Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Building Stories (Chris Ware)


Treoris
 Share

Recommended Posts

 

830063715_buildingstories1.thumb.jpeg.47863a48eed3d4a30620124944dd4eb4.jpeg

 

 

Η ιστορία είναι απλή. Ακολουθούμε τη ζωή της ανώνυμης πρωταγωνίστριας κατά τη διάρκεια της διαμονής της σε ένα κτίριο, με διάφορες μελλοντικές και παρελθοντικές αναφορές / στιγμιότυπα. Παράλληλα ρίχνουμε κλεφτές ματιές και στους υπόλοιπους ενοίκους του κτιρίου, το ζευγάρι του δεύτερου, την ιδιοκτήτρια του ισογείου και...εεε... μιας μέλισσας. 

 

Το έργο μας παρουσιάζεται σε ένα επικών διαστάσεων κουτί (42 εκ X 30 και πάχους 6). Μέσα υπάρχουν διάφορες ιστορίες οι οποίες μπορούν θεωρητικά να διαβαστούν με όποια σειρά θέλουμε, οδηγώντας σε σχετικά διαφορετική εμπειρία ανάγνωσης κάθε φορά - ας πούμε τύπου Κουτσό του Cortazar.  (εγώ τα διάβασα με τη σειρά που τα βρήκα στο κουτί, από το μικρότερο στο μεγαλύτερο). Οι ίδιες οι ιστορίες έρχονται σε διάφορες μορφές, από μικρά στριπάκια μέχρι hardcover βιβλία, εφημερίδες, ακόμα και screens από σκληρό χαρτόνι (τύπου επιτραπέζιο). O Ware χρειάστηκε σχεδόν μια δεκαετία να ολοκληρώσει το έργο και στην αρχή το project απορρίφθηκε μια φορά. 

 

727614547_buildingstories3.thumb.jpeg.72126c42f2fe8b58c341d982db0f93e2.jpeg

 

Η ιστορία: Ίσως μερικοί πιο ανοιχτόμυαλοι αναγνώστες να θεωρήσουν πως ο πρωταγωνιστής είναι στην πραγματικότητα το ίδιο το κτίριο (ή γενικά τα κτίρια, γιατί συναντάμε αρκετά), αλλά στην πραγματικότητα μαθαίνουμε κυρίως για τη ζωή μιας κοπέλας. Ρίχνουμε ματιές σε σημαντικές (ή και όχι τόσο) στιγμές της ζωής της και μαθαίνουμε για το χαρακτήρα, τα όνειρά της, τους φόβους της, τα προβλήματά της. Ταυτόχρονα, με μικρή αλληλεπίδραση μεταξύ τους, εμφανίζονται και οι μικρές ιστορίες των υπολοίπων ενοίκων του κτιρίου. 

 

1858729574_BuildingStories4.thumb.jpeg.8bf8223c682d9f16d7f7e283ee048587.jpeg   165109597_buildingstories5.thumb.jpeg.079e60d2da811abb64f96dbc37e39d23.jpeg

 

Θα το βγάλω από μέσα μου τώρα που είναι σχετικά νωρίς: η ιστορία δεν μου άρεσε. Ή να το πω διαφορετικά, προσπαθούσε πολύ. Προσπαθούσε πολύ να νιώσουμε κάτι για την κοπέλα, οίκτο ίσως; Να συμπάσχουμε μαζί της; Να ταυτιστούμε; Δεν είμαι σίγουρος, αλλά αυτό που βλέπουμε πρακτικά είναι επεισόδια από τη ζωή της στα οποία μονίμως βασανίζεται (κυρίως από τον εαυτό της - ένας ψυχολόγος θα διέκρινε ίχνη τουλάχιστον κατάθλιψης), αναζητά τον έρωτα και τη συντροφικότητα με αδιέξοδους τρόπους, μαλώνει, νευριάζει με ασήμαντα πράγματα. Δεν προσπαθεί ιδιαίτερα για τίποτα και της φταίνε τα πάντα. 

 

Επίσης, οι αναφορές στην αναπηρία της (έχει χάσει το ένα πόδι από ένα ατύχημα μικρή) είναι σχεδόν μόνιμες σε κάθε πάνελ. 

 

Εδώ να πω ότι απολαμβάνω ιστορίες με κατεστραμμένους πρωταγωνιστές, από Carver και Bukowski μέχρι Πατρικ Λέιν, Έλλις, Μακάρθι κλπ (τώρα που το σκέφτομαι τα περισσότερα που με τραβούν έχουν τέτοιους ήρωες - είμαι περίεργος τι θα έλεγε ένας ψυχολόγος για εμένα), αλλά εδώ είναι διαφορετικά: δεν υπάρχει ιστορία. Εντάξει, μερικά κομμάτια με άγγιξαν και ίσως ταυτίστηκα σε ένα δύο, αλλά σε γενικές γραμμές πολύ βάσανο, πόνος, κατάθλιψη και μιζέρια χωρίς λόγο. Καμία ανατροπή, κανένα σασπένς, μόνο μια φλατ, μουντή αλληλουχία αόριστων (αλλά έντεχνα παρουσιασμένων) ιστοριών. 

 

Ένας δεύτερος, μεγάλος λόγος που πάσχει κατά την ταπεινή μου γνώμη η ιστορία είναι ο τρόπος που αντιμετωπίζει τους άνδρες. Όλοι, μα όλοι δίχως εξαίρεση είναι παλιοχαρακτήρες, να το θέσω κόσμια. Ο μπαμπάς της; Εννοείται. Ο τύπος του δεύτερου; Φυσικά. Ο γκόμενος; Μέγας τσόγλανος. Ο άνδρας της; Καλό κουμάσι κι αυτός (με κάποιες εξαιρέσεις). Δεν ξεφεύγουν ούτε οι κομπάρσοι (πως κατάφερε να πει κάτι κακό για τον υδραυλικό ακόμα το έχω απορία), και ναι, ακόμα και ο μελισσούλης δεν είναι το καλύτερο παιδί.  Υπερβολικό τσουβάλιασμα, υπεραπλούστευση καταστάσεων και συντήρηση στερεοτύπων, σαν να έχει γραφτεί από κάποια μόνιμα θυμωμένη φεμινίστρια. 

 

Στον αντίποδα και στα θετικά, έχει αποδοθεί με μεγάλη ακρίβεια (όσο μπορώ να φανταστώ τουλάχιστον) η γυναικεία ψυχοσύνθεση. Τα βουβά πάνελ είναι εξαιρετικά στο να περνούν το μήνυμα δίχως λόγια. Αρκετές από τις ιστορίες θα αγγίξουν κάποιους, αυτό είναι σχεδόν σίγουρο. 

 

645160047_buildingstories6.thumb.jpg.d399c3676d975da420f572814d74f574.jpg

 

 

Στο σκίτσο, ο Ware εδώ μεγαλουργεί. Είναι τόσο μεγάλο το πλήθος των λεπτομερειών και της πληροφορίας που προσθέτει αξία στην ιστορία και παρατείνει την αναγνωστική απόλαυση. Οι ιστορίες είναι γεμάτες από μικρές λεπτομέρειες, το design είναι από άλλο πλανήτη και γενικά ακόμα και η εναλλαγή των μορφών από στριπάκια σε εφημερίδα λειτουργεί και προσθέτει ενδιαφέρον, παρόλο που δεν βρήκα αντιστοίχιση μεγέθους και έκτασης με την ποιότητα της ιστορίας. Ένα μικρό θέμα εδώ, εγώ προσωπικά είχα αρκετές στιγμές στις οποίες χάθηκα στην ανάγνωση και ζορίστηκα να βρω το δρόμο μου στη σελίδα. Επίσης, παρά την αγάπη μου για τις μινιατούρες, κάποιες φορές η εξαιρετικά μικρή γραμματοσειρά με δυσκόλεψε - ή απλά μεγαλώνω, οπότε μπορείτε να αγνοήσετε το τελευταίο οι μικρότεροι. 

 

Από τα παραπάνω ίσως έδωσα την εντύπωση πως δεν μου άρεσε - το αντίθετο. Είναι ένα από τα πιο φιλόδοξα έργα που έχω διαβάσει το οποίο ναι μεν χάνει πόντους από το σενάριο αλλά το συνολικό αποτέλεσμα με αποζημίωσε και μου άφησε καλές εντυπώσεις. Είναι πολύ πιο πυκνό και γεμάτο περιεχόμενο από όσο φαίνεται επιφανειακά. Είναι μια εμπειρία, ένα ταξίδι, ένα στοίχημα κυρίως με το πόσο μπορούμε να πιέσουμε τα όρια του μέσου των κόμικ το οποίο ο Ware το κερδίζει. 

 

 

 

Υ.Γ. Μέρη του έργου δημοσιεύθηκαν σε διάφορα μέσα, μεταξύ άλλων στο New Yorker. Τέλος, το Building Stories (πιάσατε το λογοπαίγνιο;) κέρδισε και τα εξής βραβεία: 

 

2012 National Cartoonist Society Graphic Novels Division Award

2013 Lynd Ward Graphic Novel Prize

2013 Cartoonist Studio Prize

2013 Los Angeles Times Book Prize, finalist for Graphic Novel

2013 Jan Michalski Prize for Literature, finalist

2013 Eisner Award, for Best Graphic Album: New, Best Writer/Artist, Best Letterer, and Best Publication Design.

2013 Harvey Award, for Excellence in Presentation

2015 Angoulême International Comics Festival Special Jury Prize

 

 

 

 

building stories 2.jpg

Edited by Treoris
typos & awards
  • Like 8
  • Thanks 3
Link to comment
Share on other sites

@Treoris με μπρίζωσες με την (σουπερ)παρουσίαση κι έκατσα και το ξαναδιάβασα (αποσπασματικά :prankster:)

Λοιπόν, αισθητικά, σχεδιαστικά, σκηνοθετικά, συνθετικά, είναι τόσο υπέροχο όσο το θυμόμουν. 

Όσον αφορά τις ιστορίες όμως θα συμφωνήσω τελικά μαζί σου. Η μορφή του κόμικ με είχε εντυπωσιάσει τόσο πολύ την πρώτη φορά που το σενάριο είχε μπει κάπως σε δεύτερη μοίρα. Σε αυτή την ανάγνωση μου άρεσε αισθητά λιγότερο και μπορώ να πω ότι συμφωνώ σε όλα τα σημεία που αναφέρεις. Μπορεί όμως να περνούσα κι εγώ τη "μίζερη φάση" μου το 2012 που το πρωτοδιάβασα και να μη με είχε χαλάσει η ιστορία :D

Με την απίστευτη δουλειά που έχει ρίξει στη μορφή, ο Ware θα μπορούσε να δημιουργήσει ενα κολλάζ στιγμιοτύπων των ζωών των ανθρώπων του κτιρίου, αντί να δώσει τόσο βάρος στις συγκεκριμένες ιστορίες. 

Να δώσει επίσης τόση ποικιλία στο ύφος, όσο και στη μορφή του κόμικ. 

Κάποιες ιστορίες παραμένουν πολύ καλές στα μάτια μου,  οι περισσότερες όμως έχουν ξεθωριάσει κάπως. 

Όμως... με το που ξανακοιτάω, τα ξεχνάω όλα αυτά και σκέφτομαι ότι είναι το πιο φιλόδοξο, άρτια κατασκευασμένο (κυριολεκτικά), εντυπωσιακό κόμικ που έχω στη συλλογή μου. Και ναί, θα μπορούσε να το κάνει ακόμα καλύτερο, αλλά ακόμα κι έτσι είναι υπέροχο :)

 

On 1/13/2023 at 2:11 PM, Treoris said:

Eπίσης, παρά την αγάπη μου για τις μινιατούρες, κάποιες φορές η εξαιρετικά μικρή γραμματοσειρά με δυσκόλεψε - ή απλά μεγαλώνω, οπότε μπορείτε να αγνοήσετε το τελευταίο οι μικρότεροι. 

γι αυτό τί να πω; έβγαλα τα μάτια μου αυτή τη φορά σε κάποια σημεία :presvywpia:

 

@dimiaείμαι σχεδόν σίγουρη ότι το χεις διαβάσει, αν όχι τσεκαρέ το άμεσα, θα το λατρέψεις :)

 

  • Like 5
  • Thanks 2
Link to comment
Share on other sites

13 hours ago, kabuki said:

@Treoris με μπρίζωσες με την (σουπερ)παρουσίαση κι έκατσα και το ξαναδιάβασα (αποσπασματικά :prankster:)

Λοιπόν, αισθητικά, σχεδιαστικά, σκηνοθετικά, συνθετικά, είναι τόσο υπέροχο όσο το θυμόμουν. 

Όσον αφορά τις ιστορίες όμως θα συμφωνήσω τελικά μαζί σου. Η μορφή του κόμικ με είχε εντυπωσιάσει τόσο πολύ την πρώτη φορά που το σενάριο είχε μπει κάπως σε δεύτερη μοίρα. Σε αυτή την ανάγνωση μου άρεσε αισθητά λιγότερο και μπορώ να πω ότι συμφωνώ σε όλα τα σημεία που αναφέρεις. Μπορεί όμως να περνούσα κι εγώ τη "μίζερη φάση" μου το 2012 που το πρωτοδιάβασα και να μη με είχε χαλάσει η ιστορία :D

Με την απίστευτη δουλειά που έχει ρίξει στη μορφή, ο Ware θα μπορούσε να δημιουργήσει ενα κολλάζ στιγμιοτύπων των ζωών των ανθρώπων του κτιρίου, αντί να δώσει τόσο βάρος στις συγκεκριμένες ιστορίες. 

Να δώσει επίσης τόση ποικιλία στο ύφος, όσο και στη μορφή του κόμικ. 

Κάποιες ιστορίες παραμένουν πολύ καλές στα μάτια μου,  οι περισσότερες όμως έχουν ξεθωριάσει κάπως. 

Όμως... με το που ξανακοιτάω, τα ξεχνάω όλα αυτά και σκέφτομαι ότι είναι το πιο φιλόδοξο, άρτια κατασκευασμένο (κυριολεκτικά), εντυπωσιακό κόμικ που έχω στη συλλογή μου. Και ναί, θα μπορούσε να το κάνει ακόμα καλύτερο, αλλά ακόμα κι έτσι είναι υπέροχο :)

 

γι αυτό τί να πω; έβγαλα τα μάτια μου αυτή τη φορά σε κάποια σημεία :presvywpia:

 

@dimiaείμαι σχεδόν σίγουρη ότι το χεις διαβάσει, αν όχι τσεκαρέ το άμεσα, θα το λατρέψεις :)

 

Το έχω βάλει στο μάτι εδώ και καιρό, αλλά δεν το χω διαβάσει ακόμη. Πρέπει όντως, ευχαριστώ για την προτροπή :) 

  • Like 5
Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share

  • Recently Browsing   0 members

    • No registered users viewing this page.
×
×
  • Create New...