυτό είναι ό,τι καλύτερο για έναν υπερηρωικό τίτλο. Να δίνεται η δυνατότητα σε έναν σεναριογράφο να δώσει την δική του εκδοχή ενός ήρωα. Γιατί να εγκλωβίζεται κάποιος σε αυτά που σκέφτηκε ο προηγούμενος ή ο προ-προηγούμενος και να γίνονται κάθε τόσο reboot, revamp, relaunch κι όλες αυτές τις παρόμοιες, βαρύγδουπες λεξούλες που στερούνται νοήματος;

  • Like 6
  • Thanks 3
Link to comment
Share on other sites

41 minutes ago, geo_trou said:

 

Continuity, όπως και characterization υπάρχει εντός ενός run, εφόσον βέβαια ένας σεναριογράφος κάνει καλά τη δουλειά του. Και για μένα αυτό είναι ό,τι καλύτερο για έναν υπερηρωικό τίτλο. Να δίνεται η δυνατότητα σε έναν σεναριογράφο να δώσει την δική του εκδοχή ενός ήρωα. Γιατί να εγκλωβίζεται κάποιος σε αυτά που σκέφτηκε ο προηγούμενος ή ο προ-προηγούμενος και να γίνονται κάθε τόσο reboot, revamp, relaunch κι όλες αυτές τις παρόμοιες, βαρύγδουπες λεξούλες που στερούνται νοήματος;

 

Γιατί γράφει κόμικς που βασίζονται στον χαρακτήρα τους και στο κοινό τους σύμπαν, ένα καθορισμένο brand με ήδη σεταρισμένους κάποιους βασικούς παράγοντες που αποτελούν τον πυρήνα του ώστε να το κάνουν μοναδικό σε σχέση με κάτι άλλο, όχι αυτόνομες διατριβές σε ότι τον απασχολεί εκείνη την στιγμή χωρίς να έχει σημασία ποια είναι η προϊστορία τους. Αυτό τους έκανε πετυχημένους για τόσες δεκαετίες, και ο μέσος οπαδός - είτε ακολουθεί τους χαρακτήρες για 40 χρόνια είτε τους έμαθε τα τελευταία 4-5 χρόνια - περιμένει τουλάχιστον μια συνάφεια με βάση αυτών που διάβασε όταν ξεκίνησε να διαβάζει. Αλλιώς, ποιος ο λόγος να ενδιαφερθεί για κάτι που σε 12, 18, 24, 50 τεύχη απλά θα καταργηθεί και δεν θα έχει σημασία καν; Γιατί να συνδεθεί συναισθηματικά και διανοητικά με μια ιστορία που δεν θα έχει νόημα ή με έναν χαρακτήρα που κάνει συνεχώς κύκλους και δείχνει να μαθαίνει τίποτα από το παρελθόν του, επαναλαμβάνοντας συνεχώς τα ίδια λάθη, υποκρινομενος πως δεν έγιναν; Πως να μην γίνουν τόσα reboots και relaunch αν κανείς δεν δείχνει διατεθειμένος να κάνει την στοιχειώδη συντήρηση του brand τους; Πόση αποδόμηση τύπου Watchmen μπορεί να δεχτεί το είδος πριν καταλήξει να μην έχει μείνει κανένα δομικό υλικό για να χτιστεί έστω κάτι άλλο;

 

Αυτά περί εγκλωβισμού επίσης, κατά βάση τα βρίσκω ως δικαιολογίες και σχεδόν πάντα αποδεικνύονται ως τέτοιες. Οι πραγματικά ισορροπημένοι συγγραφείς έχουν την ταπεινότητα να παραδεχτούν πως θα υπάρχουν δουλειές που απλά δεν θα ταιριάξει το ύφος τους με αυτό που απαιτούσε ο τίτλος για να γίνει πετυχημένος, ακόμα και αν πρόκειται για δικές τους δημιουργίες, και όταν αποδεχτούν μια δουλειά για έναν προϋπάρχον χαρακτήρα, το βλέπουν ως πρόκληση που καλούνται να τις φέρουν εις πέρας, πρόκληση που ακόμα και αν δεν απευθύνεται αποκλειστικά στις δικά τους θέλω ως άτομα, θα τον βοηθήσει να ακονίσουν την συγγραφική τους ικανότητα και ίσως να τους φέρουν εμμέσως στην καλύτερη κατανόηση της ανθρώπινης φύσης, άρα, πάλι κάτι θα αποκομίσουν από αυτό. Αλλά δυστυχώς διανύουμε μια έντονα ναρκισσιστική εποχή και τα πάντα πρέπει να προσαρμόζονται στο εγώ του εκάστοτε συγγραφέα. Αλλά για αυτό ευθύνονται και οι εταιρίες με τις επιλογές τους στις προσλήψεις που κατά ένα μεγάλο μέρος πλέον, βασίζονται στο πόσο χαμηλά είναι διατεθειμένος να πληρωθεί κάποιος για να κάνει το ψώνιο τους και να έχουν να λένε πως δούλεψαν για κάποιους από τους μεγάλους.

  • Like 9
  • Thanks 4
Link to comment
Share on other sites

Διαβάζοντας Αμερικάνικα κόμικς, μεταφρασμένα, από τα μέσα του 70 και στο πρωτότυπο από τα τέλη του 80, έχω να πω ότι δε βρίσκω μεγάλες διαφορές στην αναλογία καλών προς κακά κόμικς τότε και τώρα.


Και αυτό το λέω βγάζοντας τον παράγοντα ηλικία και συναισθηματική φόρτιση. Παίζει μεγάλο ρόλο στο πως αντιλαμβανόμαστε αυτό που διαβάζουμε στα 10, στα 20 ή στα 30. Όσο είμαστε πιο φρέσκοι τόσο περισσότερο μας αρέσει κάτι. Η εμπειρία φέρνει και την εκλεκτικότητα. Άρα κάτι που μας έμοιαζε τέλειο όταν είμαστε 20 (γιατί το διαβάζουμε και πρώτη φορά), στα 40 μας μοιάζει βαρετό (γιατί έχουμε διαβάσει άλλα 10 ίδια). Για τον σημερινό 20αρη βέβαια είναι άψογο. Τα κόμικς δεν αλλάζουν (γενικά) εμείς αλλάζουμε (ειδικά).


Στην παραπάνω γενική άποψή μου, καταγράφω δύο εξαιρέσεις. Τις κινήσεις που έκανε η DC στα τέλη του 80 και στις αρχές του 90, με την έκδοση κάποιων κόμικ και τη δημιουργία της Vertigo, που μας έδωσαν  κάποια διαμάντια, αλλά έστρεψαν και τη βιομηχανία (σε βιοτεχνικό επίπεδο υπήρχαν) σε μονοπάτια διαφορετικά. Η δεύτερη είναι το γεγονός της μεγάλης επιτυχίας ταινιών βασισμένων σε κόμικς τα τελευταία χρόνια. Θεωρώ ότι πλέον, ένα μεγάλο κομμάτι συγγραφέων, γράφει με αυτό στο μυαλό τους. 
 

  • Like 9
  • Thanks 2
Link to comment
Share on other sites

10 hours ago, GreekComicFan said:

Πόση αποδόμηση τύπου Watchmen μπορεί να δεχτεί το είδος πριν καταλήξει να μην έχει μείνει κανένα δομικό υλικό για να χτιστεί έστω κάτι άλλο;

 

Εγώ προσωπικά δεν βλέπω καμία αποδόμηση πχ στο Silver Surfer Black ή στο Batman του Snyder (στα arcs που έχω διαβάσει τουλάχιστον). Είναι αγνά υπερηρωικά που το έχουν πάει ένα βήμα παραπέρα στην αφήγηση, χωρίς οι σεναριογράφοι να έχουν αλλάξει τελείως τους χαρακτήρες.

Αν θέλατε πραγματικό continuity, ο Batman θα έπρεπε να έχει βγει στη σύνταξη προ πολλού :P

  • Like 5
  • Thanks 2
Link to comment
Share on other sites

Το continuity δεν σημαίνει χρονικός ρεαλισμός απαραίτητα. :)

 

Και από δύο πρόσφατα κόμικς που διάβασες από το ιδίωμα, περιμένεις να πιάσεις τάση της βιομηχανίας; :prankster:

  • Like 7
Link to comment
Share on other sites

Από την άλλη, χωρίς βέβαια να είμαι και ειδικός και να είναι απόλυτο αυτό που λέω, οι περισσότερες σειρές της Marvel που έκαναν επιτυχία τα τελευταία χρόνια, είναι αυτές που αλλάξαν, έως και δραματικά, τους χαρακτήρες. Hawkeye-Fraction, Ms. Marvel-Wilson, Immortal Hulk-Ewing, Vision-King κ.α. Θα μου πείτε ότι π.χ. στο Hulk δεν τον άλλαξαν, τον γύρισαν στις ρίζες του. Ποτέϊτο-Ποτάτο θα πω εγώ, τον άλλαξαν δραστικά σε σχέση με τους 10 τελευταίους συγγραφείς του.

 

Φαντάζομαι ότι η ουσία βρίσκεται σε αυτό που λέει ο @AndreasD. Εμείς αλλάξαμε/μεγαλώσαμε/γίναμε πιο έμπειροι/πιο σοφοί/πιο γκρινιάρηδες κλπ. Πιστεύω ότι αν ρωτήσεις έναν 15 χρονο που διαβάζει κόμικς για ένα χρόνο, όλα είναι τέλεια. Από την άλλη, ίσως και η superhero culture έχει φτάσει σε ένα τέλμα. Δεν είναι απίθανο, μην ξεχνάμε ότι έχει ξεκινήσει εδώ και 80 χρόνια τουλάχιστον.

  • Like 8
  • Thanks 3
Link to comment
Share on other sites

2 minutes ago, GreekComicFan said:

Το continuity δεν σημαίνει χρονικός ρεαλισμός απαραίτητα. :)

 

Και από δύο πρόσφατα κόμικς που διάβασες από το ιδίωμα, περιμένεις να πιάσεις τάση της βιομηχανίας; :prankster:

 

Εντάξει, ο συνταξιούχος Batman ήταν αστειάκι :P 

Σίγουρα δεν είμαι ο ειδικός στο θέμα υπερηρωικά, γιατί έχω διαβάσει πολύ λίγα συγκριτικά με πολλούς εδώ μέσα. Αλλά συνήθως, για να κρίνεις τις τάσεις σε έναν καλλιτεχνικό χώρο, αναλύσεις τα έργα που είναι επιτυχημένα ή τέλος πάντων που έχουν προκαλέσει αίσθηση. Δεν θα πάω να διαβάσω έναν τίτλο που πουλάει ελάχιστα γιατί είναι κακόσχεδιασμένος και κακογραμμένος και θα ισχυριστώ «τα αμερικάνικα κόμικς είναι χάλια». Άσε που δεν έχω διαβάσει μόνο αυτά τα δύο :) 

  • Like 5
  • Thanks 2
Link to comment
Share on other sites

Δεν μιλάμε για τάσεις τώρα όμως (που αλλάζουν κάθε λίγο και λιγάκι έτσι και αλλιώς), αλλά για το ιδίωμα. :) 

 

Που και η νοοτροπία του είναι "κουρασμένο και δεν μας καλύπτει πλέον", αν και ισχύει κατά μεγάλο μέρος, εμένα δεν με καλύπτει για την τωρινή κατάσταση των υπερηρωικών. Και η επιστημονική φαντασία έχει καλυφθεί μέχρι τελικής εξόντωσης (see what I did there? ) στα κόμικς αλλά δεν δείχνει να υπάρχει πτωτική πορεία σε αυτού του είδους τις ιστορίες αυτό το διάστημα, βάσει αυτών που βλέπω στους ανεξάρτητους. Το κάθε ιδίωμα είναι τόσο καλό και δυνατό όσο οι δημιουργοί και οι παράγοντες (editors, εκδότες, κ.τ.λ.) που το "υπηρετούν" την κάθε δεδομένη στιγμή. Αν το θέλουν, μπορούν να αναστρέψουν την τωρινή του πτώση. :) 

  • Like 8
Link to comment
Share on other sites

Σε παρόμοιο πνεύμα με αυτό που είπε ο Κώστας, θα πω ότι το υπερηρωικό είναι ένα ξεχωριστό είδος, όπως η επιστημονική φαντασία, ο τρόμος, το γουέστερν κτλ με τη διαφορά ότι σε κάποια σημεία τέμνεται με τα άλλα είδη. Ως τέτοιο, δε γίνεται να "κουράσει". Απλά δε βρίσκονται άτομα να γράψουν κάτι καλό. Ειδικά όταν είμαστε σε μια εποχή που τα indie δίνουν την ελευθερία στους δημιουργούς να βγάζουν ό,τι θέλουν, δε νοείται αυτή η πτώση. Από την πλευρά μας, λέμε συνέχεια ότι θα διαβάσουμε το οποιοδήποτε είδος ιστορίας, αρκεί να είναι καλό. Παράδειγμα; Πριν μερικά χρόνια, πέσαμε με τα μούτρα σε έναν γουέστερν (κατά κάποιο τρόπο) που ακούει στο όνομα Sixth Gun. Μια ιστορία που έσκασε από το πουθενά και αν ρωτούσαμε τον οποιοδήποτε πριν βγει, θα γελούσε με το ενδεχόμενο να διαβάσει γουέστερν.

Συνεπώς, όχι, δε συμφωνώ ότι τα κόμικς είναι σαν τον κινηματογράφο όπου τα είδη κάνουν τους κύκλους τους με την πάροδο των ετών. Ίσως να προτείνω λίγο το δάχτυλο προς την αναλγησία των μεγάλων, αλλά μέχρι εκεί.

  • Like 9
Link to comment
Share on other sites

H σύγκριση με άλλα είδη, όπως η επιστημονική φαντασία, η οποία συνεχίζει και ακμάζει, πιστεύω ότι δεν είναι δόκιμη και το εξηγώ. Αύριο μπορεί να πάω στην Image με μια ιστορία με αστροναύτες ρινόκερους και τον εαυτό μου ως ενσάρκωση του πλανήτη Δία. Αν τους αρέσει, θα την κυκλοφορήσουν. Αν πάω όμως στη Marvel με μια ιστορία για τον Daredevil αστροναύτη και τον Punisher ενσάρκωση του πλανήτη Δία, δεν θα την κυκλοφορήσουν λόγω continuity και 60 χρόνων ιστορίας των χαρακτήρων.

 

Με το παραπάνω ηλίθιο παράδειγμα, θέλω να τονίσω ότι υπάρχουν πολλά στεγανά και πολλά ΟΧΙ τα οποία μπαίνουν ως εμπόδια στη φαντασία και τη καλλιτεχνική δημιουργία των συγγραφέων, ώστε να τους κάνουν τη ζωή υπερβολικά δύσκολη. Και συμφωνώ, ο πολύ καλός συγγραφέας, με τον κατάλληλο επιμελητή, θα την βρουν την άκρη και θα βγάλουν εν τέλει κάτι καλό. Αλλά οι πολύ καλοί συγγραφείς δεν είναι, σε κάθε δεδομένη στιγμή, και πάρα πολλοί. Και πολύ άνετα φαντάζομαι κάποιον συγγραφέα να κάθεται με κάποιον επιμελητή της Marvel/DC και να ακολουθεί ο παρακάτω διάλογος :

 

Σ: Σκέφτηκα αυτό.

Ε. Αυτό το είχε γράψει ο Stan Lee πριν 40 χρόνια.

Σ. Οκ, τότε πως σου φαίνεται αυτό;

Ε. Αυτό το έγραψε ο Claremont το 1985 στο Uncanny X-Men 456

Σ. Ε, διάολε, τότε πως σου φαίνεται η τρίτη μου ιδέα;

Ε. Καλή είναι, αλλά την Mockingbird δεν μπορείς να την χρησιμοποιήσεις γιατί είναι πρωταγωνίστρια στο Secret Wars XVIVIX, στο οποίο είναι κρυφή Skrull από την πλευρά της μαμάς της συμπεθέρας της, και επειδή υπάρχουν 143 tie-ins, θα μας χαλάσεις την έκπληξη.

Σ. Ε, δεν μου γαμ@#$%στε, πάρε αυτή τη νερωμένη, αδιάφορη και άνευρη ιστορία που έγραψα χθες όσο ήμουν στην τουαλέτα. Ούτως ή άλλως, τα δικαιώματα τα κρατάτε εσείς και εγώ δεν πρόκειται να γίνω ποτέ πλούσιος από εσάς. Ας γίνω τουλάχιστον γνωστός για να πάω μετά στην Image ή στην Boom, για να βγάλω τις ιστορίες που πάντα ήθελα, χωρίς λογοκρισία και χωρίς να χρειάζεται να διαβάσω πρώτα 60 χρόνια κόμικς για να γράψω 20 σελίδες.

 

Αυτά για τις δύο μεγάλες. Από εκεί και πέρα, πιστεύω ότι ειδικά στην Image (και σε άλλες όμως) βγαίνουν τώρα οι καλύτερες ιστορίες όλων των εποχών και σίγουρα συγκρίσιμες με εποχές Vertigo. Απλά τότε ήταν κάτι καινούριο και τώρα είναι κάτι που το αναμένουμε, το κρίνουμε σκληρά, και έχουμε και 30 διαφορετικές κάθε μήνα να διαλέξουμε, ενώ τότε ήταν 5.

  • Like 8
  • Thanks 3
  • Haha 3
Link to comment
Share on other sites

Πολύ σωστή η τοποθέτησή σου @Dredd, αλλά κάνεις ένα μεγάλο λάθος:

Spoiler

η Mockingbird τελικά δεν είναι κρυφή Skrull γιατί η συμπεθέρα της είναι υιοθετημένη :shock:

 

  • Haha 8
Link to comment
Share on other sites

Καλησπέρα παιδιά, βλέπω πως η πολύ ωραία συζήτηση που είχα με τον gotham-city στο Greekcomics μεταφέρθηκε και εδώ όπου γράφτηκαν πολύ ωραία πράγματα πάνω στα αμερικάνικα κόμικ οπότε είπα να αναφέρω και εγώ κάποιες δικές μου σκέψεις.

 

Όσον αφορά κάτι που θα ήθελα να προσθέσω είναι ότι μια παράμετρος από αυτές που ανέφερα δεν είναι τόσο η αυξανόμενη ποιότητα όσο η πρωτοτυπία, οι επανεφευρέσεις χαρακτήρων και κάποιες νέες ή φρέσκιες ιδέες που παρουσιάζονται στην αμερικάνικη σκηνή τόσο με την Image που εύστοχα αναφέρθηκε όσο και στα indie comics. Φυσικά υπάρχουν και συγγραφείς που βάζουν το λιθαράκι τους σε τίτλους της Marvel και της DC και ξεχωρίζουν. Για εμένα το κακό είναι ότι η ποσότητα των ongoing τίτλων είναι τέτοια που αναγκαστικά πολλές από τις παθογένειες στη συγγραφή τους και τις οποίες αναφέρατε, εμφανίζονται στους σύγχρονους writers και ταυτόχρονα οι νέοι συγγραφείς που έχουν ταλέντο δε μπορούν να δουλεύουν σε τόσο πολλούς τίτλους ταυτόχρονα (δε θα είχαν και τις ιδέες να τους κρατήσουν στο ίδιο επίπεδο), ούτε πραγματώνεται η κάθε ιδέα ενός συγγραφέα ή σχεδιαστή τόσο εύκολα. 

 

Οι επανεφευρέσεις χαρακτήρων αναζωπυρώνουν το ενδιαφέρον και μπορούν να προσελκύσουν και νέο κοινό, αλλά σίγουρα, αν μιλάμε για την ποιότητα του μέσου κόμικ, αυτές οι ιδέες χάνονται μέσα στο λανσάρισμα περισσότερων καινούριων τίτλων κάτι που είδαμε με τα relaunches της DC την προηγούμενη δεκαετία και της Marvel κάθε λίγο και λιγάκι :lol: Πιστεύω ότι αν ήταν πιο επικεντρωμένοι στο ποιοι τίτλοι θα βγουν και από ποιους και όχι στο πόσους τίτλους θα βγάλουμε για να έχουμε κέρδος, σίγουρα στο μυαλό μας θα είχαμε ότι η μέση ποιότητα των ιστοριών είναι αρκετά ανώτερη από αυτή που έχουμε τώρα. Από εκεί και πέρα με κάλυψαν πολύ ο @Dredd και ο @GreekComicFan, αλλά όπως προείπα συνολικά η συζήτηση ήταν πάρα πολύ ενδιαφέρουσα και ήθελα να προσθέσω κάποιες σκέψεις που είχα :) 

Edited by nickv12
  • Like 7
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

3 hours ago, Dredd said:

H σύγκριση με άλλα είδη, όπως η επιστημονική φαντασία, η οποία συνεχίζει και ακμάζει, πιστεύω ότι δεν είναι δόκιμη και το εξηγώ. Αύριο μπορεί να πάω στην Image με μια ιστορία με αστροναύτες ρινόκερους και τον εαυτό μου ως ενσάρκωση του πλανήτη Δία. Αν τους αρέσει, θα την κυκλοφορήσουν. Αν πάω όμως στη Marvel με μια ιστορία για τον Daredevil αστροναύτη και τον Punisher ενσάρκωση του πλανήτη Δία, δεν θα την κυκλοφορήσουν λόγω continuity και 60 χρόνων ιστορίας των χαρακτήρων.

 

Με το παραπάνω ηλίθιο παράδειγμα, θέλω να τονίσω ότι υπάρχουν πολλά στεγανά και πολλά ΟΧΙ τα οποία μπαίνουν ως εμπόδια στη φαντασία και τη καλλιτεχνική δημιουργία των συγγραφέων, ώστε να τους κάνουν τη ζωή υπερβολικά δύσκολη. Και συμφωνώ, ο πολύ καλός συγγραφέας, με τον κατάλληλο επιμελητή, θα την βρουν την άκρη και θα βγάλουν εν τέλει κάτι καλό. Αλλά οι πολύ καλοί συγγραφείς δεν είναι, σε κάθε δεδομένη στιγμή, και πάρα πολλοί. Και πολύ άνετα φαντάζομαι κάποιον συγγραφέα να κάθεται με κάποιον επιμελητή της Marvel/DC και να ακολουθεί ο παρακάτω διάλογος :

 

Σ: Σκέφτηκα αυτό.

Ε. Αυτό το είχε γράψει ο Stan Lee πριν 40 χρόνια.

Σ. Οκ, τότε πως σου φαίνεται αυτό;

Ε. Αυτό το έγραψε ο Claremont το 1985 στο Uncanny X-Men 456

Σ. Ε, διάολε, τότε πως σου φαίνεται η τρίτη μου ιδέα;

Ε. Καλή είναι, αλλά την Mockingbird δεν μπορείς να την χρησιμοποιήσεις γιατί είναι πρωταγωνίστρια στο Secret Wars XVIVIX, στο οποίο είναι κρυφή Skrull από την πλευρά της μαμάς της συμπεθέρας της, και επειδή υπάρχουν 143 tie-ins, θα μας χαλάσεις την έκπληξη.

Σ. Ε, δεν μου γαμ@#$%στε, πάρε αυτή τη νερωμένη, αδιάφορη και άνευρη ιστορία που έγραψα χθες όσο ήμουν στην τουαλέτα. Ούτως ή άλλως, τα δικαιώματα τα κρατάτε εσείς και εγώ δεν πρόκειται να γίνω ποτέ πλούσιος από εσάς. Ας γίνω τουλάχιστον γνωστός για να πάω μετά στην Image ή στην Boom, για να βγάλω τις ιστορίες που πάντα ήθελα, χωρίς λογοκρισία και χωρίς να χρειάζεται να διαβάσω πρώτα 60 χρόνια κόμικς για να γράψω 20 σελίδες.

 

Ωραία. Ας πάει αλλού να κάνει όνομα. Πρέπει σώνει και καλά να γράψει υπερηρωικό αν δεν το έχει ή αν δεν μπορεί να προσαρμοστεί; :) Δεν είμαστε στην δεκαετία του '60 και '70 που ήταν μονόδρομος και μπορεί να κάνει όνομα κάποιος και χωρίς τις πλάτες των μεγάλων. :)

  • Like 5
Link to comment
Share on other sites

Όταν οι περισσότεροι ήρωες έχουν συνεχή παρουσία 50-60-80 χρόνων κάθε μήνα τότε είναι σίγουρο ότι θα αναμασηθούν οι ίδιες ιδέες ξανά και ξανά...Δε γίνεται να διαβάζουμε αριστουργήματα κάθε μήνα.Υπάρχει για κάθε τίτλο η περίοδος της ακμής και παρακμής.Στο χέρι του αναγνώστη είναι να φεύγει όταν αντιλαμβάνεται τη δεύτερη...Επίσης το γεγονός ότι δεν υπάρχουν fan boy συγγραφείς(όπως ένας Roy Thomas ή James Robinson ή ένας John Byrne)στους super hero τίτλους,ή ακόμα χειρότερα υπάρχουν συγγραφείς που δεν γνωρίζουν την ιστορία αυτών των ηρώων και γράφουν τελείως επαγγελματικά ή με βάση αυτά που παρουσιάζουν οι ταινίες(που δυστυχώς έχουν καταντήσει τα κόμικ γιουσουφάκια τους)δε βοηθάει ιδιαίτερα τη κατάσταση....

 

Για τα indie πιστεύω ότι τα περισσότερα είναι υπερεκτιμημένα,πολύ δηθενιά για το τίποτα και αναμασάνε τις ίδιες ιδέες με διαφορετικό περιτύλιγμα....Δηλαδή συγνωμη ρε παιδιά αλλά τι το πρωτότυπο είχε το Walking Dead σεναριακά δηλαδή;;;Τα Zombies που με κουράζει απλά και μόνο να αναφέρω τη λέξη;;Η περιμένουν τώρα τη νέα δημιουργία του Kirkman που είναι ένα Iron Fist clone;;;Και επειδή θα το βγάλει η Image πρέπει να το προσκυνάμε σαν κάτι το super duper wow φρέσκο κόμικ;;;

 

Και τέλος είναι λίγο υποκριτικό να μιλάμε για το ότι τα υπερηρωικά έχουν κουράσει στα κόμικς(επειδή δεν έχουν κάτι νέο να προτείνουν και αναμασάνε τα ίδια και τα ίδια) τη στιγμή που ταινίες σαν το Star Wars(Lucas γύρνα πίσω ή έστω τηλεφώνα..) κάνουν ακόμα εισπρακτική επιτυχία έναντι ταινιών που όντως έχουν να δείξουν κάτι καινούργιο(π.χ. The Platform/El Hoyo) και όμως δεν γίνεται τόσος μεγάλος ντόρος για αυτές...

Edited by Spyros Andrianos
  • Like 6
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

Σε σχεση με παλαιοτερα η αποψη μου ειναι οτι υπαρχει περισσοτερη ποικιλια και πιο ευκολα μπορει να βρεις ο καθενας μας κατι που να ειναι πιο κοντα στα γουστα του. Οσον αφορα τα υπερηρωικα, δεν εχω το στομαχι να παρακολουθω το continuity, το οποιο πολλες φορες "διαταρασσεται" μονο και μονο για το shock value, οποτε θα διαβασω μονο τιτλους για τους οποιους γινεται πολυ ντορος οτι ειναι καλοι. Οσον αφορα το "αναμασημα", προφανως στα τεραστια franchise δεν μπορει να κανει ο καθε συγγραφεας οτι ιστορια εχει στο μυαλο του. Απο κει και περα, πιστευω οτι μπορει να δωσει καλες ιστοριες που να εντασσονται στο συγκεκριμενο πλαισιο. Τωρα το αν βγαινουν καλυτερες ή χειροτερες ιστοριες δεν ειμαι σε θεση να πω. Θεωρω ομως καλη κινηση το Black Label imprint της DC, τιτλοι οπως Joker, Hellblazer αλλά και η σειρά των τιτλων που επιμελειται ο Joe Hill ειναι καλά κομικς που προσπαθουν να καλυψουν το κενο της Vertigo.

 

Οσον αφορα την Image, ειμαι βεβαιος οτι θα βγαζει και πολλη σαβουρα με την οποια απλα δεν ασχολουμαστε οι περισσοτεροι. Κυκλοφορει ομως και πολυ καλους τιτλους που δεν απογοητευουν και δεν ειναι τυχαιο οτι πολλοι απο τα μεγαλα ονοματα την επιλεγουν για τις ιστοριες τους. Ειναι και ο βασικος εκδοτης πλεον για μη-υπερηρωικα κομικς. Επισης, θα διαφωνησω μαζι σου @Spyros Andrianos για το Walking Dead. Περισσοτερο κοινωνικο ειναι το κομικ παρα horror και κατα την αποψη μου αποτυπωνει πολυ καλα διαφορα σεναρια. Σιγουρα ειναι απο τα κομικ- σταθμους της μετα 2000 εποχης.  

 

 

  • Like 8
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

9 hours ago, GreekComicFan said:

 

Ωραία. Ας πάει αλλού να κάνει όνομα. Πρέπει σώνει και καλά να γράψει υπερηρωικό αν δεν το έχει ή αν δεν μπορεί να προσαρμοστεί; :) Δεν είμαστε στην δεκαετία του '60 και '70 που ήταν μονόδρομος και μπορεί να κάνει όνομα κάποιος και χωρίς τις πλάτες των μεγάλων. :)

 

Αν το πρόβλημα ήταν σε λίγους συγγραφείς, θα συμφωνούσα. Αν από τους 50 τίτλους που βγαίνουν κάθε μήνα, οι 45 είναι σαβούρα, μάλλον δεν φταίει το δέντρο (συγγραφείς), αλλά το δάσος (εταιρεία)

 

9 hours ago, Spyros Andrianos said:

Και τέλος είναι λίγο υποκριτικό να μιλάμε για το ότι τα υπερηρωικά έχουν κουράσει στα κόμικς(επειδή δεν έχουν κάτι νέο να προτείνουν και αναμασάνε τα ίδια και τα ίδια) τη στιγμή που ταινίες σαν το Star Wars(Lucas γύρνα πίσω ή έστω τηλεφώνα..) κάνουν ακόμα εισπρακτική επιτυχία έναντι ταινιών που όντως έχουν να δείξουν κάτι καινούργιο(π.χ. The Platform/El Hoyo) και όμως δεν γίνεται τόσος μεγάλος ντόρος για αυτές...

 

Μην μπερδεύεις τις ταινίες με τα κόμικς. Ξέρω τουλάχιστον 30 άτομα που πηγαίνουν στις Μαρβελοταινίες χωρίς να έχουν διαβάσει ούτε ένα κόμικ στη ζωή τους. Γιατί; Επειδή είναι πανάκριβες, καλοφτιαγμένες, έχουν εκπληκτικά εφε΄και αναγνωρίσιμους ηθοποιούς, λόγω ποπ-κορν/κοκα-κόλας/εξόδου/βόλτας και πολλά πολλά άλλα. Οι ταινίες δεν απαιτούν συνδρομή, παρακολούθηση του τι βγαίνει κάθε μήνα, ταξίδι σε ένα από το 5-6 σημεία στην Ελλάδα που πουλάνει κόμικς, επιλογή κλπ. Απλά ντύνεσαι και πας και αν δεν σου αρέσει δεν ξαναπάς. Επίσης δεν βλέπουν όλοι τις ίδιες ταινίες για τον ίδιο λόγο. Άλλοι είναι κομιξάδες, άλλοι γουστάρουν την Gadot, άλλες γουστάρουν τον Thor, και άλλα 1000 άλλα.

  • Like 6
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

1 hour ago, Dredd said:

Μην μπερδεύεις τις ταινίες με τα κόμικς. Ξέρω τουλάχιστον 30 άτομα που πηγαίνουν στις Μαρβελοταινίες χωρίς να έχουν διαβάσει ούτε ένα κόμικ στη ζωή τους. Γιατί; Επειδή είναι πανάκριβες, καλοφτιαγμένες, έχουν εκπληκτικά εφε΄και αναγνωρίσιμους ηθοποιούς, λόγω ποπ-κορν/κοκα-κόλας/εξόδου/βόλτας και πολλά πολλά άλλα. Οι ταινίες δεν απαιτούν συνδρομή, παρακολούθηση του τι βγαίνει κάθε μήνα, ταξίδι σε ένα από το 5-6 σημεία στην Ελλάδα που πουλάνει κόμικς, επιλογή κλπ. Απλά ντύνεσαι και πας και αν δεν σου αρέσει δεν ξαναπάς. Επίσης δεν βλέπουν όλοι τις ίδιες ταινίες για τον ίδιο λόγο. Άλλοι είναι κομιξάδες, άλλοι γουστάρουν την Gadot, άλλες γουστάρουν τον Thor, και άλλα 1000 άλλα.

 

Σωστα τα παραπανω με μια συμπληρωση απο μενα. Αυτα τα τεραστια franchises που αποτελουνται απο κομικς/ταινιες/σειρες/κουκλακια/μπρελοκ/μπλουζακια κ.α. ειναι ποπ κουλτουρα σε παγκοσμιο επιπεδο. Προφανως θα εχουν μεγαλυτερη επιτυχια (ή τουλαχιστον πολυ πιο ευνοϊκους ορους για αυτη) απο καποια ταινια (ή βιβλιο, κομικ κλπ) χωρις αυτο το υποβαθρο.

  • Like 7
Link to comment
Share on other sites

Θα πεταχτώ κι εγώ να πω την (ίσως) αιρετική μου άποψη. Το υπερ-ηρωικό είδος θα έπρεπε να έχει πεθάνει εδώ και πολλές δεκαετίες και, για να πω την αλήθεια, μου κάνει τρομερή εντύπωση το πώς κατάφερε ένα προϊόν, το οποίο είναι ξεκάθαρα απόρροια των δεκαετιών '30-'40 να συνεχίζει σχεδόν 100 χρόνια μετά. Η συντριπτική πλειοψηφία των superhero ιστοριών είναι τελείως αλγόριθμος. Είναι σαν αυτά τα memes που λένε «βρες το Star Wars όνομά σου» π.χ., και έχουν έναν πίνακα που αναλόγως το αρχικό του ονόματός σου και την ημερομηνία γέννησης βγαίνει το όνομα. Κάπως έτσι μπορείς να βγάζεις superhero ιστορίες για πάντα. Και θα μου πείτε τώρα «ρε φίλε, έχεις δώσει καμπόσα λεφτά σε τέτοια κόμικς, μας δουλεύεις»; Ε, είναι αυτό το ιστορικό/κοινωνιολογικό κόλλημα που έχω (και) με τα κόμικς. Σε γενικές γραμμές, όμως, προτιμώ να δίνω τα λεφτά μου σε πιο ανεξάρτητες αμερικανικές εταιρείες παρά σε Marvel/DC (ας πούμε ότι δε βάζω τη Vertigo μέσα όταν λέω DC :lol:). Πού θέλω να καταλήξω με όλα αυτά; Μήπως ήρθε ο καιρός να γίνει καμιά καινοτομία; Κάτι διαφορετικό να ξεφύγουμε από τις γνωστές φόρμες; Έτσι κι αλλιώς, δε νομίζω ότι οι πωλήσεις είναι και στα καλύτερά τους την εποχή που διανύουμε.

Edited by Beefheart
  • Like 7
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

Το υπερηρωικο ειδος, ναι μεν ειναι προϊον των δεκαετιών '30 - '40, αλλά, κατά την άποψή μου, θα συνεχίσει να επιβιώνει όσο το κονσεπτ του "υπεράνθρωπου" είναι αποδεκτό από την κοινωνία. Στην ουσία του είναι η αποθέωση του ρόλου της ατομικής πρωτοβουλίας/προσπάθειας πάνω στην εξέλιξη της ιστορίας (είτε αφορά την Ιστορία ή μια μυθοπλασία).

 

Απο κει και πέρα σε κάθε είδος υπάρχουν οι στάνταρ νόρμες. Π.χ. τα νουάρ, που για μένα είναι αγαπημένο είδος, υπακούν σε κάποιους πολύ συγκεκριμένους κανόνες. Απο κει και πέρα, είναι ζήτημα του καλλιτέχνη το πως θα διαχειριστεί το περιεχόμενο μιας  ιστορίας που θα έχει π.χ. έναν διεφθαρμένο μπάτσο, μια femme fatale κ.α. Δηλαδή θα έχει ανατροπές; θα προσδίδει την σωστή ατμόσφαιρα; θα έχουν οι χαρακτήρες ενδιαφέρον; Σίγουρα δεν είναι όλοι που κάνουν νουαρ κομικς Brubaker! Το ίδιο πάνω κάτω νομίζω ισχύει και στα υπερηρωικά κόμικ.

 

:beer:

  • Like 10
Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share

  • Recently Browsing   0 members

    • No registered users viewing this page.
×
×
  • Create New...